leygardagur 2. mars 1963síða 2

N:. 17 SOSIALURIN Niggju tydningarmikil oki, har Sovjet og Kina eru Hver er henda ósemja ið ser- stakliga kom til sjóndar á aðal- fundi eysturtýska kommunista- flokksins? 4 ósemju millum Sovjet og USA og 0sam á tann hátt faa allan heimin út 1 bardaga. 0— 6) Hvar er hin størsti vandin mill- um sosialistisku londini: i dog- matismuni ella revisionismuni? »Følksins Dagblað: >Undir nú- verindi vidurskiftunum er revisi- onisman høvudsvandin fyr: kommu nismuni sum heild.« »Pravda«: »Vinstra- opportunism an, dogmatisman og sektgrisman er Blaðmenn í Moskva eru komnir til tað úrslit, at londini eru ósamd á | ; ; 9 avgerandi økjum frá tydninginum av friðarligum sameksistens NØVHOSVADSM lyri Hari kommu- til líkindini fyri at beina burtur ósemjuna. Teir byggja sínar kann- nistarørsluni.« ingar og úrslit á bladgreinir, sum staðið hava í »PRAVDA« í Mos- j Ó kva og >FÓLKSINS DAGBI AD« í Peking. 7) Er Jugoslavia eitt sosialistiskt Nevndu oki eru hesi 1946) hava sjónliga mist sínar mæt- land? 1. Ber til at fremja fridarligan sam eksistens og kann og má ein bera seg undan kriggi? »Følksins Dagblaða skrivar: at tað vilja kid vera rættvis og rættvis kríggi. At seta seg ímóti emun rættvísum kriggi. er tað sama sum styðja borgarligu støðuna At forða einum heims- at forða øllum bardøg bardaga og im er hvert sítt. Aðaltátturin i fridarligum sameksistensi kann ein ans verða nýttur í sambandi við fond við ymiskum sosialum fyri skipanum, ongatíð í sambandi við kúgaðar tjóðir og teirra kugadar.« »Pravda« svarar: >Dogmatikka- irnig trúgva ikki, sosialisman kann sigra í nýggjum londum utt- an bardaga Sosialistisk lond treing fa i till nakran bardaga Dogmatikktirarnir duga ikki ut fata, at fridarlig kapping er hitt mætasta våpnid i stríðnum millum sosialismu og kapitalismu.« 2) Verdur ein atombardagi at enda heimsumfatandi 1 emum ragna- roki? Í Peking verður sagt: »Kemur ein atombardag! verður hetta at gera enda á imperialismuni, men hetta vil avejórt ikki forkoma mannaættin:.< Í Moskva verður sagt »Fin sardagi við kjarnorkuvåpnum verð hin rami undirgangur fyri milg £ ] mir og aftur miliånir av mennt skjum Oyð:ngar y ræduligum materiallum oenum og av øllum jændinum. Teir. sum ikki duga at meta avlæðingarnar av einum bar daga á okkara døgum gera seg sek- in á ålvarsomum mistøkum.« oO 3) Ber tað til at koma ásamt við imperialistarnar? yFólksins Dagblaðk: >Vit eru harðliga ímóti, at ein ofrar frælsið | hjá einum veðrum landi fyri a imperialismuna. eftirgevingarpoli- åsamt vid 100 koma Slíkt tikkur.« »Pravda«: er pst »Kubakreppan varð at báðir partar eiðmum oyst við, góvu eftir við rimulfgum kom promissi Sannur fridarligur sam- eksistensur verður framdur við, uttan tiltøk- at londini avgera stríðsmálini og friðarligum bardaga við um.« o 4) Er imperialisman cin pappíirs- tigari? „Fólksins = Dagblaðe: gera úlon á henda boðskap (fyrstu ferð Mao Tse-tung í »Teir, ið sagdur av »Følksins Dagblað: >Veruleikar istu revolutioneru dygdir og eru vorðnir bagnir sum mýs.< eru og verða veruleikar, renegatar »Pravda«: Orðið »pappirstig- eru og verða renegatar og fráfalnir arik merkir veruliga eina speirek-| €ru og verða fråfalnir.« ing av hernadartiltøkum fólkann »Praydg«: »Jugoslavisku kommu ti tað fær tey til at trúgva, at megi | MStarnir hava gjørt stig at nærka imperialismunnar ikki er annað SÉ8 mlaðu kommunistisku rørsl- enn tóm orð ein ikki eigur mr uni. Teir, ið siga, at kipitalisman lurta eftir.« er endurreist í Jugoslaviu, ljúgva við vilja.« o r .. ! j eT 5) Hvørjir eru teir sokallaðu »ævin 8) Kann ein minniluti í kommu- tyrarnir«? nistarørsluni hava rætt mótvegis »Følksins Dagblad«: >Vit hava meiralutanum? ongatíð kravt, at rakettstødir skul- »Følksins Dagblad«: »Tann veru- du gerist á Kuba, og vit vóru held leiki, at um ein eina ávísa tíð hoyr ur ikki ómóti, at tær vórðu burtur-! ir til ein meiraluta, merkir ikki at tiknar. Vit hava ongatíð hildið tað ein lygn verður sannleiki ella um vera eina marxistisk-leninistiska | vent, Áðrenn spjaðingina í 2. In- stóðu at sveiggja við atomvåpnum ternationala vóru Lenin og bolsje- fyri at avgera alheims-stridsmål.