leygardagur 25. januar 1958síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOSIALURIN
FRÆL 2
Frá løgtinginum :,
Verjan av føroyskum fiskiskapi
Fyri javnaðarflokkin talaði Ric-
hard Jacobsen, sum var fyrsti rød-
ari í hesum máli, og málbar hann
seg soleiðis:
Útróðrarmenn
teirri vanlagnu at missa reiðskapin
eru mangan fyri
av trolaraávum. Serliga á Norðhav-
inum er ofta um várini ein slíkur
riðil av trolarum, at menn noyðast
aftur á land við egndum reiðskapi,
tí teir ikki fáa sett. Her má nakað
verða gjørt. Hetta mál, sum vit
javnaðarmenn her hava lagt fram
um at verja reiðskapin, er íkki
nakað nýtt, tí hetta er ikki annað,
enn norðmenn og aðrir — serliga
íslendingar hava gjørt í langar
tíðir.
Av tí at eg alla mína tíð havi
drivið fiskiskap, vil eg her geva
eiha frágreiðing yvir, hvat islend-
ingar og aðrir gera fyri at verja
reiðskapin. Á Suðurlandinum, har
teir dríva garnafiskiskap, seta teir
boyur niður uttan fyri tað okið,
sum teir tað verður
so vart Eld-
oyar banka, har teir royna vid línu
einar 20—30 sjómíl úr landi, verð-
royna á, og
av vaktarskipum. Á
ur sami háttur
skipum. Ég havi sjálvur trolað har
um fisk,
men vaktarbåturin
so komin okkum
burtur, ti
sinar.
Bædi vit og adrir trolarar, sum
at
vit,
nýttur við vaktar-
dagin og fingið nógvan
um kveldið
og
tá
er
hevur rikið
línur
seta bátarnir
tá hava verið har, hava noyðst
fara aðrar leiðir. Allir vitstu
teir vóru vanir at |
at koma hvort
kvold út at seta línur sínar har, og
fyri hesum boygdu allir trolarar seg
— eisini bretar.
Fyrr nýttu menn smábátar, og
settu tí einans eina setu Men nú
er ødrvisi: Nú eru stórir bátar og
skip við nógvari manning, og nú
verður fiskað samdogrið ikring, og
al-
heims- sum innlendis lógreglu full-
tessvegna hava vit sambært
foli
at
til — og samstundis
okkara
an rætt
eg
verja fiskiskapin.
Eftir
Norðhavinum
tað sum skyldu
áskoðan er her á
tað
mínari
sama grundar-
lagið sum á Suðurlandinum at seta
fyri
skipa fyri, at tað verður
oki,
megu vit føroyingar helst gera nak-
að sjålvir.
boyu niður eystan og fyri
vestan o
hesum her
g
vaktarhald á og
J. Fr. Øregaard helt, at tá bæði
íslendingar, norðmenn og danir aft-
á kríggið høvdu kunnað bæði
moderniserad og okt um fiskiflota
hetta ikki var
Tverturímóti
an
teirra, meðan hent
í Feroyum. høvdu
teir fiskimenn, sum aftan á kríggið
JAVNADUR
keyptu skip, mist bædj skip
pengar, So ikki var orsøkin
og
tann,
at føroyingar ikki vóru eins góðir
fiskimenn og aðrir, Orsokin mundi
heldur vera tann, at tær leiðir, ið
teir náttúrliga áttu at roynt, vóru
tráðroyndar av ødrum, so at okk-
skip høvdu
noyddir aðrar
og bátar verið
til at søkt
leiðir við nógv ov smáum skipum,
tí ikki verið
kundi
ara
fjarða-
årslitid hevði
og so
gott, sum tað annars havt
verið.
