leygardagur 27. juni 1959síða 1

FRÆL SI JAVNAÐUR BROÐRALAG ONGAVITJANIN Týskvoldið kom »Dannebrog« við kongligu gestum Føroya inn á Skålafjørd í tjúkkum mijørka, og varð skipið lagt har fyri náttina. ; Til ásetta tíð miðkumorgunin legði skipið at í Tórshavn. Stór mann- fjøld var á bryggjuni at fagna teim kongligu gestunum. Men ikki kann tað sigast, at veðrið var hitt besta fyri eini tílíkari vitjan, avkovt í mjørka, sum ofta er hesa ársins tíð. Tó var toluliga turt. Á kaiuni helt løgmaður hesa talu: ——[|————" * AE ARTS SRS Vi forener os alle i et varmt øns- ke om, at dette besøg må styrke de gamle bånd, der knytter Deres Majestæters to folk sammen. Hjertelig velkommen til Færøer- ne! Av skipinum fóru kongur, drott- ning og kongsdøturnar niðan í ting- húsið, har løgtingsformadur J. Fr. Øregaard talaði fyri teim kongligu gestum landsins, og kongur takk- aði. Stór mannfjøld var komin sam- ; |— | Kongur kemur út úr tinghúsinum. Deres Majestæder — Deres Kgl. Højheder! Det er mig en stor ære og glæde på det færøske folks vegne at byde Deres Majestæter hjertelig velkom- men til Færøerne Besøg af vor Konge og Dronning har til alle tider vakt udelt glæde hos det færøske folk og har altid formet sig som en virkelig folke- fest. Det samme er tilfældet i dag. Det er nemlig ikke en høfligheds- frase, men en virkelighed, at der i det færøske folks hjerte findes en venskabsfølelse overfor Kongen og Dronningen, der søger sin lige, og som udgør de stærkeste bånd mell- em de to brødefolk, det færøske og det danske. Disse følelser til, hvad der har været mange andre lande, vokset sig stærkere og mere bevidst í folke- sjælen, efterhånden som den demo- kratiske ånd og den demokratiske udvikling har gennemtrængt folket mere og mere. Jeg er derfor i den lykkelige situa tion at føle mig i fuld overensstem- melse med hele det færøske folk, når jeg beder Deres Majestæter modtage vor hyldest og hjerteligeste C har i modsætning tilfældet 1 velkomsthilsener. Vor velkomsthilsen fuldt mål Deres Kongelige Højhed- er, tronfølgeren Prinsesse Margrethe og Prinsesse Benedikte. Vi »eder Deres Kongelige Højheder modtage vor forsikring om, at den samme trofasthed og hengivenhed, som er omfatter í blevet Deres Majestæter, Deres Kongelige Højheders forældre — til del. også gælder Deres Konge- lige Højheder an um tinghúsið, og håtalari varð settur upp, so øll kundu hoyra rød- urnar. Røda tingformannsins: Deres Majestæter. Deres konge- lige Højheder. På Færøernes lag- ing og det færøske folks vegne byd S er jeg Deres Majestæter og Deres kongelige Højheder hjertelig vel- kommen til Færøerne. Den store afstand, der skiller Færøerne fra den øvrige del af det danske rige, har ikke forhindret, at de danske konger gennem tiderne adskillige gange har aflagt besøg her på øerne. Det var også med stor glæde, vi erfarede, at Deres Majestæter igen i år fik lejlighed til et besøg heroppe, og jeg føler mig overbevidst om, at dette besøg, ligesom det har været tilfældet i foregangne tider, vil styrke og befæste det gode forhold og de venskabsbånd, der altid har bestået mellem det færøske folk og dets Konge og Dronning. Færøerne er et lille land, det færøske folk er blandt verdens mindste nationer. Det har dog vær- et muligt for færinger under tider- nes omskiftelser indenfor det dans- ke rige at bevare deres selvstendig- hed, deres sprog, kultur og egen- art, hvilket er et bevis på forståelse, højsind og gensidig respekt. Det har derfor sin naturlige for- klaring, at Kongen og Dronningen er elsket og agtet af hele det fær- øske folk, hvilket jeg føler mig overbevidst om i høj grad vil kom- me til udtryk ved Deres Majestæter besøg her i Thorshavn og rundt om på de færøske bygder. En særlig glæde er det for os i | | | | | | | Í dag at modtage Deres kongelige høj heder, Tronfølgeren Prinsesse Mar- grethe og Prinsesse Benedikte, som for første gang besøger Færøerne. Vi har med stor forventning set til dette møde, og det er vort håb, at besøget her vil blive en smuk og minderig oplevelse. Da Deres Majestæter sidst be- søgte Færøerne, kunde man endnu høre dønningerne fra den store ver- den efter sidste verdenskrig, men vi levede dengang i håbet om en af- spænding med fred og fordragelig- hed mellem folkene. Men endnu svæver skyerne