leygardagur 5. mai 1962síða 3

(4 CU (U ma: 1962 ; | SOSIALURIN Útgevari: FØROYA JAVNAÐARFLOKKUR Blaðstj.: Villi Sørensen. (tlf. 5479 Klakksvík) Box 76. Prentsmiðjan á Heygsbreyt TELF 1820 Marknaðar- líkindini VIT eru í teirri stóðu, at okkara út- fluttningur er ógvuliga eintáttaður. ! Hetta orsakar aftur, at tað vera mest tey somu londini, ið vit noyð- ast at selja okkara høyudutfluttn- ingsvøru — fiskin — til, tó við und- antaki av fiskafløkunum, ið seld verða til nýggj marknaðarlond. Men felags fyri flest oll okkara markn- aðarlond er, at tey annaðhvort eru beinleiðis uppi í Felagksmarknaði- num, royna at koma upp í sum beinleiðis limir ella upp í sum as- sosierað leysari tilknyti. Og í seinasta lagi er eitt av okkara nýggju marknaðarlondum USA farið at nærka seg Felagsmarknaðinum og kemur ivaleyst at koma nærri og nærri sum frálíður. So gott sum oll okkara marknaðarlond verða tá und ir einum ella øðrum formi uppi í OSTALI hvorki keypari av saltfiski fiski. Russar hava áður keypt sild frá okkum; men hesum eru teir hildnir uppat við. Ikki kunnu vit vænta, at hetta verður betur í fram- tíðini. Íslendingar hava havt nógv- an samhandil við Russar; megin- parturin av sildaframleiðsluni er farin tann vegin, men hesin sam- handil hevur minkað ár undan árið og er nú minkaður í stórum. verða ikki stórar vónir hjá okkum at sleppa framat, tá teir ikki vilja keypa frá ødrum, sum gjøgnum longri áramál hava havt stóran sam- handil við teir. KANNA vit líkindini á øðrum leið- um, sær ikki stórt mætari út. Her er tað serstakliga Suðuramerika og u-londini í Afríku, talan kundi ver- ið um; men vit vita, at Suðurameri- ka við sínum ótryggu politisku og økonomisku viðurskiftum íkki er tryggur marknadur at líta á, og u- løndin; eru tað uppaftur minni. Tað eru lond í koming, fíggjarliga og handilsliga veik. so valla megu teir serkønu fara at mæla til at halda okkum uttanfyri eina polikiska og fíggjarliga sterka samgongu til fra- ma fyrj handil við tey politiskt og fíggjarliga ótryggastu økini í heim- inum í dag. VIT hava ivaleyst einki val. Vit megu halda okkum til okkara gom- lu marknadarlond; men í somu løtu tey eru komin upp í eina storri marknaðarsamgongu á hvonn hátt tað enn er stendur valið í millum at fara uppí við javnbjóðis Tað ella klipp | 7 ;RIN Nr. 22 Postur til Grønlands Bræv- og pakkapostur verður sendur tl Føroyingahavn við KARIN K um kvøldid 8. mai, við CARIBIU umleið 21. mai og við KARIN K umleið 25. mai. Vit lýsa aftur, tá ið vit fáa at vita um skip, sum seinni fara bein- leiðis til Føroyingahavn. Annars ber altíð til at senda brøv sum flogpost um København. ið væl liggur fyri við farti, kunnu hesi brøv vera í Føroynigahavn s lå I til 5 dagar aftaná at tey eru send. Lt GRØNLANDSFELAGID GRÓT OG SKERVUR Øl, 10 vilje keypi skery eila grót, eiga at venda sær til kommunukantórið. 3r6t eg skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. at teir ikki kunnu heimta grót ella vegnevndini ella einum umboðs- Bilstjórar verða ámintir, skerv uttan við einum limi av manni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA Siti-badikør ..... fáast hjá Maria Poulsen ella nær knytt at hesi stóru markn- | rættindum og fyrimunum við hini | 2000 — 2001 aðarsamgongu. londini í samgonguni ella at | | | standa uttanfyri við stórliga skerd- | | SPURNINGURIN er nú, um vit | um