mikudagur 21. november 1962síða 2

Nr. 77 SOSIALURIN 21. november 1962 fyri íslendska = ráðharranum Føroya Siglingarsøga Søgu sína eigir eitt lólk, ið, Okkum fall og felbur atburð- burður úr hinum eina og før |}? hjá »Dimmalætting« (serlig- jum manni) meiri enn løgnan i Ein rætting einaferð enn {aði varaløgmanni at vera við I | samráðingunum. ið fyri okkum | våru so tydningarmiklar. Men Emil! Jónsson tá ið teir hava hittst, ivast vit onga lotu um. | Vit ivast heldur ikki í, at sam- bardsins tingmenn eins og sam vil kallast serstók tjóð. at/mentasta partinum í søguni, | bandsmenn f. ina ; J e 1 er Í , . rå Ss & 0) or / C / ” kenna. Siglingarsøgat er Før-|nevnliga måanningini men | Íslandsmálinum. | varaløgmadur helt ikki vera |, en og 1Droymgar yvir na. = Siglingarsvgat | gr AnmnNgIni, | - nn Í nur in Í tvri,. | hovur standa aftan fyri lands- oya sØga hjartatátturin i/vit eiga at minnast til, at har Hví forsvara ólíkindi ella tað|neyðugt. at tveir landsstýris- týri í | | få por ed fe 8 að - Í mann fóru tíð Íslands stýri í hesum her umrødda máli henni í nýggjaru tíðini. Væl|hevur = hóvundurin fáar ella | Sum raðgt er? menn fóru til Islands. M ; sei ile] „TS so , ju LL g - | en tað er positivt villleið- hoyrist ikki mikid um vápna- ongar skrivligar keldur havt! Vit hava bíðið avvarandi i| Vit skulu lata beiskleikan! ng; x løsmadur skal ha brak nei, als einki, men bar- | at (troyta. Ju, gaman í, eikt yDimmu< spyrja Jóhan Poul- | móti løgmanni fara fram við. inkað máli bil na. | | ex LER | HH | c seinkað málinum. dagin hevur ikki verið minni hvat kundi kanska verið tikid sen og Jóhan Nielsen, fólka-| Tað er farið. Í „; beiskur fyri tí. Og stórt hevur við, hvort sum er. Sum t. d- tingsmenn okkara, um tað ikki | Í somu lotu, sum boð komu At varaløgmaður hevur bor-| til landsstýrið um at greitt var mannafallið mangan verið. {að Jóannes útt í Húsi segði frá |er rætt. at eftir áheitan frå løg- . ; Hetta er mikið verk. id heri útvarpinum. um hina ferðina. manni og saman við honum í k rat tind hjá føroying- |til samrådingar, var gjørt klárt . 2 Á P . , * 2“ 8. . „a. ; I slam Á Á vir a F i å oo tå . { er greitt úr høndum. og åhuga- |teir vóru uppi á >Rokkirnume. vóru teir hjá islendska ambas- um undir Ísland uppá mål yvir/at møta til ásettu tíð har uppt. verdur lesnaður við, tí Páll dug ir væl at siga frá. Tað er sum | Men mark noydist at vera hó- | heint = aftará, at íslendski at hoyra ein av teim rættu ast alt. bretski sáttmálin var skrivaður. | gomlu søgumonnunum rnæst- Alt gott at siga um talumål|Ørindini vóru at tala vid ambas. an sum at lesa Snorra. lá prenti, men áóreirt ske ti.|sadørin um at fáa samráðirgar og ikki situr tað væl í tilikum væla so eitt hvat annað tílíkt. | sadørinum í Keypmannahavn Føroya siglingarsøga eigir at við íslendingar í lag um fiski- vera hvonsmanns ogn, og verð-|verki. Tá høvundurin nýtir! rættindini har upni. Dagire fyri ur tað óivað eisini, ti tað. |skrivihåttin: Petur Jakku, 89 hevði løgmaður verið hjá stjór- | at bókin er vigd Føroya skipa-|kundi hann eins væl skriva janum í — uttanrikisrådnum í steikja við x , . 7 7 . ig eigarum Og útgerðarmonnum Peti Jakki, ella Pete Jáko. Palu somu orinkhum. og til alla matgerd eina, man vera komið av óvart. málið er so vælsignad ymiskt, ; SS. ; Allir tingmenn vita. at løg- Pennur høvundars hevur helst! og so er eisini mannsins í tt —— , 2 Ís sti Rr j —'madur í eini talu í løgtinginum erið mismæltur. har átti sjálv- tykki. Vert at hava í huga. hjá 44: frá mi ' ; : ; i 1; Sk greiddi frá landsstýrisins ar- ardi at staðið: »Skipaeigarum |høvundanum, Ul Komark DO i Fr , sol Pers kansk beiði og roynd fyri at fáa sam- #1}. eo siglingsmonnums. Hetta | Kanska. A SX talandi ! ; 4 | + ; jm .. ráðingar við íslendingar í lag. fyrsta bindið av øðrum parti er! Vit bíða ótolin eftir næsta ; | ; ii Q DA Hetta var alt hent, ådrenn drúgt og prýðuligt, við mongd bindi. Spenn teg út, Påll. ø ; db 5 sambandsflokkurin = legði sítt av góðum myndum. Góður gripur at eiga í húsinum. Tað vil orkur fer kanska at fílast á. hvat gjørt er so Vera, Hans Dalsgaard. skriv fram á ting sambardsting- (að. sambandsins og | menrinir vistu Ti tað |bandsmonnum at fara at rógva um Valuta- spurningurin |einsamallir. hildu vit javnaðarmenn vera heldur løgid av sam- og formaður | PALMIN Margarinvirkið 4 TORSHAVN Tlf. ” 2577 At løgmadur