leygardagur 7. juli 1962síða 4

< valúrslitinum. Betri seint emm | ongatíð, | Blaðlesari og lurtari. | SVAR: Í Sosialinum varð vist sagt SOSIALURIN= |frá = hevuðsúrslitinum, men nr ST | ; EDC |tøl nevnd. Valúrslitini vóru hesi: Nr. 39 7 JULI 1962 35. ÅRO. MINSTALONIN POUL PETERSEN, legtingsmaður, | Konservativu fingu 117 mans — » | um fiskimadur dugi eg illa at: skrivar ógviliga áhugaverda grein taptu 86. Liberalu fingu 96 mans skilja ta trætu. politisku bloðini í Dagblaðnum við heitinum >Ein| m” Vunmi 22 Javnadarflokkurin hava um minstulønina. | søgnin um Santa Brandans OYESI- | fektk 19 — "vann 11 Er tað teyðugt at gera meira | Hann endar greinina við at tríva | íðmerki: k 1 ti GARANTIMERKI burtur úr hesum enn endurtaka | eitt sindur í veðurlagið á okkara | ah r ver SA veru fer) rs søguna, soleiðis sum hon er: |leiðum í forðum og sigur: | javnaðar lo ur ik pe hr Á ØLLUM BJARGINGAR- | Tólkallakksmenn og sambands | har áður, men varð nýskipaður AMBOÐUM menn reyndu í 1951 at avtaka| >Tað er lítið hugsandi, at henda undan valinum, alla minstuløn. Eg og teir fiski gamla søgnin um eitt paradis i TAÐ finnast ivaleyst eingi hagtól av nøkrum slag, ið kunnu siga menn, eg ken; fihgu hetta | norðurætlantshavi hevði, gingfð | oe UZ frå. Í , ; lukk hend ne kað árið bert 390 kr. í minstuløn. | aftur upp gjøgnum miðóldina, ma rá, hvussu nógvar vanlukkur eru endar á sjónum, orsa að av OV| > Minstalonin fór upp í 800 kr.| til Noregs og Íslands við í tílík- | WZ vánaligum bjorgingarumbodum. Tað er ivaleyst soleiðis, at tað men longu sama árið fingu um klima ella veðri sum menn gjógnum árini eru komin bjargingaramboð á marknaðin, ið bæði tjóðveldismenn hana niður á okkara leiðum vita um at siga | PASCAL: Tað finnast tvinni | af i 5 VV inas rov " Í. | ASUAL: 1 mn mi hava verið ófullfíggjað og skaðilig — Nú gera Norðmenn kortini aftur í 650 kr. á tey seinastu tvey — ella trí- slóg av menniskjum í heim- , | ið hvus ar hvat blarmingarvest iðvík Rokmað Undir hesum landsstýrinum hundrað árini, Tað eru mong tek | søg I Ítvis. S øve. af enda å hesum, ið hvussu er hva »jargingarves um viðvíkur. øl mai vildu javnadarmenn hava hana in til — fyri ikki at siga progv| inum: Ræ ið sum We, a verður við, at bjargingarvestar er fremsta bjargingarambod, ið til ; upp i 1000 kr.. men fingu ikki| fyri, at veðrið var nógv heitari | tey eru syn aar og syn rå er. Nú sleppur einki Wikt tilfar á marknaðin uttan tað fyrst er aðrar at ganga við til meira| frá einum trimum túsund árum | ST trúgva, at leir eru rætt gjølla kannað og góðkent av »Sjøfartskontoret«, og ein og hvør kann enn 900 kr. m ' ,. fyri Krist til eini tolv hundrað ; í Á : ed á 4. Og nu endaliga hava hinir! eftir Krista —0— vera vísur í, af tað, hann keypir, svarar til endamåtid Hvat bjar- | flokkarnir tíkið undir við javn PRESTASØGA: Ei budt . á NG : , a ÁÁ | el. . DVI | "ST AS : Ein prestur skuldi ingarvestum viðvíkur, skulu teir uppfylla sjey åvis krøv: adarmonnum og gingið við til Í fatta frá SUM a: í | Bjargingarvestar skulu vera gjørdir úr tilfari, ið er góðkent av 1000 kr, | annað starv. Ein gomul kona kom »Sjøfartskontoret«. Er nakað at trætast um her. Í til hansara og gramdi seg um Hetta er sannleikin, soleiðis sum | hvussu kedd, hon var av hesum. 