mikudagur 16. oktober 1963síða 2

Nr. 76 Teir skjóta við skørpum áðrenn brestur Ólavur Michelsen á dýrar hugsjónir og sókka í teim hugsjónarleysu onkur annar er endaður í (hann skrivar móti Knud Vang sjålvstyrismanni, so tað er eyðsæð, hvønn ið hann vil kasta fyri | >14. sept < Sigur, at hann vil ikki selja allar mýrum, sum at vera kastaður í hugsjónarleysu mýruna.) Tá ið Ólavur Michelsen í blaði sínum krevur av Knúti Vang og fólkaflokksmonnum eins og av sín-| im egnu monnum, at teir skuldu halda tað, sum teir hava skrivað undir at vilja fremja harímillum nú beinanvegin at yvirtaka skúlan og sjóverjuna, flýgur vindand: geði í Knút Vang og hann langar Olavi Michelsen ein undir vangan við hesum orðum: »Men tå Fjúrtandi hevur so nógv at finnast at mær sum for-, kann eg svara Olavi, at um samgongan sum nú er, skuldi gjørt roynd at framt mál, uttan at hava vissu fyri at! kunma leggja tey at áleggja fólki ovurtungar byrðir so fari eg ikki bara úr figgjarnevndini eisini úr samgonguni og eg verði manni í figgjarnevndini; uttan men helst ikki einsamallur.« (Hann ávísti, at Erlendur Paturs fíggjarmálaráðharri til sjover] sonur sum einki hevði sett á figgjarløgina yvirtøku av skúlanum og ni.) Michelsen Paturssyn: Olavur »inspireradur« iv Erlendi krevur yvir- loysingarpolitikkin, sum fólkaflokk- uppá | løgmannssessurin tóku og jóðveldið hevði kroyst n til at skriva undir Men tikin erða ríkin frá uttan val. Knútur lyfti nú 10 er fyri at Hák Vang og eigin vand: er gerst n Djurhuus og boysnir og gloyma og allar Mirskriftir, tí teir hava fingið silkisnørin« heingingarboðiní, hina politisku heingingina, sjálv Hostalint Í heilsølu: FRANTS RESTORFF SJOKULATUVIRKID rf. 1061 — 2802 SNAR-vaskað centrifugerað og turkað SNAR-yask | Bøgøta 14 andi, sjálvandi — frá flestu av velj arum sínum, um teir lata seg reka SOSIALUKIN honum. Hvør stingur nú upp? Ella Knútur Vang og fólkaflokks | menninir? ? | Sum orðini ljóða, má hvergin, | stinga upp og svíkja stevnuna: Tjóðveldið ikki loysingina, men | krevja og fáa yvirtøkumålini greidd sum | ella fara. Og fólkaflokkurin, bæði teir gomlu og teir, sum eru komnir úr |gamla sjálvstýrinum, kann íkki | Á ; | lata sær lynda av fólkaflokkinum | av tjóðveldinum, Erlendi og Olavi, | at ganga ímóti veljarum sínum, ið Ikki talan um, rópar Knútur ikki Vilja yvirtøku, men hin spak- | Vang og hóttar — um Erlendur og | asta sambandspolitikkin, og sum i Ólavur ikki vera hampaligir við sum fíggjarneyndarformaður, nei hann vil so beinanvegin fara úr samgonguni, og leggur hann aftrat, | og tað ikki vilja finmast fáir ínnan- | stórum fløkum ikki bara at leggja starvið nidur!| fólkaflokkurin vilja rýma, um herðir seg upp til alla yvirtóku, ikki bara skúla og | Sjóverju, men eisini sosjalu for- | sorgina 0.2. tilsamans einar 20—30 miljónur meir á skattalogina, TAÐ, sum allar dagar hevur eyð- kent alt fyrst hi n afturhald, er og fremst veruleikafjara staðan til Afturhaldid hevur altíð havt sum fremsta mál, dagsins spumningar. tóla hana í Tá líkindi best at vinna eitt sindur burtur at fjøldina og rura svøvn eru afturhaldsins år hini blundandi fjøldini, sum ikki gáar eftir, at tey skulu nýtast 1 einum leiki, ið bert verður nøkr- | um einstaklingum ella teimum óvið komandi hugsjónum til gagns og sær sjálvum til ógangs. Vit kenna tað so sera væl frá okkara heim- ligu viðurskiftum. Hvussu hevur ikki samband og sjálvstýri kappast at pota hetta hugsunnarloysi niður í fólk? Hvussu hava ikki fólka- flokksmenn og tjóðveldismenn tal- að um alt annað enn tað, ið gagn- ar fólkinum: loysing. fullveldi