leygardagur 9. juni 1962síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
9, juni 1962 SOSTALURIN
SOSIALURN — Apamson FERDAÆTLA!
Blaðstjóri: Utgevari; Prent:
um hvitusunnuna
Villi Sørensen Føroya Javnaðarflokkur Preutsmíðjan á Heygsbreyt
u
jú båtinum; skiparin og maskin- | | ; |
H rh meistarin blivu so dýrandi fullir | r ; | ss »5MILIR Í
ver nevur Ía vórðu síðan lestir inni í ski to || Leygardagin kl. 15: Tórshavn - Hvalba - Tvøroyri - Vág
sína framtíð og vórðu síðan læstir inni í skip 5 | ) S
VV, )- || 2. Ahenåe: kl. 23: Vág - Tvøroyri - Hvalba - Tórshavn.
larakamarinum. = Menninir fóru
ro eltir húsfólkum sínum. |
Eysturtýska fólkanolitiið fekk
lillgruna og skeyt eftir teimum, || ||/
at gleða seg til - | Pýsdagin: Eingin sigling.
at stúra fyri -
at tryggja-
Á EP, MB »RITAN«
Snúgvið (tå báturin sigldi yvirum, meðan s 1 Leygardagin kt. 18: Tórshavn - Skopun.
tygum til ein vesturtýskir = polikistar skutu | : . | 2. hvitusunnudag kl. 22: Skopun - Tórshavn.
Tysdagin vanlig sig'ing.
hinumegin frå fyri at verja tey
flyggjandi, id komu til Vestur-
'berlims í øllum góðum.
HAFNIAMANN
MB >MÁSING
Leygardagin efiir ferðaætlan.
Tryggingarsambandið
FØROYAR
Tørshavn, TIf. 1090.
5)
P
túr mánadag.
hvitusunnudag sum fyrra
Tysdagin vanlig sigling.
STRANDFARASKIP LANDSINS
BSD SL ALE
Umsjónarmaður:
JOHN SIVERTSEN
í Kristnastovu, Tlf. 1721
FÓTBÓLTUR:
i meistaradeildini leika 2.
hvítusunnudag KÍ móti B 36 í
Havn og HB móti TB á Tvør-
fita No Í
oyri.
Sama dag leika eisini miðal-
delldarlidini: Í Havn: B 36 |
KÍ og á Tvøroyri: TB—HB. || {4 eg
#F fer til Sandavågs at leika pr Á
mot; SIF. i
Dreigjalið: Royn, Hvalba leik -—-———nimn—-
AT FS TILLPOS:44 DA NØ LO) GØRE ORE
MALDIÐ SOSIALIN
NT "AOL 253" DDO LDS OLE
ar í Vági móti VB. Úti og spúkar
TRYGGINGARSAMBANDIÐ
I AAA ns || FØROVAR
r Q Krígestrveeino tlf 1990 Farova Siovåtrveging tlf 100
Far Brú ovne tlf 1098 Far Vanlukkutrveeine tlf 17091
Í gjáramorgunin flyddu 14 | G ! ter M sémÆ
eysturberlinarar yvir um til | a vaniserað jar“ at | Vit trvasi:
Vesturberlin. Teir sluppu yvir | le | i DA i ei
wm í einum motorbáti á ánni | PA aa pe | Bátar - skip - voru - hús - innbúgy -
Spree. | SERA BILIGT | fe rðag róðs bílar 6. a
Menninir høvdu starv á ein- | |
um eysturtýskum firma, ið leig- | Viggo Dalsgaard | Føroyingar eiga at tryggja
ar út bátar til útferðir á ánni. | SKÁLAVÍK | | í landsins egnu tryggmg
Hóskvoldið varð híkin veitsla | i ——d£iiwwwwwwn
OAS-MENN
45 46 FIKNIR AV DØGUM
Á , L . 2 OAS menn vóru í hesi vik-
Nei. húðaskógvamenninir vistu ikki rættiliga. Men tað verða Blaðstjórin rín við miklum kurteisi upp á røðarastæinin, í skotnir uttanfyri Paris. Teir
6 ivaleyst meira enn ein og tveir, ið verða hei.ir um skalan. — nigur í lendunum og smilist ti! allar síður, vindur vey føroysk vóru dórndir ul 4 . pp bor gå
»Hava tit lisið Bergmål?« flogg bure í av stongunum og setir eitt við hvørja lið á sær. hava my + on OLGA, st | í
Og sp tustu fólk avstað, ful í síðindum, tivandi og talandi: Tað kála "iðið sker í: A loier ; Ár i nan
»Tu, hevur tå hoyrt — rok/undur á Doktaragrund í kvold? ; :
Læraraskulastjorin skal koyras: frá. Tíðindini vuksu so, at Sjá tú blánar sum loftið kh
Tr
oe eo
é . si skil er fr Á Lt rev net frå og tå rodnar sum blóð t
longu i middegi skwdu heilir fimm embætismenn søiast frá. 9 tå rodnar sum Þ U heimurin. a
Allur byurin gitti og spurdi.
