mikudagur 18. desember 1963síða 2

Nr. SOSIALURIN Bústaðar- og byggimøguleikar Tað er ikki nakar lítil spurning- ur, bústaðarviðurskiftini. Tzð er| heldur ikki ein spurningur, sum | ein fær beinleiðis fatanina | hevur stórsta áhuga hjá teim leið- and; stovnunum, tí lítið bendir å, | at nakað verður gjørt til muns at av, | , rætta einy hjålpandi hond, meira enn tad, sum er, Hvat verður gjørt frá løgtingi, landsstýri, býráði? Ikki er tað longri síðan enn so, at tað liggur teim flestu í minn- inum, at royndir vórðu gjørdar at betri lånimøguleikar til tey, sum skulu seta búgv. Hetta var gjørt í eini broytingar fáa Hvat er tað meg lokkandi dregur Hvat er tad meg lokkandi dregur, so fætt og åsteymt at sær? Hvat er tað, ið alvin mín krevur, Tey miklu fossanna kvæði, so treyst og dragandi fríð. Hin væni grasgroni hagi við tindum hátt moti sky, So fridligar blómur har anga, vænt hoyrist fuglanna ljóð, Í líðum har smalur frítt ganga, og lombini leika so fro. hin væna fljúgvandi sjón, har loftið skelvur ein leikandi tíð, tá møguleikarnir gjørdist tepr-| ir — hvat viðvíkti ílegu til hetta | endamál — ví tá kravdist, et øll| orkan varð løgd i at veitu høvuds- | vinnuni fiskivinnuni — stuðul. Eisini var hetta í eini tíð, tá nógv-| ur peningur eisini skuldi veitast tí} sosialforsorgina, sum var so harð- liga tiltrongd, og sum vit framveg- ið megu Utbyggja, Hetta vóru tættir, sum kravdu kanska meira enn vit orkaðu, men so væl varð lagt til brots, at hesir lívstýðandi tættig í uppbyggingin kundu loysast. Tá uppgávurnar tú vóru so nógv- verða ir og krevjandi. kom at orelei. slær? i sangi livsins vón. Svá fagurt blikandi bára, ið fevnir logandi tind. Hitt væna sólarskin klár: við summarsins fagragíu mynd og barnanna leiki á sandi og víða um Sjóarstrond, tá bregdaðist hjartabandið, ei slíta kann nøkur hond. Og hjaríað tað syngur so eyma sín alsk til Føroya land. Hann hått i barmi man streyma og kveikja tann æviga brand, Bjar: strálar stjórnubros blíðu, so føgur ljónmahdi sæl. Hitt fjara leikandi fríða norðlýsis skiftandi spæl. Og foldin so fagurt droymir, ein friður um bygd og by, Og sál mín trega sín gloymir og frøis: í tignini frí. Hin hvølvblåa summarnáttin við sólarbrandandi ris ið kenst sum fagrasti glottin til sælunnar páradís. Lag: I so hjartað heitari So síórbært bjarganna meingi, Ja, lokkandi landið meg dregur, vár, summar, heyst eins og tå fríð foldin í línklæðum svevur og vaknar til vársterkan dáð. Tað dregur meg ikki minni, tá hjómhvíti bylgjunnar slag og stormar bjargtaka sinnið ann villa veiranna dag. O, ættarhugurin dregur so tæt: og ásteymt at sær, tær fosturlandi ið hevur her heim mit miskunm:ð mær. Hann veria Føroyalands veri, Hann skíri og menni oss sål og dýrdleika, signing oss beri og sýni oss bjartasta mál! PÆTUR. | teir meinbogarnir eru mangur tvørleiki, at fáa eina laga- ligari lániskipan at veita húsa- | byggjarum, aftret ti sum er. ] Hetta kom ikki at gang sum fótur í hosu, Tað gekkst meira enn striltið, tí tað vísti seg, at Rómavegurin her skuldi verða bæði langur og strang ur. Heldur ikk: var sørt, at tað kenidist sum viljin tverraði ymsa- staðir. Menn eru ikki: komnir so langt her á landi at teir leggja allar góðar kreftir saman fyri at fremja | nakað fyri heildina, heldur enn einstaklingin, Tað kom at vísa seg í royndunum at fáa kredit- fyri at virka í Føroyum, og ikki fáir, at skjóta seg upp felagslánini sum enn fara her. Onkur vil við betri Men so sig, at tað var egnum húsalánsgrunni. drúgvt er tað, ið drýpur og man fara st verða, um álitið ein- einsamall- ans skal setust til, at vit seta á stovn ein húsaláns- | og