mikudagur 16. mai 1962síða 3

16. mai 1962 SOSIALURIN Utgevari: FØROYA JAVNADARFLOKKUR Bladstj.: Villi Sørensen. (tlf. 5479 Klakksvik) Box 76, Prentsmiðjan á Heygsbreyt TELF 1820 þá r Fiskari- inspektiénin pek Undir dulnevninum yútróðramað- ur í Klakksvik« roynir »Dagbladid« | at leypa å løgmannin fyri »inspek- tionina« og sigur, at ringt var úndir | hinum landsstýrinum, men verri er undir P. M. Dams landsstýri. Brigslað verður við sølu av »Tern uni« og vid, at einki er gjørt »in- spektiónini< viðvíkjandi av Dam og hansara monnum. Rætt er tað. at »Ternan« er seld sum ónýtilig til sleiping: men annað skip er leigað fyri hana. Hetta skip- íð. »Vidoy«, verður av manningini sagt at vera betri sleipiskip enn »Ternan«, og viðvíkjandi siglingini, so er ferðin ikki minni enn hjá > Ternuni«. Men tað, sum er hent undir hes- um landsstýrinum, er, at farið er undir at byggja eitt nýtt vaktar-. sleipi- og royndarskip. Hetta skuldi verið ein dekans mun betur, enn hvat ið fólkaflokksstýrið í 8 ár fekk av skafti sjóverjuni viðvíkjandi! Og munurin verður enn og stórri, tå 10 hitt nýggja helikoptara inspektión- arskipið kemur. Umframt at hava helikoptarar at flúgva »eftir« tro!- arum, so siglir tað 18 mil. Nei, hetta landsstýrið kann av sonnum siga, at tað hevur ávirkað Í SOSTALURIN Panting Tad verdur her gjørt kunnigt, at dómarin hevur góðkent, at eftir- stødur av kommunuskatti og húsa- skatti fyri 6. 10. gjald 1961/62 verða innheintaðar við panting. Farið verður undir pantingina ella skattakrav sent arbeiðsgevara uttan aðra ávaring tann 21. maí í ár. TÓRSHAVNAR BÝRAÐ, tann 10. maí 1962. SNAR-yaskad centrifugerad og turkað SNAR-yzsk | Bøgøta 14 almikið = vaktarskipamålinum — vid- víkjandi a'turimoti, hvat ið fólka- flokkska landsstýrið gjørdi. Tað er hetta, ið nýtir at merg og mønu hjá »Dagb'aOnum«, ti roynir tað við brigsli at avleiða og kåma burtur vrslitid av landsstýrisins politikki í hesum máli. Púra nakin ... (Framhald frá 1. síðu) sambandinum. at tað kundi fáa makkara sín at svølgja tann beiska »pillarin« at greiða atkvødu fyri realkredittinum, tå ið tl stykkis kom, tí hesin sambandsins makkari var jú sum ollum kunnugt hitt tunga líkið í lastini yvir fyri øllum samarbeiði við Danmark. Sjálvur hevði hann lítlan hug at taka saman við danska ríkið at loysa lívstýð- andi uppgåvur fyri Føroyar og før- Heðin Brú: LEIKUM FAGURT … 21 rúmi um hann, tá ið hann var sissadur, helt hann hava gjørt Orætt. Men hvussu skuldi hetta rættast aftur? Fara i samkomuhúsið kanska. Skúlastjórin skuldi tala har í kvold. Kanska tað hevði borið til at "'tt hann har. Sett meg so fyri, at hann sá meg. Óvist hann kom ikki sjálvur at tala við meg. Tá rópti vertskonan nátturðaboð. Skúlastjórin talar í samkomuhúsinum um kveldið. Í fremstu brík situr Tormaður við sangbók í hondini. Syngur við hinum, leggur seg framá og biður við hinum ein vanligur samkomu- gestur, ið er leitaður inn higar at hoyra ein royndan vitandi tala. Skúlastjórin lesur taluna upp úr snotiligum handriti. Her skal Talarin mann einki havast á munni, uttan tað er gjølla umhugsað. tykist hava nógv at siga. Fyri honum er tað eitt natúrligt ting, at hava ein talarastól at stíga fram á og ein áhoyraraskara at tala til. Hann talar um menniskjað í tíðini, um dagin í dag, um grannan og teg. um tín og mín atburð móti medmenniskj- anum. Tormaður sítur og lýðir á. Verður meira og meira hugtikin av hesum, hann hoyrir. Undrast á, at tað er sovorðin tala, her verður ford. Hevdi hugsað. at her stóðu nakrir lættisoppar og tanlaðu bíblina og gjørdu seg til við jammursténa og undar- ligum lótum, sum vanligt var, tá ið prædikumenn komu til hansara heimbygd og buðu til fund. Hann vendir sær á og hyggur uttar gjøgnum hetta stóra rúmið og sær, at hvor brík er avtakin, og at øll sita sum hann við stundandi eygum og taka ímóti tí, sum sagt verur. Tað er friður og samljóð yvir ollum. Allur salurin