leygardagur 2. mars 1963síða 3

2. mars 1983 —— ——————…—.—=e—— SOSIALURIN Utgevari; Føroya Javnaðarflokkur Prent: Preutsmiðjan á Heygsbreyt Blaðstjóri: Villi A OEHSEN Vegabyggingin við ennur lond, kann tað ikki noktast fyri, í afturhond, hvat vegabygging og SAMMETA vit at vit eru ógvuliga nógv vegasambandi viðvíkir. Tó eigur ein at taka við tann veruleika, at okkara lendi nógvastaðni. ja, í flestu stoðum, ólagaligt til vegabygging. Nógvir av teimum gomlu vegunum ti orsakað av troti uppá byggipening og våna amboð ónýtiligir ella í ringum taka nútímans, motoriseraða samferðslu. er séra eru sera standi at orsakað av sambandsstýrinum t verið. Øl plånløg IKKI kemst uttanum, Vit niðurgongupoli- tikkinum undir fólkaflokks- longur í afturhond, enn vit áttu a gerð var á einum sinni steðgað, sjálvt um vit áttu somu líkind t di 211 eru (Vi d vega r sum undir seinasta landsstýri at útbygt vegasambandið. Stór strekki ligg | í ringum 1 ja tí framvegis Ogjørd og eru standi. UNDIR seinasta landsstýri varð ferð sett á aftur vegabygging- ina; men hetta skuldi gerast samstundis sum skipaflotin var endurnýggjaður, havnir, sjúkrahús, skúlar, sostallóggáva o. a. útbygt. Tó útvegaði hetta stýrið 1. milj. kr. árliga eyka til vegabygging: men hetta var sjálvandi ikki nóg mikið til allar nýgerðinar og til at vinna á tí, ið vit vóru kommir í afturh árini frammanundan SEINASTA landsstýrið lat tí fyrireika eina stóra landsætla sum verður mett at kosta einar 70 milj. kr. Ikki bert ætlanir var gjørd, men farið var undir at útvega peningin. Eisini á hesum oki var komið so langt ávegis at farast kundi til verka Ti er bert at vóna. at núsitandi stýrið ikki fer at reka niðu gongupolitikk á hesum oki: staðið er lagt eftir er bert at fara til verka. — GRÓT OG SKERVUR Øl, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær til kommunukantórið. Grót og skervur megu vera goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða åmintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum lími av vegnevndini ella einum umboðsmanni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA | 59 húsið upp aftur til tað, tað einaferð var. Tað var kanska synd- ugt at ganga og vera hørm um, at onnur hús bygdini nú tóku undir seg tað álit, honog maðurin einaferð høvdu haft. Hon boygdi og gamla høvdid og kendi seg alt í einum verka Men tå var hon komin at vegnum og setti seg at hvíla. Bilurin sást koma. Tað rann fram fyri hana, at maðurin í síni tíð hevdi verið so eldhugaður fyri at fáa henda vegin, men so fall hann % frå, og tá ið einasti tals- maðurin lá við mold á múla. so batti einki nakað. vegurin kom ongantíð til teirra bygd; Komin til Havnar spyr Anna seg fram til húsini, har Tórmaður býr. Men stríggisligt gongur, tí hon heldur, at her melur og sjóðar alt, sum ein sortupottur, fólk titar og skundar, hvar tú o hyggur. Hon kennir seg óendaliga einsamalla og fremmanda. o Langt um leingi kemur hon niðurfyri komin og útlúgvað at durunum og dunkar. Vertskonan kemur út. Um enn Tormaður var inni? »Nei, hann er ikki inni,« sigur vertskonan. »Byr hann ikki her longri meðni?< hoyrir Anna seg trysta burtur úr sær, mest sum burtur í oðrum! heimi. »Ju, jú hann býr her,« sigur vertskonan og smílskar eitt sinduri »men hann er viðhvort kvøldini niðri hjá gentu sini.