Sosialurinarkiv
Sosialurin 1962-05-16, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 16. mai 1962síða 4

‹ fyrra síða allar 4 síður

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

ty | fastur sína oman til rutubátin, Fasturin | beint tvørturiméti sum á sjónum: Kemur ! gav honum eitt fimmoyta aftur. | Odnarvedur, skulu teir halda til havs. rå á Í h ” ódnin hevur lagt seg, skulu teir fara í ! fyri. Petur segði einki | j 1wVNn, . = ' r on a. Sif ast igur Pe Nr. 25 16 MAI 1962 35, ARG Nå, sigur fasturin, hvat sigur Petur, * * BSN NERE SIR AS TIL NNT 50 AR DN BOT ORMENE . lá hann fær eitt stórt fimmoyra aftur- * . fyri frá fastur? Hatta er vist ein, ið gongur og NYTT LAND. Hin kendi mau-mau- Sovorðn orð vil påpi ikki at eg ynskir sær okkurt. sum hann ikki eigur. H . . hy . | leiðarin Jomo Kenyata - »logandi | skal síga. svaraði litli Petur Hvat annað skuldi hann ynskt sær! Spjøt var ikki heilt væl nøgdur við ' * * AE | * * * samráðingarnar í London, bar talað var . | | um sjålvstyri fyri Kenya. Hann legði | LORD LOUIS MOUNTBATTEN: Sjó- Men kæra kona, hvussu skal eg HUSAGANGUR, = Ameríkanski økono niklan dent á at fáa dagfest, nær land- | menn kunnu veri góðir konumenn. Men kunna læra av mínum mistøkum, tá eg . N . . ] . . p miprofessarin Arthur R. Upgren, segði | jó) skal taka vid sjálvavgerðarrættindum. | VVir fyri konunum skulu teir bera seg at | — ongatid fái loyvi at gera nøkur? á einum fundi hjá banka. og tryggingar- | Hetta var ikki gjort; men allir eru á tænastumonnum í Philadeihia, at USA | sínum máli um. at:hetta skal henda Í HALDIÐ SOSIALIN ——&—->£$———————fff "ør [|| [| ———— verður at Þam á húsagang tann | hesum prinum — og Kenya verður so 30. 18, november 1970 kl. hålvgum ellivu. | sjálvstýrandi land í Afriku, Hann byggir sína áskoðan á kanningar, Í ið hann hevur gjørt i sambandi við hiti +," H ; Hemming stóra bankakrakkið í 1929. Komandi 8 | ÞENSJÓN. Ta ið Inda í 1947 fekk sjálv | 7 : ze árini vilia laga seg snórabeint eftir við | síyri. mistu teir sokalladu maharadjan- | Í (Frimhald frå 1. síðu) Í arnir valdsmegi sína. men fingu afturfyri | Hemming:. Hevur tú nakrantíð urskifíunum íram til 1929. Tiðarfesting- : in. slørri »pensjøn«., So vid og vid sum , Å ; ; 2 É roynt at bróta grót við nevanum?« ina kl. 10,30 sigur hann seg fáa á tann | „.. dovggia. verður ríkiskassin spardur VIK . hat, at just um hetta mundið skulu allir | fyr) munandi útreiðslur, tí siålvt um syn- i 3. Míðsta punktum: A Fvoroyri hava kickkar gjaldast og aðrar bankaavroki- ir og døtur fáa loyvi at bera maharadjan ; Í vit bæði brúk fyri P. M. Dam og navnið, verður teirra løn DM turkihúsinum á Hvítanesi: men eg ingar fara fram, ; 1 tsp : munandi minkað. Í 1960 lat rikiskassin | I á | rokni ikki við, at nakar hevði sakn- Bón jú segði Khruschev, at okkara børn vildu um pinslum. Bert frá januar til juni 1945 : . me pinslum. Hej Le y koma at liva í einum kommunistiskum . + í alt 60 mili. kr. til hesar harrar. Dýr- brændsel skift til | * Í astur av teimum var Nicam av Kydrabad - … að teg um tú ikki kom aftur til Tvør Hann er 75 ár. fær 5 mili. kr. árliga og | Í oyrar tað kundi líka