Sosialurinarkiv
Sosialurin 1958-12-20, síða 1
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 20. desember 1958síða 1

allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

SOSIALURIN .- FRÆLSI JAVNAÐUR GLEÐILIG JOL HÚSKALLURIN EITT ÆVINTÝR Eina ferðina vóru tað tveir bønd- ur, sum búðu naglafast. Men ójavn- ir vóru teir i korum, annar ríkur, hin fátækur. Tann ríki var so natin at fuglur fleyg ikki yvir honum, rak- aði meir og meir inn undir seg, varð tí ríkari og ríkari, sum tíðin leið. Tann fátæki afturímót verður få- tækari og fátækari dag undan degi, hann má hjálp og lata tungar altíð týða til tann ríka um útreiðslur aftur- fyri. Tann fátæki noyðist eisini at selja til tann ríka fyri tann prís, hann setur á. og tað var vanliga hálvgivið. Men nú ber at tann tæki fær ein húskall til hjálpar. Fyrsta dagin hesin húskallur er á tað so á. få- garðinum verður hann sendur við meldri, trimum skeppum av rug. Mylnarin er fullur, tá ið húskall- urin kemur at mylnuni. Men hann melur kornið og tekur helvtina aft- urfyri. »Hetta ber ikki til,« sigur húskallurin við mylnarin, »tu kann ikki taka so nógv afturfyri. tí tað er ein fátækur maður, ið eigur.« Men tað legði mylnarin einki í, húskall- urin mátti fara heim aftur við ti syndrinum, sum eftir var Aja, nú hevur tann fátæki mjøl nakrar dagar, men so kemur skatta- krevjarin, og einki oyra í húsinum. Tungur í huga gongur hann og hvat nú er at gera. Tann hann seg við at heita á, hann so tíðum. leita í goymslum sínum, um einki hann kann avhenda og fáa nøkur oyru afturfyri. Jú. nú finnur hann eitt sindur av vánaligum hugsar um, ríka aftrar tí tað hevur Hann fer at gjørt er, havra, sum slødist eftir í einum bingi. Hetta fyllir hann í posar og sendir húskallin ul handilsmannin við tí Nei, handilsmaðurin er einki fyri »Hetta dugur ikki,« held- 10 at keypa ur hann ikki meiri enn hálvar ikki til.« sigur er ein fátækur Fær hann einki fyri Men handil fyri. hvussu er, gevi eg pris.« huskall- maður, 10 setur maðurin »Ta0d ber urin, tað selur tað, verður við sítt, húskallurin má taka við tí, hann gevur Fann fátæki fær nú ldið sin skatt. Men tað er ikki leingi, so eingin mjølsådin eftir í húsinum Hvat er nú til ráðar at taka? Jú hann fer til húskallin, biður hann tær og læt teir vera stórar I huskallurin, »so skal eg tær ein nen a mio | T i tann 52. NR. LEYGARDAGIN . DESEMBER 1958 BRØDRALAG ARG. huskallin »Ja, lika reidiliga, sum mylnarin fekk burtur av meldrinum, eg var við hin dagin,< svarar húskallurin. Nú er ovurhonds av mati langar Í eru oll komin. Á eru tey litføgur. Jóla- stjórnan er 40 blaðsíður við ymsum jólalesnaði. yrkingar, søgur og frå- sagnir og onkrum til spæls bladsidur. sidan eru yrkingar. 40 blaðsíður. Hetta H. Poulsen. Jólabloðini nú at líta so K. Q bæði Folv er eisini Viderø innleidir, fråsagnir og søgur, og Jólaboð eisini jólablað KFUM's innleiðir, síðan eru menn sum E. í Garði. Adrian Johansen, Chr. Høj, Johan Nielsen, prestur, Flóvin Flekk. sum skriva Samanlagt man tað vera gott, ið nú kemur í føroysku jólabloðini, tey at fingið góðan okkara framm um er prestur hava studul onnur Skúlablaðið, Grein um skúlar, sparikassar, M. Fr. Poulsen, tann 1. hevur lagt skúlastarvið frá sær, skúlum viðvíkjandi. andbrugs- og hushold- út ársfrágreið- uppiborið frá fólki hefti 9. er komið. er Johan sum sept 0. a Haslev | ningsskole hevur sent ing fyri 1958. Ymsar greinir eru í hesum næstan 70 blaðsíður stóra riti m. a. hevur Nicolina Højgaard Si- monsen skrivað grein, sum nevnist: