leygardagur 1. desember 1962síða 2

Nr. 80 SOSIALURIN Ísrael eitt Mekka fyri svartar afrikumenn — teir arsbisku figgjindarnar hevur Ís- vónu tað 8 Afrikulond, ið stóðu | Afrikulond. Fyørtur um grannarnar fundarsamtykt, = ið) | rael í dag diplomatiskt sampand við 22 Túsundir = aftanfvri av svørtum studentum Og leknikarum hava seinastu árini leitað heitti á arabisku lordini um sær vitan og kunnleika á íSraelskum skúlum skeiðum og stov- | . FN , i) 200 F : ; ' : at sessast við samráðingarborð- num og umleið 2000 ísraelskir serfrødingar ganga á odda í 2 Í 1 ; arbeiðinum við at:leiða Afríka frá midøldini inn i atomøldina |'9 Og Ída Í lag ein íriðarsátt- 7. mála millum Ísrael og tey ara- setan Ben Zvi: Á 2: 9 | bisku londiri, ið eru í kriggs- Afrikumenn, »VIT eru hvitir,« hevur ein is- | ska or raelskur diplomatur nyliga sagt. »Allir sum eins , ' Í | re = støðu vid Ísragl. »men vit eru ikki eropearar. og eg hava vitjað Ísrael, eru ; : Í | , 1 ir 1 , Fá ein arabisk ST-sendi- Vit eru marxistar, men íkki fyltir av kærleika til hetta , ; ' : : ro, Å i: revnd miutladi nakað um keyp kommuníistar. Vit hoyra til eit land, sum eirs og afrikonsku : sólu og landasvik móti Nas- er . ; ; ix 2} : Oo gamalt fólk, men vit royna at tjóðirnar hevur verið illa við- | < |, 0 ve b i | om ) ser, svarsf)i sengimaðurin fyri byggja upp eira unga og lívs- farið í "arnum døgum.« » om ) ; 1 i Fílabeirsstrondina: annar afrikumaður. forset- fríska tjóð. Vit hava vunnið á Ein 11; : rt 1 , »Kann vera, at hin æradi avgerandi — trupulleikum, sum in í midafrikanska lydveldinum wo SO hy ; 6 Al R sendimadurin frá Saudi vilja móta ungu afrikansku leið Dacko segði m. a.: ; HA: Nn : 1: Arabiu er vanur at keypa arunum. Vit eru íkki ríkir, men »i 'ramtíðini vilja hvorkt tit : | , ; 1; negarar. men okkum kann tað er ein fyrimunur, tí tey ríki etta vit koma at uppliva, hvat z oo ; UL: ; Á ; , : hann ikki keypa. Ísrael londini hava vidføddar trupul- tað við siga at standa em- ; ; r 0 RO | 1 vinnur á politiska vígvoll- leikar at skilja viðurskifuni hjá samallur « j , Te | 4 í ÞÁ on inum, ti tað uttan imperia- teimum fátæku. ...e fsraelski ttanrikisråOharrin, A 9 | P ; : . in listiskar = baktarkar hjálpur Ísrael gevur av sínum avlopi hin mæta javnaðarkvinnan se : tu Ilda Á at. A'riku.« ikki pengar. lån ella kreditt- | Golda Meir svaraði: ir men vitan, royndir og »Vit hava ol} eina Omiskunn- tekniskan duguleika. Ísrael sama fortíð summi orsak- | er] flytir út heilar. For ráðharr-| að av teirra húðliti, onnur av| == EA, í in á Fílabeirsstrondini, Houp- teirra = religión. Vit kenna ' (|| A / a 2. 79 | . . : . . . 2 Í / ; LA iff ; 5 houet-Boigny. segði vid israel- | sorgina, jagstranina, pínsl-| || (Á ef í (/ í g/is/8 | una, men vit kenna eisini til! || {“ fr Á Á Få ; ; | » p samvinnu, samfatan og sam-|| i Lag: Lítið yvir Føroya land. kenstu….« ; FØRD #1 NGIN | | || pong LE i U | | Forsetin í Liberiu, William ne: 7 Ísrael. tók ramliga til orða, tá| || | mgr | EF AN Hvar tú enn í verdøld fer. Tubman, ið eisini hev suður- norð, ið eyst og vestur. oyggjaflokkurin er bestur ; hann segði: | Føroyar fosturlandið er, | fyri landsins urt í kova, „Ísrael er í dag eitt Mekka | Hi ROV i fedrar Gudi hava lovad, fyri allar leiðandi menn í | Í 8. Á lagligt breyð til lívið rokk. Afrika......e 1 . ] dag 5 Gudi góvu hjarta=s tøkk. | Í desember máraða seinasta ár | Foroyar fram um onnur lond | | Heðin Brú: LEIKUM FAGURT … | 104 evdkennist av egnum hugna. aldur millum flesjar runa, I barnid føtt vid år i hond, Í. x 113 á sr ir (fáa vit atkvoðurnar. Kanska tað er ikki so vónleyst kortini. Vit leveistog við /egni vendir. aa eee 4 4 : | 7 NE | | skuldu eisini havt fyrireikað fundin eitt sindur betur, havt dans og á sei0DErgi stendur. | ; . , . . …” É : re kk | aftand og ein litlan at leskað menn niður á hjartad.