mikudagur 16. januar 1963síða 3

16. januar 1963 SOSTALURIN Nr 4 — —— — — SOSIALURHN Utgevari; Føroya Javnaðarflokkur Preutsmidjan á I ALMENN LICITATION Blaðstjóri: Villi Sørenser — — … F ø .. A p ur | í VI 8 i € GG nustio og" H H > FÅ . ".. . R » Fr á 5 BYGNIN FG eimastyrisiogin Í Á de ! - (405) 6 (8 7 #9 g . ur mm a > i . AM rå % (á + - H ITT av høvudsmåjllunum hjå sum er in heimastyri Mi, i 5 9 ON 8. I í í nýggja k stýrinum er alt | men « jál - | tal 1 Vv h Im tyr lóg 1 sum t gl la I eink 5 4 ' t fingu i 1948, og ) i hes ; n tíðars} hevt ynst ein! LANDSINS sty i i sera góð st skip Y veittir n rra, í H »kkum tað sjálv t eru lyt gl | I H tørir 1 t y 13 VIT I k i Í rbeitt 1 R V y ; eldisflokkurin h VSII l | t - ' seg 1 t i y VI I i ð På 4 nen KO hev v hesum ve eru sI he Í í ckum % k 1 Mir FE l Un ori >y IM . LOK | t , urin hevur frå fyrstu tíð ver 'akta landsins | ir. er brotseer Byggir vi me í t , æ ) 4 - ; FR Á þí a i 4 1 ; | # o% Í ; M Í * 5 É A men hesin flokkur hevur ikki sunnum hugsunnarhát | ' einans sett stuðlar undir eitt um ti, ið demokratiska sam- | pa = | j. C. Sval 14 Felf. 2731 landsstýri við stórum meiraluta felagið hevur bygt á | EDT Þa — 5 | | DA | —— — —— — | SNAR- [i MANKL UNA ) gningu Í í ; 2. 21, : . || tra í : ; h Í Heldur tú ikki SOSIA!IN? É vere | 8 4 ÞIS“ , PPP! || So bílegg hann hjá postverkinum! | | SNAR Æt Måling og p so Hil MValinøg og tapet ann | | SINAR-VISK | Máli! 3 7 tapei Á | | H LOr19 } H £ í Í B bÁ á Á I FOF (i | Þá * Fo i | øgøta 14 Í | GRÓT OG SKERVUR | 5, &, B Á Bun) Í ||-- - - — ne „Í Øl, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda LEIGA RUSSISKAN VATNBAT Rx Hogs af] Le | Tr mmm mm sener —————— til kommunukantórið si Grót og skervur megu vera goldin fyrst, áðrenn tey ; ; | z 2 vatnnerð Kom ar tu veroa | á GI o > 6 Í ar mtad | , ; i ; 7 í r f H 0 - ? verða heimtað. 1 ; i Havn, so tr atnid stødugt } SJKIPa e agt FØørovar Bilstjórar verða åmintir, at teir ikki kunnu heimta bæði summar vel Men i = a erót ella skerv uttan við einum lími av vegnevndini ella I t hi n lk ' | TELEFON 122 x y . rl skan tangab f i einum umboðsmanni fyri kommununa L il t flyta vatn ur || 1 FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA hevur landsstýrið íkki byriað , Heðin Brú: LEIKUM FAGURT | 132 | somikið beiskt, at hevði hann tað rætta hjartalagið. hevði hann ein fund, at tala um hesi viður ti. 7 erður s. Østa ikki dugað at sitid kvirrur so leingi. Ikki hugsi eg. vit skulu geva I gerð. Ég eri móður og satt at | í ndur brotin eisir manninum ov langt bod. Men eg haldi eisini, at vit eiga at tala so eg ætli at leggja frå mær við hesar nýggju menninar fåa ein flokk afturat « tid hæt Tå reisist S I Johan I I y U sa isligt.