mánadagur 31. desember 1962síða 2

Nr. 87 megu heldur dyrka okkara egmu epli, tá ið tey eru góð, | heldur enn útlendsk. Og vit! megu heldur dyrka okkara eg-| nu grønmeti ern flyta fyri stór- an pening inn av hesum góðu og lívgevandi vokstri. Her má handlast og ikki tjakast meiri um ein so einfald- an spurning. Hvat eitt einasta landinum. ikki ut til | Sjá ÍS- ikki | til, skal men at fara siga menn skinn | av gerast í landinum. skinnatilvirkan Ki tilvirkan 1. 1 storri pening hvussu stóra 1 n Vit beina- lendingar hava. nu makta hesa nu vegin, so megu vit læra av ødr- Hettz fyri i samarbeiði okkara búnaðarstatturin V io | um. må rgja landss Ss ting og stýri og á Á vinnulívinum á sjógvi Og G led Diligt! rdr I leikar nógv. har er rembing og gróður aftrat til framleiðslu. lívsúrtak! Vit leggja lív, stórri stórri stórri livkvo- tent Fin spurningurin árið, tann stórsti vidgjørdur seinasta 'elagsmarknaðarsamgorgan. rður hin stórsti og lagnudrúgvast; spurn- > ve eisini ingur í komandi ári! Men hava vit aðra leið at fara enn at fylgja turheimi- num I vóru javnaðarmenn, sambandsmern og gamla sjálv- stýrismenn, sum, seinast sótu ið. stjórnarmeirlutarum og sum høvdu ábyrgdina fyri við- ge hesum spurninginum VEI eir, sum í kol rið, koma at sita við stjórna edini? greitt enn. 5 + hini síðuni, teirri dalig er lív og rembing. N skúli, nýggjur stu- de nýggjur sjómuans- kúlaskipan. hópur iminærskúlum ella yvir alt landið Kunn! er makt. Tad eru x hareftir. Her er at | yr um gangardi fot! Á ir eitt hitt mildasta við | má! i Kortini fórust| ) tta okkara samkenslu við 1 m avvarandi. Tað er ein gleði og us at nú sita tey | eftirv li betri. Hin sosiala || førsorgarskipanin hevur tikið | kan økoromiska broddin burtur! elka linna um harn. | Men okkara menn halda víð- | ari ta ævigu havleiðina, sum | til allar tíðir verður breytin, vit | megu garga, um vit ætla at liva sum fólk her á landi. Gott nýttár! Harrin varðveiti tjóð okkara år komandi ári! | álíkning í Feroyum verður einhvor, | vanliga nýtir annað | til | goldnar | ingarneyndini skeivar upplýsin verður sektaður við, at hann til |kommununa bøtir upp til 10 ferðir tann skatt, hann hevur | Roki | ; royna at bjarga leinum lætlanin | tigandi úr sjónum. seg upp aftur á luftina og fær lat SOSTALURIN Sambært lóg frå 12. mars 1923 um kommunala skatta- ið álíknast skal persónligan skatt ella vinnuskatt, og oll bókhaldsskyldig í Tørshavnar komm- unu biðin um annaðhvort sjálv ella við fulltrúa, tó um so er - at geva upp inntøku sína januar 1963 sam- við fulltrúargevarans egnu ábyrgd 1962 ávikavist innan 15. og 31. svarandi teim sjålvuppgåvuskjølum, sum nevndin útflýggjar skatt- Serliga verður víst á, at hann, sum í yrki sínum rakstrarár enn álmanakkaárið, í árinum gjaldarunum. hevur rætt at nýta hetta í sjálvuppgávuni. Hesi utfyllingarbløé verða at !endurflýggja Térshavnar likningarnevnd. Tad verdur beinleidis gjørt kunnigt, at hann, sum ikki i tøk- um tíma gevur upp inntøku sína samsvarandi áðurneyndu lóg til at mótmæla skattaálíkning síni, um hann 380 250, missir rættin á, at skattaálíkningin er meira enn inntøka hansara. kann visa p, Skal hann viðbót. verulig: Er munurin meir enn 259 gjalda skatt av veruligu inntoku síni við 25% Í Hann, sum einki útfyllingarblað hevur fingið, eigur sjálvur at snúgva sær til Téørshavnar likningarnevnd, tå mogulig mis- á undannevne åsetingar hava tok vid útbýtanina onga ávirkan u Persónar, sum eru skyldigir at fora løggildar andisbakur. og skattskyldig deyðsbúgv skulu saman við sjálvuppgávuni | senda inn rakstrarroknskap og uppgerð yvir figgjarstødu |vid rakstrarársins byrjan og enda. Sjálvuppgávur, sum ikki eru innkomnar áðrenn áðurneyndu lønir o.a.m. til arbeiðsfólk sítt. og mugu teir innan 15. januar 1963 senda líkningarneyndini hesar frágreiðingar, sum Um arbeiðs- teir eru skyldigir til samb. 8 34 í áðurnevndu lóg. gevari ber seg undan, kunnu hesar frágreiðingar verða kravdar fram av yvirvaldinum við dagbót. a til Somuleiðis verður kunngjørt, at hann, sum skaða fyri ifreistir í tí fyriskrivaða sniði og rætt undirritaðar, kunnu ikki verða kravdar tiknar til umhugsunnar. | Arbeiðsgevarar verða bidnir um at geva frágreiðingar um kommununa miðvíst gevur skeiva sjálvuppgávu ella gevur líkn- | ella oO ir um inntøku