mánadagur 18. februar 1963síða 3

18. februar 1963 SOSIALURIN Útgevari: Føroya Javnaðarflokkur FISKIMARKINI UNDIR seinasta landsstýri vóru loystir fleiri fiskimarks- | spurningar við so góðum úrsliti, at ein mangan mátti undrast yvir, at slik framstig vóru gjørlig í einum tíðarskeiði við so miklum fiskimarkstrætum. Ikki var so lætt at fara til verka. Í Føroyum vóru vit bundnir av hinum vanlukku 12 ára sátt- málanum um 3 míla markið, ið undanfarna landsstýrið heyði fingið í lag. Prent: Blaðstjóri : Preutsmíðjan á Heygsbreyt Villi Sørensen FARID var til verka vid miklum ågrytni. Hitt fyrsta mikla framstigið var, at 1955- såttmålin varð broyttur. 12 míla mark var lýst við Foroyar, tó við undantaksreglum fyri bretar, sum visssar árstíðir fingu rætt til at veiða inn at 6 míla markinum, Sáttmálatíðin varð stytt við 4 árum. Eisini eitt bragd. Seinasta stigið í hesum máli var uppsegnin av sáttmálanum. mist oll fiskimidini. Men her var ið vinnast kundi. Eisini á Vit tað aftur, høvdu vinna UNDIR Íslandi lagt til brots at hesum eki var undir javnaðarleiðslu at vinna Íslandsmiðini aftur, heilt inn at eamla 3 míla markinum í stoðum. Hatta var mikið framstig, ið hevur g ivi fiskimonnum og samfelagnum góðan vinning. VIÐ Noreg vóru vit eisini óhepnir, tá Noreg setti 12 míla mark: men eisini her var borið so í bandi, at tað eydnaðist okkum at vinna somu rættindi sum bretar: veiðurættindini inn at 6 míla markinum í 10 ár. Hetta var framstig, um enn ikki í tann mun sum framstigini undir Íslandi. TAKA vit so teir vinningar, ið gjørdir eru í Grønlandi, ber ikki annað til enn at ásanna, at ongatíð er vunnið føroyskum veiðumonnum slík veiðurættindi bæði nývunnin og aftur- vunnin. Nú stendur á hesum landsstýrinum at vinna tað, ið eftir er. Alt er lagt til rættis av undanfarna landsstýri. Eftir er bert við skili og skynsemi at leggja síðstu hond á verkið. K eypa væl hagreiddan FESKAN UPSA Tað er neyðugt, at upsin er væl bleðgaður Pf. BACALAO Lýsið i SOSIALINUM eydnan vid, og tað eydnadist hesum stýri ilt Ni SOSTALURIN LSI Erlendur um Håkun og fólkaflokkin sigtir feskan fisk | Hakun Keypa væl hagreicdan Diur- Tað er neyðugt, at fiskurin | er væl blødgadur trone: á bone og såe sum han! kh 1 o ør m sum Vers SjótiV Y rist andstødumer rb: { ” fólkaflokkin 14 "Diember Skipafelagið Foroyar Vi hug a eingin kam de Hákunar ørn so hart TELEFON 1225 sum Erlendur 4 en rjardi reiðingin undar Torshavn TRYGGINGARSAMBANDID hoyrt áður. ein nýggjur profetur var upprisin ímillum okkum. Samkomuhúsini fyltust meir og meir, so hvort hesi tíðindi rukku fram. Sinnini upplótust fyri hesum spildurnyggja, at Guds úr- valdu skuldu taka ta politiska ræðið í landinum Bakka-Hanus gleddi seg eisini Harranum vóru at finna millum handilsfólk og skipaeigarar. Tað yvir, at serliga nógv systkin í sást undir borðhaldum aftaná fundirnar, tá ið fólk upplæt seg fyri trúboðaranum um síni loyndarmál. Tey segdu við hann: >Tú hevur funnið tey rettu orðini fyri tí, sum alla tíðina hevur búð í okkum, men sum vit dugdu ikki at siga.< Men trúboðarin segði nei, hetta eru ikki mini orð, men harr- ans, eg havi bert fingið tey legd í munnin at bera tykkum, kæru vinir.