mikudagur 26. september 1962síða 3

26. september 1962 SOSIALURIN Blaðstjóri: Útgevari: Villi Sørensen Foroya Javnaðarflokkur Prent: Preutsmíðjan á Heygsbreyt Í | | | júkrahúsbyggingin | OKKARA sjúkrahúsviðurskifti vórðu vorðin ótíðarhóskandi. Tvøroyri fekk eitt tíðarhósk- andi sjúkrahús, og í Klakksvík verða sjúkrahúsviðurskifkini bøtt við nútímansgerð og ný- bygging. Hetta eru munandi á- bøtur; men eftir var lands- sjúkrahúsið. Eitt tað fyrsta, ið varð at javnaðarlandsstýrið taka sær av, var bygging av| nýggjum landssjúkrahúsi, ið var mett at kosta einar 16 milj. kr. | Stóra takið var at útvega pen-| ingin; ti her skuldi landskassin | gjalda helmingin av kostnað- | inum. Tað eydnaðist eisini | landsstýrinum beinanvegin at. fáa i lag eina figgjarskipan av | hesum stórmáli, soleiðis at dan | ski staturin rindar allan kostn- | adin í fyrsta umfari. Tá bygg-| ríkisstýrið. Tá skal hvussu partur landskass. verður | at rinda aftur.Leingi hevur ver ið drálað við hesum tydningar- | mikla máli. Undanfarnu lands- | stýri fekk einki av skafti, óivað | eina mest av ti, at fólkaflokks- | menn ikki tordu leggja saman við danir at fáa málið loyst, tå | avgerast, | I teir væntadu sær hu0fleingjuna frá tjóðveldinum. | virkende SOSTALURIN Nr. 62 FØROYA Setið avlopspeningin í BANKAN TORSHAVN tlf, 1350 INNLÁN við 3 mánaða uppsøgn BANKABÓK KEKK-KONTO Har stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu 4% pro anno 344% pro anno 2% pro anno Ynskja tygum hægri rentu, kunnu í ty ægri I . tygum í bankanum keypa lå við løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við umleið 7 % a hav Fagforbund<, vit fingu knæ- so einaferð með alla sett ta adalreglu, at vit einans | | høvdn eitt lønarlag, og í hvussu Hertænasta føroyinga >14. SEPT.« hevur m. a. her-, tænastu í danska rikinum sum | agn á vallínu síni; men skrivar | sjálvandi móti betri vitandi. | »Hensigten helliger midlet« — | og soleiðis eisini við hesum máli, ið skal ørkilma fólk í, foysingarørvitisskap tjóðveldis- | flokksins. Eingin herskylda er| løgd á føroyingar, heldur ikki í | Danmark, uttan so føroyingar | taka fastan bústað har. Teir) koma tá undir skyldur í Dan- | mark. sum teir vildu komið undir í einum og hvorjum landi. Vit hava áður víst á tad, | og skulu einaferð enn endur- | prenta brot úr boðum frá dan-| ska innanríkisráðharranum | Hans R. Knudsen um hetta Hugsjónir 9 (Framhald frå 1. síðu) Hetta hevur verið greitt leingi! Men í ólukkumáta vórðu vit mint aftur á tað nú í vár, táið læknarnir syttu alt samarbeiði við føroysku sjúkrakassarnar, tí lón og samsýning eftir teirra tykki var ov lítil. Nú gjørdist monnum mest- sum ovboðið, bæði heima í For herniðri. Munurin ov sjónskur!| okkum | oyum varð knappliga Menn hava higartil noyðst við | at harmast grøtuliga støðuna il øllum tí føroyska lønarlagnum, | men neydugt er at taka til ord | anna og tað hardliga, få eingin, | sum higartil hevur viljaið ella | torað at lagt ábyrgdina á rottu og herdarnar. | Fyri at skilja orsøkirnar til | margháttligu Jønarskipanir okk | ara er neydugt at røda eitt sind um fylkingarvidur- | ur meira skifti teirra ymsu føroysku | stætta. Sum er í løtuni, hava vit nakr- ar yrkisbólkar, sum -lónarliga | eru tryggjaðir við at standa | sum limir í sterkum donskum | mál. Har verður sagt: »Jeg kan således oplyse, at vi ikke blot giver udsættel- | se, for at herboende stude- | rende færinger kan afslutte | deres studium, men at vi yderligere tillader, at stu-| dieophold strækkes nogen tid ud over det egentlige studiums afslutning, for at' den pågældende kan blive i stand til at supplere sin, teoretiske viden med prak- tisk virksomhed. Først, hvis den pågældende efter en sådan yderligere uddannel- se vælger at blive boende hernede, melder spoórgsma- let om aftjening af værhe- pligt sig.« re o . ” meginfylkingum, ið, sum áður sagt, ikki hava vunnið sovandi á mål, men í beiskum bardaga. Hetta eru menn sum verkfrød- ingar studenta'skålakennarar, læknar o. a., stutt sagt akade- mikararnir — taka vit so fólka skúlakennararnar afturat, hava Í vit teir allar, ein stóran pseu- vit nýtt dointellektuellan her-skara, kunnu nevna teir eitt prestaveldið, eftir besta borgar- liga bert fíggjarliga tryggjaðir úr neðra meðan hitt forna var tað Þúr erva«. Hesir menn fáa at kalla allir lønarbata samstundis sum dpnskir — starvsbrødur, medaj? mynstri, allir aðrir stættir í Føroyum mega vinna sær lønarsømdir við einans føroyskari fylking aftanfyri seg — og í teimum er sum áður nevnt, bert lítið | veiggj. hartil eru tær komnar sera stutt ávegis í hinum hug-| sjónarliga bardaga. | fdan, spyrt tú helst alt fyri eitt: Hví kunnu ikki føroyskir | arbeiðs- og fiskimenn sleppa | sær upp í samsvarandi danskar fylkingar, t.v.s. »Dansk Sam- | | skal drúgvast finnast heilt aft- | minst millum føroyinga | eftirsum | skynsemi | tonkjarar er ikki eitt minni vert fyri hiní tað mást tú væl spyrja, men søkt varð eis- ómúgvandi? Ja, ini um limaskap í síni tíð, og) so lagið tað ljóðar sýtt teimum, ikki av D. S. F., men år Før- | oyum! Hvi? Ja, orsøkin er pinlig og ikki her í uri í heimsbardagatíðini, Keypmannahavn, tá ið tey Ogv- isligu = tjóðskaparligu rakstrar- rópini enn vóru gerandislig: stórur partur av teim før oysku akademikarunum, sum innifrystir vóru herniðri tá, iv- adust ikki i, at teir høvdu funn ið teirra vísu, Vit siga ikki allir, tí tað vónu sjálv- andi skilamenn ímillum, sum | ikki lótu seg taka av fótum av Hetta = við Ein »gimstein« rakstrarrópunum. | »gimsteininum« var ikki minst; 'ogið. fyri ikki at síga láturligt. | flestu av teimum | skarað framúr í, bardaganum. men ávirkaðir tí dansinum um gullkálvin, friði- teir høvdu undir aldrin av heimliga | num og eini púra megaloman- ískari trúgv upp á seg sjálvan floymdu teir í villum rúsi inn yvir Føroyar sum sonn ólogi. Teir skuldu heim at kollvelta tað heila, heim at »læra« okk- um. Tað var ikki tað, teir ikki høvdu skil eitt nú stættar- menning -— um søgdu seg jú vera potienti- á, teir flestu av teim- | ellar javnaðarmenn og altráðir eftir at beina leivdunum av øllum borgarligum hugsunn- arhåtti. Her vistu teir ráð, teir. hovdu t. d. funnið út av, at rót in til alt ilt var danskt! ! Hetta var tó, sum kunnugt, ikki ser- fyri ligæ originalt, ti fleiri pseudo- heima vóru longu komnir til sama úrslit. Neyðars útlagnu menn, teir høvdu bara gloymt ta 4. dimensiónina. Teir bóðu, bønadu og hóttu sær til størv og bein. Var tað neyðugt, settu teir ein »heimføding« frå. | | Fyri hin edrúa mannin vóru (Framhald á 4. síðu) jum UTBANKAR: Í