leygardagur 8. mars 1958síða 3

5 eee 8. MARS 1958 SOSIA AR 'RIN Utgevari: | FØROYA JAVNAÐARFLOKKUR Blaðstj.: | Villi Sørensen. | Box 76. | | Prentsmidjan å Heygsbreyt TELF 1820 Nevan framman å I hesi dyru tid vit hava, er mad illa staddur, sum einki hevur hvør dagur kostar håp- staka bæði arbeiði, tí in av peningi hjá tí ein aðrar útreiðslur. list, eigur at hava tað eyga al tryggja fólki arbeiði. Tá studentankúlin við kostd | Vai til Við rð | r ta ein parl Inemonn helt HU 1 in SÍ I Q byt sur skuldi verða bygdi varð soleiðis til rættis, at so nóg guligt varð tí her var ikki krónur arbeiði sum mc gjørl heima í Í talan Gro} um, Í um nakrar túnund men um milliønur, Men henda støda fekk ringa móttoku I rá nógvum iingmonnum. Serliga vóru tað tingmenninir, ið valdir eru í Havn, Kjart in Mohr og Richard j brots fyri, at hesin manga millión byggningur skuldi gerast í Sveríki. Long, sum logdu til Einki annað tilboð mátti verða samráðst um uttan tilboðið frá Niels Ihlen, ja, føroyingur fekk møguleika til at blivu allir sum kveistradir til yvirhøvur ikki geva tilbod, teir ein fullkomuliga viks. Hetta má haldast at vera merki- lig stóða. Ein bygningur, sum verður at kosta nógvar milliónur, og sum allir foroyingar verða at gjalda, — har slapp eingin foroy- ingur at inngeva tilboð. Tað er ein ringur fuglur, sum drítur í egið reiður, verður sagt; men tað sum fór fram í hesum máli, at vera háðan av tí foroyska hand verkarastættinum. At tað ikki vóru sakligar grundir til at úti- hýsa føroyingar, eru nú oll greið má sigast yvir. Var tað nú so, at tað var nógv bíligari at bygt * Sveríki, so var tað ein grund, sum verd var at tikið við í umhugsanini, men so Få er ikki, Arbedislønin i nógv hægri enn her hjá okkum, hvat tey svensku hús, sum higar eru komin, eru eitt tydiligt dømi um. Hesin svenski skúli, sum á ongan hátt kemur at hóska í okk- ara landslag, verður tí eisini ein ógviliga dýrur skúli. Allir foroy- ingar eru glaðir yvir, at skúlin nú verður bygdur, men fáur skilir, hví føroyskir handverkarar ikki Sveríki er SCSIALURIN | Badikør og sitiba0ikør fåast hjå PÍ Mariu Poulsen & Co. Telf. 2000 og 2001. EST. 5 STÅLVØSK | vid og uttan bakka í. Maria Poulsen & Co. Telf. 2000 og 2001. DENE EET EMO SE TEE SR SAE TIXLLPOSROAORÐ ENI TILBOÐI: A OMTRENT MDSD ED OST ME SONS TEE } 8 } (Nuer det tid-); N | | ce RJ A i FNV | TA HÁ F NIA-LIV | er elsta storsta pr tl tryg | ingarfela Danmark I G | SS ; Samanlagdar tryggin id bu | [ILLIARDIR KRONI! | at tale meden | —"— | HAFNIA-MAND | pet Bíðið um tilboð uppá livstrygeine | orsikringsbehov . Sn J | j hjá staðarumboðsmonnum okkar: | fyri høvudsumbodid i Føroyum: | HT Hingars cambandid Farnnar HAM Farve Tinganes HAVN Telf. 1080 ella hjå umsjånarmanninum John Sivertsen Hoyviksveg 24 HAV Telf. 2172 - 1721 ER UNO TODOS | OO TU TILL LL: fS H | FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT Skipafelagið Føroyar 1225 TELEFON Tórshavn GRÓT OG SKERVUR Oll, id vilja keypa skerv ella gråt, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða åmintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum limi av vegneyndini ella einum umboðs- manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA máttu sleppa at geva tilboð uppá | Norðoya Javnaðarfelag byggingina. hevur limafund í K.F.U.M. í kveld Hett Richard kl etta eru spurningar, Kichart KR nhiara Long, Kjaran Mohr ég Hanus Hovuðsroðari er J. H. Danbjørg z løgtingsmadur. vid Høgadalså megu svara fyri. Nevndin. —————Wi* NR. 10 Feigdarljóð Tald eru áttati ár blødandi sár, rennandi tár, feld vóru feigdarvár. Sótu við grúgvu øll, børn og viv, bóðu um liv, bóðu hin feigdardag, meðan vestfallsbroddurin kvað. Runnu so átjan ár grødd vóru sår, tornaði tår, kendist tå feigdarvár. Aftur við grugvulag born og vív vónaðu lív. Stúrandi móður bað, meðan vestfallsbroddurin kvað. Kvoður um feigdarljóð in reyt sk ofta Í skúmi vói Heima tt Er eingin von um liv? Fori tel das í ] ' i } í V. { ti ; el Vo í rdl H I I Øl pr15a 1 I d tå y tfal M in Ii 10 Lok ið Aarg | Ein stórur vi bátur Nú ein dagin sá eg ein stóran snøggan bát sigla her á fjørdinum. Hesin bátur fell mær í eyguni, so snøggur hann var hvítur, mál- aður við reyðum stokkum og for eg oman á kaiuna, tå hann bant vid har, og kom eg å tal vid Niels, sum var ein teirra av teim sandvikingunum, sum åttu hendan båtin, Hvor eigur handan båtin? spurdi eg. Niels sigur: Vit eru 7 menn í Sandvík, ið eiga hann, og tað eru vit 7, ið hava átt Sjófarið. Hesin skal eisini eita Sjófarið. Hin gamla, sum er 9 ár, hava vit selt til Sjúrða Thomsen í Hvalba. — Eru tygum ikki væl nøgdur við hetta eftir mínum tykki so vakra fari ? Jú, vit eru væl nøgdir í allar mátar, men tað hava hverki eg ella bátsfelagir mínir nakrantíð verið í iva um, at vit fingu ein álitisbát, tá teir báðir, Viggo og Andrias skuldu fara at taka sær av bygg- ingini. So skilji eg, at tygum munnu halda nógv av teimum sum båta- smiðir. — Ja. smiðir — sagt — og Eg lasti ikki aðrar båta- ein góður og annar verður satt er nokk tað, men eftir mínum tykki eru bátarnir, ið teir smíða, framúr dámligir. Hesir menn eru eisini eftir míni meining ógvuliga samvitskufullir, sannir álit- ismenn út í æsir. — Ætla bátsmenn tygara at fara til Grønlands við hesum dygd- arfari? Nei. Vit hava ringt farvatn 8 til útróður, og båturin úti á sjón- um er ongatíð ov stórur — norð- ari endi á Suðuroynni er vanda- mikil at koma framvið, tá hogætt er. — Hvat kostar ein sovorðin bátur