Sosialurinarkiv
Sosialurin 1962-05-23, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 23. mai 1962síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

23. maí 1962 SOSIALURIN Nr. 27 VM ur. Tað ber móti ljósari tíðum hjá | 1 arbeidarunum, og tað ber móti ljós- 0 ci p par 7 Er kirkjuni tala fyri arbeidaranum | ( Utgevari: Út. 2. | verður sum vanligt hildin í Klakksvík i døgunum 2. og 3. juni vid FØROYA JAVNADARFLOKKUR || Hesi rættvísisróp úr Spanialandi | ymiskum ítrótti, "ólkafurdi 0. 9. i eiga at elva okkum til eftirtanka. | Bátar. ið ætla at luttaka í kappróðri. verða vinarliga bidnir um at Blaðstj.: Fey eiga at verða okkum ein åminn | siga frá í seinasta lagi mikudagin 30. maí it Villi Sørensen. (tlf. 5479 Klakksvik) ing um, at tad frælsi, sum vunnið er | . Fullfiggjad stev nuskrå verður lýst seinni. 8 gjøgnum javnadarrørsluna er dyrt, | i 1 ox 76. tað er so dyrmett, at vit ikki reiðu- | NORDOYASTEVNUNEVNDIN mr EET liga duga at meta tað. Ikki bert er ; Prentsmiðjan á Heygsbreyt | tað ein stremban móti betri lønar- TELF 1820 korum, men tað er eir stremban, r GWE á sum ber longur; ber móti ti at gera 0 3ROT < O GU SAL RV U R menniskjuna sinnada í fylking at - i bov Ma rd nn ; 1 Ein góð steyna starda saman um felags rættindi, í i Øl 2 ve KEYP si elja gråt, eiga at venda sær til | broðralagi. | ommunukantórið. í londum. har javnaðarflokkurin | Okkara oyggjaland hevur enn | | Gråt eg skervur megu verða goldin fyrst, áðrenn tey verða hevur vunnið sær so mikið hald í Í mangt takið at taka. Píðirnar VÍSA. heimtað. fólkinum. at hann hevur kunnað sit- | a he i tók ber SE Mans kúm Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella ið við stjórnarróðrinum, hevur tað flust fag. t sundurlynd; og | skerv uttan við einum lími av vegnevndini ella einum umboðs- víst seg, at umstødurnar hjá teimum | dráttur hava so mangan gjørt okk- manni fyri kommunur: vinnandi stattunum so hvort hava ! YIN maktaleys og hevur elvt av sær ST) KOREAN. | ! armóð og a'turstig. FROÐBIAR SOKNAR KOMMUNA gjørst betri. Her hugsa vit um arbeidaran, um tey. sum hava havt sínar hendur og sítt dagliga arbeiði at liva av. Hesin Við einari sterkari javraðarrorslu er tað møguligt at byggja landið enn betri út. Tey fýra árini. javnað- stattur, lønarstatturin, hevur havt out hava vr í landsstýrinum GALVANISERAÐ HEGN o møguleika at heyja seg og betra síni | ynt, at tu g a ganga g 1 nn; roma, javnaoar le Óðar. | kor so væl. at tede I Gaa or såung | SITE, HEREBERRIØNSER BLIR GALVANISERADAN JARNTRAD | munur á lønmóttakarum og Hóast eitt og annað ikki hevur 2 i, SVE 504 Í oðrum. sum hava annað og tryggari | verið e'tir ætlan, so eiga vit at leggja til lívsins uppihald. Í okkum í geyma. at tad einans er hava vit aftur nú. '1C Tad er 10 enn hørd mótstoða frá | við javnadarstevnuni, at fjøldin av SERA BILIG/T teimum stattum, sum sita og hava in li fólki kan beri fram Í sitid við maktina, við peninginum, Handi fólki Kann berja seg all Vi Dalsu d við jørdini og ognunum úti um lond til betri og tryggari kor. Tað er ikki 1980 aisgaar íni. Teir stattir, sum mangan hava | við