mánadagur 31. desember 1962síða 3
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Er ASS SNES
31. desember 1962
SOSIALURIN
Utgevari;
Føroya Javnadarfløkkur
FERDAÆTLAN
m.s. »BLIKUR« ella
1963
Ur Aalborg
Prent:
Blaðstjóri:
Preutsmíðjan á Heygsbreyt
Vili Sørensen
annað skip |
Ur Føroyum Ur Keypmannah.
3. januar 7. januar 11. januar
18. 21. 25.
1. februar 4, februar 8. februa:
15. — 18. 22
I. mars 4, mars 8. mars
15. 18. 22.
29. 8. apríl 10. apríl
19. apríl 22. 26.
3. mai 6. mai 9, mai
7. 20. 24 -
31. — 4. "juni 7. juni
14. juni 17. 21. —
12. juli 15 19
26. — 29. 2. august
9. august 12. august 16
23. 26. — 30.
6. september 9. september 13. september
20. 23. 21.
4. oktober 7. oktober 11. oktober
18. 21. 25.
1. november 4. november 8. november
15. — 18 22 -
29. 2. desember 6. desember
13. desember 16. 19.
Pf. Skipafelagid Føroyar
pE —
Skipafelagið Foro
TELEFON 1225
Térshavn
Le
120
lágur upp og niður, girður frá haganum vid grótgorðum. Neyst
á bakkanum og lynningar oman á sjóvarklettin.
Miðskeiðis í bygdini tætt oman fyri neystini er eitt langt, re) 0-
málað hús. Tað rýkur so lystiliga úr tveimum skorsteinum. Ein
eldri kona stendur úti á túninum og hyggur niðan á Skarð, har
bygdagøtan fer undir sýn. Her verður mannagøtan nýtt enn;
tí eingin vegur er komin so langt. Henda konan er móðir Tor-
mann, einkjan undir Reyni. Hon hevur fingið bræv um, at sonurin
skal koma til bygdar í dag við gentu síni. Men enn er eingin at
síggja har uppi á Skarði. Nú skuldu tey havt tíð at verið har, tí
ikki vegarendanum. Men hvussu birgt
havnakonufólkið var at ganga. Einkjan undir Reyni fer inn aftur
og setur seg við komfýrin. Alt er liðugt at taka ímóti teimum.
Degurðin kókaður, borðið reitt, sengur reiddar og kykað í ovn-
arnar. Hon búði einsamoll saman við einari ungari gentu. sum
var so langt av ÓVÍST,
stóð í handlinum.
Móðirin var ikki trygg fyri,
sonurin hevði fingið aftur at sær.
hvussu hetta konufólkið var, ið
Ikki ti, hon hevði einki ilt hoyrt
um hana. Tað var longu langt síðani frætt til bygdina, at Tor-
maður var leysagiftur við einum havnarkonufélki. Men eingin
hevði fingið seg til at bera sovorðin tíðindi inn á mammu hansara.
Um eina løtu er hin gamla úti aftur á túninum og hyggur. Ju,
tå koma tey oman at geilarliðanum. Hon verður standandi og
bíðar.
y fremmandu hitta ongan á leiðini oman gjøgnum túnini.
Sóu okkurt menniskja; men tá ið tey komu so langt, var tað
horvið. Heldur ikki í vindeygunum, sást fólk skortast. Hóast tað.
kendi Tormaður á sær, at oll bygdin kagaði út millum hjalls-
rímar. úr úthúsdurum, inn frå vindeygum stærdu forvitin eygu
at teimum. ySkamm fái hana, skinnfríð!< sigur ein
eldri kona. »Ja, hevði tú' væntað, at Tormaður undir Reyni kom
dragsandi eitt trefsali norðan úr Havn?<, sigur ein onnur. Hon
hon er
DATE SEES SEA KE DIEMS
NG KE TI SEE
ON NØ ILLS"
Nr. 87
—
ESKE
= TI:
Setið av! SERRA BANKAN
1
Har stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu
INNLÁN
i '
við 3 mánaða uppsøgn 4% pro anno i
BANKABÓK 314% pro anno Fl
KEKK-KONTO 2% pro anno
TORSHAVN tlf. 1350
Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum í bankanum keypi jánsbra
við løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við umleið 7 % rentu.