Eysturoy: Runavík, tif. 722 Í Norðoyum Fuglafirði, tlf. 64 Í Suðuroy: Lorvík, tif. 7 Skála, tif. 7053 ; Í Norstreym: Vestmanna Wt 53 I Vågan: Kollafirði tí. 6 Kvivik tif. 147 | ———w 5 | 14. September javn- aðarmonnum fyri, at teir hava kastar ábyrgdina fyri, at eingin nýggj) skattalóg er komin ístaðin fyri ta, vit hava, og sum menn eru Onøgdir við. Henda g skeiv og ósonn, sum meginpart ti, skuldsetin er so urin av sum tjóðveldismenn royna at bryggja ti} skaða fyri javnaðarflokkin. Eingin hevur verið ídnari at fáa eina nýggja skattalóg enn javnaðarmenn á tingi. Men alt hevur staðið í botni | uppá spurningin um formúgu uppger. Uttan eina tílíka upp-| gerð er ein og hvor skattalóg ónýtilig. Fyri hesi formúguuppgerð formúguskatt ganga fleiri og fleiri burtur frá — hevur ikki verið møguligt at fingið ein meirluta. Eitt uppskot hevur landsstýr- ið liggjandi á tingi. Hetta uppskotið tjóðveldisflokkurin avskrivaði við summ- nýtiligum summum broytingum og og skilaleysum uppiskoytum. Hetta uppskot eins og lands- stýrisins gamla uppskot máttu umarbeiðast fyrj at gerast nýti- lig. Javnaðarflokkurin skeyt ti at seta millumtinganevnd at vid- gera skattalógarmálið við teirri skyldu at leggja aftur fyri ólav- søkusetuni, sum nú er inni. jum Í lecora |gomlun Klakksvik, tlf, 5274 Tvøroyri, tlf. 32 Hvalba tf. 39 Vågi, idf. 130 Midvågi, tlf. 7 Sandavågi tlf. 108 Sørvågi tlf. 88 ATTALOGIN Hetta verdur gjørt. At tad ikki kom fyri fyrsta dagin, ið tingið kom saman nú skyldast sanniliga ikki javnaðarmonnum umboð í veit, at javn- ólavsókuna so Tjóðveldisins mill- umtinganevndini aðarmenn millumtinganevnd- ini vóru lidnir við sina viðgerð og løgdu fram fullfiggjad broyt ingaruppskot. Men umboðs- menninir fyri fólkaflokkin og sambandsflokkin ynsktu at leggja málið fyri flokkar sínar, áðrenn teir góvu sína støðu. Hetta kundi ikki verða teimum, tí tingið er jú saman. Tað, sum nú stendur á, er at sy | fáa eina meirlutastødu fyri for- múguuppgerð. Hetta saman við tí at finna ein tátt at hava betri ansan — kontrol við inntøkunum, sum nú ikki koma við til skatt- ingar, og so tað at fáa lagt skattastigini so, at tey ið evn- ini hava, skulu bera skattin, meðan lætt verður um hjá teim um, ið veikast eru og verst fyri í samfelaginum, verður at star da fyrst fyri at loysa i ti nyggju skattalógini. Fin rættvísari skatting er eitt mál javnaðarmanna. Men til tess skal annað og betri uppskot enn tað, sum tjóðveldisflokkurin legði inn á høvudsheltunum ver avskrift ting sum andi ein av einum uppskoti. Javnaðarflokkurin vann aftur framá Val til landagin í Suðursles- vík var sunnudagin. Hetta var aftur ein smeitur fyri danska minnilutan, sum misti annan av teimum báðum monnunum teir høvdu frammanundan. Hafrafturim6ti betur hjá teimum stóru týsku flokk- gekst g unum, kristuligu demokratarnir og javnaðarflokkarnir, sum báð ir gingu framá við 3 %. Fyri teir smáu týsku flokkar- nar var valið eitt vónbrot, teir | stjórnararbeiðnum. gingu aftur í stórum Tyski javnadarflokkurin, sum Vid forbundsdagsvalið gekk stórliga framá, hevur aftur framá. tóku nu vunnið meira Sum kunnugt teir aN- gjørda meirilutan frá Adenauer fløkkinum, fria nú må hava flokkin sum tann dem við í Framman- (undan var flokkurin nóg sterk- ur at einsamallur stjórnina. vera um