Sosialurinarkiv
Sosialurin 1962-12-31, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mánadagur 31. desember 1962síða 3

‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Er ASS SNES 31. desember 1962 SOSIALURIN Utgevari; Føroya Javnadarfløkkur FERDAÆTLAN m.s. »BLIKUR« ella 1963 Ur Aalborg Prent: Blaðstjóri: Preutsmíðjan á Heygsbreyt Vili Sørensen annað skip | Ur Føroyum Ur Keypmannah. 3. januar 7. januar 11. januar 18. 21. 25. 1. februar 4, februar 8. februa: 15. — 18. 22 I. mars 4, mars 8. mars 15. 18. 22. 29. 8. apríl 10. apríl 19. apríl 22. 26. 3. mai 6. mai 9, mai 7. 20. 24 - 31. — 4. "juni 7. juni 14. juni 17. 21. — 12. juli 15 19 26. — 29. 2. august 9. august 12. august 16 23. 26. — 30. 6. september 9. september 13. september 20. 23. 21. 4. oktober 7. oktober 11. oktober 18. 21. 25. 1. november 4. november 8. november 15. — 18 22 - 29. 2. desember 6. desember 13. desember 16. 19. Pf. Skipafelagid Føroyar pE — Skipafelagið Foro TELEFON 1225 Térshavn Le 120 lágur upp og niður, girður frá haganum vid grótgorðum. Neyst á bakkanum og lynningar oman á sjóvarklettin. Miðskeiðis í bygdini tætt oman fyri neystini er eitt langt, re) 0- málað hús. Tað rýkur so lystiliga úr tveimum skorsteinum. Ein eldri kona stendur úti á túninum og hyggur niðan á Skarð, har bygdagøtan fer undir sýn. Her verður mannagøtan nýtt enn; tí eingin vegur er komin so langt. Henda konan er móðir Tor- mann, einkjan undir Reyni. Hon hevur fingið bræv um, at sonurin skal koma til bygdar í dag við gentu síni. Men enn er eingin at síggja har uppi á Skarði. Nú skuldu tey havt tíð at verið har, tí ikki vegarendanum. Men hvussu birgt havnakonufólkið var at ganga. Einkjan undir Reyni fer inn aftur og setur seg við komfýrin. Alt er liðugt at taka ímóti teimum. Degurðin kókaður, borðið reitt, sengur reiddar og kykað í ovn- arnar. Hon búði einsamoll saman við einari ungari gentu. sum var so langt av ÓVÍST, stóð í handlinum. Móðirin var ikki trygg fyri, sonurin hevði fingið aftur at sær. hvussu hetta konufólkið var, ið Ikki ti, hon hevði einki ilt hoyrt um hana. Tað var longu langt síðani frætt til bygdina, at Tor- maður var leysagiftur við einum havnarkonufélki. Men eingin hevði fingið seg til at bera sovorðin tíðindi inn á mammu hansara. Um eina løtu er hin gamla úti aftur á túninum og hyggur. Ju, tå koma tey oman at geilarliðanum. Hon verður standandi og bíðar. y fremmandu hitta ongan á leiðini oman gjøgnum túnini. Sóu okkurt menniskja; men tá ið tey komu so langt, var tað horvið. Heldur ikki í vindeygunum, sást fólk skortast. Hóast tað. kendi Tormaður á sær, at oll bygdin kagaði út millum hjalls- rímar. úr úthúsdurum, inn frå vindeygum stærdu forvitin eygu at teimum. ySkamm fái hana, skinnfríð!< sigur ein eldri kona. »Ja, hevði tú' væntað, at Tormaður undir Reyni kom dragsandi eitt trefsali norðan úr Havn?