ognar- og forimunarviðurskifti síni, svikið. Øl! og bústað (gøtunavn og ikki mis- at skriva nøvn á sjálvuppgávuna, verða biðin um húsanummar) skillig: so tey verða skild. Húsaánarar fáa at vita virði av bústaði í egnum húsum tlf. 1068, Rektarsgøtu 2, Tórshavnar líkningarneynd. við at venda sær til líkningarneyndina, Heðin Brú: LEIKUM FAGURT … IX. t heystinum seinrapart litli tekur leggur tann strandfara“ Havn æsingarnar Ein á báturin úti Dúgvan frá bryggjuni í og leiðina oman Hann veður av tungum farmi. sær sum frægast. gjøgnum fjørdin. um á dekkinum. hesum rokanum balast nokur ferðafólk. Tormaður og Elspa eru við. Hann hevur ruddað burtur hoykt seg niðurat. av ølkassa, so hon fær Sjógvur gongur ikki á. Tey høvdu ikki ætlað sær Tað er so góðum líkt. suður fyrr enn til jóla. Men so kom meðan Tormaður hevði heystfri frå ievði verið hjá honum um at fara við tað brádliga á at fara nú, Olgar Mørski Í hesum fartinum, so hann kundi tala vid teir framtaksmenn, var at bjóða haðani sunnan til ein fund skúlanum. sum Havn um ta politisku støðuna í oyggjunum. Tey sita og hyggja upp á landið, sum reisir seg svint og stein- Nú er ív uttan onkur fjaðraleys æðan. ið damlar inni við klettin, nokur og bidar efti eingin málan longur, einki veingjasuð, einki I onkur fåli og fálig ærin, ið strevar sær ri bakkatromini. Fuglurin er farin. Landid stendur r vetrinum, sum stormarnir, tær longu nætur tær Og so kanska, nú fer at draga upp í seg: nar, vátu, gráu vikurnar. tá ið gomlujól eru nakrir áhaldandi ið sólin vinnur farin, eitt sindur av kava, skínandi dagar, tå Få ci II ið at skyggja so óendaliga reint I ikki hægri enn > p 31. desember 196 — ——w Keypa væl hagreiddan feskan fisk Tað er neyðugt, at fiskurin er væl blødgadur Pi. BACALAO MØNS 775 70 ET FOLD LØG DET ENSOM MEN SMD DNK SE ENS NORDOYA SPARIK ASSI tif. 5043 stovnadur 1919 tif, 5043 Sparikassin er opin kl. 10—12 og 14—16, leygardag 10—1214. Lån verða givin móti veð i jørd og bygningum. Renta av innskoti er 3% % p. a. og av innskoti uppá uppsøgn 4 % p. a. (10 NÆ SO OR DE FO LSR | GROT OG SKERVUR | ØIN, ið vilja keypa skerv til kommunukantórið. Grót og skervur megu vera goldin fyrst, verða heimtað. Bilstjórar verða at teir ikki kunnu heimta grót ella skery uttan við einum limi av vegnevndini ella einum umboðsmanni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA ella grót, eiga at venda sær e € áðrenn tey ámintir, —— [19 ) og alhvítt fyri okkara eygum, sum í mánaðir bert hava sætt tað grómuta, tráskitna hålvalysid og tað dunandi ogilvatnið. So leingi tey sigla fram við Streymoyarlandinum vestureftir. smátosa tey um tað, tey síggja, og um hvussu tað nú fer at vera koma suður. Men tá ið tey koma so langt. at útsýnið vestur- eftir letur seg upp. tagna tey. Stara bara. Ein lota gongur í tøgn. Fá sigur Elspa stillisliga: >Tá ið eg síggi vestur henda vegin. berst mær altíð fyri, at Føroyar sigla ein skipafloti á ferð, á veg onkustaðni.< ikki ólíkt ti,« eisini hava lyndi til at kenna seg s ganga og kenna s har burturi, ikki í gevur huganum ov langt boð. »Tad er svarar Tormadur, vog at føroyingar eg á veg. Tað so hann hevur igla, slota eftir onkrum, sum er eygsjón enn. er mest sum hetta lyndi til at renna frá tí, sum vit eru í holtur við.< Dúgvan sjaggar vestureftir, stødgar í smábygdum á leiðini, leggur varliga at og rættir ein tómligan postposa á land við há- tíðarligum spjaldri á, lítið minni enn posin sjálvur. Kanska okkurt innkalt og stívbeint av glidur ferðafólk krypur sær eisini upp á land, at sita so leingi skorðað í dekksrokanum. báturin inn í ein stillan poll og bindur við land. upp á bryggjuna, leita fram at einum bili, sum skal fora tey longur fram eftir oynni. Men fyrst mugu tey bíða, meðan góðsið verður skipað upp í. Og tað verður sama lagið, sum umborð: posar, ferðafólk, kassar hvert um annað. At endanum verða ein ær og ein tík blakaðar uppí, og fólk verða biðin um at halda teimum, so tær leypa ikki útav og At endanum Tormaður og Elspa sleppa sær beina fyri sær. fia Á eini fláari fja bæði Elsp: trunki eitt sindur upp frá bakkanum. Kirkja, kirkjugarður, skúli. Bourin langur fram við bakkanum, Hasidu móti vesturhavinum liggur bygdin. tey i og Tormaður eru á veg til eini fjeruti hús í einum Gomul bygd, nógv eldri hús.