« Soleidis tala olict brevð tit NVIÓ TØRNK, | 1 Dagligt Di / á | teir sína millum. í di vo ljártans tØKK. Á ; Á A ,: mu j | ann nýkomni lær. Nei. vónleyst var tað ongantíð. Lívið , 1 turla=d var fult av útvegum. Men tað skuldi vera vilji aftan fyri til at taka yndisliga fosturla-d. í j y á Uadd í ; bí útvegirnar til brúks. og kanska eisini samskipa teir. Tað var kunst- tjooin í lodd í I øroya TÚ á, É £ rindab í fjøll:m du“a urin, lívskunsturin. Um teir skuldu nakrastaðni beint nú í løtuni? blóðið fargar fjørusand, Nei, tað vistu teir ikki. Hevdi verið gott at fingið skolað eyjuna ljóð frå bátamargi burtur av sær, áðrenn teir komu aftur til fólk. áraljóð rå bátama"g!, ; -R ; . | ; Íðan, teir kundu koma við sær inn á skrivstovuna. Tað var móðurmál við sálmasangi, ; x í lívið rall beint her við. Dagligt breyð til lívið røkk, i ; 1 ; di hjartans tøkk Meðan teir ganga. varnast teir. at hesin maðurin er eitt sindur Gudi; góvu hjartans tøKK. hvørvin. heldur seg tætt inni við húsareðini, fer gjøgnum tær skymligastu gøturnar, kveitir so undarliga hvorja ferð eitt menn- Sigma ver tú sæla tjóð. Sr ú En ; ; iskja kemur framvið. Men teir hugsa ikki meira um tað. Og teir væl i orn.stum tú vardist, fyri bumburegni spardist kanna hann væl álitismaður í handilshusinum Lister á Co. : strendur tár og blóð Aja, teir koma inn á skrivstovuna. fáa atstødur til at vaska sær, rant um strend ar 98 , : Le LL: ; UL sessast so um eitt bord — djúpir stólar. Bjarni Berg, hesin fryntligi blikna kinn til børarhaldid, St i Bja | | | i dan urtir nældu handilsfulltruin, ber gløs á borðið, skeinkir stórar sjussar, býður svóvu með: ældu. Dagligt breyð til lívið rokk, Gudi; góvu hjarta=s tøkk. sigarir. So sita teir har og tala hugnaliga íhaldstalu. Jú, her var | hugnaligt at vera, so vælsignað fyri hesar báðar niðurslignu menn- | inar. Í fyrstuni eru teir báðir Per og Albert varligir í orðum. siga | sum minst. Eingin veit havt her kann búgva undir, og ilt at vita, | hvat ið ber til at siga við henda stóra ídnaðarmannin. Høvdu | heldur ikki hoyrt gitt, at hann nakrantíð hevði víst áhuga fyri politikki. Bjarni Berg aftur ímóti er djarvur í orðum, eitt nú um teir, sum Arantsen og Buck høvdu verið í hornatøkum við á fundinum. »Heh, eitt sum er vaksið upp av tindaskøtum eva sær fram at stýri landi og ríki! sigur hann um Punthavn. »Lias, ja hann minnast vit frá tí tíðini, hann gekk hús úr húsi og prædikaði. Fríða óttaleysa tjóð, eingi vápn til borg at verja. verja, eingi: figgind; at hollast slóð er orðsins løg, brødralag ímillum graniza. samvinna ímillum malna. Dagligt breyð til lívið røkk. Gudi gevi hjartans tøkk. M. E. I. desember (962 FISKISKAPURIN lárskipanni skuldu vit Útróðrabátarnir, ið avreiða í; viklings bæði sunnan | havt peningin. fiskað væl. . z | verið nóg | Føroyum, hava fyri og norðanyri Í Leirvík hevur mikið til flakavirki í bygdini ein stórur arbeiðsgevardi fakt- Tað er ein royndur lutur at (fiskurin við Føroyar er nógv feitari enn íslendski |lendski fiskurin. Í Klakksvík skera menn flak; Hesin bæði hjá J. F. Kjølbro og i ti! nýggja flakavirkinum. Har hev |usfløk til tey fínu hotellini í Bretlandi, á fastlardinum í Fu- ropa eins og i Ameriku. Trolararnir, ið aftur á saltfisk hava fingid ella eru við og gron- tor. veruleiki