Tá
lagi
nú javnaðarflokkurin hevur
hetta
sjálvir verja fiskireidskapin á ollum
mál inn á ting, at vit
vármánað-
at
Norðhavinum vetra- og
arnar, so er hetta ein roynd
bøta um tær sera ringu umstødur,
BROÐRALAG
okkara fiskimenn hava arbeitt und-
ir. Tann sáttmáli, sum ein
samtykti at
v:ð Ongland um fridan av Vestur-
lítið at týða
annað
partur
av løgtinginum gera
havinum, hevur fyri
skipaútróður, og rær sjó-
mark verður sett, vita menn ikki í
dag við vissu. Men tað, sum hetta
miðar ímóti, kann fremj-
Myl-
til Fugloy út á 30 fjórðingar
uppskot
ast beinanvegin, so okið frå
ingi
bert kann nýtast til línu- og sner-
isfiskiskap, og henda vinna soleiðis
fara fram frá
til
at
ótarnað kann byrj-
anini av januar by
Tað
sameint
av
eitt
undir
rjanina
mal. er tí vóna, at
logting fer at taka
hesi tiltok í verk
og at seta bein-
anvegin,.
Føroya Árbeiðaraielag
Bx
krevur Landshandilin
settan aftur å stovn
Tað eru stórtíðindi, sum nú eru
í frættu at
Arbeiðarafelag hevur lagt mál
krevur, at
skal
— nevniliga, Foroya
inn
á ting og Landshand-
ilin nú aftur verða settur á
stovn.
Taka Foroya
tak við javnaðarmonnum, skulu vit
arbeiðarar lógva-
reisa føroyska samfelagið aftur á
fotur. Arbeiðarafelagið tekur í sín-
um skrivi undir við javnaðarmonn-
um á kravi okkara um at avtaka
allan toll, sum yvirklassin hevur
lagt á neyðsynjarverur og vísir á,
at yvirskot Landshandilsins kemur
í landskassan í staðin fyri tollin.
Hetta er sjálvandi rætt og gott,
men ikki bara tað: Sannleikin er
tann, at Landshandilin kann selja
verurnar so nógv bíligari enn tær
eru í dag og kortini geva stórt
yvirskot.
Øll sóu, hvussu allir prísir fóru
í topp, tá ið Landshandilin varð
avtikin og tað sígur seg
fór at
Landshandilin
sjálvt, at
soleiðis ganga, tí meðan
»bestillti« í stórum
mongdum, verða allar verur nú
hópin
til
bestilltar í smáum og eru
dýrari, longu áðrenn tær koma
Foroyar.
Vit
fram á Feroya legtingi um endur-
fiski-
flotanum. Nú eru skip dýr at keypa,
starda nú og tala aftur og
nýggjan av hinum føroyska
og tí megu vit syrgja fyri at skaffa
bíliga útgerð gjøgnum ein lands-
handil og samstundis leggja Før-
oya Fiskasølu og Sildasøluna und-
ir logtingið, soleiðis at skipini og
fiskimenn fáa útgerðina bíliga og
fyri veiðuna. Ann-
durinum. Mangan
mest meguligt
ars er deyðin í
verður spurt, hví fiskimenn seta so
lítið
Eingin hevur enn svarað á
av peningi í Ognarfelagið.
spurn-
ingin, men svarið liggur greitt fyri
ollum rætthugsandi menniskjum —
fiskimenn eru nevniliga greiðir yvir,
at skipsprísir eru ovurhonds stórir
O.u. 3 ferðir so
kriggslok, táið
uppskot
undir
í lotuni hogir
við javnaðar-
at
lata
sum
settu
skuldi
menn ram um,
landið fara at
|
|}
NR. 4.
LEYGARDAGIN
25. JANUAR 1958
31. ÁRG.
skip byggja, men aðrir sogdu, at
tað privata initiativið skuldi syrgja
fyri at fáa skip til landið. Ja, nú
eru skipsprísir o.u. 3 ferðir so hog-
ir sum tá. Oljan er nógv dýrari,
at
skaffa biliga útgerð, og oll sola av
og nú er eingin landshandil til
fiski og sild er á privatum hond-
um. Tað vil siga, at alt ber í tað
borðið. at skipini verða tung at
dragast við, dýr at keypa, dýr út-
gerð og lítið verður at fáa fyri
veiðuna.