2 Teir skulu eftir at hava ligið í vatni í 24 tímar samsvara åvis- os dkr blaðini ivalevst ei ; : FO eir. ið skriva blødin: ivaleyst eis- Ná, sigur presturin, tað kem- a erievn: viðvíkur. B ? EN á, Sigur presturin, ss ag hvat he : Á {á í fu ini kenna hann. »Brævkassi« Sosialsins. ur nokk ein aftur, ið tygum verða "3 eir skulu vera soleiðis gjørdir, at maður við ongum viti ilýtur i cv > aðari i - Seinast val var i Kanada, søgdu | PM glaðari fyri. á rygginum við nøs og munni upp úr vatninum, og soleiðis at Nei. svarar konan. teir hava : í . : fleiri av blødunum og eg haldi Ut-! „,.: re ver rá TS maður, ið dottin er á sjógvin, automatiskt kemur at venda so- j løj g Ég Á ; verið verri og verri fyri hverja leiðis innan 30 sekundir varpið eisini, at val skuldi vera í ferð teir hava skift, : . : Kanada; hetta var frålikt, men hvi —0— 4. Teir skulu kunna nýtast á ranguni uttan at minka um berievn- i : Á — o- pr frætti ein ongatid frá teimum enda | SKÚLASOGA: Tað var undir 5 hlisin 3 kulu hava afturlatingarventil Tå ið tei ligu valtølunum í bløðunum og i, Provtøkuni. Småbørnini voru uppi Uppblåsingarvestår skulu hava afturlatingarvenjjil. á K eir útvarpinu. Vit eru mong í fylgja í donskum lestri. So var tað ein hava verið uppblástir í 100 tímar, skulu teir íramvegis inni- R í ; > ul A 78 | lítil genta, ið las heldur spakuliga. i i j ið, men ofta verða mál illa og Ó-| Færarinn: al: í shnara: halda 80 pst. av upprunaliga yvirtrýstinum. FAD ER VERULEIKI: nj i $ á Og 9-| Lærarinnan talar til hennara: i. ; á Ár ; , r ; pis Í Í gjølla frágreidd. — Les harðari, Hanna/ 6. Bjargingarvestar skulu hava sjónskan lit — mælt verður til AT ongatíð eru so nógvir skúlar Og tað gjørdi Hanna. Av einum )) orange. bygdir sum undir hesum lands- Kar n »Brævkassin« gera mær tilfelli ljóðaði næsta regla soleiðis: 7. Teir skulu vera soleiðis gjórdir. at teir jikki darva andadrálti styrinum, inn beina, at síga frá tí endaliga — Ti stille, dit gamle fæ! ella armrørslum, teir mugu ikki fara upp um høvdid og annars NY farið er undir at útvega stu- rn nlfi við seinstrónpum. ið eru bætti i hand dentaskúlanum betri hóli og við era RIÐ PI u eftir Á GLA kostdeild til næmingar — fyrst - — — —ninawina og fremst avbygdanærsfingum, T — . mf Vi , . . p AE * gas” ; | AT farið verður undir at útvega ar Lil H TTL Í AT kunst-rubinir nú verða gjør- we i Í ir a brætt Vi læraraskúlanum nýggj holi sam- 3 YE ' 1 ; FL, SUM Verøur DT få stundis sum skúlin fær undirvis- N Å] ; 12 soili« tz »e sidan spa ljer . : . y AFR/ 0 5 2 . øgilgumt hita og síðan spakuliga jngarklassar = næmingunum ti MENT BÓK UM EPLAFRAMLEIÐSLI mer. mgar krystalliserað, venjingar AT í Hollandi er tað ikki óvan- AT gjørd er nýggi skúlaskipan, ÞAVL Af F KSI ORT-KARTOFLER< er heitið á bók, sum dan- SKATTA- OG TOLL ligt, at biografarnir lata bæði skrá- sum nú verður at koma í gildi, za UU en hevur givid ut og hvørs rithøvundi er h A - ; M= ha NS er + . , : onsulenturin N. Møller Eriksen, Sk: p ; POLITIKKURIN | ir og atgongumerki prenta við AT peningur er útvegaður til og , anderborg. sjálvlýsandi skrift. nýggjur sjómansskúli bygdur, ; ; . , , : MEIRA SKATT og meiri toll dám : 7 BR Jom: Á. YE „ Bókin er serstakliga skrivað um /áður er framkomið um eplafram- 2 sl 5 , AT fessionellir músafangarar AT Føroya Følkahåskuli ongatid framleiðsl ! epl il útfl leiðs , ; bog på ar ongum Tað er ti einki at undr- ! professionellir musatfangarar Al Fe | senta framleiðslu av eplum til útfluttn- | leiðslu, úrslit av nýggjum royndum H gum, 1 e 1 INKI € ma , . 