skuldi verið r fyri at flutt út luks- erurdarla (ej ur útróðurin tikid seg reiðuliga upp, siga tíðindini ur Klakksvík Men honum, Hjá Kjølbro flyta teir á bretska ta, ikki kann skorið heima. Á Tveroyri er eisini meiri 3 vaktaskiftið um samdogurðið hevur kunrað |! Thomsen fyri 16.500 £ og 13700 £ hevdi eisini væl av frystum sum veðrið hevur tarnað fóru at fáa fulla last. Hetta er ført. Av fóru á marknaðin, sum trolarum sum hava teimum feskfisk og verða Leivur Qssurssonur Elías fiskur komin, enn Jógvan selt atvikavist klárað at fingið frå hondiri. Leivur Skip eru farin hadani við ut marknadin, Í Vági fiskast væl. Har verð- róðrafiski á bretska [hann hevði selt í fasta rokning. men sum var lagrað saman í ur tó mesti parturin flutiur út. | frystina??? og tí so torført at Flakavirkið hjá Godtfred er tól/áa í land nóg skjótt í góðum ført at skera væl av flaka. Men | líki. Tað mátti ti hjá tí hevur skortað at fáa fisk | og varð latið í lard á Tvøroyri. førast heim. hava flestir Mer tað til flakaskeringar, Linubåtarnir Véru vit nú prisliga so væl fingið uppí. hevur fyri. at Ifiubåtarnir stóðu seg |gingist í seinra lagi, so túrurin vid at lata fiskin til flakavirk- |hevur verið ov langur hjá ini, vildu tey verið ein ófórur summum. arbeiðsskapardi faktor. Tó var| Uppá fyrispurning er upplýst. at bygt flakavirki í hóskandi at allir línubátarnir hava goldið nøgd kring lardið ms. „BLIKUR“ í egnsud- |rentur og avdrått rættsturdis, fer ur Føroyum 13/12 Í fermur í Alborg 17/12 | og í Keypmannahavn 18/12 beinleiðis til Foroya. Pf. Skipafelagld Føroyar 105 Men tá ið hann hitti konurnar einsamallar heima var tað valla altíð orðið, hann brúkti. Hann tala á fundi! Nei. hesir menninir skuldu ikki argað okkum.< Sjussurin setti so líðandi út í kroppin. Hvíldin setti sum ein vælgerandi netran út í hverja tægr. Dirvið at tala vaks, álitið á Bjarna Berg vaks. Meira og meira glid kom á samrøduna. Gløsini tømdust og vórðu fylt aftur. Tað vardi ikki leingi, so reyt Albert Buck blaðstjóri. tafnaði afturav í hesum bleyta stólinum og stein- svav, tryggur og samdur við lívið, sum tað nú var ja. ja. Gud betri tað! Bjarni Berg smilkar, ferkar stólin nærri at Per Arantsen »Vit toma hetta. Skáll< Hann koyrir uppí aftur. >Blaðstjórin., hann er nú ein eldri madur,« heldur Berg. >Tað skal vera honum væl unt, at hann dúrar eina løtu. Tygum, Arant- sen. Ein maður sum Albert Buck má vera troyttur. Við tí, hann hevur um hendur. má hann hava kent alla tyngdina av teimum trupulleikum, sum stóðust av tjóðskaparrersluni. Hann hevur sjálvandi uppfatað hetta sum sterstu svikagerð móti ollum. sum gamalt og gott var. Um hetta var rætt ella skeivt, tað er eitt annað. Men eg veit, hann tók tað so nivandi tungt. Menn. ið taka tað soleiðis, missfata í grundini alt. Vit handilsmenn taka tað heilt ødrvisi. Vit taka menniskjuni og hendingarnar, sum tónaskaldið tekur tónarnar, vit samskipa alt í eitt samljóð, ein lívssymfoni. Vinur, figgindi, samarbeiðs- maður, mótstoðumaður, valafólk og vesalingar, alt er hetta bert tangentar á tí stóru urguni, vit spæla lívssymfoniina á. Tað er kunsturin hjá tí einsæra, at nýta tangentarnar so. at tað rætta samljóðið kemur burturúr, so tú fremur tín vilja, tína skapandi trå. Tað eru hesi »ténaskaldini«, ið skulu byggja landið upp.« Hann leskar seg á glasið, smilkar og hyggur eina løtu tigandi inn í eyguni á Per Arantsen: »Ja, geva tygum mær ikki rætt ?« Per gav honum rætt. Nú er hann ikki varin longur, talar ber- søgin um alt, sum Bjarni Berg beinir samrøduna inn á, letur henda