mikudagur 20. juni 1962síða 3

20. juní 1962 SOSIALURIN Nr. 34 SOSIALURIN ede: rer: nn ÁDAMSON Skopunnar sangur Villi Sørensen Føroya Javnudarflokkur Preutsmidjan á Heygsbreyt (0 Lag: Tá ljøsini tendrast IM”D> ÆT ! — i je Lh O, Skopun, tú vakrasia staðið, | | Í ON så mo er ið móður min bar meg i heim; NORÐOYA SPARIKASSI | | flis vb tif. 5043 stovnaðar 1919 tlf, 5043 r TR : Í hu hb FF og mítt hjarta tað fyllist vid geði, ja mítt vakra og fjølbroytta heim. Ja, í Skopun tá mánin á kvoldi Sparikassin er opin kl. 10—12 og 14-—16, leygardag 10—12"%. | La | | sendir gíæmur um Skopunar fjørð i Í } > I bl sj. << | tað var sum eg bert stóð har og droymdi Lán verða givin móti veð í jørd og bygningum . ” | Á ki , | LIZ —————— Á um teg, vakrasta heimstað á jørð | Renta av innskoti er 3% % p. a. og av innskoti | r Í St - - t Í i uppá uppsøgn 4 % p. a. A 3 | Ja, tá 1 1 rt ira | YU Í ui á IVIÓ at Vinna sæt ye } 44 i h 1 | i HALDIÐ SOSIALIN GA Ef, GROT OG SKERVUR r 3 pr Øll, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu vera goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum limi av vegneyndini ella / einum umboðsmanni lyri kommununa 7." Ja, um Skopun eg altid vil syngja | ú > Å aa: 0 R ” : i ; 7 > | . — : } vakra heimstað, sum Gud okkum gav. FROÐBÍAR SÓKNAR KOMMUNA T | H I ec — TN ) Á | T Ár <=. W = ( Í i Russar hava sent vestanveld- Ja. i Skopun tå kavin å tindi unum mótmæjisskriv, har teir sum ein brúður. so snjóhvít tú ert siga, at vesturlendsku hermenn- og tá sólin sum gull skein á tindi, Telefon 1125-1126 , atburð. Útleigan av frystiboxum || Hetta mótmæli verður aftur- 1 . skan tå N til inir i Vesturberlin syna ringan g Skopun, tå havið stilt er. Og í Skopun. tå kvoldarsól setir, vist av vestanlondum, sum havid so !íðandi fer: og mitt evga tað vida um skoðar. | Pf. Havnar Fiskacentral | a 2 SVHS tonk. so vakur hvor tindur her er og nussíisku myndugleikarnar fyri tær hendingar, ið eru farnar S. P. Hentze. fram vid berlinmarkið. Heðin Brú: LEIKUM FAGURT . 51 52 steingir Elspa eina løtu og fer ut i byin til handils. Hon hittir Men yvirbragdid er tað sama. Tað sæst. at hon er tilreidar af 6 vinkonur, tosar, og tíðindini eru nógv. Tær spyrja. um hon aka tað, sum kemur, hvat tað so verður. Hon er sjálvt lívið hevur hoyrt um fyndin, sum skwdi verða í kvold. Nei, hon um ”"ossar fram, búgvið at bróta sær slóð. skola allar hevði einki hoyrt um tað skuldi verða fundur í kvold? Ja. bogar burtur. floymir við ovurstórari megi og er íkki ti ja. hvat hon hevði verið í allan dag. síðani hon ikki visti tað? stødga. Jú, tað skuldi verða rokfundur Formaður leggur bokur saman biður gentu stjórin skuldi setast frá, tí hann il sin, tekur h il Så dur b anum, bert ti hann er tjóðskaparsinna að var ikki líti hana nær, kennir tey bæd Elspa kúvendir aftur at húsum at siga Tormanni frá. hvusst hansara kynna. at nú ) vorðið ið er. Hann situr inni í stovuni og arbeiðir. skrívar sínar ti í lív R Á > hugleiðingar, stríkar undir í bóku irbeidir seg soleiði Tey kendu b ígjøgnum ti'farid, hann hevur fyri. Elspa kemur stillisliga inn Hann hyggur upp á hana og sær, at nå var kurt vá im ski n S tað á eygnabrånum, nøkur drøg um eyguni og munmn, sum b ) bodadu um mótstøðu. um Viljá í at Verja seg So sigur hon honum, hvussu vorðið er, at tað er lýst ti | | | fund í kvold um hendingina i læraraskwanum, og at hálvfullir 1 h , menn renna um býin og blása hetta upp n S | } Formaður verður undarliga við. Hugsar við sær, at tað er ska", talar, flýggj ) i fyri neydini, teir finna hann ikki. Hvat munnu teir nú fara at er ikki við. So skjótt manntóm: e r hon. O gera? Hann kennir seg hava skyldu til at forðað fyri, at tað skýmingin niðurys verður gingið órætivíst fram móti læraraskú'astjóranum. Men Elspa fer inn aftur í stovuna og sigur við Tor Vi at fara upp í henda fundin at tala. Nei. »Hvat skal eg ara út undir himmalin.« so siga við Punthavn, um hann spyr meg, hví eg rættaði ikki Fey fara út. Stovan er teimum ov trong. Djúpbláur himma greinina í Bergmål, um hon var skeiv, tå eg fekk hana at lesa? við bleikum, nytendradum stjórnum í gluggunum millun VALDEMAR LUTZEN »Vit verða her, E'spa, fara ikki út um gáttina. Lat teir skýggini. Nú hoyrist RunsivafsstridiO dynja. skilja, at hetta er sjálvar um, hvat teir siga og gera. Em Gudslukka, teir vita kravgongan, sum er á veg. Varliga fara tey yvir móti Niels 0 ikki, hvar eg eril« Finsensgøtu. Ju, har kemur mannamugvan Tey halda seg Elspa sigur einki ímóti hesum, verður standandi eina lotu burturírá, man fara kortin; so spakuliga aftaná. Ridilin fer inn | uppi yvir honum, tigandi og svinn. So sigur hon hvatt og álvar- í Torsgøtu og síðani inn í skúlagarðin. Tey bæði aftra seg fyri Jógvan S. siglur heim undan | liga: >Vit verja okkum, gerst tað meydug;, bíta frå okkum.« at fara uppí, men koma sær kortini so mikið nær, at tey síggja Grønland; fullfermdur. So fer hon aftur at seyma. Arbeið.ð eongur lætt frå hondini. og hoyra tilgangin.