leygardagur 7. juni 1958síða 2

NR. 23 Tjóðveldið og sjómarkið Framl. frá 1. Og tað tykist bert at hava eitt í huga fyri at náa hesum máli tað er at skapa hat móti donum. Sjómarksmálið hevur almikið at týða fyri tjóðveldismenn, um tað kann verða sett so upp, at tað skapar hat ímóti dønum og harav síðu. ein vilja til loysing. Um so hetta ber við sær, at veiðilíkindini hjá føroyingum verða nógv verri enn spælir onga fólkið Og taka lov S- á nøkrum hjá lærir at hata dann sinni, »rollu« teimum, Bara ingina. so er alt í lagi. Um lað verður at bera við sær, at arið 1 róðrarartð al verðu! nasta Uu hjá foroyingum í Grønlandi, ty ist ikki at nerva tjóðveldismenn. i elli num stavl ti ikki við ei minsta teir føroyska út Á. Orði hav l róðramannin skilt. at loysingin fvri teir týðir, at Grønland fyrst við trimilamarkinum og síðan við tolvmilamarkinum verður aitur- latið fyri teimum, at teir við loys- rinj megu sleppa øllum tonkum ! : i 11 ) m reka uiroður elia aóra veiði í Gronlandi. Min . 1 71: sjomarksmatinum . X i X eldismenn í dag er, at javnaoa! menn halda im kravio ul tålvmilamark. men samstum | | vilja ríkislelagsskapinum teir í við Danmark veita fiskimonnum i og forovingum yvirhovur sama ( H | N Lrøniandit sun feroasam pant VvIoO ONNUl ton, Hvor hevur svikid í sjómarksmálinum ? málinum. tå 10 tel gjørdu 10 ára såttmålan, er YMianå tílíkt mistak, skuldu teir lagt frá sær. Men taað nýtist kanska ikki. tí nú er so stutt til valið. Tá hevur fólkið høvi at takka teimum við at sleppa teim- um frá at koma aftur á ting at gera slíka ógerð sum 10 ára sátt- málin við bretar var, er og verð- ur, Men fólkaflokksmenn og sam- bandsmenn hava ikki einsamallir verið í samráðingum. Tjóðveldismenn sluppu eisini við á samrådingarferdina til Dan- markar og Lundunar. Hvat gjørdi tjóðveldismaðurin har? Púra samdir við menn og folkaflokksmenn! Skriv- aði undir og segði ja og amen til tað, sum hinir gjørdu og søgdu! sambands- SOSIALURIN Skipafelagid Føroyar TELEFON FÆRØSK MARGARINE Vita No | GROT OG SKERVUR 1225 Térshavn VITAMINISERET FINT PRODUKT ella gråt, eiga at venda sær til Øll, ið vilja keypa skerv kommunukantórið. megu Grót og skervur heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at skerv uttan við einum lími av manni fyri kommununa. | FROÐBIAR Nolsoyar mánaðin. | Í H Garasja | verða goldin fyrst, Pállsgotu er til Tórshavn, [- áðrenn tey verða ikki heimta ella vegnevndini ella einum teir kunnu grot um bods- KOMMUNA SOKNAR KOS LE TAO SET DERES AP ON DSE TRT SMRT Garasja til leigu ' leigu fyri 50 kr. um tann 3. juni 1958. Tekniska neynd Tórshavnar býráðs. MP MORE LTU OO II PASSEDE OD ØE MA DE ES i óbrúktur 40 hk, 4 cyl. | sn. pr min. verður seldur, um Torshavn, tann 3. Tekniska varð føddur í far D Í, Hille; Porkeri 23. januar 1895 og doyði á sjúkrahúsinum á Tvøroyri 30. mai 1958 og varð soleiðis 63 ára gamal. Fjårtan ára gamal fór hann til skips við hinum kenda skipara Dias á Heyggi og var við honum, inntil hann fór sum bestimaður við »Ågnes Louisuc. Seinri var hann nøkur år skip- ari við skonnartini »Standard«, Bæði maður og skipari var sum fiskimadur, besti- hann av bestu fiskimonnum, og avhildin var hann av øllum, sum kendu hann. Tidliga gjørdist hann heilsu- veikur og fór so ikki aftur til skips; men hann róði út kortini. Eisini á báti tók firkur væl í hjá honum og við byrsuni var hann av teim allrabestu. Vit spældu saman sum