« Henda góða undirtøka gjørdi, at Bakka-Hanus fekk eisini mót til at vitja óumvend handilsfólk, enntá i smábygdum. Men nú var úrslitið meira misjavnt. Eitt nú, tå id hann vitjaði einkjuna undir Reyni, mammu Tórmanns. Hann heyði handlað nógv við tey, meðan maðurin livdi. Seinri heyði tað verið minni, sum vera man. men ongantíð einki. Her gekst honum ikki so væl, einkjan var ov mikið hóvlig og bersøgin, helt hann. »Tygum tóku og sviku okkara gomlu trúgv,< segði einkjan og hugdi hvassoygd at honum. >Foreldur tygara tóku sín deyð av tí. Vit her kendu tey so væl. Ringur fuglur, ið drítur í egið reiður, eru vit von at siga. Logið um tey illu orð, tit hava á munni um okkara gomlu kirkju. ikki einaferð fyrr ella síður koma tykkum aftur um brekku. Nei, frá mær fáa tygum onga undirtøku.« Bf. Hede: hør Þa Era Bakka-Hanus royndi vid sinari opinbering, ti bodskapi hann hevdi fingið frá Gudi. Men tað batti einki. Einkjan segði: >Ég ræðist fyri tykkum, sum hava svikið alt, sum fedrarnir hava bygt sítt lív á í túsund ár. Tit høvdu betri berið ófedd.< Føroya Kriggstrygging tlf. 1090 Føroya Sjóvátrygging tif. 1090 Djurl 120 held Føroya Brunatrygging tlf. 1098 Før. Vanlukkutrygging tlf. 1721 > legi skoða I end bæd in utta yg Vit tryggja: hansara gerðir fyri fiskimannin Bátar - skip - veru - hús - innbúgv - AÐ og til „ på jú 1 sur | VE k ferðagóðs - bilar 0. á. hann vera sama hetja ja styrinum I hann } borið Føroyingar eiga at tryggja seg at vid F.F., nú aftan á sa | h h renningin v Suðuovar og Fø i landsins egnu trygging oya fiskimannafelag, vil hann ið hesar linjur skrivar ver I od maður t bleika Erlendsa 611 gerðir Um manseiingi landastýri I 56 num er nú ikki > lagi mundu teir vit: 1 im Íráf Tá dró sinnið at tråbodaranum, og hann fekk hug til at bíta frá | landastýri við P. M. Dam á odd sær: »Tad var kanska líkari, at tygum lótu meg og mínar líkar heli áfram næstu 4 komndi á meira í frið. heldur hugsaðu eitt sindur um tygara egnu. Har På somu uppi bæð gongur ein sonur í Havn. Eri ikki vissur í, at mannaættin hevði hent Á nr Í Få tei, sr Er ka verið fátækari. um hann var Oføddur. Enn hava vit her í Føroyum | andi = løgtingsval = avgjór Inu hildið. tað lítlan trúskap vera móti gomlum arvi, at liva í leysa- | politiskum hung giftu. sum hann ger. 0. Y Bakka-Hanus fór á dyr og sansaði ikki um at siga farvæl. . Betur zekk trúboðaranum ikki, tá ið hann á ferðabátinum aftur til Havnar, sat og talaði við ein ungan skipara, sum átti skip sjálv- Tekk ur. Einaferð í samrøduni, tá ið hann helt tað lá væl fyri, spurdi Hjartaliga takka ollum „Hvussu hava tygum tað við Jesusi?« Skip- Bakka-Hanus hann arin leyp upp. sum hann var stungin og teskaði trúboðaranum telegrammum sum vio gavum, tykkum sum stukku inn á og inn í oyrað: »Halt kjaft vid tínum meyli, at tu skal tora at taka Gud í tin munn. tú sum nústani var uppii at taka skipið frå mær. ilvurbrud 1 goivio Og jørdu leypsdagin hin 26 Tu krámaði tað til tín. tin fani, og eg sum havi stríðt og strevast hugnaligan, takka vit hjartaliga, Elsebeth Maria og Ole H. P. Hansen, Svinoy fyri tí á havinum, siti barur. Hevdi her ikki verið fólk, skuldi eg sorlad skortin á tær.“ Skiparin fór deilandi frá honum. Men hóast hesar stoytir, Bakka-Hanus hevði fingið frá 6um- | vendum. læt hann væl at ferðini, tå ið hann kom aftur til Havnar la um alt sum vidurfarist var og helt standa — — id Fulltrúin spurdi gjøl væl til. Nú var bert beinan vegin at fara undir valstríðið við ollum snildum. seint og tíðliga díkja á hvert einasta n enniskja, ein kom á tal við. t Danmarks bedste øliøkamin. Auto- matisk rundtræk og tækregule- ting. | Pf. VALDEMAR LUTZEN | Torshavn