« Nú skuld, ein óviti koma at fylgja henni oman hagar. Helst er hann har niðri, var ikki vanur at vera so víðgongdur. Hetta. vertskonan segði, uggaði hesa gomlu eitt sindur. Kanska tað vóru illar tungur, sum høvdu logið upp á sonin. Sjáldan kemur roykur av ongum brandi, men óvist er tað so ringt, sum tíðindir ganga. Løgid skuldi tað eisini vera um Elsba royndist so illa, hon var so dámlig har suðuri. Hon kemur at hurðini og dunkar. Elsba letur upp. stendur sum kánus — bæði av so óvæntaðum gesti, og av ti vermamman var so gomul og neyðarslig á at líta, at hon Ggvadist, heilt ødrvisi keypa teimum okkurt gott til dogurða, »tygum munnu treingja . : - . . = þe hjá Grenlands-J til tað, eru ivaleyst ógviliga ferðamóð.< So fór hon. Rann gjøgn- Á L eleham) úr ; ? : ; or settur i Danmark, fyllir um geilarnar ovurfegin yvir at vermamman var komin norður i p £ ne i 3 morgin, 3. mars. Adressan hvat so ørindini vóru, hevði leingi havt illbatan av, at hon ein | meistergade 10. København 70 er K SOSTALURIN Nr. 17 t . . . r Fo BF FØROVA ! BANKAN | FØROYA Setið avlopspeningin í NK | Har stendur hann frygeur, og har gevur hann rentu | INNLÁN R NIL71 ið inaða uppsegn 4% KEKK-KONTO 2 TORSHAVN tlf : Ynskja tygum hægri rentu, kuni ! | | við løgtings- ella ríkiskassaábyr ) leid 7 % rentu | UTBANKAR: | I Eysturoy R im | 1 f < B i ; | 5 If I i ()5 í Norðurstreymoy: Vestma tl 14 i Vågur [——————————m— ——————n" — En— VV | i + 3 son | ÆRØSK MARGARINI | Fo n ý 4 UV i VEN | V 3 Í Á i % rå y i ; Í V I LG : Lu, ! H VITAMINISERE1T Í Í FRØSKT PRODUKT INT PI | . ” . 1... — CTITArT 17 Heldur tú ikki SOSÍALIN: So bílegg hank hjá postverkinum! — [ff [Af ff [ff Af [ff [fy [AA [fy [ff — » Í — ————————i Í | Skipafelagið F | ipafelagið Føroyar | i TELEFON 1225 Í Tórshavn | 5 í i t ) 5 160 so Georg I enn har suðuri. Men hon leyp um hálsin á henni og bað han Yarflo 1 vera hjartaliga væl komna, studdi hana inn i stovuna, og fekk | OKKS + KKIN hana at sita »Høvdu vit vitað av. tygum komu, skuldu vit verið og tikið ímóti tygun talar Elsp men vit gruna tað | 4 MH KK ( ikki. Nu skulu tygum vera gestur her hjå er, tað trytur ikki húsarúmd.< Og hon húglar um gomlu sum I tók frakka « : h høvudbunad, læt hana úr skónum og bar henni inniskogv ! A fekk hana at leggja seg á rekkjuna og legði áklæði oman Vit I i ! hana. So fór hon at hugsa um mat. - D st Tå fyrstani kom Anna sær fram at og spurdi eftir Tormanni. | 7 9 ; jú før » ho N um hann var her, vertskonan hevði hildið, at kanska ...? ! »Nei, ikki beint nú. Men liggid tygum bert og hvilid tygum. | alla fr beidararør y hann verður skjótur aftur, fór bert i meinigheitshúsið at hoyra | s læraraskúla-stjóran tala. Eg skyldi verið vid, men slapp ikki frá Hann er 4 SA seymingini. Nú var tað í Guðs heiður, eg fór ikki, ti se høvdu | sosialist Hi 3 . } ma r y Få tygum komið til stongdar dyr,« TS SAN ra gamal to : Á ,,!flu in fyr ir ut national Nú var Anna í villareiði um tíðindini hin hevði fingið, helt" i , | . øko ð læ | Oxfo tey vóru ikki so bein, so hjartalig og ósmæðin Elspa var. Hon h yN ; Í I Ung irð hann ráðharri. dongu ! hevði einki at krógva, tað bar ikki til, og tað var fyri neyðini. | 1943 varð orkumálaráðharr 1945 Hevur verið slatur, hatta spottið Bakka-Hanusin hevði borið skriv hann bók sum æt »New inn á hana. Hon kendi seg betur hyrda og hugdi seg um í stovuni, | Deal for Coal, id fekk bestu lov- heyði á orði, hvussu gott og hugnaligt her var inni mm RA øm n Hey sig : : ) „| fleir ferðir = verið ráðharri fy »Eg royni at halda húsið.“ sígur Elspa, »men her er ov lítið R £ p # javnaðarmenn, tiltíkin fyri kil 7 fólk. tað kennist so óbygt, ov stórt pláss til eitt menniskja. Ég | arbeidssemi veit lika, havi ikki fingið meg til at leiga út ella steingja nakað rúm av og lata tað standa óbrúkt, havi roynt at hava alt, sum tá ið vit oll gingu út og inn her.< É 70 ar Elspa bad hann taka út yvir, at hon stakk út eitt ørindi, skuldi Christian Reinert Joensen tKiæ Havn, bú í Bur- af