óvitar sta nóg høgt Motorur til sølu t, Frichs dieselmotorur vid 1400 bod fæst. | juni 1958. nevnd Tórshavnar býráðs. i6gv saman gjøgnum alt i | 1 lívið. Aldri kann eg fall okkara minnast. al X ovugt orð millum, og nakað nakað ann- tað man neyvaln finnas sum hevur at minnast á Jákup. minni hans Frið lýsa vit yvir J. H. Danbjørg. Til Klæmint Eli- assen, trubodara Tað er kanska legið av óviðkom- andi at taka dagar millum Brim- nes prest og Eliassen trúboðara, tí Brimnes er ivaleyst ferur fyri at svara fyri seg. Men ein kann íkki annað enn rassast á, soleiðis sum Eliassen sum ein trúboðari orðber seg í skriving síni. Tað vil ivaleyst mangur hugsa, at hann sum trúboðari skuldi verið tann síðsti, sum á ein slíkan hátt festi navn sítt á almeanum blað. Ella hevur Eliassen havt ta hugs- am, tá grein hansara varð til, at nú hevur hann hartað Brimnes so mikið fast, at hesin ikki vágar sær 7. JUNI 1958 EES fyri framtíðina at festa navn sítt í kvíði ez fyri, at altíð hugsað ov eg vait, størri so, at aiment blað, so hann hevur sum høgt seg sjålvan. Ti at Brimnes prestur hevur menniskjansligt virði tekur Klæmint og hansara fyri fult. Tað lesist liga millum reglurnar, at tað esjar um enn skriving týði- hann undir skriving Klæmints. Tað er nú so og hevur altíð verið so, at hann, sum hevur vágað sær at siga hugsan sína í hverjum føri tað so verður merktur sum brotsmaður millum fólk. Men hann, er, sum fullur av byrgist einum og ødrum, og av falskheit einki sigur, hann verður hátt hevjadur sum hin hvítasti Men fólksins má tó ikki veiða orsekin eingil. henda hugsan til, at alt samfelagsligt fær loyvi at ganga, sum best ber til Óá- talað. Hr. Klæmint letur sær at vera so tilgjørdur, at hann ikki vil hoyra fær Hvar í um, at dansurin innivist í ein- um samkomuhúsi. bíbliuni er dansurin bannlýstur? Um Klæm- int Eliassen ikki gjørdi nakað verri enn at livga um føroyskan dans, so var sanniliga ikki nógv sagt um hann. Og tað tykist, sum Eliassen tey, ið hava ilt av orð- er millum inum ella »kjolamadur«, Tað skuldi saktans verið nóg mikið av tí slag- prestur sum hann nevnir tað. num, uttan at tygum, hr. Eliassen sum kirkjuligur trúboðari eisini skulu lúka ta Og lat uppgávuna meg hava loyvi at siga, at tað tíbetur ikki stendur til menniskjur at av- gera, hver id er meira kristin hann, sum hevur virðing fyri kvæð- um og dansi ella hann, sum er fanatiskur hatari. Tá ið ein kemur inn um missi- ónsgátt: »SkOgvarnar av — hetta er heilagt stað !< sigur Klæmint Eli- assen. Tað er sanniliga meira enn at festa orð á pappírið, ella rópa út í eina samkomu. Gerðirnar megu eisini í tí dagliga lívinum vísa seg millum fólk. Gud letur seg ikki spotta, tí tað, sum menniskjan sáar, (ad skal Hann heysta. Brimnes hevur fullkomuliga fólkum, ið hava hug at halda seg vera kristi- rætt, tá hann finnist at ligari enn onnur og leita sær skjól aftan fyri eitt ella annað navn, sum merkir tey burtur úr oðrum. Við eðrum orðum: Tey halda seg ikki vera nóg kristin bert við at ganga í kirkju. Lat meg at enda ikki kann annað enn harma hugsandi fólk — tann spjaðing og illsemja. sum hevur hug at kykna upp millum teir, ið skulu standa kirkjuni næstir. Lat okkum nú taka annað skinn um bak og virða kirkju okkara, sum tað hon frá fyrsta upphavi okkum er ætlað. Verður nú íkki Brimnes stórliga misskiltur við síni skriving? tað rætt- siga, at D. J. Sørensen. Setið lýsing tygara í SOSIALIN