eigur at um- | nb ið in sjálvir. boða í samráðingum úteftir| Skipafelagi Foroyar SNAR-yaskad — 2802 — | „Skíta vit við Danmark, megu | — — {| Vit greiða allan valutaspurning- | | | Hviussu verður tå at byggja hugsa vit. at sjålvt skrivarin í TELEFON 1225 centrifugerað og turkað Ískip og keypa vørur, har ið vit |»Dimmu« er einigur við okk- | r jø Térshavn leinki selja? um og aðrar í. SNAR-vask Hugsið og svarið! | Mer løgmadur bað og bjóð- í Bøgøta 14 Hvør hevur sína framtíð at gleða seg til - at stúra fyri - at tryggja“ Í Heðin Brú: LEIKUM FAGURT … 95 flokkur skal koma. Og hvat skal tað annað. soleiðis sum skilið er. Aftur at at Punthavn fær alt upp í barnaspæl, legst hann á hvønn sum øvar sær upp ímóti honum. Hygg nú læraraskúla- mann, stjórin og Dáva Lukkas!« „Hetta eru stór tíðindi fyri meg.< sigur Tormaður. Helt eisini, at Punthavn var ein undarligur maður. og hetta fólkaslagið. sum er rundan um hann við: men hugsaði. at »t20 var eg. sum val %6 sjúkur. Nei, onkur vil vera við, at hann er komin fram um aftur stokkin. koma á fund. Aftur eru menn á Eitt annað er, um hann orkar at gongd. og tað fellur av sær sjálvum, at allir hópast við talvuna, har Bergmál stendur uppsligið. Tey nýggju tíðindini verða lisin og tíkin upp aftur. Hetta er einki rættiligt blað. ið stendur har í dag, men bert eitt handskrivað ark, sum sigur frá. at nú skal aftur ein av landsins mætastu frælsiskappum Snugvid |so fremmandur í ti, at eg var ikki kunnaður. Men hvat so. gera týna. Lærarin Olgar Morski skal í skansan, tí hann hevur hættað tygum til ein | okkara fólk einki fyri at bota um skilið ?< sær til at teppa danskarimpuna Per Arantsen, sum helt eina HAFNIAMANN Ju. nú skal tú hoyra. Vit ætla at bera tað so í band. at teir menn. skemdarrødu móti teimum nýggju Føroyum, tá ið málið um sum nú eru vorðnir leiddir av hesum lagnum, skulu ikki nýtast formann Dýrindal var fyri í læraraskúlanum. Hetta lítla skriv lat fara út úr flokkinum, men bert verða við til at endurnýggja endar soleiðis: »Men nú er tann stundin komin til handa. at vit Tryggingarsambandið | hann.< siga nei. Vit føroyingar geva ikki okkara bestu menn upp til FØROYAR Nú eru teir komnir so langt. at ter jast og fara hvor tilsin útlendskar skutlar. Nýliga máttu teir sleppa Tormanni Dýrindal Tórshavn, TIf. 1090. inn aftur á skúlan, tí fólkið kravdi tað. Teir skulu eisini á hesum Fann. sum eitt sindur seinri á degnum er staddur úti í býar- sinni noyðast at spýta á klørnar og lata læraran Olgar Mørska Umsjónarmaður: JOHN SIVERTSEN í Kristnastovu, Tif. 1721 FORSIKRING | jadara | | ligir og fimir á fótunum. Komnir inn í num og er soleiðis fyri. at hann sær út yvir hagan. er varur við flokkar av lithúgvum. sum koma upp undan sýnunum. Og undir lithúgvunum koma andlit til sjøndar, breiðar herðar, bular í snoggum kotum, ginandi tjógv í silvurspentum brókum, kálvamjá bein. hvítar tveingir og frílittar húðaskógvar. Soleiðis vaksa negdi1 upp býnum. Summir við skjáttu millum herðar, aðrir berbakaðir. Allir kimi- býin. hvørvur burtur av inn av monnum undan sjónarringinum og nærkast í hús á leiðini. Skjåttan verður tikin av herðunum. Kanska einir spenniskógvar tiknir burturúr og húðaskógvarnir lagdir aftur í aftur. ein kaffimunnur notin frá blíðum fólki, ein lítil skál fyri foðilandinum ella báðar tvær. So eru menn aftur á getunum á veg longur inn í býin. Kunningar hittast. Tíðindi spyrjast: Hvat vita menn um fundin? Nei. eingin veit meir enn tað sama. Tað ljóðar, at Punthavn liggur ganga frían og frælsan ímillum okkum.< Spenniskógvar verða lyftir so høgt á loft og smekkaðir aftur í getuna. so runan pumsar. Nei, nú er tolið uppi. nú skal røkka ella stokka. Og so hava menn seg longur niðan, undir húsini hjá harra Punthavn blaðstjóra. standa har í lágmæltari samrødu, vilja ikki órógva tann sjúka mannin. Klokkan nærkast átta. So nú man fara at henda, tað sum henda skal. Allir hyggja upp í vindeygað. Har innan fyri er tann skipandi miðdepilin í rørsluni. Hadani er tað. boðini skulu koma um. hvat nú skal verða. Nógv fólk er samankomið. Tann fulli hevur fingið nakrar ung- dómar framman fyri sær og stendur og talar. Hevur nógy um at! vera. tekur við báðum hondum út í luftina, rættir seg inn í eyguni á teimum. Við hvert stendur hann stivur, steintigandi við knýttum nevum. Tá fer hurðin upp, og barra Punthavn trinur út á durahelluna. J