verið onkur NÁOUN 4 ætt t:1 | ø ø slott | ; 1 HELVITIS | OR: ARÐI R. Søgu ; hevur rætt til kongaligt slott | kókubúð rin dr. ph Þerhard LOD, Sigur í €ini „á . i frágr ut frå 1943 til 1945 doyða | … | |, Fg dugj íkki at síggja, at tað kann 51.000 = menniskju í konsentratiónsleiri- | | i hava nakran tydning fyri avhjålpan Bergen-Belsen < Liuneburger Heide í | SKALDIÐ P. G. WODEHOUSE: Áður Í av arbeiðslovsi. at tad eru stór. góð N klanc undir ómenn'skjanlig- | | og tóm turkihús. sum kunna virka allan tann fisk, sum »Leivur Øssurs- dovou 49.000 av hungri og ringar; Við- | ferð. 60.000 fangar vóru á lívið. tá bretsk í samfelag. Nú sigur hann, at okkara | ! son« veiðir. tå hesi virkir ikki vilja herdeildir tóku konsentrationsleirin, | abbabørn koma at gera tað. Tað vil siga, | virka fiskin: men tað hevur almikið men av hesum doyðu 13.944 stutt aftaná | vit hava bjargað einum heilum ættarliði. | at siga, at tú sum Tvorámaður skat rígeringina | | | spenna bein fyri, at eitt turkivirki . , . | verdur sett i stand, sum vil åtaka sær at virka fik. Hevdi tú verið rættur maður so hevði tú ikki borið teg soleiðis at.— Tað er lætt hjá tær at finnast at — tað er tað einasta tú og flokkur tín evur gjørt sidan tú kom í tingi — B ALKOHOL. Tað ber orð fyri. at svium »OTTA ovru kostar snapsurin syngja Í dama væl rúsdrekka. Kanningar vísa, at sigur svenski dosenturin Ulrich LT å eliv? í Stockholm noyðist politi: árliga at Herh. Den hval. Fóstur € ag seg A | taka sær av 25.000 folkum, ið hava drukk Tev 2.5 miljónir huskini í Svøri (1 FK S ov mikið: meðan vnolittið einans tekur í meðal millum 700 og 800 kr. um árið Í or av umleið 6000 fólkum i Keypmanna rúsdrekka. Hvat kundu vit ikki gjørt | havn. id er nógv stórri býur. fyri henda pening? Tad kostar einans 15 | Á A 7 [: | kr. at bjarga einum spitølskum til livs.« | +." , ti nå rinda vit landid — tær kr | FATTAVERKS 'ELAG i USA dobbelt termostatstyret 1.000.— um månadan i løn, so tú + HATTAVERKSMIDJUFELAG í U: Á : + ; hevur lovað honum, ið kann yvirtala brændesisbesparende sjálvur hev ur onga neyo, ta HOV på ORÆTT VISE Fad er himnaropandr | Khruschev ikki at ganga við hatti, og tu syrgt Íyri, men at iv. ikki ska munur jønarlagnum hjá hvítum og PF unna okkum at fáa eitt virki sett á Kennedy at ganga við hatti, ókeypis hatt- i el stovn so at vit eisini kunna hava nakað at liva av tað skulu vit VALDEMAR LUTZEN vørtum í Afriku. Í minunum niðri í | Rhodesiu er munurin 1:15. Soleiðis fær | | ar, so leingi hann livir. e SS irbeidari frá 150—300 kr. nak mánaðin ein hvítur 3—5000 kr. Ein | OT ikk; sloyma ver, tur krånførari ær 300 k sin i | ; ; artur kråntørem Tæt gå “ Í LÍTLI PETUR hevði borið taskuna fyri Ein arbeiðsleysur. witur 3000 kr 23 24 eg, fara vit nú beinan vegin nidan til læraran og tala við hann hann rættir seg í rygginum og hyggur faðiriiga inn í eygunj á Tormanni, „eg ynski tygum av hjarta tillukku við byrjanini. um hetta.