leygardagur 23. desember 1961síða 5

23. desember 1961 SUSIALRIN Tað er á tretivu favnum, hann stendur, hin gamli. Og Torkil dró tað dýrasta hann var mentur. Fiskurin var herviliga knykkjutur at draga, so Torkil var rodnaður í and- liti, tå hann hevði fingið hann at borði. Hann hugdj út um, fyri at vita hvussu stóð í honum. Jú, hann hevði kjafttikid og væl stóð í hon- um. Dongurin ripti fongin inn í bát- in, tók húgvuna av og rópaði ov- farakátur: »Hurrå fyri ti fyrstal« Nu var Bjarni eisini farin at draga, so hann ansað. ongum gðr- um. Fiskurin setti á, so at hend- urnar á hesum lítla vóru ofta líka í tollinum, men hann beit tenninar saman og setti fótur í spenni, og tað endaði við, at fiskurin lá í skut- inum, yvirvaksin toskur, væl størri enn tann fyrsti hjá Torkili. „Her er fiskur sum murra,« segði Torkil og leit at Høvdanum, sum bar upp fyri bygdina. >Bara nú eingin sær okkum, og teir koma at sleipa okkum inn aftur.« „Vit fara ikki, fyrr enn båturin er lagin,« segði Bjarni og síðkaði brýr. Hann hugdi eitt eygablikk at Torkili, hugsaði seg um og segði síðan lág- mæltur líkasum í trúnaði: »Um so er, at onkur sær bát her, man tó eingin hugsa sær, at tað eru vit, sum eru á útróðri. Ég tók skoyturnar, skal eg siga tær, og krógvaði tær. Tú veit, tær hingu beint innanfyri køksdyrnar. Eg hugsaði, at mamm- an tå fór at halda, at vit høvdu stol- id okkum inn i dalin, sum hon hev- ur forboðið okkum, síðan hon hevur havt so lítið at geva okkum at eta.“ Torkil hugdi at bróðuri sínum við undrandi; eygum: ÞÁ tín dekans skálkur! — nei, hvat tú kann finna uppá. So verður hon alls ikki bangin um okkum — ikki fyrrapartin ið hvussu er.« Tað var farið at skýma, tá tann lítli båturin knógvaði inn fyri Høvd- an. Dreingirnir sótu hvor á sínum bekki og róðu. Teir vóru sveittir og lúgvaðir. Teir róðu uttan íhald, men áralagið var vánaligt, so tað var lítið báturin førkadi fram. Nú var hann tyngri undir árini enn í morgun, bekkfastur av fiski í báðum skutum. Tað glitraði á gråari, gulari og hvit- ari toskaskræðu. og báturin var sum ein kostur av blødi og sveitalivur. Klæðini hjá dreingjunum vóru eis- ini blóðdálkað og stirnað av frosti. Nú vaks hann vindin út av fjørd- inum og vindvágin gjørdist treffin í hvørjum. Um hådagin hevði hann køvt av í kuldatoku, áður enn dreigirnir vardu. Torkil vildi tá beinanvegin ríma aftur at landi, og hin yngri lat hann ráða. »Handan vegin skulu vit rógva.e segði Torkil og snaraði bátinum á stýriborð, og aftur lat Bjarni hann ráða. Teir róðu nú eina góða lotu tig- andi. So helt Bjarni árini upp úr og segði: yTað er stilli og eingin alda í sjó- num. Ég haldi, at vit rógva út eftir fjørdinum.« Torkil hugdi hvassliga at honum og ætlaði at træta við hann, men aftraði seg. blingstraði nakrar ferðir við eygunum og helt so eisini sínar árar uppúr. So var, sum lítli Bjarni segði. Teir mundu helst vera vilstir, tí á Høvdanum skuldi verið nakað av alduskoti — soleiðis var tað í morgun, tá teir fóru út, men her var sum á tjørnini. Teir sótu nú eina góða løtu, hvør á sínum bekki og rørdu hvorki hond ella fót. So hugdi Torkil at bróðuri sínum, bleikur, tungmæltur .og skelvandi: Blaðsíða 5 — Nr. $1 AKTIESELSKABET DEN DANSKE MÆLKEKONDENSERINGSFABRIK - NAKSKOV STATENS PRÆMIEOBLIGATIONSLAN 1948 68 Lánet omfatter ; Følgende præmier fra 200.000 kr. Præmiernes størrelse er angivet med bogstaver ud for det 27. trækning. (Blå obligationer). serienumrene 1—1000 og løbenumrene 1--2000 ines. til 500 kr. incl. er i dag udtrukket: udtrukne serie- og løbenummer, således at A betyder præmie på 200.000 kr, B 100.000 kr., C 50.000 kr., D 25.000 kr., E 10.000 kr., F 5.000 kr., G 1.000 kr. og H 500 kr. serie løbe serie løbe serie løbe serie løbe serie løbe seri | i nr. nr. nr. nr. nr. Hr. nr, nr. nr. nn. kg kr 4 Dr 11 215 H 161 595 H 302 301 A 458 1984 H 570 578 G 9 i | 13 584 G| 162 1098 G| 313 1551 H| 471 1208 E| 578 1213 G Taf Så G 852 1910 H 47 1511 G 163 1488 C 323 1463 H 471 1694 H 579 S55 G 744 202 G 864 1053 H 18 925 GC 166 1069 G 324 1293 F 474 515 H 584 1833 H 746 1651 H 867 156 G 25 794 H 168 1711 H 327 1610 H 482 1039 G 586 1597 H 747 307 H 865 1472 H 26 1066 D 176 426 G 329 1593 F 482 1447 H 593 16 G 747 1263 D 872 448 F 29 1225 F 178 955 H 333 1857 H 483 1427 H 597 158 H 751 178 D 883 1790 G 46 1494 H 182 887 G 337 1216 H 496 715 H 597 600 G 756 1895 H 884 1942 H 51 1106 H 185 770 H 338 1223 H 498 157 B 600 1758 H 794 1375 H 887 355 F 62 1147 G 188 189 G 339 1581 H 501 1440 G 604 937 H 777 1972 H 894 3 70 1052 H 189 945 F 351 568 H 505 1946 F 614 2201 785 931 H 897 70 1336 E 201 22 H 356 1577 G 514 1668 G 625 217 G 788 514 G 900 71 869 H 203 595 H 357 116 H 515 549 H 626 321 H 793 899 G 904 72 646 E 207 244 G 361 417 G 518 S56 H 639 309 G 793 1754 H 905 17 1315 G 207 324 G 368 854 F 520 553 H 641 1734 G 196 803 E 997 79 1047 G 210 327 G 971 1516 G 622 1779 E 644 1311 G 809 1263 H 911 82 948 G 210 869 D 378 123 H 534 1718 H 647 463 H 810 84 G 920 83 129 F 213 1372 H 380 705 F 539 938 G 647 1525 G 812 847 G 922 84 770 G 215 1372 G 381 1911 H 539 1955 H 653 1165 G 812 941 G 923 81 176 H 217 82 G 384 1413 G 544 35 G 657 194 G 814 736 H 925 89 964 H 237 1129 G 390 892 G 544 1739 E 657 1913 G 817 1620 H 938 103 511 H 219 1971 G 395 386 E 545 285 G 674 1189 G 822 1029 H 945 104 9 r 221 1165 D 399 1029 G 546 SS89 H 677 1532 H 824 1748 G 962 104 213 D 202 514 H 407 111 G 546 1876 G 678 1779 G 825 1666 E 969 108 322 H 226 1874 G 407 611 H 547 306 G 680 1710 H 826 513 F 971 108 1424 F 247 1696 G 407 889 H 547 681 KE 683 153 H 827 191 H 974 115 330 G 260 8 F 411 1597 H 547 1791 G 683 S60 H 832 1705 G 978 116 1397 G 270 244 D 411 1904 H 554 315 G 695 1936 H 834 615 D 979 118 1601 H 271 744 H 412 676 G 555 1228 F 697 938 KE 838 165 F 982 124 292 H 270 657 D #16 1532 G 555 1345 F 102 437 G 839 1130 H 987 126 143 G 273 314 H 421 129 H 556 153530 H 705 1064 H 842 1763 E 892 128 1154 H 273 1753 G 427 1018 F 559 470 H 716 936 H 844 395 G 993 130 351 G 278 727 H 442 899 I 561 480 G 722 303 H 848 1548 H 996 134 1890 G 288 1468 G 444 601 í 563 470 G 727 15 H 852 1216 H 997 146 1840 G 291 1159 E 445 1278 G 564 1849 G 728 1493 G 857 998 G 999 149 696 F 294 1422 G #45 1557 H 568 356 H 728 1609 H 861 759 G | 1000 154 5359 G 289 1358 H 454 114 G 569 654 D Den officielle trækningsliste indeholdende samtlige 6756 præmier samt for 30 øre i bladudsalgene om få dage. Udbetaling af præmier fra tidligere trækninger