Den færøske husmoder før og nu, myndir eru i bókini m. á. av teim føroysku gentunum, ið verið hava á skúlanum í summar. Tær vóru: Ester Fliasen, Tvøroyri, Karolina Hansen, Gøtu, Ruth Hansen, Skopun, Tora A. Hansen, Sørvågur, Jo- Vági, Turid I Hansen. GøtugjoOgv, hanna og Ragna M. Jacobsen, Judy Joensen, Haldórsvík, Marianna M. Krabenhøft, Skopun, Ragnhild F. Lamhauge, Rituvik, Astrid E Lydersen, Vidareidi, Amy M. Olsen, Rituvík. Ann Olsen, Sørvåg, Ruth Samuelsen og Riborg Simonsen, Havn J. C. Johannesen deyður Stjórin í Fiskasøluni, Jens Chr. Johannesen, sum í seinastuni hevur verið brekaður, doyði mánadagin 15 desember. Hann var afturkomin við Tjaldrinum kvoldið fyri. men ikki var hann meir enn komin heim, tá slóknaði hann. Jens Christian varð 50 ára gamalur og hevur verið stjórt Fiskasølunnar, síðan hon varð stovn að. Frammanundan hevði hann havt starv í Danmørk, m. a. innanfyri blaðvirki Samrálugar um setan av landsstýri tíðir. og tey eru mett og væl sett í { húsinum hjá tí fátæka, men oyra er | ikki í húsinum. Tá ið so skatta- Í krevjarin kemur aftur, stendur | bóndin líka uppikastadur sum áður. lann fer til húskallin og biður | leggja sær ráð. | Gev mær nøkur tóm smøriløt, so Í fái eg drúgvast nøkur oyru til tin,« sigur húskallurin Bóndin biður siga sær. hvussu tetta skal bera til. | »Ju,« sigur húskallurin, »nu skal eg fara oman at tingast við handils- fátæki. »Men hvat skal tú gera vid | mannin. Hin dagin var tað hann, ið teir?" | tngaðist við meg.“ »Ee fari oman til mylnarin. Í dag | Hann fær nú upp í vognin av skal eg taka mjøl burtur av frá smøriløtunum og fer avstað. Tá ið honum. Hin dagin, eg var, tók hann | hann kemur á sandoyruna, fyllir burturav frá mær,“ sigur húskall- | hann sand í allar hesar tómu smá- urin.« | kaggarnar, slær botnarnar i aftur og Tann fåtæki spyr aftur. hvussu tað | koyrir til handilsmannin skal berast i bandi. Men hann fær | Handilsmaðurin hevur nógv um at einki svar. vera henda dagin; men hann er Húskallurin fær sær nú teir tómu glaður, táið hann sær huskallin koma er eee | satøtki okkar $" viðskifta“ vit ynskið (HÁ tt eydnurík! Ai gor S RESTOT pt. FRANT posarnar upp á vognin og koyrir av- | Við hesum nógva smøri og heldur stað. Á vegnum kemur hann um | fyri eina sandoyru. Har legst hann at | »Tu hevði mestur sjálvur sett fylla sand í allar posarnar og bindur | smørtrøini inn í goymsluna, eg skal væl fyri. So koyrir hann at mylluni | koma til tin, tá ið tú ert liðugur við við rokaðum vogni av væl fyltum | tað.< posum. Mylnarin hyggur út vjøgn- | Jú. húskallurin er til dystin fús, um eina loku í erva á mylluni og | hann fer at bera. setur oll sandiløtini biður húskallin van bera pos- | (Framhald á 4. síðu) arnar inn í goymslurúmið, ti hann | hevur ikki stundir | »Tad er gaman i,« sigur húskall- | urin og ber nú allar sandposarnar inn í goymsluna tur teir innast við , veggin og mylnarans « "ið korn uttan lavnaðarflokkurin hevt Í vikuni mylnarin væl hýrdur yvir alt ta U 1 setan av landsstýri 1 tå korn, hann nú hevur fingið, tekur | blaðið fór til prentingar í gjárkvold rav, tað hann skal I í øn | í Ti 1 einki úrslit fingið ti i ( ISåra egl i 1 unal inn fran lol na Hun Ul í kveldini f US | in 1910 n { hein | ) I lokkt Í indi Í y ni i! | frø X [fx I | ) Í þ Í Ú {1 r l | tað r ga l lin ; , Í sun ialum 3 I ri un uppb oo | fisKi i u. bótan av lønarkorum fiski- mann viokan av ISK { na- I TKII rovtt Í KI] Við letta 1 y h« | 1 VI i kkurin Í I Í Í 1 í | í Í | líður so væl til jó Í I hu | inn 1 Í Í ]