lavt over nationer- nes himmel, og den forventede af- spænding har ladet vente på sig. Men det vor bøn og vort håb, at det må lykkes Deres Majestæt at styre Danmarks rige uden om disse uvejrsskyer. Den sidste tids vældige udvikling på såvel det tekniske som på andre (Framhald å 3. sidu) Håkun Djurhuus hevur sent bladnum eina grein mest viðvíkjandi tí, ið Lykkju-Knútur skrivaði í Sosialin um lønarvidur- skifti hansara í einum aftursvari til illsinnisskriving Dagbladsins um »bein«. Bæði tí. at lítil blaðrúmd er hesa ferð, og tí vit halda tað vera beint, at svarið. hann fær, kemur í sama blað- ið sum grenin, fer hon at bíða til næsta blað. Vit hava sent hana til Lykkju-Knút, sum hevur lovað at svara. AA Å [| [ [ y [ A[ [AA [yA [A AA [AA ÉAÉAÉÉ ÅÉ[ [AA [ [A[ [ A[[[[[Å[[ [| ||[—|— H. C. Hansen í Klakksvík Ígjár høvdu javnaðarmenn í Klakksvík eina samkomu við H. C. Hansen, forsætisráharra og konu og P. M. Dam, løgmanni og konu heima hjá E. Waag. Aftaná hesa samkomu hugdu forsætisráðharrin og løgmaður við frúum at bryggjarínum hjá E. Waag. Frá hesi samkomu fór forsætisráð- harrin umborð á eitt av herskipunum. Tjaldur kom í gjárkvoldið á Klakks- vík, Og fóru ráðharrarnir H. C. Hansen og Jørgen Jørgensen við frú- um hadani vid ti til Danmarkar. »Tå hevur tú skommir tvær? Góði Jóannes av Skarði. Eg siggi i Dagblaðnum, at tå harm ast um smeitin, móðurmálið varð fyri tá lærarastevnan varð sett nú seinast, og tú gevur dyggan leðring. Þú hevur mest sum skomm av for- manni tykkara kerara, sum stóð og helt talu á donskum. »Vend ørvaroddinum annan harri Kongur, har sum meira stendur å« segði Einar Tambarskelvir á sinni. Tad danska málið, ið formaður tykk- ara talaði, gjørdi tykkum íkki fyri skommum, tað sýndi, at væl veit við veg, OSIALURIN . NR. 27. LEYGARDAGIN JUNI 1959 32. ÁRG. Millum partamenn Týskvoldið bjóðaði Suðurstreym- oyar Javnaðarfelag ollum javnaðar- fólki til frálíka samkomu í Losjuni, har H. C. Hansen og kona vóru til steðar. Har talaðu H. C. Hansen, forætisráðharri, P. M. Dam, løgmad ur, J. P. Henriksen, fyrrv. býráðs- formaður o. a. Ein ógvuliga væl- eydnað veitsla úr enda í enda Oyndarfjarðar skúli vígdur Tað var ein stórur dagur í Oynd- arfirði, tá ið skúlin varð vígdur Sjálvur skúlaráðharrin var komin til steðar og við honum eisini forsætis- ráðharrin H. C. Hansen. Tað var Foroya próstur, ið vígdi skúlan; men eisini aðrir menn høvdu orðið undir sjálvari vígsluni. Fyrst talaði Klæmint Petersen, id er for- maður í sóknarstýrinum, síðan Jørgen Jørgensen, kenslumálaráð- harri, N. W. Poulsen, landsstyris- maður, Elkær-Hansen, ríkisumboðs- maður og Erling Mortensen, lærari. Aftaná vígsluna sóu ráðharrarnir Rinkusteinar, sum teir vóru ógvuliga hugtiknir av. Seinri var borðhald fyri gestunum, og har vóru eisini róður frambornar. Teir. ið røddu, vóru H. C. Hansen, forsætisráðharri, P. M. Dam, log- madur- og Hans M. Ejdesgaard, fyrrv. lærari í Oyndarfirði. Á Oyndarfirði lógu hendan dagin bæði Niels Ebbesen, Lundin og Thorshavn. Vitjanin í Oyndarfirði var væl eydnað í allar mátar. Fyri borðreið- ingini stóðu Erik Olsen, hotelstjóri í Klakksvík og Haldur Holm, bakara meistari, Klakksvík. Áðrenn farið varð til Oyndar- fjarðar, vitjaðu ráðharrarnir ymisk onnur stød. Fyrst skúlarnar á Toft- um og Glyvrum, har løgtingsmad- Hansen tók ímóti urin Frederik teimum. Eisini vóru teir í Lamba. Í Gøtu ótu ráðharrarnir og fylgi teirra morgunmat hjá J. Fr. Øre- gaard, løgtingsformanni. Í Fuglafirði bjóðaði sóknarstýrið kaffi í skúlanum, og haðani var so farið til Oyndarfirðar. í skúlanum, donskum máli viðvíkj- andi. Vanvirðing av móðurmálinum, sig ur tú. Ja, er tú heilt vísur í tí? Hvat um nú talan var hildin á vánaligum føroyskum, og har sótu mentaðir danskir menn, ið áivað hava góða hylling á beinagrindini í føroyskum máli? Tá hevði tú skommir tvær. Tú talaði einaferð í Útvarpinum, um stríðið á »heimafrontinum«. Ja, har hevur tú ein »heimafront«. Vend ørvaroddinum handan vegin, sig við lagsbróður tínar, at tað er vanvirðing stór móti móðurmálinum, at koma framm í útvarpinum t. d. og ikki duga at benda tað við hopi. Vit hava 10yrt nógvar lærarar í útvarpinum, og vit mega siga við okkum sjálvi, at ei dáni í, um hitt uppvaksandi ættarliðið talar ryggbrotið føroyskt mál. Maður í steinboga mæ