mikudagur 5. september 1962síða 3

september 1962 ——"" 2 SOSIALURIN Utgevari: Føroya Javnaðarflokkur Prent: Blaðstjóri: | . Preutsmidjan á Heygsbreyt Villi Sørensen NATO -øsingin . . . (Fmmhald frå 2. síðu.) | Tad er nå almannakunnugt, | bóli. Teir dubba seg ikki minni |; el-såttmåli var gjørdur tå | enn vestanmenn, og alla staðni, | millum SEV og NATO um rav| har id teir kunna koma til 2t| magnssgreym. — Eidis støðin noyda menn at fylkjast | byrjad at byggjast, og fólka- teimum, gera teir tað. Og stóðu | flokkska landsstýrið var princi- | vit leysir, óvard'r av vestan- mannasanigongum, vildu |pielt gingið við til vegalegging | r v uttan minsta dvøl verið novdd- leftiri at avtala sjálva gerðina, | Vi niðan á Sodníelli, tað var bara | SOSIALURIN | uppi tað skaj eingin onnur! | verða skulu førovingar fáa | | flestu chancirnar, um teir bara íhava tær teknisku kvalifikati- | ånirnar. Á Loranstødini í Vági eru nú mesta manningin føroyingar | Á Eiði gongur sama vegin. Og tað seinasta, ið menn meta við „víkjandi stødini á Sodnfelli er, |at av teimum 140—150 menn, lið skulu verða haruppi, | føroyingar nar um teir hava Tað er fáa lestu chancir- I | urnar. nevnt eitt tal kunnu | kvalifikatión- | år av eystanmoanum at koma í | fylking vid teimum, vildu vit | ikki fríviljaðir, so hava eystan- sum vísast kann | Eystlandi, Lett- Tjekkoslovakí- Bulgariu og gðr- menn tydiliga, við tøkuni av landi, Litauen, num, Ungarni, um londum vist, hvat teir ul? og halda sær rætt til Koma vit at liggja leys vita vit at gera at gera. ir av vegtanmainnum, føroyingar, hvar id vit havna. Tað er í hesa havn, eystan fylkingina, oddafiskar vilja hava okkum. Tjóðveldismenn = eru sum kunnugt einastu politikarar i Føroyum, sum klárt á prent hava sagt í umrøduni av loys- ingar leiðini, at vit veruliga kunnu fylkja okkum við øðrum stórri londum, ið betri kunnu verja okkum enn Danmark. Teir skulu tí ikki koma og spæla pasifistar, krígshatarar, t teir eru sum sagt teir einastu, sum hava beinavegin víst á, at vit í dubbing móti krigsvanda ikki megu við Danmark, men við londum, sum veruliga hava makt. Og makt, tað hava jarntjaldalondini. tað er í tjóðveldis ME js vera Tað er beinavegin láturligt at | við monnum Sigurdi sum Joen- hoyra teir Eiðislæknanum, sen og Erlendi Paturssyni á dda skulu tala við himmal- vendum eygum um a og b og aðrar fjandans bumbur, sum kunn tína heimin við einum bresti. Tí, teirra makkari, eyst- anmennnir, — bolsjarnir dubba seg sum eigin annar vid abumb og b-bumbum, vðrum kriggsdjevulskapi. einki um Teir geva so sanniliga vestan- monnun::m eftir. Men allir ørindasveinarnir føroyirgar uttan fyri eystan- brintbumbu- Føroyingar menninar, a og menninar, allir an tjóðveldismenninir eru harð utt- ir andstødumenn av teir ikki sleppa at kriggsdubbing, kunnu vit takið at fyri alla men at leysir liggja. Men so er vera uttan veruliga kríggsdubbing við álopsvápnum sum rakettum, á og b-bumbum Heita er lukkast so toluliga. hent er, er tað Kólka- sambandska- og Einasta, sum hendi flokkska- la sjálvstýriska landsstyrinum.: Tå og åvaringarstødum á Sodnfelli. sum løngu undir gam við loran- Eiði varð avgjørt og rekettum og | allari , skilja. | harundir hvussu langt id NA-|sum 100, Men teir koma neyv- | TO skuldi leggja vegin. jan allir ísenn. Tað verður so | Hesa vegaavíaluna | hetta landsstýrið. Tað eins og | fiseradar menn at lata, fyrra landsstýrið helt, at kundu | Vilja lata teir. Tað er sjálvandi | vit sleppa við at geva loyvi til | fulikomuliga frivilligt og eingin tvær | tvingsla at fara nidan i Mjørka | gjørdi | við og vid sum vit hava kvali- um vit | varingarstødir, einar var lættliga sloppið. | dal. Amerikumenn eru nú, koma haðani. RF Nógv lættligari sloppið enn til- | felli var å fslandi. | skinurnar Og tað er eydnast at fáa lyfti | tekniska at av teirri tekniskari og Annars teir har uppi, sum ikki | er har- | verða føroyingar, vera danir. tí ma- | Tað | teir. | annsvarið hava | um, civilari ma nning sum Heldur tå ikki SOSIALIN? So bilegg hann hjå postverkinum TRYGGINGARSAMBANDID FØROYAR Føroya Kriggstrygging tlf, 1090 Føroya Sjóvátrygging tlf. 1090 | Føroya Brunatrygging tlf. 1098 Fer. Vanlukkutrygging tlf. 1721 | | | Vit tryggja: Bátar - skip - voru - hús - innbúgv - ferðagóðs - bilar o. a. | Føroyingar eiga at tryggja || | , . . | landsins egnu trygging | Í LEIKUM FAGURT … 85 | Hedin Bru: hvat tað var. Eg dugi tann mannin uttanat. Og so gav tú | gita, | honum tað lika bøllut aftur ?