5 , m : (| p 8 ye . . p ro 1: ir .“ ast vvir. um andstødublødin! hava í gamla Rom vøru millum teir best R HeveR finghY slíkan figgfarligan | ings: men allir. ið takast við epla-| eins og fréíkar rådagerdir um, ovst gall og gor úr sær, tá ta&|løntu borgararnar har stuðul sum nú, framleiðstu kunnu njóta gott av|hvussu menn kunnu fáa tey bestu hevur verið neyðugt hjá landsstýr-| -AT eitt samdøgur veruliga er 23/ AT næmingar við hægri skúlarnar henni. tá hon m. a, og við litaðum | úrslitini burtur úr eplaveltingini. inum at áleggja hægri toll og ásett | tímar. 56 minuttir og 4.5 sekund hava fingið fleirfalt betri líkindi myndum. greiðir frå eplasjåkum, Sjálvt um bókin er skrivað eftir umsetingarskatt á flestu vørur 0 J ; til lestrastuðul vid at »Ungdom- | og djórum, ið skaða kunnu epla-| donskum vidurskiftum, er einki at og ræður hetta ikki minst. tá somu AT tyggivøddarnir eru millum mens uddannelsesfond« nú eisimi vøksturin, | ivast í, at hon eisini kann verða e 1 ett » ; % . 8 arne Å . …, Á . : 5 Á í , På | „Á. . , : . ardstaðublað samstundis Einna upp teir sterkastu vøddarnar í manna- virkar føroyskum næmingum til Á teimum 216 síðunum i bókini | føroyskum eplaframleiðarum til á at Sea lesarum sínum. at javn-| íkaminum. frama, er samandrigið mest sum alt, iðlstóra nyttu. aðarflokkurin undan seinasta vali lovaði minni skatt og minni toll. EIN slík verður tá rosinan í pylsuendanum hjå vid hvørt sansalleysum mæstødumonnum er åkki so ófert at nýta slíkar søgur, tí tað er ikki ókent. at illa staddir politikkarar við hvort ikki aftra seg við at blaka ósannindi í næs- arnar á sínum egnu veljarum, bert tað tænir endamálinum: at fella métstødumonnum í ryggin — Hitler var ikki einsamallur hetta tíverri skitna vápn. TAÐ er rætt. at tollurin er farin undir hesum landsstýrinum; men nki aftur tollhækk ingunum hjá hinum landsstýrinum. sum fyri bert at nevna eft dømi legdi toll å hvørt små- king, sum ein fiskimadur skuldt hava umborð á skipið við sær men ikki eitt Qyra í toll á tær vør- ur, sum reiðarin lat umborð søga og um to e: Imoti Fyri fyrstu ferð er tað hent, at munandi skatta- lætti er framdur fyri allar smá- inntøkur her á landi — ja, skatta læsti, mótvetðs skavjatrystinum undir fótkaflokksstýrinum. AT tey 600 fólkini, sum ar- beiða á myntverkinum í USA, hvønn dag skulu vaska sær um kroppirt, Aðrenn tey fara til hús. Dustið, ið kemur upp á tey, er amerikonsk statsogn, og í dustinum er bæði gull og silv ur. Baðivatnið fer í serligar brunnar, har hitt virðismikla dustið verður sílað frá. AT umborð á nógvum anskum ferðamanna kunnu fólk nú hyggja at dum ál teimum ofta longu unum Og eitt aftrat: amerisk- flogførum kvikmyn- ferð- er kloaksystemið í London Kk longsta í heiminum. 8000 km langt AT eitt minni hitt enn | seg upp» | Hedin Bru: LEIKUM FAGURT … 65 tolir ikki politiskt tryst å næmingarnar. Vidari framseti eg upp- skot um, at Tormadur verður næmingur her sum áður, og at skúlastjórin biður hann um umbering fyri, at henda hissinni hending hevur verið tíkin so hardliga.