mikudagur 21. november 1962síða 3

21. november 1962 SOSIALURIN Nr. 77 SOSIALURIN | FØROYA Setið avlopspeningin i BANKAN ) Blaðstjóri: Utgevari; Prent: | í Villi Sørensen Føroya Javnaðarflokkur Preutsmíðjan á Heygsbreyt í Har stendur hann fryggur, og har gevur hann rent“ Føroya Kriggstrygging tlf. 1090 Føroya Sjóvátrygging tlf. 1090 Føroya Brunatrygg tif. 1098 Før. Vanlukkutrygging tlf. UM MÁNAÐARSKIFTIÐ KEMUR UT: | F N INNLAN | TIL við 3 mánaða uppsegn 4% pro anno a F | BANK BANKABOK 314% pro anno roya Siglingarsøga | hane Pe | TORSHAVN tlf, 1350 partur 1. bind, | Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum í bankanum keypa lánsbræv við løgtings- ella rikiskassaåbyrgd við umleið 7 % rentu. ið spennir yvir tíðarskeiðið 1856--1940, Hetta bindið verður | ÚTBANKAR: um leið 360 síður við gott og væl 300 myndum av skipum | í Eysturoy: Runavík, tlf. 7227 í Norðavum Klakksvík, tlf. 5274 Sr | j ; 5 rr : Í Suðuroy: Tvøroyri, tlf. 32 skiparum og øorum, I Fuglafirði, t!f. 64 Hvalba tlf. 39 i Lorvik, 7 Vági, tif. 180 Á bygd verða bornir listar runt, sum fólk, ið vilja bíleggi i Skála, tlf. 7053 Í Vágum: Miðvági, tlf. 7 bókina kunnu tekna seg á. i | Í Nørstreym: Meg på 6 Sandavågi tlf. 108 Kvivik ' tlf. 147 Sørvågh tlf. 88 Í Havn kann bókin verða biløgd hjá undirritaða | Fintakið kostar 30 kr. ; es PÅLL J. NOLSØE || TRYGGINGARS VT ; re Landaveg 18, — TI. 2267. | | F ØR OVY!/ i ÍMÁLINGAHANDILIN | 3. C. Svabosgøta 4 — Telf. 2731 > - vørt . hús - innbúgv óðs - sjat 0. á. Bátar - sk Feroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging HARDURA gólvbelegningur TE ROTE ODER TV 0 ÉT SES ILLS FDD KORT í fleiri litum og mynstrum, 128 cm breitt + Ljóð- og varme-isokratdi. — "TT al | FERÐSLUVANLUKKA FÍNTELJINGIN Tíðir dip i álvstvrisflokkar: Máling og tapet Í hendi leygardagin í Havn. Mor- Í gjár vóru enn ikki oll ur-|nir vilja gera tandsstyyri vid í stórum úrvali. tan Johanresen fekk 2 brot á|slítini frá finteljingini komin | donskum dómara sum log- Í beinið og Hans Petur Juul fekk landsstýrinum í hendi. So tir Teir koyrdu álið kemur valla saman fyrr enn P Petersensk »dunra«. N Á O G T år. Tit stårtemplara varð | heilaskjálvta. ! Sen ole eee , | motorsyklu. eina ferð í næstu viku. afturvaldur Harry S. Johansen. | , . - . + i . ; . . » e hevur havt årsfund i Gøtu Fee Aðrir skaðar hava eisini ver-| Samrådingar millum flokkar- m.s »Blikur« manni, munnu helst vera ein asta vikuskifti. Rørslan hevur) lið nú í kavanum, nøkur bein- mar fara so smátt fram. Mong' ;- = nú 1114 límir í Føroyum. Av Haldið Sosialin pre. Samanstoytir millum bil- |tidindi verða søgd, men nógv fet úr: FOFOyum 23. ROV. Jimatalinum eru teir 750 yvir 18| UDSET |ar hava verið. man vera tikid úr leysari luft. SIbore 0 PN København 28. « AAA AA [AA [AA — É][ Leith 3. des. beinleidis til Føroya. 