leygardagur 10. desember 1960síða 2

SOSTALURIN 10. desember 1960 ÚTBANKIN Í VÁGUM hevur nú 3 skrivstovur í MIÐVÁGI Í SANDAVÁGI Í SORVÁGI Skrivstovur útbankans hava opið soleiðis: BANKI | | MIDVAGI: tysdag og miðvikudag: kl. 2—4, hósdag og leygardag: kl. 10—12. tlf. 7. í SANDAVAGI: månadag: kl.2—4, miðvikudag og fríggjadag: 10—12. tlf. 108. Í SØRVAGI: månadag og týsdag: kl. 10—12, hósdag og leygardag: kl. 2—4. tlf. 88. PRENTSMIDJAN Á HEYGSBREYT TÓRSHAYN Í Borgshavn er til sølu ein íbúgvingar- skúrur 8X8 alin og ein saltingarskúrur 8X16 og ein bátur, 29 fót, um hóskandi boð fæst. AVRIKAR ALT PRENTINGARARBEIDI TELF. 1820 R Prentsmiðjan vísir á. Aðalfundur Klakksvíkar sjúkrakassi heldur eyka- aðalfund hósdagin 29. desember kl. 8 í KÍ-húsinum. | SJÓVINNUBANKIN den lille »varmemester« Tað loysir seg altíð at hava konto í bankanum. Vit geva fegin allar upplýsingar um financiering á ollum økjum. Gangið inn á gólvið og tosið við okkum. Olieforbrug helt ned Hi Dagsskrå: 0,18 liter pr. time. hm- 1. Byggjan av gen udgift Hl væger. | 2. Ymiskt. Aøtomatisk trækregule- ng. Spar 20 % af Deres varmepenge og få stort varmevudbydte. húsi. Nevndin. Borgshavn Innlánsrenta: Vanlig bankabók: 31/, Bankabók við 3 mánaða upp- søgn: 4 9, p. a. 2% p. á. Málaraarbeiði Pf | Alt målaraarbeidi, tapetsering, Tiekkkonto: 2 0/. ; VA ; sr ; nálar 3, 4 E Je onto: 29. p. a. UDEMAR LUTZEN selolosearbeidi og skiltiskriving verd- | ; | | ur útfort. ' Aðalskrivstova: TORSHAYN - Tlí. 1150 Gamlir og nýggir møblar verða | Deildir: NORÐOYA BANKI, Klakksvík, Tif. 296 eisini málaðir. | SJOVINNUBANKIN, Sørvågur, TU, 19 Bíðið um tilboð. SJÓVINNUBANKIN, Sandavági Tif. 101 KAL NOLSØE SJÓVINNUBANKIN, Sandoyar deild TIf. 42 málarameistari | Avgreiðsla: Runavík, Tlf. 7017 telefon 96. — Tvøroyri, ! ? 4 fastan á mastrahovdinum. tå ið alt »rés ! deiki millum tað úrvalslið av fremstu Nielsen úr Sandvíkini fari M. mieisen ur an VI KInI arin | aði< til dekks; annars hevði tað verið Í veiðu- og sjómønnum, sum í mong ár | hansara vissi deyði. So góðar nervar | fylktust um hin tiltikna skiparan og Nýliga doyð. suðuri í Vági hin um stakgóður fiskimadur, arbeiðsfúsur og á | hevði hin gamli, at tað eins og nam |! fiskikongin Jóhan á Gjørdum, segði IS ( væl li Niels Martinius | odda, tá ið á stóð í ódnarveðri. Hann ikki við hann, at hava verið deyðanum | um Niels Martinius av egnum royndum Niclsen, 77 ] Í var ki gamal i gøtuni, tå id hann so nær: tí eins og eingin vandi hevði og eftir frásøgn teirra, sum kendu hann Há víða gi um eldri sjó- | fyrstu ferð var biðin til bestamann; tå verið á ferð, fór hann sum oddamaður í | best, at fáur mund. hava sýnt stórri menn. eisini råanfjørds. tå ið so man- | var lítið av skiparalærdum monnum, sc holt við at fáa stong, og alt ið henni dirvi og mannsevni á skipabunka, í ! fordu fu við suburov- | tað vóru teir skilabestu og djarvastu á- | fylgdi. aftur í rætt lag. royndarstund, enn hann. 2 s helvtin av øllum fiski- litismenn. ið vórðu valdir til bestumenn; | Annað dømid var frá einaferð, hann Sjálvsagt hevði Niels Martinius síni { Foro hevði heimstað í | 95 Niels Martinius var sjálvvaldur til | brann á við rokstormi. so teir noyddust | brek sum vit oll. hvor á sín hátt; men Suðuroynni. Niels Martinius, sum hann | hetta álitisstarv at repa. Teir høvdu tikið tvey rep í | hann gjørdi ongum mein, var sum tey rd nevndur manna millum. var sum | Tad eru ! mangar søgur, ið liva á | stórseglið. og skóru eina lissu í skink- | gomlu søgdu, verstur móti sær sjálvum: t | dømi og fyrimynd uppá teir | mannamunm enn, um hansara dirvi og | ulin til triðja rep; men so nógv stóð á, | men hjartalagið var gott. Ein, sum hevði e kapparnar frá scelskipstidini — | dugna, Eg skal bert taka ein. tvey dómi. | at »måttan« sum skinkulin var festur í. | verið saman við honum, segði: at um > ei F ráddi nógv meir um | 1 ein annar skilamadur, ið kendi | skrædnaði. so teir fingu ikki tikid triðja | várarnar var vanligt at skerpukjøt kom i og dirvi. enn nú við øll- | Niels eina best. hevur greitt mær frá: rep niður. Tá gav Niels Martinius seg sum províantur umborð í sluppurnar, um mod: mabum hentleikum á nýegjum Eina ferð. teir sigldu við ollum segl- til sjálvsagt við lissu á sær, annars í Og varð tað býtt millum manningina. tónum skinførum, Teir ungu siómenn | 4" UPPI: vaks vindurin so nógv. at teir | kundi hann verið slongdur úr seglinum | Niels Martinius goymdi hvønn bita, inir nú duca ill hunsa sær Ul tað. | hildu tað vera ráðiligast at minka segl- | í slíkum veðri og finna sín bana at | hann fekk í sin lut, til konuna og børn- ið fedrar teirra i ádnarveðri | ini. Eitt rep kundi takast í toppseglið, | fara upp á bummin og royna tað. fyri | in; ti hann var ikki borin til gods og í opnum dekki, ofta bundnir vid róðrið | og varð tað sagt at pi móti einum | ollum at meta. vónleysa verk at seyma | jørð, og ú var tað forkunnugt hjá teim- i: tíðir: ofta at minka segl og repå | StÓrsegistepui men fyrst mátti toppstong- | »måttina« fasta aftur, so trðja rep | un at fáa eina verð av skerpukjøti. { verstu siovariisku. tá eingi stýrihús og Í in lækkast niður. fyri at fáa repað topp- | kundi takast í Og móti hvøns mans | Fey seinastu 25 árini hava hann og ongar vóru maskinurnar at líta á.Og í | Selið. Niels Mantnins, ;ð tú var bestir | meti eydnaðist tað honum við síni laga- | hsara búð í Vági, tí fyri ognarleyst logn at rekast millum lond í langar tid- maður og tiltikin versgangari, fór ti upp | ligheit og stóra dugnaskapi, hóast verstu | fólk er meira at vinna og tí lviligari ir. og dagarnir tóktust ongan enda at | * góðsið at taka bóltin frå, ið helt topp | umstødur av tann harða storminum, at | om i småbygdum sum Sandvik, taka: og hver manga ferð máttu teir støngin: uppi. se at hon kundi takast tinna hetta bragd. sum fråsøgumadur X Nú er Niels Martinius farin í Harrans ikki. staddir nærhend's landi. í stilli í niður i repshædd. Tá ið hann hevði hetta | mín segði seg hava hoyrt. bert vera hansara búð í Vági, tí fyri ognarleyst bátin og rógva skipið útfrá, í tímar og syer. Þú ft hinns; 1OPPMORBIMA ht, ran „einer Bøut. mane mm en hjanasóðar og ftamúr: øktir, fyr; Ikki at:farið skuldi enda uppi | slitnaði »jollan«. teir nevndu. j topp- | Hesi bæði dømir eru nokk til at sýna skarandi SJOBATDA, livir enn millum tey Á turrum | stongsdragnum, og stongin rend; niður | hvor stakmaður Niels Martinius var í | avvarandi, og millum sjómenn frá teirri við mastrini. líka í dekkið og breyt ikk; | áræði og sjómanskunnskap:. hann gekk farnu, harðbalnu seglskipatíðini. ið Niels Martinius fór sum vant tá í sørt fyr. sær. Fyri Nidls Martinius væl fram um teir flestu, tá ið tað i fostrað. so frægar garpar, sum teir tíðini til sjós 14 ára gamal, hann var kundi hetta verið seinasta stund. tí tað ódnarveðri galt um dirvi og dugna, at nakrantíð og nakrastaðni hava stigið inn íkki borin til góðs og gull men hann | var eitt satt undir at stong við »fallum« | bjarga fólki og fari. um skipaborð; og Niels Martinus var í var hin føddi sjogarpin, tað sýndi hann kki tóku hann við sær í dekkið. men Fummas Poulsen hjá Minu. sum sjálv fremsta rað, teirra millum. við tað sama so fimur. krøkin og heppin var hann. ur hevur verið ein veiðuklógv og fram- Friður og signing yvir minni hansara. Ár um ár var hann fiskimadur: var | at tað eydnaðist honum at halda seg | úrskarandi djarvur sjógarpi. royndur i H. Poulsen.