leygardagur 7. juni 1958síða 4

i Norsk-Færøysk Lag í Oslo hevur nú 89 limir Tað eru nú nøkur ár síðani, at Norsk-Færeysk Lag í Oslo varð stovnað við tí endamáli at virka fyri einum mentunnarligum sam- arbeiði millum londini Feroyar og Noreg. Felagið hevur í farnu árum havt fleiri samkomur, har ymiskir hava hildið fyrilestrar og felagið hevur skipað fyri hugnaligum sam- ið eru i eins komum fyri føroyingum, útlegd. Felavið hevur í seinastu árunum tikið stigið til at hava »kvøldsetu«, sum teir nevna tað. Har hava før- oyingar havt høvi til at koma sam- 1 an, bædi i ålvara og gaman: før- oyskar åvisir hava ligið frammi, tey hava farið upp á gålv, og á annan hátt hava bæði føroyingar, ið har búgva, og serliga eisini sjófólk dugliga nýtt sær høvi til at koma saman fyri at hitta lands- menn. Í nevndini sita nú Erling Dahl, formaður, Dinna Gjestrum, Knút Robberstad, stórtingsmaður og Haa- kon Christie, arkitektur. Felagið skipar eisini fyri útgávu av »Nytt fra Færøyane«, sum sent teim ymsu almennu stovn- blað- stjórnini sita Jacob Jacobsen og Mortan Nolsee. verður unum og bleðunum — og í Ein góð lota í Sjónleikarhúsinum Seinasta leygarkvold hevði Karen Lykkehus, sjónleikarkvinna fram- førslu í Sjónleikarhúsinum saman við Simma, sum spældi klaver. Tað kann vera sagt, at hetta var ein hugnalig leta. Tað, sum Karin førdi fram, var fjølbroytt, Hon segði fram yrking- ar, spældi smá skemtibrot. og við góða sjónleikarkynstri sínum dugdi hon sera væl at fáa ta rottu mynd- ina fram. tøkk líða á og Jú, vit fara at siga henni — Karin var verd at síggja. Brúdleyp Í dag giftast í Havnar kirkju frk. Jenny Eliassen úr Runavík og Viggo í Stórustovu úr Havn Føroya Banki er nú fluttur í nýggju húsini — ella skulu vit siga glæstriborgina. juni høvdu øll høvi at síggja, hvussu húsini eru innan. Har var stásiligt við lít. Sjálvt bankahelið er rúmligt og stendur í mát við tey mest nýmótans í heiminum, sigst. Haldid Sosialin! Hvørt av sinum Tad er lætt at skilja millum rik og fåtæk i Ameriku. Tey få- tæku vaska bilarnar sjálvi. 3 Sim phugså Italska oyggin Sardinia er ikki minni enn 24000 km? stór. Har búgva 1225000 fólk, men ikki eru oll heilt væl stødd, tí 45 pst. av teimum dugdu fyri stuttum hvorki at lesa ella skriva; og haraftrat liva tey eitt våna liv. 10 ovurríkar fa- eiga mestapartin av jørdini, sig- hev miljur ur lærarinna å hesi oyggj. Hon nýliga skrivað bók og tekur m.a. so- leiðis til: Fólk hava småbitar av jørd - á stødd við vanlig rúm í sethúsum, og so eru tað tey eingin kennir. bønamonnunum, ið ovurstóru góðsini, hvors eigarar Góðsini verða dyrkað av nevndir verða »te- raccu« - sama orð sum »servi«, ið merkir trælur. Tey ríku eru eitt fólk: tað eru fólk, íð eta góðan mat slag fyri seg - hvønn dag - tey fåtæku eta ikki hvønn dag, og tey eta nakad, teimum ikki dåmar - tey ríku búgva í stórum húsum og njóta sólina. Teir vanlign prestarnir, ið annars eru ógvuliga óvitandi, halda við teim smáu, meðan bisparnir og kardinalarnir halda við teim ríku. tingmadur veit, at tað einasti Hvor eru miljónir av krónum, ið á hvorjum lummunum á innlendskum åri havna og útlendskum og heilselu- millummonnum, ið eru al- agentum monnum - deilis