97 og P f Skipafelagid Føroyar ( —— Tað er eitt suð gjøgnum mannamúgvuna og hurrárópið er til- kanska at okkara skipafloti. sum fiskar á fremmandum høvum, | reiðar á hverjum munni. Men blaðstjórin hevur hondina á loft hevur gjørt okkum ríkari. Men tað er ikki. Ongantíð síðani lang- | og býður. at tøgn skal vera. Svinnur og hábærsligur stendur hann farafiskiskapurin kom í. hava vit verið so fátæk sum nú. Hyggið og hyggur út yvir mannamúgvuna. klæddur í fínasta skrúð. So tykkum um! Leggið til merkis, hvussu fólk hevur tað her heima hevjar hann ennið og talar: hesi árini! Ein maður. sum balist á sjónum sjey mánaðir av árinum „Tit landsmenn. brødur! Tað er mær ein himmalskur heili- fær kanska seks hundrað krónur í avrokning. Fyri tað kann hann vágur at síggja tykkum so fjølmentar her í kveld. Nú fara vit til ikki liva. Hann anir. Heldur henda tíðin á nøkur år, íara vit á ein fund. sum måtstødumenn okkara hava boðið saman til. Fei húsagang. Bygdir burturav eru longu um at vera eitt einasta s fara at siga illavorðin ting um okkum. Men vit skulu tola tað trotabúgv. Bert verja okkum við hóvliga at biðja um orðið, í høviskari Og hví er hetta so vorðið ? Ju, fyri ein part av ringum fiski talu halda okkara steviskrá fram. soleiðis sum seg semir rættar fyri ein part av ti vit eru so fátæk, at ráðini eru ikki til at Í foroyingar. Sýta mótsteðumenninir okkum orðið. tola vit eisini ordilig skip, og fyri ein part av umstødum, sum Vit EINKI Kl tað. Men so seta vit sjálvir fund aftaná. makta á úti í tí stóru verð. Mitt í hesum neyðarstandi gongur i« Nú eru tað míni ráð. at vit skipa okkum í skrúðgongu. Ganga her imillum okkum og roynir uttan fyrrir at savna atkvoð í togn. Koma inn á fundarstaðið í tøgn og fáa okkum pláss uttanum loysing frá Danmark. um talarapallin, so væl sum til ber, men ongan troðka burtur.< Hvat munnu est menn hugsa um landsins húshald? Hví siga So varð farið avstað. Fløgg eru eingi, tí tað er vorðið myrkt. teir okkum einki orð um, hvadani pengarnir skulu koma ul lands- Tá ið hesin mikli riðil kemur inn á fundarstaðið og ringar seg ins húshald ? Skulu teir takast frá teimum, sum hålvsvølta framm- triggjar ferðir rundan um rødarasteinin, vaksa eyguni í Per Arant- anundan? Ella er tað ætlanin. at vit skulu einki landshuåshak sen. sum rætt tå er farin upp at tala. Tað dylst ikki, at hann fær hava onga kirkju, ongan skúla. onga sjúkrarokt. eink mest sum eitt kýli í hálsin. Men so mennir hann seg aftur, verður nokrum ? Hvor livir, sum sterkastur er. Einki lógskipað samfela hvassmæltur — letur so orðum falla: Ja. so enda vit sum trøllini i Hornalondum. Tey ótu hvert annað »Nu er komið so langt, at alt hampafólk í oyggjunum má inni. standa ímóti teimum loysingarávikum, sum eru uppi í tíðini. Eg hugsi, tað nyttar einki at spyrja loysingarmenninar um Eingin av talsmonnunum fyri hesari rerslu kemur fram og sigur. hetta. tí teir fáast ikki at svara. Men kanska teir svara okkum at ætlanin er loysing. Men vit síggja so tyduliga, at hetta er tað. kveld. Kanska tað er tí, teir eru komnir so fjølmentir til henda t sum liggur undir. Eg veit væl, at tað verður ikki loysing í ár ella fund. Og tá hevði hetta so vist verið ein nyttugur fundur.< næsta ár. tí enn eru vit ov sterk, sum standa ímóti. Men vit eiga Per Arantsen nemur nú við hvussu siðaloysið breiðir seg millum ikki at gloyma, at tað, sum skal gerast fyri at keva hesa rørslu, ungdómin. Virdingin fyri teimum eldru fellur. Virðingin fyr má gerast nú beinan vegin, áðrenn hon fær fastari røtur í veljar- teimum, sum standa fyri. fellur. Tað kristiliga sinnalagið minkar. unum, enn hon longu hevur fingið. Hugurin til at roynast sum dúgligt meniskja minkar. Og hvaðani | Føroyar eru eitt lítið oyggjaland. Tað vita vit. Mangur trýr kemur henda niðurbrótandi ávirkan? Jú, frá nøkrum avlagaðun