lýðir á. Hetta er fólk, sum hevur verið til arbeiðis í dag, eru komin heim og hava hampað seg, eru so leitað ivaleyst av somu orsøk sum hann sjálvur higar. Hví? Ja, Nr. t3 Nn GALVANISERAÐ HEGN og GALVANISERAÐAN JARNTRAÐ hava vit aftur nú. SERA BÍLIGT Viggo Dalsgaard TELEFON 31. SKÁLAVÍK GRÓT OG SKERVUR ØN, io vilja kommunukantórið. Grót og heimtað. keypi skerv Bilstjórar verða ámintir, at skerv uttan við einum manni fyri kommununa. eila i limi av 1 fót, eiga at venda sær til ri skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða teir ikki kunnu heimta gråt ella vegnevndini ella einum umboðs- FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA oyingar. Men um hann hevði havt henda hug, so tordi hann ikki fyri tjóðveldinum, ið stóð uppá lúr at pípa hann út sum svikjara av full- veldishugsjónini, kvettingini og loys ingini frá Danmark og ollum donsk- um samarbeiði við okkum føroying- ar, svikjari av ollum ti, sum hann undir krígnum hevði dundrað í og kráma eftir landshandilsyvirskot- inum til keyp av fiskiskipum. Men her var bara talan um 1.5 milj., sum yri ein part stóðu úti, og sum teir kanska vóru lyntari at várkunna sín- um rætttrúgvandi við enn at krevja útistandandi við vanligum strang- leika. So fyri henda pening blivu eingj skip keypt. sligið so harðliga á trummu fyri. | Og i tey átta árini, sum fólka- Men tá ið marshallpeningurin var | flokkurin sat við róðrið, minkaði stóð fólkaflokkska og sam- | heldur enn vaks okkara skipafloti uppí, bandska samgongan har við ongum peningi til at keypa skip fyri. Hon visti sær ikki livandi ráð. ja, hann minkaði við ikki minni enn 5000 tonsum! Hetta var skipabragdid, fólka- Fólkaflokkurin vildi íkki fetin | flokkurin roynir at gera til tey fagur longur saman við donskum kreft- | ligu klæði. sum fólkið skal jubla til. um. Hann vildi svæla rolluna fyri tjóðveldið. at vit skuldu greiða tað sjálvir - hendi, at Men fólk sær eingi klæði tað sær ein naknan flokk. - og so hendi einki, jú tað | Ein alt annað enn lystilig sjón. ið fólkaflokkurn fekk sam- ! helst skal gloymast og jardast í bandið til sum seinasta hálmstrá at | søguni. sp okkurt, sum liggur og gnagar: Ein skarpskering, sum skal vera; ein varhugi, sum hevur tikid seg upp. Hann setir sær fyri at fáa at vita, um tey vanligu fundarkvøldin; eru sum hetta. Sum hann situr, rennur skrúðgongukvoldið fram fyri hann. Øsingartalurnar á Doktaragrund. Maður verður settur móti manni. Mistrúgv verður sáað. Hatur og háð. Og so flokkurin av kvødandj menniskjum tvassandi gjøgnum geilarnar í runu og åarføri. Druknir menn rópa og slødra, detta og reisa seg aftur. hunddálkaðir. við stórum orðum á munni um fosturlands- kærleika. um móður Føroyar, um frælsi og framburð. Hann minnist seg sjálvan í gjárkvoldið datt av. Og hetta við Elspu. Tey ómildu ord, hann hevdi havt á munni um lærar- arnar, um oll menniskju. ið hildu seg burtur úr fosturlands- rólinum. Nú ftóktist alt móti tí útsýni. rødarin helt upp fyri honum. hetta so hopisleyst og smátt Få samkoman er liðug og fólk reisir seg. verður Tormaður sitandi, leggur ikki í at durunum. Skúlastjórin ger tað sama. stingur pappirini, hann Tá ið sigur, at tað fara upp í trokanina, nú øl søkja at hevur havt framman fyri sær, upp á seg og stødgar á. fólk fer at var spell, tað gekk so í morgun, sum tað gjørdi: »Lat okkum tynnast. kemur hann til Tormann og fylgjast nidan eftir, báðir. Tå ið teir koma útum, heldur skúlastjórin einki ilt at siga við Tormann ta tíð, hann hevur verið næmingur { fyri. at hann heyði »Men tað er mín skylda at ansa e'tir. Tað liggur á mær at tala at. tá ið nakað er.« Jú. jú. Tormaður skiti tað so væl. Nú dugdi hann sjálvut at síggja, at hann átti íkki at latið vid seg komið um lærarin kanska bar seg eitt sindur undarliga at. víðan, tað er menniskjansligt at mistaka seg.< heldur skúla- stjórin, bert at javna aftur tað. sum galið er. Vilja tygum sum