mikudagur 10. apríl 1963síða 3

10. apríl 1963 SOSIALURIN Útgevari: Føroya }cvnaðarflokkur Prent: Þe: Preutsmidjan á Heygsbreyt Villi Sørensen Livreimin skal spennast inn LÍVREIMIN skal spennast inn, er høvudsregla fólkaflokksins i føroyskum politikki. Minni til matna, minni til klædna og minni til hús og heim. Hetta eru ikki bert tóm orð: men fólkaflokkspolitikkur í roynd og veru. Dagblaðið hevur skrivað um hetta, og undir orðaskiftinum á tingi um fíggjarlógina søgdu fólkaflokksmenn hetta vera aðalkjarnuna í tí økonomiska politikki, teirra flokkur vildi royna at fremja, nú hann aftur er vorðin stjórnarflokkur. Lívreimin skal spennast inn, t. v. $., at keypiorkan í peninginum skal minkast. Henda skerjing rakar sjálvandi harðast tey, ið hava lítið at taka av frammanundan, meðan hon lítla og onga ávirkan hevur, har nóg mikið er til Í 1951, tá id fólkaflokksmenn vóru komnir í meiraluta í lands- stýrinum, framdi stýrið eina tílíka skerjing av keypiorkuni, Hetta var við nýggjari tolllóg, ið legði toll á verur niðanfyri »strikuna«, t. v. s. verur, ið ikki ávirka prístalið. Keypikraftin í peninginum varð minkað við 15 pst. Tollur varð lagdur á so gott sum alt, id ein fiskimadur skuldi nýta ella gjalda, tå hann før til skips, men ikki eitt oyra í tolli á nakað, ið reiðarin einsamallur skuldi lata umborð. Við ødrum orðum skuldi fiskimadurin spenna lívreimina inn, arbeiðarin og lon- takarin somuleiðis, tí viðurgjald fekst jú einki fyri krónu- skerjingina. S. LIVREIMIN skal spennast inn av nýggjum siga fólkaflokks menn og harvið eisini landsstýrið. Fólk hava ov nogv at liva fyri: nú má sansast at. Lívreim fólkaflokksins kundi lætt- liga gjørst ein hungursreim hjá mongum arbeiðara- og fiski- mannaheimi. FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT Skipafelagið Føroyar TELEFON 1225 Térshavn SOSALURIN STATENS PRÆMIEOBLIGATIONSLAN af 1954. 17. trækning. (I 1 í Lånet omfatter serienumrene 1001 HO sbenu Følgende præmier er i dag udtrukket: Præmiernes størrelse er n er Í ru f i lir A betyder præmie på 250,00 B 100,0 C ) D G 1,000 kr H 500 kr. serie løbe | serie løbe erie løbe eri løbe | nr nr | ar. nr. ni nr | nr ' | 905 ;14 H 1330 ISS H | 1833 1008 682 Í 1345 b G Í 185( 1016 il GÍ 1347 82 ( Í 1867 Í 1020 2980 E | 1346 í H | 1871 1034 62 G | 1350 ) ( | 1879 9 (i | 1350 s Í í 1897 ) G | 1353 | 1908 S H | 1368 1914 G | 1372 1915 | H 1375 | í li 1927 í 1378 Í ) } 1925 (i 1390 i 1938 Í F 1392 í s 1941 6 í 1394 1676 Í 194 87 GI 1389 D | 1686 | 194 1083 23506 1431 ( 168 | 1950 G 1095 2858 H | 1432 1699 1968 1124 298 | 1434 | 1699 Í 1970 1141 : Í 1443 { 170 11 1150 BI 1443 | 17 97 1152 2630 (| 1454 G Í 198 1158 21 G | 1466 ( | 200 1158 SOS H 1473 po ( i }14 1160 2448 G 147 ( 74 9 1169 2666 1477 $ | 750 026 ( 28 1200 6 G} 1478 2711 1756 H | 2050 H | 2331 1210 2881 H | 1486 il H | 1758 | 206 Í 2334 1214 2237 G 1486 | 1768 Í 2068 | 2338 1224 11 G 1488 ) H 1770 ) 071 Í 234 1233 606 I 1490 SÍÐ G 1772 100 Í 343 1240 > > H 1500 1779 2101 50 1244 ( H 1500 I G | 1781 ( 21 186 1246 093 ( 519 ' Í 1783 1252 2183 H : 6 G 1794 1274 2121 H SO ( 1794 1305 2306 ( 5 1798 1310 20 I G 1800 1317 0 H I I 1826 1322 107 G DIS H 1831 7 Endvidere er præmier á 100 kr. udtrukkt Den officielle ri n betaling af præmier af alle størrelser foregår ved finanshovedkassen, Københavme ved toldkasserne fra og med den 8. april d. á. Af ser, hengå no d ; Yet í denne trækning, skal vært vet send 1961 IRIS Heitur matur Smurt breyd Hedin Bru: LEIKUM FAGURT … 187 Vilt tå hava kreppuna at standa við og versna. vel teir gomlu flokkarnar! Vil tú hava gulløld í staðin fyri stråøld, vel Nýggjaflokk! Teir koma oman at húsunum hjá harra Punthavn blaðstjóra Har hongur ein talva við valdømunum uppi á, og atkvødutøl- unum frá síðsta vali og plássi til at seta nýggju tølini uppá. so ($ hvort tey frættast úr telefonini. Enn var einki úrslit komið, var ov tíðliga. Tann við tí tómu taskuni stóð har og las í síðsta Bergmál, þá : Må o ið stóð uppsligið. Hann kemur og sigur góðandag: »Hvussu er tað vorðið við tykkum, tit eru mær so múlatrútnir, hevur nakar gálvað eftir tykkum, ella hvat?