mikudagur 20. mars 1963síða 3

20. mars 1963 SOSIALURIN | Prent: Útgevari; Preutsmíðjan á Heygsbreyt Blaðstjóri: Villi Sørensen Føroya Jamæðarflokkur Y . . . virtøkupolitikkur EISINI javnaðarflokkurin hevur verið vid til onkrar av teimum fram- du yvirtøkunum; men hetta vikar ikki tí veruleika: at flest allar yv'r- tøkurnar hava verið óheppiligar meira til ógagns enn til gagns. Hetta hava verið bakbrestir, sum í flestum førum hava forða einari skjótari útbygging av samfelagnum. Higaríil hevur yyrr'stpcstks- sannur niðurgongupolitikkur, ii danir á ein-| urin oftast roynst sum støkum økjum aftur gjalda studning ella á annan hátt lata pening til føroysk útbyggingarendamál, er hetta at meta við fíggjarligt stórs.nni, ið er okkum at stórum gagni og teimum til he.ðurs NÝGGJA landsstý-ið sigist byggja á = yvirtøkupol.tikk A-mál skulu yvirtakasi, B-mál skal gerast til A-mál, so tey liggja greið til yvirtøku, tá tað hóskar best í innanhysiskapping og »sjålvstyrismanna« av teimum ymisku nationalu gradunum. Her er tó vert at leggja til merkis, at sjålvstyrisflokkarnir« longu nú eru farnir at ganga varliga um hurðarnar, tá talan er um yvirtøkur. Teir ræðast sin! egnu val- lyfti; teir ræðast veljarafjøldina, sum teir nú i mesre ern hálvthundrað ár hava fóðrað við lyftum um xysjálvstýrik av ymiskum slag og harvið sjålvand: fleiri og fl2.ri yvirtekum, tí uttan vvrtøkur, ikr ein snøki! av meira sjálvstíri, enn sit hava í dag Á NÝGGJ ikki eitt oyra sett til nakrar yvírtokur og kortini fór hon upp við 5,2 mili. kr kosta margfaldar miljónir. Stórhækkingar tá skulu skattaborgararnir, forbrúkararnir, taka um fíggjarlógini er Yvirtøkurnar verða af mugu tí fara fram bæði av skatti og toll', og endan; men tað verða neyvan allir, ið vilja offra burtur av húsi og heimi fyri tað, um nakrir fáir sokallaðir »sjålvstyrispolitikkarar« royna at lúra hvønn annan av í telvingini um, hver »nationalastur« er henda óvissan framtíðina ger, at HESIN yvirtókupolitikkurin, tað er ótti á fólki. Eingin kennir seg rættuliga tryggan, og tað batar um lítið »Dagbladnum« og »Krossi« at koma við yvirtøku-undanstøkking 1 um, tå sjálvur fíggjarmálaráðharrin í teirra egna landsstýri = alment hevur sagt frá tí loysingarpolitikki, ið >sjálvstýrislandsstýriðk hevur >Krossur< sett sær fyri at fremja. Tað er eins fjákut og tá ið Sigur fólki frá, at sjálvstýrisflokkurin, sum hevur latið alt upp í hendurnar á teimum, ið vilja avtaka heimastýrislógina, er látur- stjórnarvaldið SOS: ALURiN FØROYA Setið avlopspeningin í BANKAN Har stendur hann fryggur, og har gevur hann rentu N INNLÁN BAN! > við 3 mánaða uppsøgn 4% pro anno ; KI BANKABOK 34% pro anno ; KEKK-KONTO 2% pro anno TORSHAVN tlf. 1350 Ynskja tygum hægri rentu, kunnu tygum í bankanum keypa I við løgtings- ella ríkiskassaábyrgd við umleið 7 % rentu. ÚTBANKAR: Í Eysturoy: Runavík, tif. 7227 i Norðuroyum: Klakksvík If. Fuglafirði, tlf. 64 Í Suðuroy: Tvøroyt tl Lorvík, tlf. ] Hvall If. Skåla, tif. 7053 Vági tif. 15 Í Norðurstreymoy: Vestmanna, tlf. 147 Í Vágum: Miðvág tlf. Kollafirði, tlf. 53 Sandax H 0 Kvivik, tlf. 6 Sør | tl ST SD VINNI BECI KT GRÓT OG SKERVUR Øl, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sæl til kommunukantórið. Grót og skervur megu vera goldin fyrst, áðrenn tey verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, at teir ikki kunnu heimta grót ella skerv uttan við einum lími av vegneyndini ella einum umboðsmanni fyri kommununa. FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA CE SS . DEO 5 | verji heimastýrislógarinnar. Á G N | 7 Á Skipafelagið Feroyar Góður hegguslokkur | TELEFON 1225 á goymslu | Fórgbæra Pf. BACALAO | 173 174 monnum í summum. Tað dámar okkum ikki so væl at hoyra. framtaksflokkurin vildi seta uppskot um. Men mest mól hann Lat okkum síggja: Ríkisfelagsskapur við Danmark. Ja, tað vilja vit. men ikki ta stødu, sum nú er. Vit vilja hava lóggávuvald fyri løgtingid, loyvi at áleggja skatt til løgtingskassan, foroyskt mál fullan rætt í kirkju. skúla og á tingi. Viðvíkjandi tingmálum, segði íhaldsmaðurin, at teir vóru bert fyri máli, ríkisstýrið vildi sam- tykkja. Vit halda íkki tað; vit eiga ikki at skeita til, hvat ríkisstýrið vil. men hvat vit vilja. So mugu vit mýla tað danska embætisverkið til. so tað fatar okkum. Her er íhaldsmaðurin ein svíkur, hann gevur seg undir