Harfyri kunnu menn rópa upp
so galið, teir vilja um
tað
ræpa land
okkara verður stýrt eftir tí kapital-
ognarfelag,
privata initiativid o.s.fr. Teir
í deyv oyru, so leingi
istiska lagnum, tí fiskimenn og ar-
beiðsfólk og tjøldin av Foroya fólki
hevur opin eygu fyri tí stóra rotin-
skapi, sum gongur undir navninum
hitt privata initiativið. Harvið er
ikki sagt, at orðið vinitiativ« ikki
er eitt gott orð, men her á landi
er tað so misnýtt, at fólk fær vaml
av bert at hoyra hetta orðið verða
nevnt.
Hin arbeidandi fjøldin å landi
og sjå leggur nu um sosialistisk-
HA
an bégv, og hesi gleðiligu tíðindi
vil eg hervið gera kunnug fyri øll-
um rætthugsandi fólki her á landi
okkara.
Nú ber fram móti ljósari tíðum.
Gleðiligt og signað nýár ynski eg
tykkum olium.
/. H. Danbjørg.
Viðmerkingar um søguliga
sjómark okkara
Tá landstýrið í hesi tingsetu legði
fram á ting sjómarksmá!ið, fylgdi
við í framløguni ein søgulig frá-
greiðing frá Poul Petersen løgfrød-
ingi, sum seinri er prentað í Dagblað-
num 17. jan. 1958 undir yvir-
skrivt: „Sogulio rættindi foroyinga
til fiskigrunnin undir Foroyum.“
Tað er nógv fyri at hugsa sær, at
vit hava eitt landsstýri, sum kemur
sær at leggja slíkt fram á tingborð
sum frågreiding í einum millum-
landaspurningi, sum okkara sjomark
nú veruliga er, fyri tað um maðurin
sjálvur hevur dittað sær til at geva
slíka frágreiðing. Vit noyðast at
hugsa, at tað er ætlanin, at hetta
ritið frá Poul Petersen skal vera
søguliga grundarlagið, sum tann
sjómarksneyndin úr Feroyum, ið
skal møta á alheimsfundi í Rom
febr. —mars í ár saman við donsk-
um sendimonnum, skal byggja síni
krev á; landsstýrið má í hvert fall
hava slíka hugsan. Arnars var
eingin grund til at leggja slíkt fram
á tingborð.
Eg skal her taka domi fram um,
hvussu neyðarslig Poul Petersens
søguliga frágreiðing er:
Klaguskjalið fr í føro) 'ngum (-
1617 í lagtingsbókini um nærgang-
andi fiskiskap undir
Foroyum.
Poul Petersen endurgevur nakrar
setningar úr hesum skjali, men so
einki meira um, hverja lagnu klagan
fekk. Kenur slíkt fram á alheims-
fundi, halda menn sjálvsagt, hvat
N. Andersen í síni søguskriving um
»hrfeb ,
SROTSRUM
Føroyar eisini hevdi lyndi til at
halda, at hetta bert var vanligt
føroyskt knarr. Ut frå samtidar
skjølum, eg havi fingið fatur á,
kann eg siga, at tað var tað ikki,
og at klagan frá foroyingum kom
til millumlandaviðgerðar. Úrslitið
av hesi vigerð kom í brævi 27/3.
1618 frá Jákupi kongi Í av Bret-
landi, sami maður sum Jákup kong-
ur VI av Skotlandi. / hesum skjali
fingu førovingar allar somdir.
Skulu vit við nútíðar orðum siga,
hvat teir vunnu, vildu orðini óivað
verið, at allur landsokkulin undir
Feroyum varð viðgingin at vera
landsogn, tí brævið frá Jákupi kongi
noktar bart út bretum at fiska
undir Feroyum. Noktingin kann
ikki bert vera fyri skotar, men fyri
allar bretskar tegnar, tí tað er her