leygardagur 23. desember 1961síða 4

á Nr. 51 — blaðsíða 4 SOSIALURIN Jólagávan ... (Framhald frá 1. síðu) mong harrans ár verið livandi kykt at fingið har, tað hava fjandans togararnir gjørt. — Men tað kundi heldur eingin latið smádreingir farið so langt út, nú dagurin er so stuttur, hóast ljóst er í veðrinum og ikki av tí kaldasta. Ey, nei, nei, jassar mín- Ir.« Síðan høvdu dreingirnir lurtað eftir = útvarpinum, og veðurspáin hevði hildið við hinum gamla. Og nú stóða teir har búnir til útróðrar, løgdu inn í båtin tvey snøri og nakr- ar frystar sildir, sum teir høvdu fingið í gjár frå íshússtjóranum. Teir høvdu sagt við hann, at teir ætlaðu at lata mammuna steikja tær, vita um tær vóru etandi enn, aftaná at hava ligið har síðan í summar. Tá teir høvdu lagt inn, loystu teir bátin, lyntu og tóku skorðurnar undan og fingu teir hann lagaliga á glið, tí at eitt sindur bratt var oman í fjøruna og teir vóru vanir við at draga, vitstu at seta knøini inn und- ir og halda eftir. so at hann ikki skuldi fara á strok og ikki falla á liðina. Tá teir høvdu fingið bátin oman í sjóvarmálan, løgdu teir lunn- arnar nidan frå, flotaðu og løgdu út árar. Tá teir vóru komnir út úr vík- ini. hildu teir uteftir, leyst við høvd- an har úti á syðru síðu á fjørðinum. Dreingirnir itu Torkil og Bjarni. Torkil var trettan ár og Bjarni ellivu. Tórstein, faðir teirra, hevði verið formaður á motorbåtinum Treysta, ið hevði verið útgjørdur haðani úr bygdini. Hann var tiltikin, bæði fyri sjómannsskap og fiski- eydnu, hevði mangan brattan farið um vetrarnar, men ongantíð verið fyri óhappi. Men so eina ferðina í bardagaárunum, var Tórsstein farin til útróðrar ein góðveðursdag í juni mánaða og spurdist ikki aftur. Veðrið var hitt sama, men bátar, sum høvdu verið um somu leiðir. høvdu hoyrt nógv skot, og ein teirra | fann línustamp. ið merktur var Treysti. Stampurin var gataður av glødandi — kúlusplindrum. kavbåtur hevdi beint fyri monnunum við spreingikúlum og sekt Treysta at botni. „ Tað var blikalogn, men kortini kendu dreingirnir sum ískaldan gjóstur um seg, har sum teir róðu út eftir fjórðinum inni í skugga fjall- sins. Til vinstru handar var Høvdin - sum ein svartur heysur á einum risastórum dýri, sum lá labbarnar, men longur yviri á fjørð- inum kastaði mánin eins og glitrandi sand niður á sjógvin, Láítli Bjarni leit yvir móti Høvdanum. = Haðani hoyrdist trøllsligt dun. Tað var eins og dýrið murradi i svøvni, og lítli Bjarni krýkti seg í herðunum. >Rógv ikki so hart,« segði Torkil ráðuliga við bróður sín. >Tú moðir teg út. Eg haldi, tað gongur væl, og vit hava góða tíð. Fiskurin tekur neyvan fyrr enn í lýsingini, kenni eg | hann rætt.« Torkil spýtti yvir á sjógv millum tenninar og legði so aftrat: >Somikið skuldi ein vitad!« Bjarni segði einki, og teir róðu tigandi eina lotu. So segði Torkil hovliga, men við týðuligum fjáltri á málinum: »Hvat man mamma fara at siga?