« »Ja, ja. hann segði at tjóðskaparrorslan var bert kíkað veitslu- ról, ótangagerðir. Hann græt um Føroyar, sum kundu verið eitt keliamt í ríkinum, um vit bóru okkum at sum fólk.“ »Og aftan á segði víkjari fyri at teppa h „Eg veit alt hatta,« sigur blaðstjórin seigliga. tú. at hann var býttur. ørur og landas ann.< | la, og tí eg var rúkandi óður. Orki ikki at síggja handa mannin. Skúlastjórin sat sum eitt mæ og læt hann leika í.< Harra Punthavn gekk kykur. Hesin sáttlig: Tað var ikki meir reisti seg og segði farvæl: ikki rokka ein tumma. áðrenn teir hava fingið bokslið maðurin var ikki at | , | kenna aftur. enn ein lota. so hevdi hann eina | nogd av skrivaðum bloðum, >Nú skulu tit síggja gleim! Olgar, tú skal Teir skulu verða sárir um knUgvarnar, á teg. < Tormaður minti á kaffið, sum stóð og bíðaði. Men nei, blað- stjórin hevði ikki stundir, tað mátti beinan vegin prentast ett eykablað. Hann fór. Ája. tey. sum eftir sita, drekka kaffimunnin. Olga! Morski Í tekur ein tertling niður undan troyggjuni og leskar tey afturvið. Undrast á blaðstjóran. so bragdligur hann var á hansara aldri Nei, víkja fyri Perinum hevði Olgar ongantíð hugsað sær. Skuld: hetta kostað nakrar krónur, fóru tær ikki hentari: »Ella eg sigi nei fyri at bota. Teir kunnu sleppa at bera meg í skansan.< Hann lær. Lias biður geva sær ein kalfimunn upp í eina hitafløs! kanska tað ber til at fáa lokkað cin dropa niður í blaðstjóran. Teir fara allir tríggir niðan á prentsmiðjuna. Hugsa kanska teir kundu taka hondina í eitthvort við honum. Nei. harra Punthavn vildi ongan drekkamunn hava; hann stóð »Nu Hart móti hørdum. og kýtti seg og setti. Eyguni glitraðu, segði fyri munni sínum: monnum. eftiri á. Hetta, ha skal fáast at síggjast, hvat tæri er í víki ein Mørski var eitt sindur undarliga við. Eingin tumma. Heldur liggja Olgar nn hevði Nr. 56 dkrivstovustervy hesi leys Á gjaldstovudeildini í Klakksvík eru starv at sekja: I skrivstovufulltrúi I skrivstovufólk av 2. stigi 3 I skrivstovufólk av stigi Løn og treytir sambært galdandi sáttmála millum Føroya landsstýri og Starvsmannafelagið. Stervini skulu helst verða sett tann Skrivlig ur at senda til 15. september í ár. umsókn við prågvskjølum, viðmælum o. tl. verð- FØROYA GJALDSTOVA Tórshavn >) ———"————— G—wiIIKq——————"W—————— | = — —— —— GRÓT OG SKERVUR Øll, id vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu vera goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar grót ella skery einum umboðsmanni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA ikki kunnu heimta uttan við einum limi av vegneyndini eila verða ámintir, at teir Skipafelagið Feroyar TELEFON 1225 Tórshavn ! || | FÆRØSK MARGARINE Vita No | VITAMINISERET | — FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT | , 86 sagt, var mest upp á glens. Væl var hann stevndur. Men hvat var tað at øsa seg so upp fyri? Hann hyggur upp á blaðstjóran og Hendurnar skelva. andlitið kki hugsar við sær: Hann er ikki friskur bláreytt, nú leggur tú frá tær sveittin eur Spyr sáttliga: >Tú ætlar at seta meir. Jú. hann skuldi prenta eitt heilt blað, segði Punthavn, tí nú mátti hver lota nýtast. Her var nógv at fyrireika. »Tå ið sakin kemur fyri. skulu vit fylla allan rættarsalin við okkara monnum og alt túnið uttan um. Tá skulu menn síggja. at tað var tkki eins- mansverk, tå ið Olgar Morski vardi tjóðskaparrorsluna móti figginda sínum. Tann dagin skal oll tann unga tjóðin standa okst móti økslum.« Lias kom aftur við kaffilløsku 11, bað blaðstjóran so stadlig um at leska seg á, tað val gott at styrkja seg á Tá sigur harra Punthavn og skelvur á málinum: >Nei. Lia frændi. Eg havi ikki kaffi fyri neyðini. Stríðið fyri móðurlandinu er mín fødi.« Hann hy » frá arbeiðinum. starir fr fyri ses og bliknar, missir tað tevur í hondunum og dánar. Teir taka hann, leggja hann á ein bonk og royna at fáa hann at rakna við aftur. Lias loypur á dyr eftir læknanum. Hinir báðir bera tann Dorta loypur handskift Vit t I sær le berandi hann. Men Punthavi ar hana « | vu einki at tyo er bert eitt k nn hevi gid. Nu va tað KK | i. SF bert Í eg. So skuicI n id | I C Læknin kom bei egin. Ja y ) fekst siggja nri, I MC ) Ní Í } se n ta fyrstu vikuna í X i skuldi | ft S } læknin. yBlaðið. tað er nú eitt. Hevur kanska ikki sovorðnan skund i soleiðisni,< gre n, harra lækni