mánadagur 18. februar 1963síða 2

SOSTAL U RIN febrvar 1968 Makin finnst bara hjå kannibalum Nr. 13 FØROYA BJOR Happadråttur oO olitisku morðanna londum |in fyri tingsins veðhald var, at g p | sjálvur P. M. Dam skuldi greiða = SLK STR | atkvødu fyri, at hvørki hann ella | MEIRI ENN MARGHÁTTLIGI Í nakar, sum hevdi sitið í stýrinum | Hósdagin 31. januar 1963 varð trekt i FØROYA BJÓR Mær var lesandi grein av Sieg-| tingsmannin Siegfred fáa tað ráðið, | fyri A. T., skuldi veliast i stýrið | happadráttinum. fred Skála, løgtingsmanni, | har ið at tað er best fyri hann sjálvan af | tå aftur ella nøkrum sinni i ævig- | Vinnarar vómi hann ein og hann od Sér at | Flpeel til, jú hann býr í glashúsið um tíðum. | Bjarne Zakariasen, Streymnes, gera á fundi í Havn til seinasta, Heldur hann, at menn hava| soleiðis jakstraður frá A. T. av | Ee 2 løgtingsval leggur á kroppin á P.| gloymt Tinganessakina. | fólkaflokkinum kom P. M! Dam | vann eina stýrisledu. M. Dam og brikslar honum hans Har fór eisini fyri bakka, og einki at hava við A. T. meiri at) Jonhard! Hansen, Lorvik, hut i A.T. og ødrum fyritøkum. spældi ikki harra Siegfred Skála | ver, og kundi soleiðis hverkt | Karlina Jacobsen, Funning, Å ER an hø undrandi, ti gin hoxtssealluna? : Í rætta tí eina hond ella volda tí. Kristian Johannesen, Víkum, Klakksvík, vat hevur hesin harri >presteraðx? g heldur hann, at menn hava så 2 : , pr Eg minnist meg hava po hans-| gloymt alla ferðirnar, borgmeist- | AR fólkaflokkuri ; fvlei Jógvan Fagraklett, K Mafjøro, ara navn undir einum bønarpetti í arin vid atburði sínum hevur fing- | Aar óku ro Se NÁ | vunnu 1 ks. FØROYA BJÓR mineralvatn hver. »Dimmalætting.« | 10 Havnar borgarar at rodna. Ur. driftini. gl : Tá tygum hava eitt ella fleir!' sett av kapslum við numr- Í hesum petti biður hann P, M.| Tað er íkki altid, harra Skáli, at; LD ] , | unum frå 1 til 10. send teir til: Dam so bønliga um fyrigeving, tí ein hittir ein bát, ið kann ferga | 2 ndir P- M. Dams leiðslu tapti | mann hevði borið ósonn tíðindi. | ein aftur til staðin, tá ið ein hev | hit almenna ikki eitt oyra uppá | út um landið um hann. | ur verið ov høvurtungur po | Vil hesin maður eina ferð enn! - Hetta er sannleikin. | . ” koma sær i ta ikki stuttligu stødu| Og heldur er ta engin loyna, at| Tapið, sum órættvísiliga komst | a Á ut noyðast at tryggla P. M. Dam | menn rista kross fyri seg fyri hans | av A. T. kom tå ið fólkaflokkurin „Á“ R Á um at lata náði ganga fyri rætt. | ara borgmeistarahúsarhald. | hevði koyrt P. M. Dam frå og tik- a Tað er ikki sagt, at P. M. Dam Tad hevur verið ein lukka, siga |ið alla ábyrgdina, alt annsvarið steppur honum frå revsing ella at »kålegar«, at tað hava verið so | fara inn um, um tað verður ov| ovurhanda góðar tíðir í Havn "| Tilika samtykt, tílíka forfylging, galið við útspillingini. av javnaðarmanna = landsstyrisins | sum fólkaflokkurin saman — vid | Latum okkum lata harra løg- | åvum ella hevði verið heilt gal- 'fylgisneytum settu ímóti javnadar- | AE ið og ikki bara periodiskt gjald-| manninum P. M. Dam hevur eing- … | slit. in sæd maka til i Nordanlondum. | FØROYA BJOR Sannleikin | Ein skal fara til kanibálarnar og KLAKKSVÍK , =. | Men at hann sum følkaflokks- | politisku morðanna lond fyri at Trekt verður aftur 28. febnu ánnincar verða tá