« | vikkarnir minniluta. Vit vilja »Prayda«: >Veruliga hava dog- ongatíð boyggja okkum fyri harra- mutikararnir Etyðjað imperiafjkn- dómi anti-marx-leninistanna.c una við at fáa í lag kubansku »Pravda«: »At tala um ein hend: kreppuna. Teir royndu at fáa í lag! ligan minniluta, sum einsamallur 2. mars 1963 —————————88U——&—&———6|—————É———3—Z=IU[f[n…]|]|-——————"——"——————— | eigur „sannleikan, er óheiðurligt fundirnir í Moskva í 1957 og fyri ein kommunist. At siga, at 1960? staðan í dag kann javnmetast við >Fólksins Dagblað: >Kinesískt | støduna, tá 2. Internationali varð kommunistaflokkurin og fleirt | spjaddur, vil siga, at ein skuldset-' breðraflokkar hava havt uppskot ur kommunistarørsluna at vera um ein fund millum umboðsmenn | Soxnad niður í opportunismu og ta fyri = allar heimsins kommunista- sosialdemokr:tisku m6druna.« flokkar.« »Pravdg«: » Kommunistafokker- HO nir hava altíð havt ein góðan 9) Kann ein loysa kinesisk- sovjet-| gamlan sid at loysa oll trætumål, ku trætuna vid einum fundi navnlig» við opnum tiaki. Okkara millum allar heimsins kommu- | flokkur er altíð til reiðar at royna nistaflokkar av sama slag sum henda sið. steikja við og til alla motgerð PALMIN Margarinvirkið Maga TORSHAVN Tlf. 2577 Keypa væl hagreiddan FESKAN UPSA Tað er neyðugt, at upsin er væl blødgadur Pí. BACALAO Hedin Brá: LEIKUM FAGURT … XII Það var ikki lítil hending í bygdini. tá 10 tað ein góðan morgun spurdist, at Anna undir Reyni var farin pyntað av garði í lýs- ingini, ivaleyst fyri at sleppa í bilin. - Hvar hon mundi fara? spurdi fólk. Kanska bert til lækna? Nei, tað var ikki hennara Í vani. læknin plagdi koma til hennara. Onkur mølmadi um, at "hon skuldi norð um fjørð. | Tá tok ein so dýran til, at mestur heyði onkur skarnskjafturin loypt hetta við Tormanni niður í hana, <g so var gamla hildin á oynna at gera hol í sjógvin. Tað var nú ein skarnsgerð, talaðu |tey sína millum. Hví skuldi hon nú eisini fáa tann mótgangin. | hevdi hon ikki nóg mikid at bera frammanundan? Lagnan hevdi verið henni hørd. Hon var eitt gott fólk, bóru tey henni. Hvor tað mundi vera, tutladi bygdafólkið, sum hevði verið á hana? Kanska ikki so ilt at gita, rann sjálvur Stórikjaftur, Oli, sum i ikki leingi áðrenn hetta var sann- so ódællur. at bera hetta inn helt onkur, hvor annar enn ongantíð kann tiga? Tað varc spurt í hvorjum húsi. Og Óli stóð sum í einum eldi beinanvegin. Tað hálvvaksna legðist á hann. Tey høvdu hoyrt, hvat tey vaksnu talaðu. Best Ísum hann stóð einsamallur undir neystinum, brast eitt runublak lí hurðina og meiggjaði hann út. Tá ið hann fór nidan aftur mill- 'um húsini sveið eitt veðurlambshorn fram við vanganum á hon- um. rámti ikki. men tað var ætlað honum. At fara at renna og vita. hver ið blakadi, var verri, galt bert at sleppa sær inn. fáa vita. hvat nú var åfatt, hugsaði Óli. Anna var farin frá húsum í góðari tíð og gekk spakuliga Veðrið var toluligt, so hon hevði onga neyð. Tad var hetta. Bakka-Hanus hevði sagt, sum fekk hana av- stað. Stoyturin var harður. Málleys hevdi hon sitid og start at stólinum, Bakka-Hanus Sviðin kom ikki beinan Bert oyða og myrkur. Helt trúboðarin var ikki farin. Sá alsamt hetta drepandi eygnakastið, tá ið hann stakk. [iflennid, ið leyp sat Í. vegin, fram úr honum. tå ið hann så, hvussu tað neit, hekk enn í luftini So rann vitið at. skjeytst upp aftur sum eitt menniskja, ið fer undir kav. tók eftir ondini at rópa um hjálp. Stillisliga hevdi hon reist seg, tíkið eitt plagg uttan á seg, og var farin út á kirkju- garðin, sett seg við g avirnar. Tá ið hon kom aftur at húsum. hevði hon gjørt av at vinna seg avstað til Havnar at vita hvussu vorðið var. Nú gekk hon so her eftir tí vetrarbleyta haganum, raggaði frå varða tl eftir Skaddan lokaði luftina og hekk niður í hálvar fjallasíðurnar. Ein seyðamann sá hon har burturi á haganum, hoyrdi hann rópa og viðhvort grísla varða bygdagøtuni. stavpikina i gråt. Hundurin rann oman fyri hann, stødgadi við hvørt og hugdi aftur um seg, rann so aftur. Omanfyri træðaði seydurin nidan i skadduna. Alla tíðina mól hetta í huganum á Onnu, at sonurin nú heyði blakað seg burtur norðuri í Havn og gjørt húsinum fyri skommum. Oz hon leitaði í minninum. hvat ið kundi vera galið atborið í hansara uppvokstri, síðan hann royndist so illa. Heyði hon verið ov eftirlátin, hevði hon hjúklað ov mikið fyri honum. Hugsaði um slektina, um tað var ringur arvur. Tætt í hvørjari ætt, tað var jú so. Men hví skuldi tað ráma henda drongin, sum hevdi artað seg sø væl undir hennara hondum Kanska Várharra vildi mýkja hana. ti hon hevði droymt um, at teir báðir synirnir skuldu reisa