« i hasum tú segði, Dánjal bóndi. Hav ) mane; tið og san Sámal Jóhan sigur djúpthugsandi: »Matstrev er kanska einki um hatta gjøgnum árini. Tað var eir ukka, at samarbeiðs at kasta eftir manninum, einki ilt í tí, um Bakka-Hanus vil hava menn uttanlanda vórðu lagdir undir hat, at upphavsmenninir ti: eitt sindur av meira matstrevi inn í tingarbeiðið. Men nú ei rørsluna vóru tiknir sum mótstoðumenn. at hetta varð tuet niður vita sær hógv, so matstrev etur ikki alt undir seg.< i ungdómin, var okkum til stórt Ogag! Dånjal bóndi suffar tungliga: >Ég ræðist! Nú eru vit so gamlir Eg skilji væl, at Dánjal bóndi er móður og vónsvikin. Sjálvur báðir, mín góði vinur Sámal Jóhan, og hava í felagsskapi roynt at ætli eg ikki at leggja frá mær beint nú: haldi tað stendur ov illa til hildið í oyruni á Punthavn, Skal nú aftur ein mannvargur bróta í løtuni, so vil fólk hava meg aftur, skal eg hanga uppii eitt sindur seg inn í tingarbeiðið, er væl best. vit leggja frá okkum báðir og enn, hevdi havt hug at kunnað dugnað eina hond við at fingið lata yngri menn koma framat.« rørsluna aftur á beint. Tað er alsamt mítt álit, at hvessingarnir eru Ein annar fundarmaður: »Lika frá fyrsta degi hevur klovningur verið í framtaksflokkinum. Tað, sum vit, ið byrjaðu tjóðskapar- rersluna ætlaðu, var at menna okkara tjóðskaparliga lív, at vinna teir fáu og vit tey nógvu. Tað var kanska ikki verri, um ein nýggjur flokkur kom, so vit sluppu av við hesar vesararnar.< Tað fullu ikki fleiri orð. Fundurin var lokin. Fáorðaðir og hugs- tí rættingi og skapa tí tey bestu gróðrarlíkindi við at upplýsa unarsamir søgdu menn farvæl og fóru hver til sín. fólkið. Hetta var eingin ótrodd geta, vit her vístu á; menn um all Tormaður fer út í bygdina at finna Elspu. Hann hugsar nógv nordurlond høvdu longu slóðað hana. Hetta var Grundtvíkar um hetta, hann hevur hoyrt á fundi, hetta teir báðir gomlu log frælsishugsan, sum skein um londini og festi í her við ....< tingsmenninir hovdu sagt sáttliga, væl umhugsað, álvarsliga Dánjal bóndi: >Ja, beinan vegin vóru menn uppii, sum fataðu meint. Eingi goyggj, einki vos. Undraðist bert á, at teir høvdu nytt so hørd orð um Bakka-Hanus. Men tá ið hesir hóligu menni- «dn tanbendr harð Gutbelt termostatstyret ikki henda felagsskap, men vildu seta knívin á ell bond, sum knýttu okkum til líkasinnað uttan fyri Foroyar. Her varð elvt eitt nir høvdu so sagt, mundi eitt grundarlag vera í tí. Hetta var nýtt Pit VALDEMAR LØTZEN - — — bróðurstríð, sum alla tíðina hevur verið okkum til bága — og til gagn fyri mótstoðuna her heima. Mangan hava vit havt meira strid av hvessingum ;mnanflokka enn av argastu fhaldsmonnum.« | Og nú er so rerslan einaferð endað í orðaleiki og óvitaskapi. | Allir skilamenn síggja, at her má vend koma i ...e >Men tað verður eingin bati i,« hvessir Dánjal bóndi, mat binda | fyri Tormanni, at tjóðskaparrerslan her hjá okkum í grundini var ein felags norrøn rørsla, og at tann felagsskapur, sum var um hana í Norðurlondum, átti at vera okkara styrki.