« »Vituliga verður hon hjartkipt, men tað verður hvussu tað kann. »Ja—ja, so er hetta roynt,« segði Torkil ráðuliga og streyk sær um nøsina við vattabakinum, sum menninir vóru vanir at gera, tá teir stóðu vinnuleysir undir bryggjuhús- unum og talaðu um tíðirnar og Týskur | fram á | sjey til fjårtan favnar uppi á ti | grunna nest åtjan, her nordan vinnuloysið. »Meg droymdi, skal eg siga tær, beint áðrenn eg vaknaði, at eg glímdist við eina gentu. Tað átti at verið fyri veiðu, vildi eg hildið, og tann sum nú kundi komið aftur at landi við sjófestum báti, gamlil« Bjarni rykti andan til sín og stakk úr stað á bekkinum, men hann tagdi | sum áður. Nú var so illa vorðið, at trygging- arpeningurin, sum móðir hevdi fing- ið, var uppi; mesti parturin var far- in fyri skuld uppá húsini. Fiskaar- beiði hevði einki verið nú í seinast- uni. Mamman skyldaði í keypfelag- num og helt, at hon alls ikki kundi biðja um meira har. Hon hevði tal- að við dreingirnar um hetta nú í fyrradagin, sagt við teir, at hon einki gott kundi gera teimum til jóla, teir skuldu ikki vænta sær nakran ser- stakan høgtidsmat. Men hon vænt- aði tað av teimum, at teir tóku tað sum tað nú var. Eftir nýár mundu bátarnir fara at rógva út — og nýtt bráðfrystihús verða tikid i brúk, og tå fekst nógv og væl lønad arbeiði, … Nú var Torlaksmessuaftan og so hevði Bjarni funnið uppá, at teir skuldu stokka út í Hovdadjúpið. Í summar høvdu teir vidhvørt selt fyri einar tjúgu krónur, og móðir teirra hevði rósað teimum fyri dugnan. Men Torkil segði, at tað var hvort sitt, Jóansoka og Torlaksmessa. Hetta var bara vitloysi og barna- skapur av Bjarna, eingin fiskur í Djúpinum og alt veður kundi koma í á teir. Men Bjarni hevði hildið seg | til tað, sum gamli Jákup hevði so ; ofta sagt teimum frá um vetrarfiski- ; skap í Høvdadypi — og veðrið, — ; tað kundi eisini halda sær um vetur- 4 in. Hugsa sær, at koma aftur at ; landi við nøkrum hundrað pundum | av havtoski! Og endin varð so tann, | at Torkil eisini fekk hug at royna | tað. við tað, at útvarpið og gamli | Jákup søgdu tað sama um veðrið. | Tað lýsti. tá dreingirnir hildu seg | vera komnar út i Høvdadjup. Teir | løgdu árarnar inn og tóku til snør- | ini. Teir høvdu ongatíð kastað har | áður, og Torkil segði: »Tad er best, at eg skamti dýpið | fyrst. Tað eigur at vera tretivu fjøriti favna dýni í sjálvum | Djúpinum. men ikki meira enn frá | av Bláfelli. Gamli Jákup segði mær frå tí einaferð í heyst.« Hann loysti av súluni, tók eina sild og skar sær agn, tók so ongulin, | sum hann hevði blankað væl kvøld- ið fyri, og egndi. Síðan kastaði hann og lat ræsa at botni. Hann stóð har TORSHAVN tlf. 1350 ÉÉ[[[[[[ AAA AA AA Af [Af ff [ff [ [ [ff [f[ [ff [[[[ [ [ff [ff [[————=——o——u— mitt i båtinum og lat snørid renna igjøgnum krepta hondina, langur og klæntrasligur. Hann var ljósleittur og hevði góðsligt yvirbrá. Bjarni sat á toftubekki. Hann var lágur og samanrikin, dimmari í hári og hør- und enn bróðurin, men reinholdað- ur eins og hann. Hann var brúna- tyngri og álvarsamari í andliti og í eygnabránum var dulkend glóð, men úr eygum Torkils skein ivrigt ótol. So við eitt helt snørid uppat at renna. »Fjøriti favnar,« segði »Mitt í sjálvari kulluni.« heimtaði og fór sidan at fíla. Bjarni legði seg út á stokkin og stardi niður í sjógvin, eins og hann vildi fáa sær eyga á fiskin har niðri í dýpinum. Tórkil fílaði og heimtaði til skiftis uttan at verða varður við nakað livandi og brátt kom vón- loysisbrá í andlitið á honum. Hann helt fyri: »Eydvitad kykt.