mikudagur 23. mai 1962síða 4

| tey, løgreglan fær frænir av, men í inspektør Jersild sigur, at umleið 50 pst. av teimum »leysu« gentunum eru kynssjúkar, uttan at vita tað. Vit lata hann sjálvan fáa orðið: »Den skæbne, der rammer mange af de unge piger, sædelighedspolitiet kommer j forbindelse med, kan ofte føres tilbage ti! mangelfulde oplys- | SOSIALURIN Nr. 27 23 MAI 1962 35, ÅRG. AE IO BUND RD DOG OT Skeikandi sannieikin . .. (Framhald frå sidu) | um. Og nógvar føroyskar gentur ; il end á Á 1 uncer og ered eo eller angle > ið bjartskyg hugsaunnarhátt- | verða >burture. Tær missa alt sam- | se Í ve) A EPE a gr JA RARJ)E Eva dtTi1C ; annelse > í le se Á rín hjá foreldrunum heima vísir | band við førovinger og feroyski | Wfkannelse jer - re 1 . Í it tev vita eins lítið og gent- | felagsliv, hava onga andaliga ballast, | #50 ÞIS ég ; : eð til € of Í £ Á 1 HM , 5 ov + - : . þú : et fre e Dór í gøre í mar síálvar um viðurskiftini í ein- | einki andaligt viðferi at sela upp | ' et fremmed land bør man gøre L ivar Um VIOUTSKI (et Å en - det, man kan for at give dem saglig um milliónbýi sum Keypmanna- ! ímóti o.lum ti nýggja, tær koma i, | 3. ; 1 La SAVA j | og so kann tað gangast teimum illa. | gp Ta C . I: hj Í Í skab Í de uligheder »r iindes. Do ter Mestu og ar vita einki. | Vit síga ikki, at allar genturnar fara | kab út de muligheder, del ve 8 ter ilestu genturnar Vita EINKI, | frí skevti ella sanna andalica og | Jeg kan ikke stærkt nok sige: Op- Fær skunda sær, og tað er eydskilt fjóðskanarlíea burtur | lysning, oplysning, oplysning, ikke it i stuttleikalívið tær fara t. d. | . : . að fro : - | mindst seksualonlysning. At undla- 1 Tad at fara í d; í Kevn- Í Um so var, og tað frættist til Før- | . . aans. að at fara 1 dans 1 eyp- } va | foll slvað hilosað set | de dette er ansvarsløst.« mannahavn er tað sama sum fara i | 999 høvdu TOIK Oivad hugsað seg | lans heima i Førovum HALDA | eitt sindur betri um, ådrenn nyggjur | FÆR! Ti eincin hevur sam teimum. førningur íór av landinum, ið | Vit fara at taka undir við it ongar hampuligar ella sum | hvussu so er, av blaðungum, og Ó- | Jensi Jersild: í í VA c id Þú : Í x 1 . . * . TS , " lanir síga »Denar« gentur í stór. | 'Yað hevði verið roynt at givið teim- ; Fad eru eyðsýnt tvær leiðir at Le. ara nimamallar í á 1.0: | um, ið fara »almenna orientering« | ganga. 1) At byrgja fyri ørskuflyt- bynum fara einsamallar inn á dansi- | : gang g) ; um vidurskiftini og helst eisnj eitt | ing heimanífrá. 2) At búgva tær, sindur av leiðbeiningum um val av | sum kortini fara út sum frægast. teimum á Ikki hevði tað verið burtur av tødini t. v. s. vertshúsini ella »barrirnar« at seta seg. Ti her 4 Á livsstarvi, vist ru nevniliga ongar veruligar dansi- } vinnu og stovur i føroyskum týdningi. aorar MØgviikar EPD húsarhalds- | leið at nýtt tann stuðul. bæði Tær vita ikki betur skeið, háskúlar, arbeiðskonu- og | statur og løgting lata til skúlauppi- i c 1 ur. 8 4 ve * . , hotellplåss. halds i ti fremmanda til at bygt