mikudagur 9. mai 1962síða 3

i 9. mai 1962 #0:'1ALURIN Nr. 25 (Framhald frá 1. síðu) hann verður virkaður fyri aðra- | og málaði a't so ómóguligt og segði unnu a S- ganga við til at lata trolaran halda | staðni.e m. a.. húsin; á Hvítanesi eru rot- áfram hjá sama reiðara sum áður. Eg fór so til Havnar og talaði við | 12, at ein umvølan fór at kosta . -: ; | At lata båtin fara út av landinum | løgmannin og hinar lands týrisme“n fleiri hundrað túsund krónur, og tig | vildu vit ikki, og so var einasta, ið | inar og allar tingmern, sum styðja kort fór aldri at kunna koma SI in In | gerast kundi tað, sum nú er gjørt, | landsstýrið, um hetta mái, og svar- góður skur út aftur haðani. Kapp- . og nú vísir tað seg, at annað og | að varð mær soleidavdt: ingarførir fóru eingir at verða á betri lag er komið á hjá >Leivic. »Tå ið lagtineið eis; Hvítanes Hvítaresi og hvat endar tað so Sunnudagssiglingin = byrjar = komandi Nú vóna vit, at hann brátt kemur | so er eyðsæð, at hú ini verða gjørd | við? spurdi Hemming Jespersen og sunnudag 6.5. heim við stórari mongd av góðum | í stand og hildin væ' viðlíka: men varaði sær sjálvum soleiðis: >Jú fiski, sum vit fegin vilja fáa lagt | um nakað skal verða bygt aftrat, so | tað endar við dundrandi urdirskoti SUNNUDAG“) upp á Tvoroyri og virkað har. Men | megu vit framman undan vita. hvat | og so kemur Dam, sum hann er Sigmundur vit fáa ikki 16 tingnonn af greiða | tað er. og hvat ið tað kostar.« vanur, grátandi aftur til tingid at GS 25 36 115 275 176 atkvødu fyri ella at góðtaka, at | út frá hesum varð málið um | biðja um hjálp. Nei, nú hava vit a #3 — Pe ' :. | fiskurin verður lagdur upp og virk- | Hvítanes lagt inn á ting. Eg hevði | fingið »ira enr kk í } 24.6 87 227 1.7 1577 58 5 bug me PI S | aAUC af Hi L vig. 7? NEvol ingiO meira en nokk av humbukk? vet gi op le 29 160 adur å Tvøroyri uttan 50, at kostn- | tær bestu vónir, um at alt fór ut | frå P. M. Dam og sosialismuni. Nú gr > . . ég aðurin av at lata veiðina virka á | laga seg av tí allarbesta. Men tå | er ein oppositión í gongd á Tvøroyri Kl. Mm Tvøroyri er hin sami, og ið hvussu | hendi tað ótrúliga og tað, som spilli | ímóti Dam, og eg eri Yørari Ur ; Á am, og eg eri Yørari fyri Tórshavn Tórshavn ar ikki hæor enn aðrastaðni + ' 1 ] £ y Tofti Kollafjørð Ef: COD. aDTASADNI. | SPÆHO ja, ótrúligt er tað, men | hes; opposition, og eg ætli mær at (0) r irrita Ni ar Få Nani Á tarm . : n : 4 BH ' fu É bd >" " ! St H Rå Undirritadi var stutt síðani á | tíverri er tað hin nakni sannleiki, at | føra ein harðan kamp so leingi. inn 8 - valvi Th re? = . Á . al . rr På ' 7 kst KAI + UB, li rendur 3 Tvøroyri og heyði samrødu við nakr | Hemming Jespersen fór upp á tå'- | til javnadarrørslan er útruddað av Oyri kl. 10 Oyri an ar av oddamonnunum fyri arbeið- | arapallin at mótmæla, at nakað Tvøroyri. Vit hav: ikki brúk fyri + + a. . | , . - - Á Á , ; 0) i, i HáVvd ÁKI } Eytt Hvalvík Strendur ararórsluni har á plåssinum, og teir | skuldi verða gjørt við Hvítanes PMO & turkihusi á rt: Kollafjørð