trivist best maður skal hætta sær at nevna A. | finna nakað líknandi. | rekt verður allur 2 ebruar, og vinningar verða ta: P.s vannlagnu. I skíur og 4 ks. FØROYA BJÓR mineralvatn. Sum tann leiðandi flokkurin av| Afinná at P. M. Dam hevði Bid um tað besta, bid um FOROYA BJÓR sjálvandi. áráfarnu Jandsstyrissamgongu vann | fingið til vega tann pening, sum ANDLÁT javnaðarflokkurin = valstríðið, so-| landsstýrið hevði bundið seg til at ; leiðis at samgongan misti ikki/|vedhalda fyri eina hålva millt-| Niels Pauli Nónstein, Hvalbæ | , mcirlutan. og skuldi tað tí verid| On i láni til endurreising av A. | andaðist á Landssjúkrahúsinum GROT OG SKERVUR møgulciki fyri framhaldi hjá somu | |“, gjørdi fólkaflokkurin ta sadist- | hósdagin hann var 46 ára % samgongu, men so varð ikki. Og isku gerð at proklamera, at treyt- gamal ØI, ið vilja keypa skerv ella gråt, eiga at venda sær metum, og at:ta8 falla harð og FÆRØSK MARGARINE Grót og skervur megu vera goldin fyrst, áðrenn tey kvøss orð. Ti tað var neyvan nak- | o T | verða heimtað. ar ið droymdi um annað, enn at Vi ta N O | | Bilstjórar verða åmintir, at teir íkki kunnu heimta øama samgonga kom at sita Við gråt ella skerv uttan við einum limi av vegnevndini ella komandi á åt | VITAMINISERET einum umboðsmanni fyri kommununa. Nú er tað so, at tað er mest- ' sam bara tann eini flokkurin av| FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT | FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA gomlu samgonguni sum stendur) — ——=—— fyr: skotum, og heita er sjálvandi | åkki rætt tí sambandsflokkurin $menn) eiga ikki minni skot fyri | Heðin Brú: LEIKUM FAGURT … mína karkaligu gerð við at fáa 153 154 fuvnadarflokkin út úr landsstýri- | m— ligu evrigheitini. um hon fær at vita. hvussu vit hava gjørt við frá teimum. sum harðast trokaðu á, at teir skuldu bíða so og se ja sambandsmenn vår Uftan | roknskapin ?« leingi men meira borg fingu teir ikki. va teir størru karkarnir. , ; , ap ) Hvert oyra, sum hoyrdi sam »Hon fer at døma okkum til bót og straff. Vegurin sum førir til bandsflokksins formann Johan | lívið er trongur, vandarnir eru nógvir fyri tey, sum vandra hann. Nú fór Bakka-Hanus út á ferð. Ikki handilsstjórin, men trú- boðarin. Hann fór at vitja bróður og systrar í Harranum. Lands- Poulsens úttala seg valnáttina um' Men hon fær einki at vita, tað er veruleiki aftan fyri tey tølini, #rslitið, var ikki tað minsta í iva | eg havi sett upp,« sigur Bjarni Berg. savnin skuldi fáast í lag. Þ BG hansara, hvussu hann »Ja, men um nú øvrigheitin spyr hesar nýggju menninar, vit Landssavnin var í grundini frammanundan. Smáflokkar, hvor vildi stilla seg fyri eini samgongu . : 7 4. P í . le skylda til... ...7<< við sínum samkomuhúsi vóru víða um oyggjarnar. Aðrastaðni við javnaðarmenn . rr Eftir Jóhan Poulsens rødd at »Ja, teir leggja roknskap fram, sum visir, at teir eiga hjå okkum sótu einsom systkin í Harranum við ongum samkomuhúsi. Tey hoyra, so var maðurin ikki sort | tað, vit hava sett upp. Teir vita alt, skilja alt, og hava egnan rokn- ætlaði hann eisini at vitja. Øl vóru tey so aftur við felags trúar- æppóstur = uppá veljararnar fyrt) skap. sum vísir hvussu skuldin er komin og alt.