ut | Eingin hevur sagt teimum nakað ' { | Í SÁ ÁRI of | Nei, tíbetur klára tær flestu seg, ! okkara háskúlaskap og til stovning- um hetta, men onk í at 1 y | í men alt ov nógvar hava tað ringt, | ar av nútímans meginhúsarhalds- koma illa fyri og verða spiltar. skúla í Havn í staðin fyri. Har kundu genturnar so farið, áðrenn tær beinleiðis fingu vening fyri at hesum díta næstan smágentum ið fara úr Føroyum eitt sindur ; g á , : Oyggjaskeggi hevur tosað við leið- arin á deild B i Københavns Politis 3, politiinspektorat, politiinspektør | rýma av Jandi. Dømi eru um gentur, Jens Jersild. ið hava havt rakstraravlop uppá einar 2—300) kr. av berum studningi til háskúla uppihalds. Tá er laga- mannj at fara heimanifrå og Ometa- liga freistandi. Tær, sum kortini noydast at fara, áttu sjálvsagt ikki at farið, áðrenn I | | | Í um tað land og tann by, tær ætla | sær til. Tú verður lættari burtur í | Keypmannahavn enn t. d. á Strond- DE AO STOLTI: SO OO Til hesa deild koma einans tær gentur, ið eru komnar so langt nið- ur, at løgreglan tekur tær fyri pro- stitutior og fyr; kynssjúku, og tíverri eru føroyskar gentur ikki ókendar í journalum Jens Jersilds. Bert nøkur TRYGGINGARSAMBANDIÐ FØROYAR Føroya Sjovåtrygging telf. 1090 „.. telt, 1090 Føroya Kriggstrygging J | så 2 TUI sroya Biunatrygging.. telf. 1098 Føroya Vanlukkutrygging telf, 1721 fá dømi. >Blaðung genta, tikin eina | tær vøru fyltar átjan ár. Endiliga náttina, løgreglan hevði sonevnda | Var em upplýsingarstovnur, bæði Vit tryggja: razzia á einum av teimum navn- | heima og her við leiðbeinandi enda- framu amerikanarahotellunum máli at ynskja. Hesin stovnur átti Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - ferðagóðs bílar o. a. at verið í nærmasta sambandi við føroysku feløgini her og tað væk signaða húsið, sum nú tykist at vera komið undir land. Hvor veit. kanska skunda hesir fáu upplýsingar undir tað. Livst, so spyrst! gentan var kynssjúk og innløgd við tvingsli. Ein onnur varð tíkin í Ny- havn, eisini sjúk — átjan ára gomul, hevði bert verið stutta tíð í Keyp- mannahavn, har hon byrjaði á | hotelli sum arbeiðsgenta o. s. fr. | o. s. fr.« Hesi syndarligu dømj eru Føroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging UL DT SIDDE SO AAA 29 30 Mamman sat eftir vid fyra småbørnum. Tvey av teimum fóru av somu sjúku, áðrenn tey komu til. Ein annar handil kom í bygdini, og ålitisstørvini fóru á aðrar hendur. Mamman syrgdi siga farvæl? Hví skuldi hann leggja nakað í tað, sum tey høvdu havt saman? Kundi hann ikki lika so væl vera ein av hesum, sum rekst við ollum. Men Elspa visti, hvat hon vildi. Nú ráddi Hon skuldi hava hann, magnaði hon tað. yvir, at húsið fall, men livdi í vónini um. at teir báðir syn- irnir skuldu reisa tað aftur. Tí skuldu báðir læra. Tann eldre fór á handilsskúla. Tormaður sær móðurina fyri sær, sum hann situr: Mild, fáorðað við sínum lyggja eygnabrá gongur hon so tolin og strevar. Mundi hann nakrantíð fara at fáa hana at fata, at tað er erbarar; at vera