livilikindum. | kunnu standa uttanfyri. Í ollum før- — - — | if um gerst tað ikki, uttan so vit finna | ” ; Útróð 'rastu n ; ngur aðrar marknaðir at selja okkara fi- | (revid af Sit skaframleidslu til, annadhvørt hetta | Grouska? | er ferskur fiskur, saltfiskur, klipp- | ] Å / | Umsóknit útróðr dnin« á fíggjarár eiga at ver fiskur ella sild. Høvudsleidin verður ADVAPDÆAKIID | | endar ninum áðrenn | I i tå eystureftir — Rusland og hini | ÍBAKN MÍÐVINVÍIN . | Á kommunistalondini. Hesi lond eru | LONJAVNINGARGRUNNURIN 13 4 og sær eyguni í læraranum standa á tambi og glóa at Hér & dur y I S K Hann fyrir ikki. gløir aftur ímóti, Ogviliga grískur. ; lærara í tl við sí tbi »Ja, Térmadur Andreassen, hava tygum nak a itt arbei Tier tað m kyl 1 spyr lærarin og fer av pultinum, stødgar framman fyri honum kal vera, at 'ata hen næming, TO N S Tormadur reisir seg: »Ja, eg havi tað at 1, at eg vil ikki 1 Hetta er tó ikk lig | sing verða lagdur undir at sita her og g nøkrum. Í kúla Mc nntil i | eingin smådrongur, krevji mín rætt her á skúlanum. Tit lærar í lygum ilda m t mugu minnast til, at tit eru fólksins tænarar. Tann ti farin | tður sir Sé pp, h e tá ið føroyingurin læt sær alt bjóða. Hol C múlatrúti Uu n y hissini lærari setur å meg at deila i morgun. Veit n & R á í hava gjørt til sakar...< So setur hann seg aftur I »Føro) fo ndið k " hurrå Lærarin stóð og tagdi eina løtu. So bad hain ógviliga såttliga Si hann á i] re Sa Fórmann koma úr til skúlastjóran við sær i Ú lår luf Fórmað fór beint Tað skuldi Tormaður. Hann ræddist ikki tann mannin n høvdid vend ra 1, bítandi yrkingir já sæ Hinir næmingarnir sita eftir sum ósmurdir skeyt Summi nillum tenni finnast at sær sjálvum, at tað vóru ikki tey, sum dugdu at taka lærarin soleiðis og kendu seg minni før enn Tormadur. Onnur Rán in ber hildu, hetta var ikki beint. Tórmaður hevði ongar áreyðir at kja at svorðið rgja svara so illa aftur av hasum. Tað var so rimiligt, at lærarin sal Føroy risnadi, tá ið tey argaðu. Tað var jú stuttleikin við ti, at fåa oði i hann. Nei, nei, henda síðsta reglan dugdi ikki, helt hann. Tá kem- Um eina lotu kemur skúlastjórin inn í stovuna við teimum ur hann framvið einum kaffihúsi og fer inn, her er kanska frið- báðum. Eldri maður, gráhærdur, prilad høkuskegg, vela- l o hann fær ørindid liðugt jakka. Stuttur og kubbutur, minnir um lunda í vakstrarlagi. Nu, hann hyggur seg um í kaffistovuni, situr ein gamal mað niður yvir næminga- ur har fullur fram á eitt borð og syvjar, ein langur, herðasøigin Hann fer upp á pultin, hyggur flokkin og tekur til orða: yTað er nú so, at um tað arbeiðið, má friður og semja saman í teimum k eydnast, mugu arbeiða ið spjaða kann, royna av stríð og ósemju. Tað vita vit. vera vit at halda burtur. blídliga ið her verður inni. Lí gjørt, skal erarar og næmi”gar vit fáast við. Alt, Mannalivid er fult Men einki sovorðið má takast eru greinum, við inn um hesar dyr. Skúlastovan er eitt friðlýst stað. standandi út úr kota- maður við trivaligum skeggi og lithúgv lummanum. Tað liggja tómar dósir og brendir eldførispinn allartaðnis rundan um hann. Situr og festur alla tíðina Mc av tí, pípuheysurin vendir niður eftir, og hann festir í omaná, Tórmaður setur seg so ósædan, sum til ber, øguna fær hann ikki e'd i. biður eina gentu geva sær ein kaffimunn og tekur heims upp úr taskuni, skrivar uppá permuna.