leygardagur 12. juli 1958síða 2

NR. 28 HAFNIA - LIV den sikre havn Bidid um tilboð uppá lívstrygging hjá staðarumboðs- monnum okkara fyri hovuðsumboði í Foroyum TRYGGINGARSAMBANDIÐ FØROYAR Tinganes, Havn, tlf. 1080 inspektor JOHN SIVERTSEN í Havnardali, tlf. 2172 ella 1721 ella hjá GRÓT OG SKERVUR Øl, skerv ella gråt, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða ið vilja keypa heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA limi av vegnevndini ella einum umboðs- FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKI FINT PRODUKT TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR Føroya Kriggstrygging . telf. 1086 Føroya Sjóvátrygging ...telf. 1086 Føroya Brunatiygging.. telf. 1089 Føroya Vanlukkutryggiug telf. 1721 Vit tryggja: Båtar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs bilar o. a. Feroyingar eiga at tryggja | í landsins egnu trygging Skipafelagið Føroyar TELEFON 1225 Tórshavn HALDIÐ SOSIALIN ! | SOØSIALURIN Tjóðveldismenn leggja ikki longur í 12. JULI 1958 r sjómarksmálið, enn at tað tænir LOYSINGINI Tjóðveldismenn eru ødiligir í orðaleiki í sjómarksmálinum. Um teir stóðu heilir og hollir aftan- fyri, hovdu ein óbendiligur vilji at náa einum positivum úrsliti, um teir einans høvdu landsins og fyrst og fremst okkara fiskiman- sins og sjóvinnunnar størsta gagn og frama sum stavnhald, so hevdi verið stuttligi at staðið í víggi hjá teimum. Men tessverri eru tjóðveldis- | menn ikki longur fyri sjómark- inum. enn at tað kann nýtast at kynda hat og harvið úl at skapa ein loysingarhug í fólkinum. Hetta eru íkki bara skuldset- ingar frá okkum, men veruleiki, ið allir menn, id hava ansað eftir leikum høggum tjóðveldis- manna í sjómarksdeiluni, kunnu r og gera seg fullgreidar um. Teirra uppskot um uppsøgn av 1901 såttmålanum er einki at siga til: men at ieir ikki samstundis søgdu, hvat id teir vildu vid upp- søgnini, sýnir, at teir ikki løgdu stórt í at vinna eitt praktiskt nyti- ligt (skjótt helst beinavegin!) men hovdu mestan hugin at nýta málið til upposing fyri loysing. Ni teir ikki greiddu atkvødu fyri javnaðarmanna uppskotinum, sum var tað einasta uppskotið, ið kundi loyst tað ikki í fyrsta lagi var eitt po- sitivt, fullgott nýtiligt uppskot, sum teir logdu eftir, men heldur uttan uppøs- málið, vísir eisini, at hiti: einki at náa ingina til frama fyri loysingina. Tað, at teir undir næstseinastu tingsetu royndu allar snildir fyri at forða viðgerð og samtykt av javandarflokksins uppskoti um at senda okkara monnum i Geneve ; tey boð, at teir undir ongum um- stoðum máttu slaka i 12 milakrav inum, SÝNIR EISINI, at tad er ikki eitt positivt úrslit í semju, men ósemjing og loysing, teir vilja nýta sjómarksmálið til. (Men teir má:lu so at enda geva seg undir, at uppskot javnadarmanna til : Geneve kom til atkvødu og varð samtykt — eisini við atkvødu tjóð ' veldismanna!). Teirra uppskot nú í næstsein- astu setu um lóg í landshelgis- málum okkara var so háttað, at um tað skuldi kunna nýtast, so máttu vit fyrst havt loysing ella havi greitt yvirtøkuna av sjó- marksmålinum, sum vildi tikið drúgva tíð. Hetta uppskot teirra er hitt sterkasta prógvið fyri, at tað er minni ein skjót og góð loysn av sjómarksmálinum, men meir; ein leysingarspurningur, sum brennur á hjá teimum. Åt so er. verður undirstrikað av tí veru- leika, at loysingin í seg sjálvari ikki greiður sjómarkið; ti 10 + 2 ára sáttmálin stendur akkurát líka so fast í gildi afianá loysing- ina sum nú í ríkisfelagsskapinum. Ni tað ikki er einans fiskiman- sins gagn, ið tjóðvnldið sekir at fremja í sjómarksspurninginum, skilir hvor maður av, at tjóðveldis menn ikki vilja loysa sjómarks- trætuna uttan við loysingini, ið umframt mangt annað ilt veldir okkum TA VANLUKKU, at vit missa rættindi í Grønlandi. Tað er jú ein dapur veruleiki, at um d. loysa okkum úr ríkis- verða okk- vit t. lelagsskapinum í ár, ara útróðramenn ongatíð aftur at kunna fara til Gronlands at rógva út. Ta Erlendur Paturssonur, Joh. Simonsen, Frederik Hansen og Hanus við Hegadalsá ikki greiddu atkvoðu fyri uppskot- inum um 12 mílamarkið, tí fremj aninj av hesum uppskoti bygdi á samráðing og ríkisfelagsskap ella — kanska betri kundi verða framt uttan loysing, sýnir tað so greitt og týðiligt, at tað er meiri loysingin enn sigur í sjó“ marksmálinum, ið tjóðveldið berj- ist fyri. — Teirra Kortanei til samråding við ríkisstjórnina um sagt eina felags stødu og upplegging til ta bretsku rikisstjørnina um at fáa 10 árasáitmálan úr gildi — hann er jú lógliga í gildi — undir strikar tað sama, at tað er upp- skilnað, ið teir hava í huga og seta sum treyt fyri at vera fyri nøkrum uppskoti, id miðar ímóti at vinna sigur fyri 12 mila- kravinum. Hesi og so mong onnur dømi vísa okkum, at tjóðveldismenn eru kanska meiri enn nakrir aðrir gerð og meinbogar fyri sigri í sjómarks- málinum. uttan at missa meiri fyri minni, t. d. grøn foroyingar landsrættindini. Eingin, sum av sonnum vil sjó- marksspurningi okkara skjóta og fulla loysn, eingin sum stevnir ímóii ikki bara at fáa 12 mila- markið, men at verja og víðka okkara arbeiðsrættindi á havinum fyrst og aðrastaðni — hugsar fremst uppá Grønland — kann halda seg til tjóðveldisins sjó- markspolitikk. Andrias T. Styttri arbeidstid Eisini i Noreg verða teir nú at stytta um arbeiðstíðina; hetta hendir 1. mars 1959, Samstundis verda allar timalønir hækkadar við 6”4 pst. Seinasti sáttmáli gav bæði kvinnum og monnum lenar- bata. Allar tær lægstu lønirnar hækkaðu við 18 oyru um tíman, soleiðis at tær lægstu mannsløn- irnar nú eru 216 og íær lægstu konufólkaisnirnar 154 kr. um vikuna.