leygardagur 5. mai 1962síða 2

Nr, 32 SOS ALUR" 5, ma? 1,2 + SJÓNLEIKARHUSIÐ * Arbeiðið TLF. 1131 við innlegging av hitaverki í svimjingarhøll vid Tvøroyrar skúla verð- UR 8 ur her útboðið ulment sambært tekningar við treytum og skrivligum Músafellan frágreiðingum, ið eru at fáa á sóknarstýrisskrivstovuni á Tveroyri. Tilbod mega vera sóknarstýrinum í hendi seinast hin 15. mai 1962. Sóknarstýrið skilar sær rætt til at velja og vraka ímillum tey inn- komnu tilboðini. sjónleikur í 2. pørtum eftir AGATHU CHRISTIE verður spældur fyri seinastu ferð í kvold 55 klokkan 8. | Tvøroyri, hin 26. april 1962. FRODBIAR SOKNARSTYRI Atgongumerki a kr. 5 verða seld i Sjónleikarhúsinum og vid telefon 1131 dag kl. 12—1 og 7—8 FÆRØSK MARGARINE Programm fåast vid inngongdina HALDIÐ SOSIALIN Vita No | mai Ál Í NØÐ VITAMINISERET (rramha ra . SIOU | økk FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT nevndi lån og straff og djórapínslu. Eg segði ikki at menn áttu at verið | , 5 Á: (Orð mini hóðaðu saleiðis | Hjartaliga takki eg ollum, sum á strate . r 00avu So S | : > : , Har om ymiskan hått gleddu og heidradu » vað er tað straffbart al lata seyð meg á 60-åra fødingardegi mínum 2 „á e iggja og doyggja i hungri.« Ág þið 27. april H CI á i O n Um ln segði eg: »l.atum okkum Eina serstaka tøkk til arbeiðis- mannafelagið »Fylking« og dløn- hjálpa monnum at fáa seydatradir, syðahús. nýmótans dyrkiamboð. ; - ? N 1. oo , seyt ihus, i 2 gjaldsstovuna fyri heiðurtekin og Arbeiðið viðvíkjandi gerð av veg og kloak yvir mart. nr. 911h Eg kann hugsa mær at hjálpa monn | 2%. á ; veg og K ] rart. í 5 g gávu. (Hans Dam's trød) verður her boðið fram til almenna licitation. um at fáa sleppingarlomb; men so a Frágreiðingar, tekningar og treytir fåast til láns ímóti 50.— kr, í mega vit vissa okkum í, at hetta er g g É É ) Frik Larsen, Tvøroyri „rá veðhald á byarverkfrødingaskrivstovuni frå týsdegi tann 8. mai 1962, einans fyri einaferð, og at seyða- -- — kl. 11.00 brúkið so verður skipað soleiðis um, RT . ri hg ninja ður uppat: tí | Skrivlig boð í afturlatnum brævbjálva, merktur: a ore í e Dat; DB: rr" ! rr 1“ rer í ; 1 at djorapins ur uppót 2802 BOÐ UPPÁ GERÐ AV VEG OG KLOAKK Á MATR. NR. 911he 4 ferð aftaná ferð at hjálpa monnum — —— Y | - ; 7 Á 1 på . j ; Í verða send bvarverkfrødingaskrivstovuni í seinasta lagi mánadagin tann at fáa eimburlomb at sleppa út í | 2 ; „> þá SAS t lår gin £ 4 k | 1 21. mai 1962. kl. 12.00 (á middegi).tá verða tey innkomnu bodini opn- hagan at doyggja í hungri, tað er SNAR-vaskað Se ið á E - 5 Sø ; að, meðan teir. ið bjóða hava, eru hjástaddir. mannminkan fyri føroysku tj6dina.« Hvat ið Danbjørg veit um seyða- | centrifugerað og turkað Torshavn, tann 4. mai 1962. brúk skal onki SEAST um Mea 6 BÝARVERK FRØDINGASKRIVSTOVAN tað. at porkerningar hava ongan SNÁR-vask seyð mist í vetur eg kann nærum | siga: ikki ein einasta ein, so Vit Í Bøgøta 14 Porkeri kúla onga fólkaflokks- | Skipafelagið Foroyar gimbur hava. Her i bygdini nytta kki fólkaflokkinum at dyrgja eftir Selskabet til udgivelse af færøske | TELEFON 1225 Í kildeskrifter og studier, Keypmanna havn hevur givið út bók á enskum | máli, ið nevnd verður: THE FAR- | J. H. Danbjør | OESE BIRD NAMES. | stemmum heldur ikki vid gimbur , ; | Tórshavn mbum sum valagn. 