mánadagur 30. desember 1957síða 1

—————— 3333" NR. 50 2 á 10. DESEMBER 195 FRÆLSI JAVNAÐUR BROÐRALAG ), ÁRG i | F | | , Í BLAÐIÐ YNSKIR ØLLUM 2 , ; ; . | #11 177 larf rr - 7 | -= rr | EITT EYDNURIKT NYTTAR | ud 2 Í | | | RI , | Í x Á aq Dratt á I | = | | | 5 ; 14 Í | || Í på Í L | pr pa F3A3 FEAT y 3 < V 0 ra í 3 Qi 7 SD á Bb.) NI Em V > € h« 1 i | kol 1t end rt f Vini 74 he Veri IV Í Í Í t il I 8 ! F f T ta Í í Í ik < ( t at gi | 1 t sk 1 ha 1 Í K ir! | eitt ringt ; 1 11 ] å I A H Verður X P y I i Í land I H Í Í Í ri II I skip s | | 1 | 1] M í noyðast at manna triðingin av teim Oli hevði við ru og arbeiðsemt ins I 7 11 teim emierantur VOØFI } 1 fyri at hugsa, at teir noyddust at | 11 ( 8 : Men nú var drnin« flog ir | sl sku bodid rimilig kor, so menn fingu um havið og einki hevdi hon spart | in til ernina, s { ra pengar sínar heimsendar, tí minst | hvørki blóð ella tår tóktist henni | alt, ið tell foldum u. Á av ollum máttu teir havt ráð til at | dýrmett; bara eittans eitt gull og | unin eftir t hini Í ku k latið stóran part av fiskiførum aftur gull; kosta hvat tað kosta | liðini bera sína hi Í ligið á 5 Og d | vildi. ti ikki treyt Bretlandi ung- | teir naknu múrar og | f 3! SI Me 14040. g uge rox! 1 Ft ' , y k sínum igið ómanna“- Ma. 8 duga | gómsblóðið. hondum sást Óli standa og í | | in , ålitismenn Føroya fiskimanna tær | Leingi stóð Óli í glugganum. | leiða kæra merkið teirra, sum skrætt | OYNN! tl tn Gt . . . x På , P } 1 | } y snildir at samrådast, so man óivað | Tankarnir runnu heimeftir. Honum | í lepum fleyg út yvir tey ngu | hesum fall í sprøv, Da semja fåast í lag um rímiliga | tóktist aftur. sum vóru hetta stór | leiðir, teir boarar svóvu tann æviga hann, t n er langt av landi ; 7 P — | seyðagnir í ) fricarliga log! vøvnin. sko! og |! Ernest skal taka peningaheimflytan. Já, á hesum | feyfaenir. Sum so HK rt Og | SVØV , Í hetta brævið el skal hvíli li : „ | og svóvu eina vakra summarnátt Óli tók hondina frá eygum sín | etta brævið, « væl ska monnum HF sannilga 91 LOT | nidan fyri svødini, har hann sum | um og rætti hana mót teim deyða- | Va ðveita tað, at áðrenn langt un F , Í ÞJ . r . x % t , 14) vr åbyrgd, | lítil piltur plagdi at ferðast saman | móðu monnum og ropti: fýr! Eitt | líður skal tað vera í hond eigat GOTT NYAR | við faðir sínum, sum var seyða- | buldur hoyrdist, tá granatin rakti Framhald á 3. síðu.