leygardagur 3. desember 1960síða 2

Nr. 50 SOSIALURIN 3. desember 1960 Teir stóru vinningarnir í HAPPADRÁTTINUM 20.000 kr. — 15.000 kr. og 10.000 kr. verða drignir 15. desember. Neyðugt er at vissa sær seðil seinast leygardagin 10. desember. - —-— Eg beri tykkum øllum eina | Hjartans tøkk S tið avlo S enin in í BANKAN sum í stórum skara sýndu manni mínum e | p 9 ANDREAS JOEN ZISKA har stendur hann lyggur, og har gevur hann rentu hin seinasta heiður, tá ið hann týsdagin 5 22. november var borin til gravar. INNLÁN Tórshavn, 28. november 1960. við 3 mánaða uppsegn 4% pro anno Fyri oll avvarðandi. BANKABÓK 314% pro anno Anna Ziska. KEKK-KONTO 2% pro anno TORSHAVN tlf, 1350 Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum i bankanum keypa lånsbræv Ti sølu við løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við 5—6% í effektivari rentu. 4 ára gamal — 6 Morsø kol-komfýrur nr. 7, ílagt til ÚTBANKAR: eg | , CENTRALHITA til solu. Í Norðoyum: Klakksvík. tif. 5274 Í Eysturoy: Runavík, tlf. 7227 Í Suðuroy: Tvøroyri, tlf. 32 Fuglafirdi, ut 64 TLF. 5440 — KLAKKSVÍK Vági, tlf. 130 Skála, tlf. 7053 i Vágum: Miðvági, tlf. 7 Borgshavn 1 — vi ; Í Borgshavn er til sølu ein íbúgvingar- —— Læknaval “ skúrur 8X8 alin og ein saltingarskúrur 8X16 og ein bátur, 29 fót, um hóskandi TRYGGINGARSAMBANDIÐ Í døgunum I. til 24. desember Í boð fæst. (jólaaftan) = kunnu limirnir = velja |, Prentsmiðjan vísir á. F Ø R O VA R lækna fyri árið 1961. | Tað verður at velja millum | på oe Føroya Kriggstrygging . telf. 1090 Føroya Sjóvátrygging ...telf. 1090 | kommunulæknarnar: | 2 i, Føroya Brunatrygging.. telf. 1093 Føroya Vanlukkutrygging telf, 1721 Í | Í) Axel Poulsen, Málaraarbeiði | 2) Jacob Højgaard, og — | | Vit iryggja: | | 3) Marner Simonsen. Alt målaraarbeidi, tapetsering, É Bátar - skip - vaeru - hús - innbúgv ferðagóðs 8 Sagt må vera frå til kantórið í selolosearbeiði og skiltiskriving verð- bílar o. 3 | seinasta lagi jólaaftan kl. 13. { ur útfort. — > 4 k - á. | Teir limir. ið ikki lata við seg Gamlir og nýggir møblar verða ! Í koma, verða at hava sama lækna | eisini málaðir. Føroyingar eiga at tryggja | he gg teir standa skrivadir til fyri | — Bidid um tilboð. ; . ; | árið 1960. OR i landsins egnu trygging | Havn, 28. november 1960. | I eee ———————————B | Havnar Sjúkrakassi. | telefon 96. — Tvøroyri, — ——"——————— ff [f—————$—>8$8— —————————m|————&h8> — M H N EG V Å ) DI N hesi bygd, er lætt at síggja. Hesir menn ; okkum!« Hetta hevur verið mær ein a s 3 8 ÅH Få BE UN H 88 i tali hava eftirlatið sær ein | vggi upp gjøgnum lívið. at seinasta róp- , Í stóran sorgarflokk ein flokk av gråt. | ið var eftir Jesus... Ti tað vita Vit, so FALA HILDIN, TÁ MINNISVARÐIN í HVALBA VARÐ AVDUKADUR, | 1 1: a Á ; o NOV. 1960, AV I. 0. SCHRØTER. SÓKNARSTÝRISLIMI | andi einkjum og grátandi børnum. Og | sant sum teir og Vit øl kennast við | mong eru tey, sum stødd eru her í dag, Jesus her á fold, so vil hann kennast Tå vit nú } n saman at avdúka til | ;ð hava verið og eru í hesum sorgar- | við okkum á himli. Ja, sorgin kom inn ; ist er til | Um hesar menn hóskar orðatakd: | flokki Um korsið nú er lættnað hjá Í til okkara, har mamma sat einkja við abbar. bróður Eingin veit á morgni at siga. hvar hann Í onkrum. so hevur tað verið tungt at | 9 faðirleysum børnum, hvar tey flestu r ir er av van- í á kveldi gistir.« Hesir ið € naferð fóru | Þera upp gjøgnum tíðina og hjá mong- | vóru ómyndug. Eftir hesa vanlukku kom glaðir og fróir av húsi í be Árun | in Ja. sorgin fann veg inn í | ódnarveður av landnyrding; í fleiri vik- ert nøvn. ið eru innskrivað | vinna sær og sínum fødi á lógligan hátt. | mangt heim í Hvalba, har ein grátandi ur, ættin lá at landi. Um náttina fór enda Á { it varða. vit sígeja óru oft fyvledir av heimafólkinum við | mamma sat og børnini følin og bleik Maniman upp av Sorg at leita fram vid í ð eru d { kir farn- Í ordunun jesus fvle! tærx Við trveg Í rundan um hana. Deyðin er harður og | strondina eftir pápa. væntadi at hann hvø vn'6. At ereiða leika vórðu hesi orð mtíðis við | hjartafeysur, hann hevur ikki fyrilit fyri, | kundi reka á land, men einki hon fann. sorgarleil vri seg. verður Í einum skelvandi hjarta. um hetta skuldi im tann faðirleysi flokkurin verður | Eg segði við hana seinri: y>At tygum felags fyri teir allar ! verða síðsta ferð. vil síggjast hver í Stórur elfa lítð Men hann, ið feldi | tordu, at tygum unnadist.