ÚTBANKAR:
Á Eysturoy: Runavík, tif. 7227 Í Norðoyum Klakksvík, tif. 5274
fix! M í Suð : Tvør« } Í
Fuglafirði tif. 64 SuGurey: — 1YDrOYI |; :
; ú 2 H b; t
Lorvik, tlf 7 Vír if. 130
i 1 A mis *
Skála, if. 7053 í ; .r ”
- + Í Vágum: Miðvági, tif. f
í Norstreym: t 3 p 1 ;
t 6 í
Kvivik tif. 14' Sørvag tif. 88
PEDE SO NE RSS SD JJ SKATT DD ET TR DERNE SEA
TO LOE DA SE 7 TD UD
FÆRØSK MARGARINI Í Á 2 ttur
H | i ct
fef na Á i Á
VITAMINISERET all, sum hav vhent hús síni.
FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKI tikið tey miður ella annað tilik
Í > SUM } se €
AO ON BEKO ONE CARTA DBS AP SØVN UN OMA UD Á Y
pa — —— ——— en | Skyldigan at rinda húsaskat
Í n Ya Í ;
| {
ynskir viðskiftafólki sínum gott nyttår við tøkk fyri |
| gamla rið. TORSHAVN } ING-
| H Å NEVNI 4?
|.
Kunnger
Tað verður her gjørt kunnigt, at býráðið í 1963 hevur fund
og 3. týsdag í hverjum mánaða, kl. 20 við hesum undantøkum: Ein álítandi senta. sum
í januar verða fundirnir 2. og 4. týsdag Von | 14 flúgmin .. i, 7 pr
apríl = — i. og 4. týsdag við tað sema,
í julí verður bert Í fundur: 1.” týsdag
; . #1 NO I HOKku
Tórshavnar býráð, 20. desember 1962 |
121
visti líka. svarar tann fyrsta aftur, »ta 10 eg var ung, mu! (
fáur vera. sum beyð seg fram til leysagiftu, uttan trels: lin
»Oho!« talar ein gamal at á einum bonkarenda. >Ha |
tú nú. tå er firs. Tá ið rú var tjågu, tók tu menn .. .«
Hon sló eftir honum við einari sleiv. hon hevor í hondi
Fey komu oman. Móttokan er hjartalig. Einkjan fær tey inn-
um. Henni dámar Elspu beinan vegin. Henni er einki I 3
og prúdligt fólk. hugsar móðirin vid sær. Um ei var ikki
mød? Striggisligt at ferðast so langa leið.
Nei. Elspa var ikki móð, meira at siga ein hvíld at sleppa
t
teimum tl
ikki oftari enn
beyð
úr húsunum. Tað var
so góðum líkt at hoyra. Hon dogurðaborðið
beinan vegin, tók eitt fyriklæði at binda upp fyr! seg. M
»Nu skulu tygum seta I
upp á Elspu. stoðgað
Í Í spa
sum vis frid borðið
bað geva sær tað:
og lata meg renna.< Gamla hugdi
Tað var okkurt í eygunum,
hond-
ini. men segði henni ikki ímóti. sum
gjørdi, at hon læt hana ráða, setti seg borðið undir liðini á
soninum.
Tá ið døgurdin er og Elspa hevur tikið upp aftaná,
liðugur.
seta tey seg inn í eina aðra stovu við einum kaffimunni.
Tað er so nógv, móðirin vil hava at vita. Alt er so nog
broytt har norðuri hjá tykkum, síðani eg var í
»Vit her suðuri halda tað er í so
Havn fyri einum
tríati árum síðani.“ sigur hon.
nógv. Og kanska alt ikki er til tað betra. Nú komi eg ikki út um
eingjargarðin longur, Men eg hyggi
Tað er mest sum fólk nú á dogum heldur minni um seg enn áður.
Tað tykist ikki vera umráðandi at hava heviskan atburð longur,
hyggja um seg sjálvan
sum vera man. blødini.
at tala sámiligt og fyndugt. Eingin tykist
Tað er ein sovorðin líkasæla yvir fólki.“ - —
helt. tað mundi hava verið nakað I
Haldið SOSTALIN
Men dastið av fólkinum hevði
longur.
Tormaður svaraði,
tað sama áður, ella kanska verri.
ikki fingið orð fyri seg tá. Á grannastevnunum vóru tað teir,
at hann
sum '