leygardagur 15. desember 1962síða 3

15. desember 1962 SOSIALURIN Utgevari; Prent; Bladstjori: Preutsmidjan á Heygsbreyt SOSIALURIN Jólagávan | verða heimtað. Villi Sørensen Føroya Javnaðarflokkur til vinfólk og skyldføik, her og uttank FÆROSK MARGARINE | FØ 9 VAR | |) BRAFELARN 1800 -1900 | [7 7 j Í Vi ta N O Í | hefti við 5 litmyndum frå teirri goml | Í bd Í 1 | VITAMINISERET Er at fáa í bókabúðunur | | FÆROSKT PRODUKT FINT PRODUKT ven | | Hi er nú komið. Jólastjornan og Jólaboð fåast eisini. | f z hel 6 M r2Dy/rgIr Í F- VA VI: +. % J á Helge Justinussen | er til kommunukantorid, Sverrisgøta 18 - tlf, 2935 - Tórshavn, Gråt or skervur meet í i Keypa væl hagreiddan feskan fisk Tad er neydugt, at fiskurin er væl blødgadur Bilstjórar verða ámintir einum umboðsmanni fyri kommununa. TALIN? g hann hjá postverknum! Heldur tú ikki SOS So bile r JÓLAGÁVAN | til skúladrongin- ella gentuna er ein Foroysk-donsk orða- | 1 | bók. Hon kostar 45 kr. og er innbundin í sterkum bindi. Pi. BACALAO | pE ER | hd | Bóka- & pappirshandil | | | | Sverrisgota 18 - tlf. 2935 -Tórsh. | | ——=" | . } 112 113 við fátækdóminum var einki at tala um, tað hevði altíð verið. tingið um hjálpartiltok í neyðini. Men tað botti einki um Í - Ring ár og góð ár skiftu, sum tey høvdu gjørt allar dagar. Soleiðis tíðina. vóru menniskjans kor. Tað var togn eina lotu. Menn sótu við hugsandi andlit 0 Tá fer Bakka-Hanus at læa: >Hyggið. hatta er tað! Fátæktin hugdu fram fyri seg. So sigur Dáva-Lukkas lá; tur. at Í í Foroyum hevur allar dagar verið so stór, at eingin hevur tort visti ikki. um tað var beint t upp á teir frammtaksm at kravt nakað av lívinum. Tú hevdi eitt ilt tak at liggja inni nú sótu á tingi. at einki var at vænta av teim Eink | undir, ein turrfisk at jagla og ein ullarlagd at gera tær eitt plagg komið av skafti hjá teimum hesi árini. Høvdu so í | k burturúr. So var tå nøgdur og takkadi Gudi fyri lívið. Nei, høvdu útvegað fiskimanninum jørd og pengar at velta han vit átt eitt — umenn bert eittans tíðarhóskandi fiskiskip við byggja fyri og alt hetta. Og måtstødan var nógv. Fi tíðarhóskandi útgerð. so manningin á tí eina skipinum fekk so ikki meirlutan á tingi. Mangan stóð ríkistingið eisini í mikið burturúr. at teir kundu havt sær góð hus, midstøduhita, Tað var putl. svaraði Tún-H s. »Teir miða vakurt innbúgv. klaver og alt hetta. So hevdi alt verið reddað. maðurin skal liva av ei trød og tveimt pí Tí tá hevði fólk sætt, hvat gerast kundi. Og avindsjúkur er for- Hesum verður eingin framt i, latið bandu oyingurin, sum alt fátækt fólk, so hann hevði glaðbeintur tikið og latið okkum fáa stórdrilt á sjónum. vinnu alt åri eftir«. skapinum fyri allar I bæði á sjógv og landi. Vit ha Ja, tað eru sannleiksorð. halda hinir. Hetta er eitt mál, fram- Men hyggið< — hann rætti aftur vaðbeinið upp fyri teil taksmenn mugu taka upp á tingi, og tað beinan vegin. Mark- hyggja at »So leingi vit hava bert hetta lítla træp naðarumsteðurnar máttu eisini botast. >Vit fingu ikki so lítla skaffa okkum við. verður einki burturúr. Eingin stordrift, eingil fiskanøgd hesi neyðarárini. Men eingin prísur. Og tá so er, dugir handil. ja eingin framtíð. Lítið á míni orð! Framti hetta mátti gerast beinan hava ikki meirlutan á tingi. Ja, hví? Ti teir sita « olma um heldur ikki, um vit fáa betri skip«. Alt vegin. Olgar Mørski var so ivrigur, at hann fór upp á dúrkið at vála og ráddi til, at logtingið varð kallað saman til eykating- setu beinan vegin. Bakka-Hanus svarar, at teir kundu royna, um teir hildu, tað rar beinast, men segði, at hann hevði einki álit á ti sitandi log- tinginum. Ti nú høvdu neyðarárini verið so nógv, og einki var gjørt. Tað var tí illa hugsandi. at teir, sum nú vóru tingmenn, fóru at gera nakað. Hann dugdi ikki at síggja betur, enn at teir høvdu ikki gjørt sína skyldu móti fólkinum, og tí máttu veljast aðrir menn í teirra stað. Tað hægsta, hetta løgtingid hevdi mannað seg upp til. var, at senda eitthvert undirbrotligt uppskot til ríkis- kvædir, hvørsføll og kálteigar, í staðin fyri at tala reystlig tosk. trolarar og turkihús. so fólkið tekur undir við teimum. Nei, latið meg siga tað bart út: Her er einki annað at gera enn at stovna ein nýggjan flokk. Savna saman alt fólk. id treingir til arbeiði á sjógv og landi, alt fólk. ið fæst við handil og hartil oll hini, ið vilja vera vid til at bjarga Feroyum frá husagangi, í ein politiskan flokk og seta vinnulívsins menn inn á ting. Tað verður tjóðskaparrerslan, ið dugir. Alt hetta fólkið skal reisa | seg sum ein maður og sjálvt skapa sær liviligt kor. Vilja tit vera við til hetta, góðu menn? Tá ið tit umsíðir sjålvir síggja, at tit mugu taka annað skinn um bak. komið so við okkum! | Vit hava somu atfinningar at standinum, sum tit<. , Fjúsuflórði føroyski happadrátíur. æde 6 Fad m— LU i møgun lesbr. 1962 FOROYA LANDSSTYRI (hippadráfturin). «dn kænhende hab debdekt termostatstyret pf VALDEMAR LUTZEN evil