teimum konservativu kreftunum TELEFON 31. — SKÁLAVÍK nýtt arbeiðsmannin, til at ríka seg Í í landinum. at vit kunnu bjarga okk | | upp við og ikki hevur givið lønina | um so stór mål sum t. d. pensjón til fyri tað arbeiðið. ið gjørt er. » i, tí i ; hvønn einasta arbeiðsmann, einkju ; = | Hóast hesa mótstøðu hevur rætt- | oe á am FÆRØSK MARGARINE og avlamnan, ella utbygging av ar- tiska lívinum. at hesin hevur kunn- : | að tikið við stjórnarróðrinum. Og væl hevur borið til. Tað hevur borið til at givið hvorjum sítt. skip- að so fyri, at flest møguligt hava kunnað livað toluliga. Vit hava tíverri mong dómi um lond. ið enn liggja so alt ov aftar- laga. Lond, har jarnhæluri enn er beiskur. — Tidindamenn siga “rá standinum í Spaniu, har Franco nú skjótt í mansaldur hevur hildið hina fjøldina niðri. Men nú sær tað út, | cc sum honum ikki fer at eydnast long VITAMINISERET vísið at enda sigrað so mikið, at Ur < | tann vinnandi statturin hevur fingið beiðsgevandi virkjum — sum einans MN Í so mikið stórar fastatøkur í ti poli- | verða gjørd fyri at geva arbeiði. Í d 1 O | | FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT | ———— = 2208 = SNAR-askad | | | SNAR-vask TELEFON 1225 | Í Bøgøta 14 Térshavn Heðin Brú: LEIKUM FAGURT … 27 HI. Fólk. sum henda dagin komu vidskiftaørindi til I lspu, hoyrdu Tá er liðið móti leggingartíð. Elspa kemur honum á tur í hug. ; á j : ; bl hana syngja og vera ljóðkáta innnanfyri. Tá ið tey lata upp. r . i or nana gjá og VETa ÍR ata MILAN a I (Ey 1AK IP} Fad býður eitt sindur ímóti; men hann setir sær kortini fyri : > Á 5 se : : : : 1: standa tey eina lotu og smilka, áðrenn tey siga góðan dag; ti at fara og vitja hana hevdi hug at tala vid eitt menniskja ; - jø “ „ Á 3 ; ti: dx: Eispa skin sum sólin, og tað lær hvor kjøtdit: á henni, so aftan á alt, sum hent var. Og so kundi hann eisini biðja hana fo £ , a. SR all £ handfim og kimilig, at eingin hevði sætt so skaft. Jú menn. seyma sær tey føroysku klæðini. Brævið til fútan stakk hann cu hevtur hon fingið drong, hatta raska! hildu fólk fyri munni upp á seg og ætlaði at koyra tað í postkassan, tá ið hann fór. j sínum. Vinkonurnar hugdu inn á gólvið: »Nei, hygg eyguni í Flspu. glógva sum tin i skel, tavavist hevur tú fingið drong. Sig okk- um?« Men Elspa bert smålæd; og díkti á seymimaskinuna, ti hon so nógv frå sær í dag. at hon kundi steingja tíð- skuldi leggja d. tå ið Tormadur kom. »Sigid ikki tað, svarar hon liga í kvø vinkonunum, »tad var ikki so, tað ljóðaði i fyrrakvødid. Tá var eg bæði gomul jom'rú og alt.« So sló hon við nakkanum g C 1 vit og lå å takinum. Vinkonurnar stungu høvdini saman og t it'aðu, so Elspa rodnadi: »Ja, ja, vita tær nú hógv!e søgdu tær og gnisaðu. Men tær fingu einki at vita. Elspa var minni enn so álvulig fyri kvødinum, id kom Hon stríddi sum eitt fár fyri at halda métinum uppi. Enn vóru jú al'ar súðir ikki sy/tar, visti hon. Í gjårkvøldid kom drongurin lt av tilviljum. Men mudi hann fara at koma í kvold, nú hann hevdi sitt fulla vit og skil? Og kom hann, hvat mundi hann so fara at siga? Umbera seg 'yri tað, sum hent var, og síðani