danahatur, NATO, deyðarevsing, verndarskyldu o, s. fr., heldur enn at veitt fólkinum sømdir, sum kennast aftur í dagliga lívinum, i betri livilikindum, í ríkari familju- lívi, ja, øllum tí, ið skapar væl ferð í teimum einstøku heimunum? ØLI henda veruleikafjara tala botnar í at vinna nøkrum einstak- lingum frammíhjárættindi 1 sam- felagnum; øll henda tala botn:r í benari maktgirnd. Hon er aloftasi eitt lid í kapitalistiskari spekula- tion av einum ella eðrum slagi Ongatíð verður hon at gagna fålk- Talað um alt annað - inum. Eingin einstakur av tí stóru fjøldini verður nakrantid at fáa ella vinna nakað gagn av hesum. Alt er gjørt við tí eina fyri eyga: villeiðing og spekulation. Fólk skulu venjast frá at hugsa um teirra dagligu tilveru, um dagligt breyð og alt tað, sum er vert at arbeiða og liva fyri, tí í somu løtu, sum vælferð er í heiminum, sum lík- indi eru til lærdóms og mentan hjá ti unpvaksandi ættarliðnum, já, SO er vandi fyri, at hesir myrkursins spekulantar = missa tamarhaldið fjøldini og uttan fjøldina triv- ast veruleikafjarir politikkarar ikki TAD er ti umrådandi at skapa slik livilikindi hjå hinum einstaka, slíka vælferð í teimum einstøku heimunum og í landinum. at einki ókrúr elgur lívslíkindi = millum manna, meðan arbeiði menning og mentan fær ótálmað vakstrár- líkindi og verða gróðursett har áður veruleikafjarur spekulatións politikkur hevdi frítt at tara Hetta vil sosialisman, og hon er eisini einasti nolítíkkur, sum er samljóð við hina stóru fjøldina, hennara aðsllhugsan og áðalynski Sosialisman er sprottin úr fólki num, hon er fólksins, og hon vil skapa sosialistiska fólkaheimið har FÁ HAVA OV MIKIÐ Tað var flo (Framhald frá 1. síðu) turligt, at der for disses vedkom- mende gives en ovegangstid hvori ikke krav nugældende. der stiller andre end de « Hesi krøv einki um próv- S1ga tøku í føroyskum sum treyt fyri at verða settur sum lærari við fólka- skúlan í Føroyum Munurin millum javnaðarmanna støðuna og sjálvstýrisstøðuna var aliso, at meðan javnaðarmenn hildu tað vera neyðugt at seta prógv 1 føroyskum sum avgjørda treyt fyri at verða settur sum lærari i føroy- ska fólkaskúlanum, vildu sjálvstýrismenn gera und- antak fyri lærarafólk, sum hevdu | tíkið læraraprógv sítt í Danmark, Javnaðarmenn ting! tá hildu tað vera óneyðugt at gera undan- taksreglu. »Overgangstid« kundi verða long, ja, kanska so long, har ð líkasælan við føroyskt mál lætt- liga kundi koma at ríkja, at hon OG FÆRRI OV LÍTIÐ! k | urin 6 5. 4 vardi mannin Ut Vit hava mong dómi um hesa líkasælu í okkara smáu og persónligu viðurskiftum Onkur kann siga, sum eisini er sagt, st orðið »overgangstid« stóð ikki í sjálvum uppskotinum hjá sjólvstýrisfllokkinum, Men viðmerk ingarnar til sjálva lógina eru eins sterkar og lógargreinin sjálv, tí tær siga við fullum og gyldugum auto- riteti, hvussu lógin skal skiljast og umsitast So satt, sum sjálvstýrismenn hava av fullum huga meint ta orð- gongu og ta stevnu, teir hava havt í føroyskum, komst mær og okk- um javnaðarmonnum tå, at henda stóða teirra var í ljósi av tetrra egna kravi svik móti málinum, Hetta kundi ikki sigast um stødu javnaðarmanna. Tað var hetta, ið uppgávan var at siga Kristjani Matras, profess- ara og fleiri. Eg vil í ongum føri seta J. H. Poulsen hvørki sum mennfskja fyri Samgonguna sum vilia fylgja | | Ólavur og tjóðveldismenninir ? ? | 16. oktober 1963 Stabil og billig varme Í | HESS-O-DAN oliekamin 1262 Smukt emaljeret i to far- ver, der vil passe í enhver stue. Gennem en rude af ildfast glas kan man glæde sig over den flammende ild. Petroleum eller den