bara, nikkar, takkar, játtar. Hetta um at Foroyar allar dagar skulu vera eitt fåment og fátækt land, var betri ósagt. Nei. her má vera sum aðrastaðni, annars verður einki fólk at búgva í Foroyum, ungdómurin rýmir. Hetta góðkerna framtaks- menn ikki. tvorturímóti miða vit ímóti at koma okkum á hædd við grannalondini sum snarast. Fólkið eigur framvegis at vera kravlítið, sigur íhaldsmaðurin. Tí eru vit eisini ímóti. Vit halda, tað er óbeint. at fólk er ov smákreyjið, nøgt við fátæktina: nei, vit skulu gera uppreisn móti fåtæktini, krevja av lívinum. Tað gevur framburðstrá, áræði, skapar raskar menn. Hitt gamla, at sita í roykholuni og gnaga turran seið og biðja Jesus hava lov, nei, lat okkum sleppa av við tað. Nú kreppan, sum nývir. Hatta var lánkasliga sagt av einum manni, ið býður seg fram til løgtingid, at einki er at gera við tað; eitt bræv var sent niður, og so ikki meir. Jú, tað gerst meir. Vit kunnu skora á, senda vinnulivsins menn niður at tingast, at gera so nógv av, at vit kunnu ikki vísast burtur, og málið ikki dragast út. Hví kunnu vit íkki fáa gongd á at byggja havnir, vegir, lend- ingar og skúlar, ha? Vit eru amt í rikinum, staturin má koma uppí, ti tað ger hann, tá ið onnur amt eru í somu støðu. Og so fáa vit nyttu av arbeiðsmegini í landinum, í staðin fyri at menn hava einki at gera nú.< — Hann talaði meir, um mál, sum høvdu verið fyri síðstu setu, hverja stoðu menn tá høvdu tikið. Talaði um mál, aftur á krepputidina, og segði, at tað málið mátti reisast nú: beint, tingið var valt, mátti eykaseta verða og neynd veljast at at tingast, var eingin fartur at sleppa avstað í, mátti verjuskipið sum var her. avstað við nevndini. Umboðsmaðurin fyri tann nýggja flokkin fekk orðið. »Lika ordførur, sum hinir meini eg,« hugsaði fólk, »og so óvan- ur við.< »Stevnuskrå okkara hevur staðið í blødunum, vit hava sent 11 eitt blad í hvort hús í Føroyum, so tað har stendur skal eg ikki taka upp aftur, men einans tala um kreppuna. Har mugu vit taka okkum um Fólk reiðararnir orka ikki at gera skipini út. Tað er her, vit skulu taka reiggj. svøltar, handilsmenninir fara á heysin, hondum saman. hver einasti veljari í Foroyum, og seta menn á ting, sum kunnu beta kreppuna. Hinir flokkarnir hava talað, íhaldsmaðurin segði, at kreppur høvdu altíð verið uppimillum og kreppur fóru at koma til allar tíðir, tað var livsins kor. Eg haldi ikki hetta. Taka vit okkum ikki um reiggj sjålvi beint nú, fara vit á húsagang, tað rættar seg ongantíð, góðar tíðir koma aldri aftur. Og hvussu skulu tær tað? Hava vit hugsað um, hverjum tað føroyska vinnulivid hongur á? Eg skal vísa tykkum tad« hann tekur upp undir troyggjuna og kemur vid einum vadbeini og held- ur upp fyri fólkið »åhesum træpettinum hongur øll okkara vælferð. « »Eg taki upp aftur,« sigur talarin og fer niður av rødarastolinum oman millum áhoyrarnar Hann tigur eina lotu. við vaðbeininum á lofti, reiggjaði vid tí: >A hesum neyðars sprek- ) inum hongur okkara vælferð. Hvussu skal vera annað enn kreppa ? Vit fiska so lítið, tí eingin fiskur er í sjónum, segði íhaldsmaðurin. Tað er ikki beint! Nei, hann átti at sagt, at tað var eingin fiskur í ti sindrinum av sjógv, sum okkara neyðars avoldaðu skip kunnu sigla til. Og hvor sigur, at tað er íkki fiskur her fyri nútímans amboðum? Hví liggja erlendir á okkara grunnum árið runt? Tí > ER TTT TN TO LT KITE IEEE 0 7 KR Aðalfundur Havn verður ar Sjónleikarfelags lUSINÐUM hósdagin 28. mar 963 kl. 20 Dagsskrá samb. lógirnar Fór 1 VI 9 1963 Nevndin. Danmarks bedste oliekamin. Auto- matisk rundtræk og trækregule- ring. VALDEMAR LUTZEN Torshavn = 2802 = SNAR-yaskad centrifugerað og turkað SNAÁR-vask Bøgøta 14 GREITT, Mad 1 var stevndur fyri rættin, tí har ólógliga hevð skotið harur Dómarin: Tygu | ikk hava skotið ha tygum svørja uppá tað Maðurin: Harra dómar eg kan gera eið upná, at eg haldi ikki, c havi skotið harur ólógliga Dómarin: Nei, tað dug ki Im mugu siga íað meira avgjørt Maðurin: Eg kann sverja uppná, åt eg trúgvi avgjørt ikki, at eg ha skotið harur ólógliga Dómarin: Tað verður er og verri. hetta her Nú mugu tygur svara greitt uppá, um tygum hava kotið harur ella íkki Maðurin: Ja, tað kann eg svørj uppá O mannsins hjarta gong Maðurin Vegurin til ur gjógnum magan, verður vunnin við hundruðum av rættum, men missur hin besta: sjálvavgerðarrættin.