11 12 } n gremu kulda og tosta. spyr Tórmann hva embætismonnunum, men seta næsarnar í ský móti egnu lands- inn var í ejårkvøldid, teir mistu hann burtur har niðri vid monnum. Svíkjarar! Tað er tað, teir eru. Sá tú ein einasta við hús hjá Elsbu onkustaðni: >Ég ørminnist um, at vit leiddust í skrúðgonguni? Nei. Hoyrdi tú ein einasta stuðla okkum til at £ luttu utlan 1Yri.« ara við? Nei. Men ganga og læa upp á háð og látast klókir Da Eg for á 1 ur Tórmaður. »dat dálkaði meg heima í túninum, tað kunnu teir.“ mm at skifta. Máttloysi kom á meg Hetta havi eg ikki hugsað um,« sigur Jógvan sum burtur í > bert til songar.« Hetta við EIst tóð s jart fyri iðrum heimi og geispar. Líka fanin leggi eg í. So leingi eg h 1 nu, mest sum eitthvørt, hann hi mt e'la frætt fái eina løgg og ein gleim burtur úr ti, komi eg vid tykkum. n | ni lá í erðil av samvitskubiti í kroppinum, eitt- Lærararnar helt hann vera fittar menn og skuldi bera teimum nag jørd rt og brekið. Hann var t gott gum hýri yFyrr var illa, skuldi tú ikkj kunnað borið teimum væl, tel lóg rramdi seg um. at hann hevði ikki fingið hugt í bók eru jú fólksins tænarar og noyðast at halda seg hampuligar. Fad var býtt at koma sær upp í sovordid, nú meðan skúla- Men veitst tú teir nakrantíð bróta nasar fyr; fosturlandid? Sig eiðið va | Hann var bleikur, klæntrasigur drongur mær tad?« fjarblúum eygum. ljóshærdur. »Tu verður løgtingsmadur, áðrenn langt um líður,< argar Eg havi heldur ikki fingið hugt í b6k,« letur Tórmaður at lógvan. »Altid á rokinum, altíð dansandi óður um okkurt, og »Men hvat um tað? Í gjár kallaði móður Føroyar, og tá mátti ;o hevur tú tiggju orð móti einum.“ eg fara. Síðani kann tað vera, hvussu tað kann við lestrinum Feir koma at skúlanum og fara inn. erararnir mugu skilja. at tað er ein hei'ag skylda, vit hava, Timin byrjar geometri. Lærarin fer upp til svørtutalvu at fara. tá ið okkara frælsishetjur kalla á okkum. Høvdu lærar- við kriti í hengi ein líti! vindgosin maður vid krimi. Lumma- irnir verið rættir førovingar, høvdu teir givið okkum frí dagin klúturin er á lofti í heilum: eftir skrúðgongu. Men hvat gera teir? Lata embætismenninar »Vit hava her ein parabil. Um parabilin er tað at siga..… hava seg til rukku og siga takk fyri. Eg toli ikki hetta hunds- Hann kritar, men noyðist at njósa, og strikan skeiklast, må yndið longur. fái vaml. Men bíða bara. Einaferð verða tað vit, turka kritar aftur. Nýsur. Turkar. Triðju ferð, tað miseydn- taka róður í hond á løgtingi, í rættargangi, í kirkju og skúla. ast honum, hoyrir hann tesk og flenn, hóst og smá níst runt Få skal tú síggja gleim.« i flokkinum. Tå vendir hann sær å og slær nevan i bordid, Jógvan glóir upp á hann og smilkar: ÞÁ, er hundasjúkan so kritrokið stendur sum skadda í veðrið ógviliga illbrýntur: ymin soleiðis í morgun? Ja, hon karn vera so ymis. Hvat er „Hvor er her so Ohøviskur at sita og gnisa?« Lærarin bítur á ð. tú neitar inn á lærararnar? Eru teir ikki føroyingar, hvat kampi og starir. u teir tá írar kanska?« Tórmaður hevur lagt sær heimssøguna á borðið, situr og „Eg segði, høvdu teir verið rættir føroyingar,« herdir Tór- leitar eftir einum rími til orðið sveiggja. Nú hyggur hann upp bý“ iður á. »men tað eru teir ikki. Teir sleiska fyri teimum donsku