« »Gud styrkti lagt eitt nivandi myrkur | vitsti? Tey vóru ådur skelkað a ti, at deydan, Jesus Kristus. vil verda fadir at meg.« — »Hvat høvdu tygum gjørt, um 4, : ved. hvørja ferð. teir eru Í deyðin kundi skilja tey at. Ei. væntaði faðirleysum og verjin hjá einkjum. Og | tygum høvdu funnið hann?« ÞÁ, gleði- Í r fr Fólki hesi sókn Hval- mangur. at tað skuldi vera tað síðsta | fað er einasti uggi og sæla hes, stakkals, liga skuld. eg lagt hann á mínar herðar b hevur kent hvønn annan farvæl, ið tey søgdu hvørjum ødrum hin | 19 wslignu = menniskju hava havt og | og borið hann heim, ti eg vildi fáa hann o væl, | Ci inlukkan er hend vanlukkudag.n At hetta skuldi verða hava | so nær til min í kristna jørd.« er tað sum úr eins egna húsi. Sóknin | tann síðsta veittranin, áðrenn tey mistu : , Einari hending loyvi eg mær at greiða | Tá sannaðist orðið. at steinur varð hevur følt seg i sorg sum eitt hús. sum h innan úr eygsjón. At tað skuldi frá Tað var 4. november 1919. at pápi | lagdur oman á sorgarbyrðina. Hvor var fólk úr sama húsi, ið hevur havt sam- | verða síðstu ferð teir sóu Hvalba el" min gekk burtur úti fyri Hvalbiar firði. steinurin? Stúranin fyri morgindegnum kenslu hvort við annað. Hesa samkenslu | væntadi nakar tað. Ja, tá tey soleiðis Teir vóru fimm á báti, har pápi mín | og stríðið og strembanin fyri livsuppi- høvdu forfedrar okkara, teir dugdu at | høvdu mist ein av sínum kæru av hond- | Sjálvur trid; sjólætst. meðan tveir bjarg- | haldinum í árunum, sum komu. Tí gleð- syrgja v.d teim psyrgjandi. Hesa sam- | um og úr eygsjón, varð altíð ein innar- — „ðust. Mamma segði við pápa henda i ir tað meg, at tað almenna og teir, sum kenslu mega vit unga ættarliðið ! lig bøn send upp (il Harvan um at | morgun: »Far ikki út at rógva í dag, ti | stýra, vilja lætta um steinin, ið liggur á læra av teimum fylgja teimum. Ein betri fylgisvein enn | eg havi droymt ein undarligan dreym, | sorgarbyrðini hjá einkjum. faðirleysum Ættarfólkið hevur reist hesum monn Jesus, kundu tey neyvan ynskja teimum. | mestur kemur nakað at henda í dag.« | og øllum sum treingja. Ja. vit kunnu um, ið farnir eru í Harrans hendur, | { tå Voru teir í tryggastu varðveitslu | Hann segði: >Í dag fari eg, men í morg- | stødga á í hugsanini og lata okkara henda minnisvarða, til tess. at teir íkki | Og tað er tann von og tann trúgv, Vit | in fari eg ikki, ti tá fari eg at fylgja | tankar ferðast aftur í tíðina. Vit vilja skutu verða gleymdir, men koma at hava. | gummuni í Stórustovu til gravar.« Men | minnast hesar menn i takksemi. Takka hava eitt varandi minni hjá komandi Eingin bygd. kann man siga, hevur | hvat hendi? hann kom í sína vátu grøv, | teimum, hvat teir vóru fyri okkum. — ættarliðum. Eg vil sum ein faðirleysur í | verið so illa rakað av vanlukkum sum | fyrri enn hon kom í sína. Soleidis er, | Takka teimum fyri ta tíð, teir vóru her hesum sorgarflokki. og sum sóknarstýris Hvalba í hesi seinastu 70 árini. Tað er menniskjan spáar. men Gud ræður. Pápa | og vóru við at byggja hesa bygd upp limur takka ættarfólkunum og teim | meir enn ein maður deyður av vanlukku | beiggi min var annar av teim, ið bjarg- | og landið sum heild. Takka teimum stovnum runt um Føroyar, ið hava latið | uppá árið í miðal, og tað er eitt stórt | aðist. Hann segði fyri mær, at pápi og | fyri, at teir vóru okkfn — ein góður | pening t.l henda varða, ti uttan teirra | tal í forhold til bygdina. At hetta hevur teir allir róptu: >Nú fóru vit í Jesu pápi — bróður og sonur. peningaligu hjálp vildi hann ikki verið | sermerkt og tarnað tað liv og vøkstur í | navn Seinasta rópið var: »Jesus bjarga Æra veri minni teirra.