<, sigur ein onnur. Hon hon er DATE SEES SEA KE DIEMS NG KE TI SEE ON NØ ILLS" Nr. 87 — ESKE = TI: Setið av! SERRA BANKAN 1 Har stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu INNLÁN i ' við 3 mánaða uppsøgn 4% pro anno i BANKABÓK 314% pro anno Fl KEKK-KONTO 2% pro anno TORSHAVN tlf. 1350 Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum í bankanum keypi jánsbra við løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við umleið 7 % rentu. ÚTBANKAR: Á Eysturoy: Runavík, tif. 7227 Í Norðoyum Klakksvík, tif. 5274 fix! M í Suð : Tvør« } Í Fuglafirði tif. 64 SuGurey: — 1YDrOYI |; : ; ú 2 H b; t Lorvik, tlf 7 Vír if. 130 i 1 A mis * Skála, if. 7053 í ; .r ” - + Í Vágum: Miðvági, tif. f í Norstreym: t 3 p 1 ; t 6 í Kvivik tif. 14' Sørvag tif. 88 PEDE SO NE RSS SD JJ SKATT DD ET TR DERNE SEA TO LOE DA SE 7 TD UD FÆRØSK MARGARINI Í Á 2 ttur H | i ct fef na Á i Á VITAMINISERET all, sum hav vhent hús síni. FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKI tikið tey miður ella annað tilik Í > SUM } se € AO ON BEKO ONE CARTA DBS AP SØVN UN OMA UD Á Y pa — —— ——— en | Skyldigan at rinda húsaskat Í n Ya Í ; | { ynskir viðskiftafólki sínum gott nyttår við tøkk fyri | | gamla rið. TORSHAVN } ING- | H Å NEVNI 4? |. Kunnger Tað verður her gjørt kunnigt, at býráðið í 1963 hevur fund og 3. týsdag í hverjum mánaða, kl. 20 við hesum undantøkum: Ein álítandi senta. sum í januar verða fundirnir 2. og 4. týsdag Von | 14 flúgmin .. i, 7 pr apríl = — i. og 4. týsdag við tað sema, í julí verður bert Í fundur: 1.” týsdag ; . #1 NO I HOKku Tórshavnar býráð, 20. desember 1962 | 121 visti líka. svarar tann fyrsta aftur, »ta 10 eg var ung, mu! ( fáur vera. sum beyð seg fram til leysagiftu, uttan trels: lin »Oho!« talar ein gamal at á einum bonkarenda. >Ha | tú nú. tå er firs. Tá ið rú var tjågu, tók tu menn .. .« Hon sló eftir honum við einari sleiv. hon hevor í hondi Fey komu oman. Móttokan er hjartalig. Einkjan fær tey inn- um. Henni dámar Elspu beinan vegin. Henni er einki I 3 og prúdligt fólk. hugsar móðirin vid sær. Um ei var ikki mød? Striggisligt at ferðast so langa leið. Nei. Elspa var ikki móð, meira at siga ein hvíld at sleppa t teimum tl ikki oftari enn beyð úr húsunum. Tað var so góðum líkt at hoyra. Hon dogurðaborðið beinan vegin, tók eitt fyriklæði at binda upp fyr! seg. M »Nu skulu tygum seta I upp á Elspu. stoðgað Í Í spa sum vis frid borðið bað geva sær tað: og lata meg renna.< Gamla hugdi Tað var okkurt í eygunum, hond- ini. men segði henni ikki ímóti. sum gjørdi, at hon læt hana ráða, setti seg borðið undir liðini á soninum. Tá ið døgurdin er og Elspa hevur tikið upp aftaná, liðugur. seta tey seg inn í eina aðra stovu við einum kaffimunni. Tað er so nógv, móðirin vil hava at vita. Alt er so nog broytt har norðuri hjá tykkum, síðani eg var í »Vit her suðuri halda tað er í so Havn fyri einum tríati árum síðani.“ sigur hon. nógv. Og kanska alt ikki er til tað betra. Nú komi eg ikki út um eingjargarðin longur, Men eg hyggi Tað er mest sum fólk nú á dogum heldur minni um seg enn áður. Tað tykist ikki vera umráðandi at hava heviskan atburð longur, hyggja um seg sjálvan sum vera man. blødini. at tala sámiligt og fyndugt. Eingin tykist Tað er ein sovorðin líkasæla yvir fólki.“ - — helt. tað mundi hava verið nakað I Haldið SOSTALIN Men dastið av fólkinum hevði longur. Tormaður svaraði, tað sama áður, ella kanska verri. ikki fingið orð fyri seg tá. Á grannastevnunum vóru tað teir, at hann sum '