7 js ce , ; ., AAL D ; ; ; (Framhald frá 4. síðu)
Húðaskógvamenninir bert duwtu inn á gólvið til ken: Ok. Alt fundarfókið syngur Harra Punthavn tekur hugvuna av, somu tíð harðnaðu ålop Sovjets
Nu gekk alt av sær sjålvum. Teir kundu taka sær av løttum. heldur hendurnar saman og boyggir høvdid, verður standandi rs „til heglingsæl
2 ie . le . . 1 Í il VS | : 1 nn , ni immerskjøld helt tó á. og hansara
Smáar skájir fyri Vosturlandinum løgdust til har og her. Og soleiðis, til iðugt er a syngja. So hevjar hann háríðarliga ennið mid og mál komu dagliga betur til
aka SÆ 1
Hvr- og tekur til orða:
tå ið tær øktust í tali, fór so småt at renna at teimum.
urin batnaði meir og meir, stuttlig: skemt var á lofti, kæti og »Tit landsmenn, bróður. Tá ið ein maður, so'eldis sum nú stórveldum!
hátur. Onkur tók so smátt í at yrkja, el/a ireiv í kvæðini: »Onk- eg, er vorðin gamal og gráur undir frælsisstríðnum, so kann he ørum orden
untíð á Blálondum. tå leikaði betri í horni, ha? Teir gjørdu hesin spumirgur mangan koma fram fyri hann: Hvussu er tað fi ci dj I
smá hopp upp í veðrið og læðu: Stutligt at vera føroyingur. við arbeiði tínum øl hesi mongu ár, hevur tað borið ávokstur, SE 1-4 stríðnun Sd
Jú. tað er álvara. hevur tað nomid við hjørtuni? Eg hugsi, at í so mongum tug- | hevdi hann giørt sær ere ft, 4 han
Aðrir. sum vóru ikki húðaskógvamenn, løgdus: afturat um løtum svarar maðurin sær soleiðis a'tur: Nei her er ikki “"" S ÞE hann end he
líka góðir føroyingar, líka kátir. Tá id teir so høvdu vitjað fólk rokkið um fliduna, her er útka't á grúgvuni enn sum áður. Tít in il Kongo væntaði sær
býin runt og fingið eina sámilga mongd av smáum fost:urlands- arbeiði er syndrað út í veðrið, sum dumba ein stormdag. Tey HG R et UT 0 æn
skálum, var tað eitt ógviliga fjølment og blíðskoriað lið, sum, orð. tú hevur talað, eru fánað burtur millum hesi fjøl, og eirg- við va. sígur ha eim
tá id Jundartidin var komin, trein ion á D»kiaragrund og tók in hevur lagt sær tey í geyma. Tá kann ein sovorðin maður ger- |; he nn IGN an
stødu mttan um ein hjal stutt frå rødaradeicinum, as: tungur í lund, og dagar hansara kennast gráir. Men tå id e nt von har ST:
Eitt sindur av fólki var komið. Tey stwtleikadu sær at teim- ein so upplir ” sociðis sum eg í kvold. at trina fram á rødara ra Sur 5 kann skapa
um. Ein kona beyð teimum bomm úr einum kramarhúsi. Tá pal: og skoda út yvir eina so stora Í av frælsishugaðum M eið hest
rópti ein: »Tak ikki frå henni. Tað var hon, ið pissadi Wi á foroyingum, ja so kennist tað sum ein sand; heilivágur m VI OIV8D Er 1
O toir cru so fitir og mei aleysir, helt ki jonin r ein kerni | ) njúkum rituveingjum yvi | 9 00
Fólk legðist aftura: í hvørjum, nógv fólk. Við spyrjandi blåmandi haga do Lo
eygum stóðu tey og ,bidadu eftir, a okkur: skuldi henda. Og Pað. at her er so mangur góður føroyingur aður og kvinna, : øen de F
krum eila ni. MÁ ve 1 frá Harranum um Kos a 1 í Ute er
káta "iðið usdir hjallinum rónar hurrå á ovkrum ge