« »Vit royna at førka okkum nordur í hellingina. Gamli Kolbein segði, at har kundi bragda, um hann íkki kendist niðri í sjålvum djåpinum.« Og Bjarni legði seg afturá og setti fótur í bekk. Torkil dró upp, hugdi at agninum og leit út á sjógv. So segði hann hvattliga: »Hetta man vera nógmikið. Djúp- ið er ikki víðari enn ein lítil hylur.« Bjarni legði inn og loysti snørid upp. meðan Torkil kastaði. So leit hann at bróður; sínum og segði fá- mæltur: Torkil. Hann fáa vit ikki livandi NJ VW Je A 8/0 = = > 3 stk. Cannon Zoom 8 mm optager a kr. 1095 — 11] sk Eumig C 3 m 8 mm optager a kr. 895— | 4 stk. Eumig C 5 zoom 8 mm optager a kr. 1275.—— 15 selvbærende perle- skærme m fod 130/130 a kr. 142,50 8 do 100/100 a kr. 112.50 30 smalfilms perleskærm ca. 45/60 a kr, 30.— 11 Cornet L elektron- Blits a kr, 248.— CALLES FOTO INNLÁN við 3 mánaða uppsøgn BANKABÓK KEKK-KONTO 23. desember 1961 »Vit skulu biðja Gud geva okkum fisk, um vit kortini longu hava bið- ið, bæði í gjårkvøldid og í morgun.« | Torkil skeitti yvir at bróður; sín- um, so segði hann lágmæltur: Tað ger einki at ronya tað.“ yTað er einki at royna. Vit skulu bara trúgva tí, at hann gevur okkum fiskin. Eg ætli mær beint at biðja hann — ikki innantanna, men so at tað hoyrist.< Og lítli Bjarni tók húgvuna av og bað: Góði Gud, — gev okkum nú nógvan fisk í dag, so at mamma okkara kann verða hjálp- in. Tú ger hetta fyri okkum, um vit kortini ofta hava verið ódælir og vidhvørt eisini bannað, ja. pg hóast vit hava sníkt okkum til sjós, men tað máttu vit gera, sum tú sjálvur veit.< Hann steðgaði á, iv- andi, so legði hann aftrat: >Vit skulu royna, — eg sigi, vit skulu royna, at vera góðir dreingir ...... Amenn!< So setti hann húgvuna aftur á høvdid, egndi seg og kastaði, og Torkil, sum eisini hevði tíkið av sær húgvuna og hevdj sitid stillur, med- an lítli Bjarni bað, setti nú húgvuna aftur á høvdid, heimtaði og fílaði av góðum huga. Hann kendi við tað sama, bregaði við og fór at draga: »Hål6, hålé!l« rópaði hann og veipaði øgiliga meðan hann dró. Bjarni knikkaði við høvdinum: »Har sært tú, um tað gjørdi nak- að at biðja hann!< Bjarni heimtaði og spurdi so: >Er hann stórur — heldur tú?< »Ja g6din, — bæði vænur og vakstraligur. Hann setur nógv á. — SÆRTILBUD i FOTOGAVER: 148 spoler Hi-Fi tone- bånd 7/1800 540 meter a kr, 2950 800 sort/hvid 24/36 film 15 din a kr. 4.50 4 Agfa CP 35 projektor 300 W m blæser m/kuf- fert og lampe a kr. 295.85 Den nye Eumig 8 mm gengiver m/Zoomlinse kan leveres fra lager kr. 648.— med tone kr. 748.00 JULEGAVER FRA 98 ØRE HOS Godthåbsvej 64, København F. Setið avlopspeningin í BANKAN ar stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu 4% pro anno 314% pro anno 2% pro anno Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum i bankanum keypa lånsbræv við løgtings- ella rikiskassaåbyrgd við umleið 7 % rentu. ÚTBANKAR: Í Eysturoy: Runavík, Fuglafirði, Lorvík, | Skála, í Norðoyum Klakksvík, tif. 7227 í Suðuroy: tif. 64 tlf. 7 í iv : tlf. 7053 ede tlf. 5274 Tvøroyri, tif, 32 Hvalba tlf. 39 Vági, tif. 130 Miðvági, tlf. 7 Sandavågi tif. 108 Sørvågi tlf. 88