billige gasolie kan bruges efter behag. Forbrændingen er perfekt, og kaminen er velegnet, hvor trækforholdene ikke er særlig gode. Pf. VALDEMAR LUTZEN Torshavn Tlf. 1020 ella sum politikkara lægri enn polftisku flokksfølagar hansara Ivørturim6ti, Tå ið menn sum tygum, harra Z. S, so sterkt og »indigneraØ« av- persónligar kenslur vøru sjålvstyrismonnunum á sanna, at uppí hjá harra J Poulsen efla nekrum av tyg- tingi, so vil gjarna eg trúgva um. Men í mbandi við sjálvstýr- fellan av javnaðarmanna 181Ns máli eru tær heldur stødun: í umskrivaða ikki mannminkandi, men umberand:;, um eg tó ikki kann føroyskt nationálar. siga lær vera Orsakað av tygara og annara manna haldan fram, at eg havi verið harra J, H. Poulsens æru ov nærgingin, vil eg einaferð enn yvir fyri tygum siga, at tað als ikk? var ætlan mín at ganga J. H. Poulsen sála ov nær, men einans at lýsa sjålvstyrisins og javnaðarmanna støður til ymsar tjóðskaparligar Spurningar Eg vil fegin leggja aftrat at | sjálvt um eg ikki kann frígera I. H. Poulsen frá umskrivaða máli at vera sami maður sum hinir sjálv stýrismenninir, so er tað mær ein | gleði at våtta, at hann saman víð | monnum sum Konoy, Rasmus Ras- mussen, Johan Kallsoy, S, P. Za- chariasen, Hans Nolsøe, Jacob Si- monsen i sosialari fatan og sonn- um frisinni og framburdstrongd og flokki vit vilja skarað framúr í sínum javnhdar- Serstakligjø minnast menn við tøkk tann lut, id J Poulsen hevði í jarðarumskipanin:, tí fyrsta upprunaliga uppskotinum frá teirri nevnd. hann var valdur javnaðarflokksins At verða vegna. hetta uppskot seinri kom at hervi- upp hansara undir tók er beinskert ið jarðaspurningin, skuld teirr: seg ikki ligu orrustu, um at eingin sjálv- atkvødu fyri Tá ið eg segði, stýrismaður greiddi missmint- uppskoti = javnaðarmanna (Framhald frá 1. síðu). Ivørabakka. Ari attati, Men lagt enn. Nei, nei, Tu kanst meta honum tidliga á við Kvikur á fót- kanst burða- eru hesin seggurin hevur íkki morgni tráðuni. um. Tú finna hann í bilunum skipa verur úr og í ella á aT- millum menn bryggjuni yngri beiða javnbjóðis við teir. sínum ið Rógvand:i í lítla róðrabáti sært tú hann dag um dag, tá veðrið er at vera úti í fjørdinum, úti í fjarðamunnanum, ja, við oyggjunum a hvort heilt úti móti Og fiskiklógv, gamalsaldrinum sum hann enn er, kemur hann sjaldan aftur uttan góða veiðu, hann tiskin, ið ger hann Spyr ein hann, hvat við allan seiðin og dragsar heim Húsið mannsterkur, Eitt kók er stórt. Tvgráðakkin er ættin er stór, tíbetur stuttligt og hent at fáa. Stuttligt er at lívga um Vit Ella Maria eg gomul og sita ikki á berum, So vit ' kenna okkum lívið er Sin: eru bæði og trygg og væl nøgd vid Ellu Mariu við klingand: Og tá ið vit hitta konuna, sigur hon Hann er altíð snimma á okkum drekka. Ans- ar børnunum og ansar eftir, at alt låturrødd fotum. Gevur er í lagi, Og so av durum, til ar- landi flot, beiðis ella á seiðaberg ella á togandi í armarnar Motor ikki hann, tí árin og báturin sigur hann vil hann hava, og på hoyra Hann er merkiligur. | Gud vælsigni hann. saman, Hvussu ber tað til, at tygum eru | alti so glad og lukkulig tá ið vit | siggja tygum? Skal eg ikki vera tað? list eg, Mær var ikki tingtíðindi fyri hond, Jóanes Patursson, Ny- | holm Debess og Christiansen | | greiddu atkvødu saman vid javn- | aðarmonnum Skopuningur. Heilsu, gott heim, góð bern - |og verðsins besta mann, svarar | hon og lær við. Góði vinur Mikkjal. Hjartaliga til lukku við teimum áttati árunum! Kanska tú fert at klára handan, ið teir siga er farin upp um tey | 190? Vinarligastu heilsanir, } Ein ay kammirátunum.