« Olgar Mørski setur turkar einum lummaklúti, sum tykist so evarska lítil í hansara yvirvaksnu lállum. Stjórin reisir seg: >Menn mugu ikki halda politiskar rødur á hesum fundi, men bert halda seg til tað, sum hendi í skúla- og andlitið í stovuni.« Orðið er aftur frítt. Ein løta gongur i tøgn. Men so tisist Per Arantsen aftur, heldur at Olgar Mørski skuldi ansad sær fyri at vart Tormann vid at prædika lógloysi. »Ti +yduligari sigst tað ikki: Gera embætismenninir ikki, sum vit siga, seta vit teir frá. Og hvørji eru vit í hesum føri? Ikki føroyingar. Nei, bert tann pinkulítli parturin av fålkinum, sum gongur her ímillum vera heimsins nalva, og fær okkara stilla sidiliga ungdóm heilt okkum og blæsur hesar neyðars oyggjar upp !il at upp á gos. Her verður kyndur ein eldur, sum, verður hann ikki sløktur nú, leggur alt svart. Hetja eru teir ljósu framtíðar- dreymar, sum Olgar Morski og hansara slag hevur at seta fram fyri okkum. Olgar Morski vil hava meg frá læraraarbeið- inum. Tad hevur hann viljað so leingi. Men he ta má bíða enn, til hann fær makt til at koyra meg frå.« Aftur dunkar sjórin í borðið og biður talaran halda seg til sakina. »Tad gerið eg, tað geri eg,« hvessir Aranisen og dikir á: »Og Olgar fær ongantíð hesa makt, ti tað er hann ikki maður til. Hann er komin í hædd. Læra nakrar ungdómar okkurt lítið í nå'tårufrødi. Meira røkkur tað, hann hevur innan í skølt- inum, ikki til. Heh, rópa um politiskt frælsi. Grælingafjadrar, teir pynta seg við. Veislurómur. Steypareyp. Og Føroyar, sum kundu verið en. keliamt í rikinum, båru vit okkum a sum 66 fålk.« Annars skoytti talarin ikki um at siga meir, læt hann at og setti seg niður, hvítur av illsinni. Olgar Mønski er beinan vegin uppi all.ur, sum ein boði, ovur- sintur. >Hvat halda tit um ein sovorðnan mann?< rópar hann, »gremur seg um, at eg og fleiri beina okkum fyri líkindunum til at vera keliamt i ríkinum. Hvat baggar honum, er hann ørur ella hvat?« Aftur dunkar skúlastjórin í borðið og talar at. Men rópini eru meir enn so, at talarin gevur sær far um hetta. >Ég haldi, at tann, sum rópar tjóðskaparrersluna veitsluróm og steypareyp, má annadhvørt vera tómur innan í heysinum, ella er hann hin svartasti landasvíkjari. Aldri nakrantíð havi eg hoyrt nakran spýst eitt sovorðið hark eftir okkara bestu MÓTI. .....« Nú lleyp skúlastjórin sum eitt fok upp frå pultinum við borð- klokkuni í hondini og ringdi av grimd, fór fram á gålv, stødg- aði frammanfyri falaranum og ringdi alsamt. Tá mátti Olgar Mørski gevast, setti seg niður og turkadi svei tan, men stardi sum ein illur tarvur inn í eyguni á stjór- anum. So skjótt tøgn varð, leyp Arantsen á fótur. Men skúlastjórin var aftur við klokkuni og ringdi tað dýrasta. Per royndi at rópa okkurt, men tað bar ikki til, hann mátti gevast, fór sín veg móti úthurðini. Tað hoyrdist kámt gjúsnum klokkuljóðið, at hann bað minnast til, hvat sagt var. Hann var bæði róptur fyri ørur og landasvíkjari. Nú skuldi sicvnas'. Hurðin var ikki meir enn fallin í lás, fyrr enn Olgar Mørski leyp á dyr. Teir hópaðust báðir uttan fyri, brunnu saman aftur, málanin hoyrdist fil teir inn í skúlastovuna. Eftir á fundinum sita sjey tigandi lærarar, hvor við sínari pípu og skúlastjórin, sum eitt: sindur troyttur á at líta, skriv- ar í fundarbókina. Ein von tíð gongur í djúpastu tógn. Bert