« lag ein eind fyri alt landið. Men tað, sum hann nú hevdi fingið kal! pr støduiakan | »Men um teir nú svíkja okkum, krevja hesa tilgjørdu skuldina til at gera var, at nøra arbeidsøkid hjå øllum hesum systkjum at tað ti vera ag : : e . KL . . , . * f1.; : ' orn Sag, al hava | inn ?« rædist stjórin. Harranum, til ikki bert at snúgva seg um himmiríkis sakir. men mvynaðarmenn (flokkurin) nóev ilt sm ; ; Å KL: ; ; ; p 3 ; teir fáa einki burtur úr tí uttan at eisini um jarðaríkið. Land og fólk var í neyð. Nú skuldi Guds >Tað nyttar teimum einki. æt minnast gl | opinskára seg sjálvan sum falsarar. Um tað skuldi staðið á, kann sjålvstyrisflokkinum fólk stíga fram og bjarga úr neyðini. Hetta var tann nyggi boð- #0 er tað íkki minni at minnast æambandsflokkinum fyri tann ljóta | eg altíð prógva, at vit skylda teimum einki. — Ja, vit kundu enntá skapurin, hann hevði fingið at bera. atburð, hann sýndi stevnt teimum fyri svik og sloppið væl burtur úr ti, so góðtrúnir Á tambi av heilagum anda, steig Bakka-Hanus upp á talara- Uma SE SÉR harmar | hava teir i grundini verid. Men tad gera vit sjålvandi ikki av stólar í samkomuhúsunum og bar henda boðskap fram, talaði ywir, at flokkurin íkki kom aftur) …" Á : Á 1: , , ; . ; ; , á landsstýrið o | menniskjansligum grundum. Og teir vita ikki hver av ødrum, við myndugari rødd um sínar opinberingar, sítt kall, sín bardaga a ið, og í hesum ivast A ; . : : - ut å R eingin, men teir vildu bara ikki | kunnu ikki tala saman og yvirleggja nakað um hetta.< við Gud »Tit, sum eru Guds dyrabaru børn, ið frelsarin hevur hava eina samgongu við javnaðar-| — ”Hvussu nógvir eru teir?< bjargað til ævinliga sælu við sínum heilaga blóði á Golgatha. menn; men hevdi tid verið møgu-! >Bert fimm. Er tað nakað ? Drúgvast finna vit fimm hugsjónar- farið nú, tá id løgtingsval verður aftur og atkvoði fyri okkara val- keiki hjá teimum at fingið eim | menn millum øll tey nógvu viðskiftafólk, vit hava. Sjálvt í tí arga evnum. Farið út á gatur og strætir og tali við menniskjuni og um- wttanum javnaðarmenn < . : - P cc: 2: „ + 3 80 staðnum Sodoma vóru fimm. vendi tey til at vera livandi steinar í guds pavlun á jørdini Og høvdu teir ikki hvert seg tað | bei af x c . R líti á tað, tykkara løn skal vera stór pá tann eina dag. Ta stråøld. minsta við. Men henda møguleika | Bakka-Hanus var nøgdur. Við Guds hálp fer hetta at laga seg. høvdu teir tíbetur ikki. | Hann gevur fulltrúanum hondina og takkar fyri hjálpina, sigur, Nei, lat okkum javnaðarmenn | tað er ein dýr náðigáva, at hava fingið so gott fólk at hjálpa sær. vera ærligar ikki høgga | Lovar at minnast hann tarn dag, felagið er komið so mikið upp- evgun Ú i guni úr ti eina ravninum ti SAM | undan aftur, at tad kann takka við pengum. bandsravnurin er tann skaðiligari . | Eftir henda dag lætnaðu høttanirnar um húsagang nakað av, og bert Hetta nýtist eingin at vera í ; Á IR bv ; ; , I. iva um | so nú var vón um at felagið fór at hóra eina tíð enn. Tá ið Javmaðarmaður. neyðin var størst, var hjálpin mangan næst. Teir fingu tilsøgn sum nú er i Føroyum, skulu vit guds úrvaldu broyta til gulløld, tá ið oll neyð og øll fátekt skal hvørva.« Uppímillum kom flogið yvir hann, tá ið hann profeteraði og við ermunum á lofti útlegði Guds vilja og vegir fyri fólksins fram- tíð. Hetta festi í hjørtuni. Boð gingu av hesum gudbornu rødum so vida sum systkin í Harranum funnust. Sovorðið hevdi eingin