skald, tjóðhejta, løgtingsmadur enn bert skúlalærari. Mundi hon ikki bert fara at hyggja upp á hann og siga sáttliga: Fá tær nú læruna frá hondini, stakkalur! um at vera sterk. og trodka aðrar burtur, galt tað um. g Tá ið Tormadur hevði verið á posthúsinum við brævinum til fútan, legði hann leiðina framvið hjá Elspu. Hann er illa við. sum hann gongur omaneftir, dregur á bæði at venda aftur. Var tað beint at fara inn til hennara í kvold? Hvor var hon í grund- ini; visti hann, av hvørjum fólki hon var? Hevdj bert eina Tad er eitt arbeiði, tú skalt gera sum vaksið menniskja. Hitt hóming av, hvussu hon var vorðin í andliti. Kundi bæði vera lamin og skeiv fyri tað. ið hann visti. Og nú hevði hann kanska alt er eitt arnað fyri seg. Hvor er tann, id er ikki bæði tað longu gitið barn við henni, komið sær í lagnufelagsskap við og tað stórbara í ungdóminum. Hvat skuldi hann so siga? At hann heldur mátti rýma úr læraraskúlanum enn at verða koyrd- ur. Koyrdur, hevði hon so tíkið uppaftur, sonur min koyrdur eitt ókunnugt menniskja. Eitt trefsalj kanska. Ein eftirgloyma. sum eingin heyði hættað sær í holtur við, og tí var endað mann- galin í einbýli. Hetta verður ódámligari og Odåmligari, tess — „.... úr 'æraraskúlanum? Og so skuldi hann noyðast at siga: meir hann hugsar um tað. Blóðið tysir upp í høvdid, tað kylir Ja, fyri Ohøviskan atburð. Tí eg hevdi gingið fullur, ti eg hevði í hárrótunum, og knøinj vikna. Hann kennir seg neyðarslig- hildið náttarlevnað, tí eg ...... Nei, nei, tað skuldi ikki henda, an og stødgar, stendur eina løtu og ivast, tekur so leiðina vestur a'dri, aldri skuldi tað frættast heim, at hann var koyrdur av gjøpgnum byin, gongur langt út um ol! hús. Har setir hann seg á ein bakka. Gotuljósini í býnum eru har burturi at síggja. Uttan um hann er bert nidan. Steintigandi, dyggjvåt og rúgvismikil tyngir hon saman um hann, tekur óstortsliga niður í sinnið og dregur uppúr, a't sum niva kann: Ósemjuna við skúlan, Elspu, móður- Hann Tað var ina við sínum stilla, hugsandi andliti. Móðirin, ja. setir seg fram á knøini hendur upp undir kinn. hon, sum fekk hann á læraraskúla. Húsið hjá teimum har heima hevði mestsum verið bygdin. Tey høvdu handilin, postin, sókn- arstýrið og meira a“turat. Hvort valafólk, ið gisti bygdina, kom til teirra og alt hetta. Men so kom bróstsjúkan. Pápin doyði. læraraskúlanum. Hann loypur upp, knýtir nevarnar og fer reyst- liga heimeftir, meira rennur enn gongur. Nú skuldu fløkjunar greiðast. Beinan vegin. Einki himpr. Skúlastjórin var ein góður mátti bera til at fáa hann at gera tað. sum fyri at doyva málið niður. Og greinin í Bergmál? maður. Tað neyðugt var, Ja. eg dugdi ikki at vísa hesum ágangandi manninum frá mær. Sigi bert sum er, at eg lat hetta um meg ganga, tí eg (-- var so ov/arin, at eg dugdi mær ikki at seta meg uppímóti. Jógvan hevði havt grein í sínum máli. Tað sær Tormaður nú. Alt hetta við talum, skrúðgongum og strætan um geilarnar var tað bera ról og orðaleikur. Hann mátti fara at blidka seg aftur við Jógvan.