Toftir Í søed á ; arbej | tr vel 1 P. M. Dam og turkihúsi á Hvíta- á øgdu hesi orð: »Hevdi arbeiðs- | kanska eitt flakavirki, me" onki | nesi: tí á Tvorovri eru fleiri stór og kl. 11 kl. 11.30 | manna“elagið kunnað leigað Hvita- ! annað. Eg hevdi væntad, at Hem- nýmátans turkíhá um standa tól Tórshavn Tórshavn } nes og havt ráð at sett tað í góðan | ming Je:nersen við gleði fór at | og k A ir lan an gr ke 5 . ul i sf átil:; bø al 1 , og g aåV a alan tann fisk, sum kl. 15 kl. 1: stand, so vildu vit átíkið okkum at | takka fyri. at vit soleiðis vildu gera | »Leivur Ossur síðir ná Tórshavn Tórshavn SrkaS fískin fyr fo : ÆT ; 1: £4 ÞLCIWVU sursson.« veiðir og nóg 'shá sh virkað fiskin fyri tað sama. sum | útveg fyri, at Tvøroyri kundi fáa | meira en» tað 7 Kollafjørð Toftir Í fisk ar vi skki ein; frá Méira en 20 lvl Sted 1 | físk at Virka, ikki einans frá »Leivi Aftaná I . HJ valvik Strendur Í | Ossur ik: ti ts ar in væl til ; Aftaná hesa réðu av H. Jespersen | Øssurssyni«; tí tað bar jú væl til at i 7 Jvri Í #4 ra Lá : ti 4r kaldur gjóstur gejógnur inghús- Oyri kl. 17 Oyri Kl. 17 SOSIA! URIN || fáa fisk frá ødrum skipum eisini, Ny ve gjóstur gjøgnum | ek. lit r AN » á rå , ; på et y anesmálið vann Ss 3 Strendur mHvalvik | 11 | | og kanska finna ein útveg at føra | "> Vitanesmái så Å it Toftir Kollafjørð , | »Leivur Øssursson« fult og heilt tann frama, sum Dam og undirrit- kl. 19 kl. 18 Utgevari: | aftur at hoyra heima á Tvøroyri aði ætlaðu í samsvar við tað ynski Tork „Tiafni Strendur | FØROYA JAVNAÐARFLOKKUR | Okkara hugsa? við Hvítanesi var | sum oddamenn 'yri arbeidararørsi- ( Foftir Kl. 18:20 | Í tann. at fiskurin skuldi kunna verða | una á Tvoroyri settu fram fyri meg J } Tórshavn — Blaðstj.: | | virkadur til kappingarførar prísir. | fyri "áum døgum síðan Vónbrot Villi Sørensen. (tif. 5479 Klakksvík) | | Hetta kundu vií óivað fingið ting- | ge em frammarå um ting- +) Samband frå og til Klakksvík yvir Box 76 | menn at skilja. um ikki Hemming | Manni sum eg hevdi vænt 10 stuðu Lorvík bæði fyrrapart og seinnapart. } oo | | Jespersen so harðliga leyp á okkur | frå /, H. Danbjørg. ) Prentsmidjan å Heygsbreyt | | re I AS. THORSHAYNS MÆLKEFORSY- j TELF 1820 | | a * > NING & MARGARINEFABRIK — | i | rberðið — | ! i St i | e í T i! ur her útboðið alment sambært te vid treytum og skrivligum Í i frågreidingum, ið eru at fáa á sóknarstýrisskriystovuni á Tvoroyri. H Filboð mega vera sóknarstýrinum í hendi seinast hin 15. mai 1962 Sóknarstýrið skilar sær rætt til at velj g vrak ímillum tey inn- komnu tilboðini. VITAMINISERET RF ENG FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT Tvøroyri, hin 26. apríl 1962 . mme, FROÐBIAR SOKNARSTYRI 17 18 leysan næming, fær hann at leypa framav. Og so á dyr við hvussu er vorðið hjá tær, skal eg fara at ta ið teir fyri & honum. Hví? Ti hann er tjóðskaparmaður, bar flaggid, tá ið Hann er ógviliga uppreittur og starir upp rl skrúðgongan var. Soleidis verður føroyingurin happadur i sínum Formaður ik! pp, dreg 1 egna landi.