“ Fad helt Tormaður við. Tað hevði verið móti ollum, at fingið Haldið fram í sama spori! Gud Harrin signi verkið, tygum fosturlandinum ti frama. Missið ikkt um hetta beinan vegin. Men hann hugsaði við | sjálvum til heiðurs og warnir hava koyrt tygum úr læraraskúl- fa rað saman sjálvum sær. at hetta var hart at bíta, nú at koma sum flongdur mótið um enn sv hundur aftur til Árantsen at biðja um gott veður og kanska mum. Tað er riddaraslagið, ungi maður. Minnist til, at aftan hoyra spottarins orð a turat hann, sum hevði verið so reyst- fyri tygum standa allir rættir førovingar, tann unga tjóðin!e ur í morgun. Men tað gjørdist ikki við, soleiðis mátti tað vera. Tormaður stendur sum kánus, heitur í høvdinum og starir Nú bar tað so illa á, at tå ið teir koma nidan, er kærarin inn í hetta bleika. djúpoygda andlitið og slúkar orðini. Hjartað utistaddur, húsið er stongt og myrkt. Tá sigur skúlastjórin: titar og æðrarnar starda á tambi. Jú, hann hugsaði, hann >$> má hetta bíða í kvold. Men komið inn til mín eina lotu hevði eina mynd. óvist hon dugdi korti dregur eitt skrín út fyri skú'atíð í morgin ári. Eg skal fáa lærarin tilstaðar. Hetta undan seineini, letur upp og leitar millum klæði og bøkur. til verður so avejørt teirra millum, og hvor fer til sín. hann finnur hana. Harra Purthavn tekur ímóti henni við mikl- Nú Tormaður kemur heim til sín sjålvs, situr ein eldri miða!- um kurteisi, nígur í lendunum og rættir samstundis eitt maskin- maður og bíðar eftir honum í kamarinum smidligur, skegg- skrivað ark fram: »Tygum høvdu kanska havt hug at lisið tað, leysur og i føroyskum búna. Tasku og stav hevur hann liggjandi eg havi skrivað til bladid.« tvørtur um knoini. Hann støkkur upp úr sessinum, biður gott Tormaður setir seg á songarstokkin, turkar sveittan av and- kvd og navngevur seg harra Punthavn, ritstjóri á blaðnum litinum og 'esur: Bergmål: >Ég giti mær, at tygum eru Tormaður Andrasarson?« Hann setir seg a“tur á stólin og letur taskuna upp. »Eru svíkjararnir vorðnir ræddir? »Ja, tað eri eg,« kroystir Tormadur burtur úr sær og Flaggberin frå skrúðgonguni síðsta tysdag útkoyrdur verður standandi á miðjum gólvinum. úr læraraskúlanum! »Ja,« tekur harra Punthavn upp aftur, »tad sum eg vildi Her er aftur eitt grefligt dómi um. hvussu trongar ræsur tygum, ungi maður, er at spyrja. um tygum hava eina mynd av tygum sjålvum, sum eg kundi fingið til blaðið Bergmål, Satt at síga, havi eg loyvt mær at umtala hetta. sum hendi í læraraskúlanum í dag, og vildi ti havt eina mynd við. Vit kenn- ast ikki báðir. Men av tí vit baðmenn vita eitt sindur meir enn fólk flest um ting og viðurskifti, so veit eg, at tygum hava verið ílaggberi í skrúðgonguni í gjár, og at tygum hava altíð roynst sum ein rættur føroyingur, staðið stinnur undir merki okkara. Ti gleðir tað meg at læra tygum at kenna. Ja. jaa føroyingurin hevur í Føroyum, sínum egna landi, sum forfedrar okkara hava arvað fræ'st og frítt. Soleiðis hagreiðir hesin danski skúli ungdóm okkara tann dag í dag. Tað verður gleði á høgu- borg, tá ið skúlastjórin fer niðan til harra sín at siga frá bragd- inum, hann hevur gjørt. Men hvussu leingi fara føroyingar at tola hetta? Vit spyrja: Eru tað føroyingar, ið skuu liva her á landi ella eru tað ikki? Skulu vit alsamt, sum á Gabe's døgum lúta fyri fremmardtim harrim og teirra leigusveinum? Vit siga nei )