óneyðugir. Hetta ger sjálvandi tað, at vorurnar, vit keypa, eru ov dýrar, og aftur hin vegin vilja menn halda, at vit fáa nógv ov lítið fluttar verða. At nógv av fyri vørurnar, ið = út- hesum miljón- peningi ongan skatt ber, vita vit, tá vit skattaeftirlit hava. Og jú so visindaliga væl fyriskipað, at flestu einki nú er tað av teimum, ið fara við miljónvinning- unum vid lóg eru gjørdir skattafríir. Hetta liga skuldu verið í tænasíu landsins og eru alt saman pengar, ið verun- fólksins, men her tæna teir interessum einstaklingsins. Fólkið fær ov lítið, livi- líkindini verða skerd hjá teimum minni ja, lívsrætturin við, tí tå sosialt hetta órættvísið og skapa trygd og vernd móti ment - hugaðir menn royna at bota um troti, sakni, hungri og halli við at vetta teimum, ið pínast undir hesi skerjan, minstuløn, prísviðbót, el!is- og avlamis- rentu, barnastyrk, pension o.a, tá eru teir, ið vilja upmætthald « host órættvísu samfelagsskipan, kvikit á ra, at eingi pengar eru til ella: hvaðani skulu vit fáa peningin frá, hóast teir fullvæl vita, hvar peningurin er tokur, og at teir eis- ini hava vald at gera seg harra yvir honum. Men kapitalistiska samfelagið er og verður eitt samfelag, har nøkur få hava ov mikið, meu tey flestu ov lítið. TAÐ ER VERUNLEIKI at tóku allir tingmenn undir vid upp- skoti javnadartlokksins og kravdu sama sjómark sum íslendingar, vóru í dag bestu líkindi til, a“ vit longu til heystar fingu 12 fjórðinga sjó- mark. at hóast tað nú eru farin fleiri ár, síð- an tingið eftir uppskoti frå javnað- atflokkinum samtykti at seta á stovn tubbakseinkarsolu, er henda lóg ikki sett í gildi. at hinstørsti meinbogin fyri foroyskari eplaframleiðslu er, at vit íkki hava landshandilin at taka sær av seluni og ansa eftir eplainnfluttn- Få inginum. at øll åbyrgdin fyri miklu afturgongd- ina í búnaðarframleiðsluni er hjá teimum, ið valdu at taka landshard- ilín av - sambands-, fólkaflokks- og tjóðveldismonnum. at Håkun Djurhuus á opnum tíngfundi segði: „Nú skal A.T. falla !“ 5 spurningar 1. Hvussu nógvar limir hevur Føroya lærarafelag ? 2. Hvussu mong av hestum eru mann- fólk og hvussu monrg konufólk ? 3. Hvat er oyum ? norðasti landoddi í Før- 4. Hvor sýsla í Føroyum hevur størst innangarðsvídd ? 5. Hvussu langt er yvir á Hvarvið ? (Svar aðrastaðni) aldri at fáa Arbeðarafjoldu verður síni lívsrættindi tryggjað, uttan hon sjálv tekur sær um reiggj. Svøriki Afturhaldsflokkarnir vóru ímóti at gauga Vit sótu, hvussu tað gekkst í krøvum arbeiðaranna á moti í pensjon- armålinum, men við valið 1. juni vann henda støda atbeiðaranna so dyggiliga | | | Eisini her gingu teir ímóti fólkatrygg- ingarmálinum. Einastu ráðini eru tí til heystar at gera eins og beidarafjøldin : at fylkjast um javnadar- flokkin. svenska ar- *x Millum drusarnar í Sýriulandi er tað síður, at brúðurin gevur brúðgóminum ein dolk á brúdleypsdegnum - ein dolk, hann kann brúka, um brúðurin verður honum ótrúgv. x Ein eigur at hugsa um, hvat ein sig- ur, so ein ikki snoggliga sígur, hvat ein , hugsar. BARNAMATUR An - s - ea - uk - dr - tr - in - a - an - di - r - på - tar. brot skulu setast soleiðis sam- tit fáa 4 orð, ið hava tydning: Hesi an, at hendan 1. Gentunavn 2. Matvøra 3. Land í Åsiu 4. Fuglar Taka tit teir fyrstu stavirnar í teimum nýggju pørtunum, ordunum, fåa tit ein av heims- Svar upp å 5 spurningar: 1. 