« — Tormaður tárar. Yrkingarandin kemur yvir hann »Hvørjar skal tú tala vid?« spyr h | 1 i aftur, og fosturlandsyrkingin, hann hevur í gerð, verður liðug Við læraran Árantsen og skúlastjór: Strekkir seg á seingini, hugsar. Tann fulli maðurin kendi ikki. verða koyrdur heim fyri so lítið. Tú lesa | eg var føroyingur, ti eg var danskkjæddur. Tað skuldi ikki an verða longur, føroysk klæði skuldi hann hava. Og forsyskt navn. rm i held he Ein rættur føroyingur æt ikki Andreassen ella Andrasarson, nel, ti eg eri utkoyrd hann æt eitthvørt ramføroyskt — hugsar og starir fram fyri seg, Fad er l ki langt fr skrivar í luftina við fremstafingri: Jarnbardur, Glitrarheidi, ÞÁL tað skal standast so nógv av I ið og eit Ormstunga, Dýrindal. Hann stødgar við Dyrindal Tormaður ger av brennivín nur ein morg } 11ndas n skald Dýrindal. Tað ivast eingin í er ein rættur føroyingur. Set- tað er einki hopi í. Her má komast at imaftur.« ir sær fyri at skriva bræv til fútan beinan vegin og biðja um Tormaður sigur: >Eg eri ikki verri he m hetta, enn t hetta navnið. Loypur upp, tekur pappír og penn, skrivar. Hond- ið tú stesdur við snori og missir ein húk. Eg slå annan in mest sum ber seg undan at seta stavirnar, men hann noyðir undir, og so er ikki meir um tað.a Hann verður yvrigur og hana til tað og fær brævið liðugt, skrivar uttaná og leggur tað harðnar á málinum: »Og tað ska! vera ein størri húkur, Jógvan, á borðið. Rembir seg og geispar, kennir tyngd, vekraður, sum ar skulu ein føroyskur húkur, sum hasar helvitis danskarympur hann er. So leggur hann seg upp á seingina, dúrar. kíka niðast í magakelkarnar. Tað skal eg siga tær. Lat teir vinn: Tá er hon har, mamman. Nú sær hann, at hon hevur verið her alla tíðina. Tað gamla klaverið har heima er her Hon leikar á tí. Kirkjuså'mar. Teir, sum vóru sungnir, tá ið pápin fór til gravar. Nei, tey standa á gravarbakkanum, móð- irin og hann — einsamøll. Likskarin er farin. Djúpur krapi og fótkalt. Gluggarnir í kirkjutorninum eru opnir enn. Hvir'urnar mær neisur. Eg skal pøsa teir. Fer tú nidan at ta'a við teir, so eisini. heilsa teimum hetta frá mær!a Hann fer upp á gólvið at ganga »g steintigur. villareidi, g vindur húgvuna, smálær og er í Jógvan situr hyggur eitt sindur spot:kur upp á vinmannin: »Hetta fær tú kanska tað so meg ikki at trúgva, at tú ert líkasælur skula frá á Var tað av heilsubreki, Men av spølni. Hetta var jú spæl, at vit tvassaðu runt í gøtunum við floggum. Vit hildu gleim. Tað má ikki enda so. Ber ikki til at taka urgt sum er so varligur í orð og tal! Eg fari beint í holtur við leið. mátti vera fáa kúlvin í kirkjuklokkuni at reiggja, sláa ímóti. Tað er tað, hálvari hann hoyrir. Vindurin ringir harðari og harðari, tað ljómar út um bygdina, slær aftur úr fjøllunum so rungandi hart. Hann vaknar við kaldan dreym. Tá er tað Jógvan, ið durkar á hurð- ina og kemur inn. 0 »Hugsi, eg vakti teg,« heldur hann fyri, leggur húgvu og tasku frá sær á tað lítla borðið undir vindeyganum, tivar. >Nú, ólk so hardliga. Og at hetta skuldi henda eg, skúlastjóran.“