præmier af alle størrelser foregår ved finanshovedkassen, amtstuer or endvidere vil kunne købes numrene på endnu ikke hævede uden for København ved toldkasser fra og med den 20. december d. á. Af kontrolhensyn vil der for obligationer, på hvilke der er faldet præmier på 500 kr. eller større beløb, og som er indleveret til amtstuer og toldkasser, hengå nogle dage mellem obligationernes indlevering og præmiernes udbetaling. Præmier, der er faldet i denne træk- ning, skal være hævet senest den 20. december 1964. Finansministeriet, denne dato er deeember den 4. 1961. forældede. de A [[ [ff [fy [| [ff ———— »Nu er einki til, at leita okkum,“ segði hann við gråtrødd. »Soleidis skuldi hetta ganga.« Litli Bjarni vendi sær burtur. Hann skalv í herðunum. Men so vendi hann sær bráddliga móti bróðuri sínum og segði, við tárum í eygunum, men hvattur og harðlig- ur á máli: „Vit leggja årarnar útaftur, rógva báðir í annað borðið, rógva í ring fyri at halda okkum heitar.« Og Torkil rætti seg í rygginum. Hetta vóru hyggjuráðini. So báðir at rógva, av grimd í fyrstuni, men síðan hóvliga, bara so at teir hildu seg heitar. Soleiðis hildu teir á leingi, men til endan steðgaði Torkil á og hugdi við stórum eygum at bróðuri sínum. »Skulu vit biðja eina ferð aftrat, beiggi?< segði hann lágmæltur. »Nei, svaraði hin yngri bróðirin hvassliga og helt á við róðrinum. So fór Torkil aftur at rógva, og soleiðis hildu teir á eina góða lotu. Men so við eitt varnaðust teir, at eftir | hann var farin at gula, bráðliga lætti tokan um fjøllin, Lítli Bjarni knikkaði við høvdinum: »Tad visti eg,« segði hann, »at hann mundi ikki geva okkum allan hendan fiskin og so ikki lova okk- um aftur at landi. Men hygg! Vit hava róð úteftir iådni, hygg, vit eru uttanfyri Høvdadjupid.« »Åja, aja, nú er einki til, at tala um tað. segði Torkil. »Nu er at leggja leyst við Høvdan og so royna at koma aftur at landi í ljósum. Hugsa um, hvat tey fara at siga, tá vit leggja at stødnil« Litli Bjarni svaraði ikki. Men hann smíltist eitt sindur og eyguni glógvaðu. Leingi hevði hann róð dúgliga, men nú vóru åratøkini farin at stytt- ast og linkast, og tå nú vindurin vaks og sjógvurin varð meira gjålv- utur gekk ikki um fliduna hjå teim- um. Og tå Torkil herdi róðurin, hó- ast hann var deydgivin, fall båturin av á stýriborð. Torkil helt árini upp úr og segði: »Vit vinna ikki inn um Høvdan, og ennú minni inn at stoðni. Nú er einki annað at gera enn at seta upp her undir tanganum, og so má annar fara til gongu eftir hjálp. og hin royna at ansa båtinum.« Hann hoknaði í herðunum, og rykkingar fóru um andlitið á honum: >Tað skuldi ikki ikki lukkast okkum, at koma til lands í ljósum við hes- ari veldu.« ; Litli Bjarni var brunatungur, og skelkti við munninum tå hann segði: »Tad er best, at eg royni at fara til gøngu. Tað eri eg, sum eri svík- ur, tað veit eg, men ikki skulu vit gloyma tað. Torkil, at vit hava fisk í bátinum kortini fyri fleiri hundrað krónur, so at mamman fær, ið hvussu er jólagávuna, sum vit ætlaðu henni. Torkil hugdi at honum — í fyrst- ani hálvbilsin. So ljómaði andlitið á honum, og hann segði við gleði- og undrunarrødd: »Ja, eydvitad, og tad er tad, sum umrædur, g6di beiggin.« So menti