197 - 2. 152 og 45 - 3. Settorva - 4. Eysturoyar - 5 1060 fjórðingar. Vinnararnir á nordoyastevnu : 10-mannafor - Nýggi klakksvíkarbáturin. 8 - - Ørvur, Tórshavn. (0) - - Dúgva, Klakksvík. 1 - - Blikur, Tórshavn. Gentur - Fipan Fagra, Klakksvik, Dreingir - . KÍ 1. líð móti HB 6-2, KÍ 2. lið móti HB 2-0, dreingir leiktu javnleik 0-0 VE it VV itst tu vom VE — at størsta ósemja, sum nakrantíð hev- ur staðist av ítrótti, fór fram í sam- band við eina kappkosring í Kon- stantinopel í árinum 522 f.Kr. Und- ir ósemjuni, sum vardi í fleiri dag- at, lótu 20 000 fólk lívið. 1789 vórðu allar ur, ið dømdar vóru frå tá tað var hildið at tær skuidu hanga í at fram til ár kvinn- lívinum í Onglandi, brendar, vera skomm, í gálganum og vísa beinini at fyri at fáa teir 3 lítirnar í franska flagginum í tólkaeygum at vísa seg fallstolini 30 fyri blått, 33 fyri hvíli og 37 fyri blátt. javnar á breidd, eru lut at einstakir av heimsins mest kendu monnum hava skrivað rættuliga illa. Sumt av tí, sum Shakespeare hevur skrivað, er ólesiligt, og at Napoleon Bonaparte liggur á odda, tí sumt av tí, hann hevur skrivað, hava menn hildið verið kortskitsur av vigvøllum. at tað ongatíð kavar á 70 pst, av allari heimsstøddini. OLLLLLLLILILIS LDOLLA THA LOL LLLALLAOLAALAÐ MILLUM UNGFÓLK ELSLMSSSSLLLEGI Jógvan hevði latið skattin hjá Onnu vita, at heima vid hús var framvegis ein løggur í vinfløskuni, og hitt sterka skotska var ikki ásett. Hetta vóru eingi ring tíð- indi, tí nú var eisini farið at seinka so mikið, at stuttleikastjórin var kaskett við gulum snórum og úr jakk- anum. Meðan hann breyt stúkuermarnar nidan, leyp kvædaskiparin um - oman i seinasta ørindi og pjørdi enda á „Fisken tager sin føde í vand“. Dansurin var so liðugur fyri í kvold. Fólk fjakkaðu sær út aftur á vegin. Summi fóru ein túr út á kajuna, onnur skundaðu sær í bilar- nar, ið stóðu til reiðar - onkur smílandi við Brimnes í huga. Onnur leitaðu bein- leiðis til húsar heim. Anna var í góðum hýri, sum vituligt er, Væl bar í lag hjá báðum. Hon hevði fingið hann, hon hevði tokka til, inn um hurðina, og hon sat nú og skolaði háls- vølin við góðum víni. Kundi tað hugs- ast betur, nú bæði høvdu fingið tað, teimum dámdu best? Tey sótu í hver sínum króki í stovuni, Pråtid var ikki at byrja við, tey vóru jú eitt farin i stórvegis sindur móð av dansinum og gongdini heim. Anna he di ongatíð sæð hann sær nær fyrr og sat tí og máldi hanu við eygunum, og hann sat, so hvert sum hann neyt av víninum. og máldi, hvussu nógv var eftir í floskuni. (Framhald) — SKEM Ein maður vitnaði í klandursmáli mili- um tveir aðrar menn: Og so tóku teir hvor sín stól og bukadu hvønn annan. Men, spyr dómarin, hví fóru tyg- um íkki uppí at skilja sundur ? Har vóru bara 2 stólar. *x Múrarin, sum heiði fingið eitt sands- korn í eygað, fór til læknans. Tá lækn- in hevði fingið sandkornið burtur, spyr múrarin : Hvat skyldi eg so fyri ómakin ? 10 krónur, svarar læknin 10 krónur? Ja .. íðan halda tygum, tað er ov dýrt ? Nei, men tað verður ein prisur fyri tonsið ødiligur