< Ja, teimum var ikki látur í huga, teir... …- Á skittur i tykkum, tað er ikki valkvøld meir enn eima ferð % fjórðahvort ár. Nú kátir. Latið okkum stokka nidan til bladstjorun. « Teir fara, koma inn i krambúðina. Manntómt. Dunka. Tá rópar úr køkinum: »Hvør Guds vinur 20 þú „Bert eg,« svarar tann við taskuni. »Å, tú, kom inn higar.< Teir fara inn í køkin, hoykja seg niður onkursvegna. Blaðstjórin og konan sita tveyeini og eta døgurda undir vind- eyganum, flagg á borðinum, pappír og blýantur, eitt fat við seiði og eplum. Tey eru blíð bæði, fegin yvir at teir eru komnir. Tann við taskuni tekur ein kopp har stendur, »eg láni hetta í- latið. haldi, vit taka ein lítlan danskan, gott afturat seiðinum< dregur eina fløsku upp úr kotalummanum og skeinkir. »Takk, takk.“ sigur Harra Punthavn, >tit komu í tokum tíma, sat rætt nú og ynskti mær ein ráka, eri so undarliga turrur í hálsi- num. — Eitt ófort land vit búgva í. Konan sigur vid meg i dag: ge, skulu vit vera —…—= "Eg Tá stongt er, fæst smurt breyð i automatinum — »Nu er einki í húsinum at kóka aftur við einum epli, skal eg kóka tað bert?< Tad verður svangligt, og valdagur er.“ haldi eg, »heit login, og lat meg fara við tráðuni, drúgvast lát eg eitthvort at seta tonnina So for eg. Her siggja tit: ein stor seið og tveir vetrarseiðir. Døgurdin varð bjargaður. Net, tað ikki matstrev, vit skulu hava her, við Guds hjálp heldur føro) ingurin altíð pottin, vit skulu bert sleppa at eiga hetta landið. n mu skulu yrkja syngja, skriva bøkur, evna list, dansa og vera glad. Eg var ongan- fáa oll rættindi fyri okkara flaggi, okkara máli, vit tíð ovfarin av. at nakrir menn við Bakka-Hanusi á odda løgdu til brots at gera nýggjan flokk. Tað eru bert teir, sum liva fyri at raka gull til sín, men at okkara menn leypa á leistum at styðja teir, tað er harmiligt, at eg gamli maður skuldi uppliva, at so mætir menn, sum Dåva-Lukkas og rokskiparin koma her og biða meg koma upp í tað harkalidid, er mær ein dyggur smeitur.< »Hatta eru orð við æru søgd!« Skål, tjóðhetjan mikla!« søgdu húðaskógvamenninir og trampadu við spenniskónum. »Tygum eru okkara besti maður.< Få talaði havnarmaðurin at: Hetta var ikki skilatala. Kreppan var, bar ikki til at skava út yvir hana. skildi væl at ein nýggjur flokkur kom upp til ógagn fyri tjóðskaparrorsluna. Og hví kom hann? Tí vit vóru ov nógv spælidreingir. Flagg- og mál- spurningar skulu sjálvandi íkki gloymast. Men tað skal meira til. Fáa vit ikki vinnulivid upp á fót, verður einki her, ungdóm- urin rýmir, tey gomlu doyggja, eingin verður eftir, sum kann draga flaggið á stong ella tala foroyskt. Og halda pottin, tað er eingin bjarging, nei, vit skulu hava nógvar pengar, vit skulu byggja skip, bankar, skúlar, fyri at útgera fólkið til at fáa enn meira pengar, so vit kunnu fáa alt í gongd. Nei, eg skilji væl Dáva-Lukkas og rokskiparan, at teir tala um samgongu við teir so ráddu vit, og løgdu | nýggju menninar. Fóru vit allir upp i har, eina stevnuskrá, sum var okkum til lags. Nú eru vit uttanfyri, | sm il E f må eee —— løbe Í í í 17 Í f ni 9 | 301 | 0 ) Í i] Í Í mæ Í De { 8172 Í Q14 | K + | | 2 Í 5 8 Í ?8 i i Í } Í í 4 i H ; Í 08 Í 2 | | Í 4 2 | ( í é | Í í + 37 Í 37t 19 gg! I 39 | 24 og 3 amtstuer 1 Í Sí kongur... (Framhald frå 2. síðu) hov! Snum Knappliga fyllti ein stór gled sk bad hann, og hann indaði heim borðreiða {í sær niður og p tænarnar her nógvir es besta Kon. Vildi ð if MET kuldi setast fram an kom út úr stovu sin! og vita, hvat var å våsi Sakeus »Vit fáa ges:- ir< segði »Gestir.« sesdi »hvørjar um Stillisliga kom Nazareth og fylgi Hans hon bilsin eg má spyrja ?« svar: »Jesus úr ira.« Undrandi tó} Nazareth. hon eisini at var alt liðugt. Sakeus fór út at taka sum hon okkara hjálpa til, uppaft it »Jesus Nú før skjótt ur gestur < og if at standa stóð í dyrnar Nú mangan hevði "kki alt gesturin fyri ímóti hann so her hann drøymt um hvat v Guðs men ar ødrvisid Stór mannfjøld Sakeus lærusveinunum sonur Vår kom inn i gul. una beyð Jesust So v Mmannaskara fór út og og Innar ar honum hyggjandi at num, Øl tey fåtækstu og ússalig- æstu í staðnum vóru har, tollarar og nógv onnur, ið høvdu ritgt orð (Framhald á 4. síðu)