leygardagur 1. august 1959síða 3

VERU i SOSIALURIN FØROYA [AV NAÐARFLUKKUI eMye? Prentsmiðjan á Heygsbreyt TELF 1820 r Ínstamlre Olavsøkan So prudar stevndu skútur til Olav- søku i Havn fólk i hópatali tustu gjøgnum gøturnar, smærri sum stórri oll Olavsøkufolki. før vóru tey stúgvandi full av Veðrið var hitt allarfagrasta, júst sum ein kann ynskja sær stevnuveð- ur. allur uppskrýddur, flaggråsir nidan gjøgnum byin, litað- Byurin var ar ljósperur gjørdu kvøldini stevnu- sølubudirnar, 10 kend. Tær mongu nú ár undan ári hava vaksið í tali, vóru ikki færri heldur hesa ferð. Sjálva Ólavsokuna setti Janus Øssursson við rødu á Tinghúsvoll- inum, aftaná at ítróttarfólkið í skrúð gongu varð komið oman á Tinghús- vegin at standa jú landsins stevnu teim fagr- og hátíðardagur var av astu. Sjálvandi var kappróðurin høvuds tí fagra stuttligt at Olavsøkuni, og Í miðið á veðrinum var eisini hyggja at róðrinum, og spenningurin var stórur. Fótbóltur, hondbóltur, svimjing og kappríðing savnaði eisini fólk saman í hópatali, umframt teir nógvu kristiligu fundirnir. Gistingarhus og matstovur vóru ovbyrjaðar av fólki, men ikki vóru tey fá, sum heldur leitaðu heim aftur móti morgni inn á Skålafjørdin og við installir- ingum, og komu so aftur seinni. Tað aðra staðir nærhendis var jú gaman í í slíkum veðri. Nógvir útlendingar vóru eisni á Olavsøku, og marinuskipini settu sin stevnuhaldið, hvort tað so dám á eru tey, ið halda tað spilla stevnu- haldið ella ikki. Veitslutung fóru til arbeiðis morgunin eftir, men góð- Havnarfólk veðrið ið kom við Olavsøkuni, setti hóast alt sín ljósa dám á fólk flest. Jákup Thomsen . 3 í . SÍðU. Framhald frá kortini var tað okkurt orð, sum hann ikki úttalað heilt rætt. rå hoyrdi at týskarar søgdu: »Dane«! peikadu å hann, »tå hevði hann, og føldi eg, hvussu eg hitnadi,« segði Jákup. Eg óttaðist fyri, at meg fóru teir at taka. Men eg slapp. Longu meðan Jákup sat á skúla- beinkinum sást gjølla, at hann fór at verða rættur maður. Evnir hevdi Harrin givið honum bæði kropsliga og sálarliga, og hann nýtti tey við skili og ágrýtni. Beinan vegin, sum kansur gavst, fór hann til sjós, og 16 ára gamal fór hann til Keyp- | | | | | Fremtidens oliekamin med den geniale BREESE BRÆNDER giver Dem - mere varme - bedre varme - behageligere varme Telf. 1020 Thorshavn Osmædid Tad ber tíverri ikki til at svara | DagblaOnum altíð aftur so skjótt | sum ynsktligt. Men tað má haldast | at vera ósmæðið av Dagblaðnum at seta at javnadarlandsstyrinum Vvið- | viðvíkjandi — frihandilsstøduni og | spyrja um landsstýrið ætlar at lata | kkum flóta á streyminum | Landsstýrið hevur opið eyga í hesum máli og hevur samráðst við | fólkatingsmannin, ið umboðar lands- stýrið, og Hevur hesin tíkið lut í samráðingunum á fólkatingi, meðan fólkatingsmaður fólkaflokksins hev- ur krógvað seg her heima Slíkir flokkar og menn megu lítið hugsa um, hvar vit flóta, ella um klokkurnar ringja hart ella spakuliga. Men okkurt skal nýtast til arnummar. | Fólkaflokkurin | | á danatingi fyrr, og tað er ollum | | øsing- hevur havt mann greitt, hvat teir hava avrikad har Tað tí at sær at tagt. Javnaðarstýrið er vakið mátti verið klókast duga | í hesum sum í øllum øðrum týdning- armiklum Tær næstan dags dagliga ger, hava so at ikki annað (1 | Í málum. | atfinningar, sum Dagbraðið lítið uppá seg, tað er | £ enn illsinni, tað kroystir ur sær, tað bleiv útihýst úr landsins stýri. støðu | bert Landsstýrið umhugsar eina í frihandilsmålinum, sum ikki skal verða ein avgerð (ein stóða); men sum skal verða landsgagnlig | fyri framtíðina. | Få Dagblaðið í seinasta nr. sigur, | at klokkurnar harðari, so er tað bert fyri teimum sjálvum. Hann, ringja ið einki kann loyna, eigur einki at vita D. J. mannahavnar at leita sær eftir plássi við skipi, og tað eydnaðist honum at sleppa at sigla har um leiðir, men brátt slapp hann út í víðu verð ella vá langfart«, sum menn eisini neyna | tað. Síðan hevur tað altíð gingið | tann rætta vegin upp og fram og meira fram og longur upp. Hann er | kortini ein av teim, ið fylgir orða- takinum: »Gamlar vinir og gamlar gøtur skal ein aldri gloyma.« Heim- bygd sína vitjar hann av og á, og | ongatíð fer hann úr bygdini aftur, | OVN den sikre havn Bíðið um tilboð uppá lívstrygging hjá monnum okkara fyri hovuðsumboði í Foroyum TRYGGINGARSAMBANDID Tinganes, Havn, tlf. 1080 ella hid inspektør JOHN SIVERTSEN TO TIL ILLLOO:50C3 IÐA OS ILL: PRENTSMIÐJAN Á HEYGSBREYT FØROY staðarumboðs- AR ILLS: TS MUSA USS HED I ASS DOP UR EÐ UG RSA OD OD SE TÓRSHAYN | AVRIKAR ALT | TELF. PRENTINGARA RBEIÐI 1820 SJÓVINNUBANKIN Br. Hann, ið ikki goymir, = = meðan hann hevur, fSí ag SU tekur ikki til, tá ið hann krevur F y 15: 3 NR ARTS om LERET SETID PENINGIN I SJOVINNUBANKAN Renta: Vanlig bankabók: 3 p. á. Bankabók við 3 mánaða upp- søgn: 4 p. á. Tjekkkonto: p. a. Høvudsskrivstova: TORSHAVN - Tlf. 1150 Deildir: NORDOYA BANKI, Klakksvik, Tlf. 296 SJOVINNUBANKIN, Sørvågur, Tlf. 19 SJÓVINNUBANKIN Í RUNAVIK - Tlf. 17 fyrr enn, hann hevur støgga eina lotu inni hjá sínum gamla lærara frá barnaárunum, og hann veit frá mong um at siga, so vit hava havt mangar hugnaligar løtur í práti um víðu verð og Vónandi eiga vit enn nakrar góðar eisini um heimlig viðurskifti. lotur í væntu. J. H. Danbjørg. Setið lýsing tygara Í SOSÍALIN see] Lastvognskoyring vid vippu Telefon 2346 Leivur Johannesen Heldur tu ikki Sosialin So bilegg hann hjå | postverkinum *