bíða tørvurin er ídag hjá ir skulu grunn, eftir honum, ti! flestu, at fáa | so mikið av láni, at byggjast kann liðugt, og til tess krevst ikki smá-| peningur. Hetta, zt veita í smábitum ofta drepandi. Bæði fyri mannin, | sum seta skal seg fyri láni og fa- miljuna, Hann verður seigpíndur. einari skal settar. sum í dag skal byggja av vanligari arbeidsløn siden lúka tær treytir. Hetta kann eitt okkara ikki vera kent við. og sum verða samfeleg, sum Gaman í, um onkur vil siga, at ikki kreditfelagslánum, tað er nøkur góð loysn við tey verða dýr- ari og tey krevja vittfevnand! um- siting; her er talan um obligasjón- | Men veríð ir, keyp og sólu. kurstap o. t. vildi ikki um meiri enn mangur fegin, hann slapp at gjalda lagaligari, yvir longri tidarskeid, tað í longdini bleiv dýrari. Og óvist men hóast tað kann sigast. at vera, um kreditfelagslán undir nú- verandi prislagi verd> dýrari, Tíð- in, sum lekir og grødir, ger gald- andi her. Tað er nú einaferð so at hin hev- ur mest brúk fyri stuðli og tí hev- ur brúk lagaligari hjálp og hevur fyri neyð- ugni at ungi, komandi manndómurin. fyri góðari. skjótari og fáa tey fyrstu árini skimaði enn nú er. Er tíðin eitt sindur frá- liðin bæði samfelagnum tungu lántøku meira lagalig við verða ch- er lættari og tað må eins og staklinginum til góðan fyrimun. Tey renturnar, tær skulu í dag gjaldast byrðan tyngsi, Meðan og tað lættara at falla, tá byrðurnar tungu lánini, tær stóru median er minna rentan lánið kemur tann eru minni og gjaldsvánirnar nógv frægari. Hví skal tað ven> so tvørligt at fáa henda giøgnumskur& framdan? Hví skulu vit halda okkum til gamlar og bundnar sum als ikki í ti samfelagnum gagn? Eg trúgv ikki, ct (Framhald á 3. síðu) spurningurin LÆKNAVAL i HAVNAR SJUKRAKASSA | 1964 fer frm frå 20. Læknaval fyri nú av og til og við desember 1963, men av tí at límefalið hjá læknanum er avmarkað, kann læknaval bert fara fram í tann mun, tað er gjørligt. Havn, tann 13, desember 1963. HAVNAR SJÚKRAKASSI. VT | ——— em 100 — |} tradisjónir, prektiska gera | | | 18å desember 1963 FØROYA SKIPARA- og NAVIGATØRFELAG hevur årsadalfund í Losjuni, Tinghúsvegur, týsdagin 7. januar kl, 19,30 við hesi dagsskrá: 1. Frågreiding 2. Roknskapur 3. Nevndarval 4. Ymiskt, Tórshavn, 13. desember 1963 NEVNDIN. Vegna Direktoratet for post- og telegrafvæsenet verður arbeið- ið vid bygging av nýggjum posthåsum í Klekksvík boðið fram til almenna licitatién, Arbeiðið verður útboðið í høvudsentreprisu, Tekningar, frágreiðingar og treytir fáast til láns móti kr. 150.- í veðhaldi frá hósdegnum 19. desember 1963 kl. 1400 á tekni- stovuni, Áarvegur 1, Tórshavn. Tilboð í afturlatnum brævabjálva merktur >Boð uppá posthús í Klakksvik«, verða at senda aftur til teknistovuna í seinasta lagi mikudagin 15, januar 1964, kl. 1700 og verða tilbodini tá opnaði, ið boðið hava J. P. GREGORIUSSEN, meðan teir, kunnu verða hjástaddir. arkitektur m. 2, a. Skipafelagið Feroyar TELEFON 1225 Tórshavn Tryggingarsambandið FØROYAR Føroya Kríggstrygging .......... TIf. 1090 Føroya Sjovåtryggine ........... - 1090 Føroya Brúunatrygging .......... - 1098 Foroya Vanlukkutrygging ....... - 1721 Vit tryggja: Bátar, skip, vørur, hús, innbugv, akfør o. a. Føroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging. FÆRØSK MARGARINE Vita No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT IRIS Heitur matur Smurt breyð NORDOYA SPARIKASSI af. 5043 stovnaður 1919 mf. 5043 Sparikassin or opin kd. K—12 og 14—46, leygardag 10—12%4. Lån verða givin móti veð í jørð og bygningæm. Renta av innskoti er 3% % p. i. og av innskoti uppá uppsøgn 4 % p. a.