mikudagur 13. mai 1964síða 4

SOSIALURIN | Nr. 37 13. MAI 1964 37, ÅRG. | Frå »Årsberetning« rikisumbodsins | Lufthavn í Feroyum | Flogvellurin í Vágum varð gjørdur av bretum undir seinasta | heimsbardaga. Í 1963 varð hann útbygdur við tí endamáli at fáa í lag regluliga ferðamannaflúgving við útheimin. | Henda útbyggjan umfataði m. a. umvæling av startbananum, - byggjan av flogvallarhusi vid kontroltorni. Í bygninginum er | umframt arbeiðsrúm hjá teimum, ið arbeiða á flogvellinum | og radiostød v. m. bíðirúm, tollstova v. m. | Aftrat hesum hevur vøllurin fingið tað neyðuga telefon- og | telexsamband. Kostnaðurin er umleið 825.000 kr., harav ríkiskassin letur | 605.000 kr. og landskassin 220.000 kr. | Flogvøllurin verður hildin av »statens luftfartsvæsen« sum | ein rikislufthavm, og rikiskassin ber rakstrarkostnadin. | | standa einar 20 mín,, hågår til| súreplini eru moyr, | Borðreitt verður við rugbreyði, | og gjarna sinnoppi ráðkost- | Harra blaðstjóri | 4 : salat, Sig mær, hevur tað ikki verið eft løgtingsval, har tað ber; TAÐ BRENNIR Í BOTNIN | komu 20 mans á ting? Kann hetta id hvussu er teoret- 92 8 iskt — henda aftur? Forvitin, SVAR: Vit hava bíðið ein ser-| frøding« kannað hetta og siga sína hugsan, Hann sigur: | | f 1946 stilladu javnadårmenn og Um okkurt brennir i botnin i gl, sjålvstyri upp í felag, kasserolluni, kann tað verå torlørt J x i Å = , p På Vit nevna allar — flokkårnår at fáa tað burtur åftur, Besti måt- beinanvegin, Tj, í 1946 var Jákup in er at brúka soda 3 súpuskeið- | . [| i Jákupsstovu, sum stilladi UPP jr til 1 lítur av vatni, Lat vatnið | einsamallur, Fyrst nevna vit pro-| vig oda kóka eina lem hit senttølini av øllum atkvødum 08) þrenda loysnan, og tygum kunnu | nidanfyri tingmannatålid, vaska atånå vid vånligum legi Í 1946: | Javnf. Sj. Samb. Framb. Fólk. Tj. og Sj. | 28 pst. 29 pst. 41 pst. 2| 6 (4-4-2) 6 8 0| HVØNN SKULU VIT VELJA? | 28 6 20 1 20 22 | | 8 20 1 6 6) Hetta var spurningur »Tinga- 1 . P 19 krossum setti lesarum sínum und-| ore neouleiki í 1966: Á ; Teoretiskur meguleik 6 Í an seinasta løgtingsvåli, 38,5 i 18 56 183 17,9 | Blaðið ger upp við hvønn ein-| ( ( 0 1 3 fo ; ; - | ; stakan flokk. Um (félkaflokkin Hetta seinasta er so ein MØgU-| verður sagt: leiki, íð einans gevur 20 tingmenn í „Og fólkaflokkin! Nei = vælsign- tvs ongar eykavaldar tingmenn' að! Ein flokkur, íð er so vingl. | Nú verður fólkatingsval í heyst, utur hvat id stjórnarsk panini | Vit fáa tå at síggja hvønn veg, viðvíkur, tora veljararnir neyvan pílurin vísir, geva ov nógv vald eitt í dag, Eitt er tó givíð: tað var bæði annað í morgin nei, tað ber ódýrari og lættari at stýrt, um or. ikki til.« de:lingin av tíngmonnum gekk meira javnt upp til hvønn av teim- | um stóru flokkunum, Veit st tu D | AT í 1900 vóru tað bara Á 4000 av 76 mili, amerikan- arum sum høvdu bil, Í 1909 EPLAPYLSUR skrivaði nåvnframur ameri- Við hvert er tað hent at kunna kanskur blaðmaður: »120 er gera eina góða måltid uttán åt| láturligt at trúgva, at bilar størvegis strid av ti, Ein tílíkur | nakrantíð fari át káppá rættur eru eplapylurnar frá- sykluna av sum flutnings. líkur matur! tól < R AT kýr ota verða veðursjúkar, Brúkas skulu 8 mat.súrepli, 8 4 b : de, Tað er ikki; vanligt at tær bajerskar pylsur og 30 gg avj ; | missa matarlystin og mjólka bráðnaðum mør, ; ' } Á i munandi minni, tå íð tað er Súreplini verða flust og kjam- 4 á k t R | lýtt í vedrinum, núsini — skorir burtur úr Út} Ár ; . 1 ' , 2 AT eitt evarka lítið kyknudjór, visa verður stungin gjøgnum ; 4 ) hi i Á að lið paramecium caudatum, sum hver; súrepli, sum verða løgd 1 í + ve jr ; da A} ikk; sæst víð berum eygum, um 5 í eitt væl smurt eldast . i ' hu tolir 800 ferdir so någva atom fat P | : sum menniskju, Hitt bráðnaða smárið verður AT heimsins; elsta telefon fram- latið miður yvir, og fatíð verður veg's verður brúkt, Hon er á sett í hin upphitde ovnin til ráðhúsinum í Boston, har hon umleið 200 stig og har skal tað varð 16 ár eftir at uppsett | GAMAL HALGIDAGUR | mingar Graham Bell hevði gjørt hina fyrstu telefonina AT í klassísku fornøldini vóru eingi sjúkrahúsíni ikki bråk enn umleið Kr. - vóru fyrr tíkin í 300 ár €, Nidanfyr: hava vit latíð nákrar| uppí n ring, smáu ringarnar skalt tú seta bók-| ei inn í teir! stavir. sum rætt settir og rætt lisnír| | verða til navnið á einum gomlum | halgidegi, sum vit tó ikki halda longur, Vit skulu gera gátuna lættari vid! . . - 1 einari gátu aftrat: Hvor fuglur hevur fult reiður | henda dag? | Keypið SOSLALIN! | Haldið SOSIALIN! | Lesið SOSLALIN! | SØK BISMARCK! eftir C. S. FORESTER tydning, tå ein ongar hevur, | 4 — Fólk sum hava nóg góða tíð, | | skulu altíð taka tíðina hjá eðr- | um, Å | > — Eg havi so ofta sagt tad:| gomid ikki landsstýrisflokkurnar | verr; enn teir eru, Tað ber næst- | an ikk; til! — | Mostur: Niels góði, tú fert væl ikki eftir mjólk í hasum skitnu | buksunum. Niels: Nei, mostur, eg mhavij mjolakspann vid mær! —— VÆL SAGT: Pengar hava ongan - Tú, er tað ikki ræðuligt at | verða jarðaður andi, tå ein er deyður, KIÐ | hugsa sær at liv- Í mjørkanum vid Scapa Flow (Framhald) | | Í mjørkanum við Scapa Flow vóru signallyktirnar byrjaðar ál senda ordrar og sver, Skjót fóta- fe; hoyrdust á dekkinum, Tele'on- irnar byrjaða át toså í mjørkanum, Ein redd segði í einum talírari: »Sir tað eru boð frå flaggskip- inum,« Niðri á banjarunum buldraðu håtålararnir og syntust at káppást við båtsmjannsfløtjurnar, »Utpurr- ing av bakborðs vakt, Akkers- menninir mynstrað á dekkínum um tíggju minuttir, Útpurríng av vaktini,< Teir veldugu banjårårnir vóru stúgvandi fullir av monnum, sum svóvu í koyggjunum, sum vóru upphongdar á mest ótrúligar mátar og nú byrjaðu menn, sum vildu sova, ar latá seg giidå út úr teimum, »Hvat feilar?« spurdi ein, |»Ring upp til admiraliin og spyr,« »Fg fari at hiva akkerið inn,« Nobby stóð Tata oljuklæðin: segði ein annar upp Hesín sum æt stríddist við at end- og seg í og ar hann liðugur, »Gerid plús: fyri einum manni sum skal út og gera sítt arbeiði,< segði Nob by, Hann fór trampandi igjøgnum skipid, fleiri ferðir upp gjøgnum at amim | leidarar, og at endånum kom hånn | hvalabakið, Í myrkrinum sóust aðrir oljudansar glitrå, Regn- upp a ð kom piskandi hvala- inn yvír bakið og vindurin ýldi meðan teir við at akkerið borðs, Niðri í einum myrkum lu- stríddust áa innån- byrjaði ein lelefon at kima, gari tendrad tad áðrenn sjálvt ljósið varð og alt nt um fyr: eitt, eydnadist henni ringja tvær tann tíkið hana, »N, N,, kommandørur her,< ferðir, hálvsovandi = maðurín hevði »Full speed á kassan áðtenn 10 minuttir,« segði røddin í hínum endanum, »Gott eg komi,« segði maskinkommandørurin, velti seg ú! úr koyggjuna og byrjaði at lata seg í uniformin, —0— Hetia var akkuråt tað sama tá íð tað sama sum »Bismark« fór til sjós, og hendi eisíni beint nú, teim. | passaðu akkurát við hvenn annan og vísti 20 minuttír yvir 12 nátt, Akker- | spølini målu, keturnar komu inn VS fyri líð, ordrarépini gingu fram og aftur, ventilarnir til damptur- binurnar vóru opnaðar, skrúvur- byrjaðu at mala í tí myrkú Urini maskínrúminum i báðum skipunum, 1 um når | ingar? | fær møguleika vatninum, og spakuliga fór skípíð glidand: út -úr Scapa Flow gjøgn um U-bátsverjurnar, Tað kundi akkuråt tað sama verið »Bismarck« um ikki tað veikað ljósíð hevði víst at á hekkuna stóð navníð HOOD. Beint í somu létu 'óru skipini tíl sjós, >Bísmarck víð kós móti norði, fyri at sleppa uttan um Ísland, og fylgiskip, „Prince of Wales< nakað væl long- forða >Bís- gjøgnum Dån- lor tann »Hood« tess suðri fyri at marck< slept markssundið, um vegin, Og í somu løtu, skipið var ur móti at hann komið út úr Scapa Flow, rendi tað seg í illveðrið, Gronin fór upp og níður, og stórir skvampar brutu heilt aftur móti brúnni, Tey somu kan- koríni hevði »Bismarck« ella ska verri; teir pløgdu seg gjøgnum | grá fjøll av iskøldum sjógvi og tað, sum kanska verri, Her úti á tí iskalda Atlantshavinum, teir ikki ein einåstå tjåns fyri åt var høvdu móta vinum, men bert ótta fyri at meta figgindum, Lútjens, admiralur og Linde- mann, kommandørur sótu beint tá og tosaðu um hesar verunleikarnår hjá undir í lugarinum kommandørinum, sum lå beint brånni, Teir vaggaðu frá síðu til síðu, alt eftir sum skipið rullaði, >Men figgind… ikki betur, enn ; Grimstadsfirdi«, in veit jú at vit líggja Lindemann, »Teir hava ikki fingid at vita, at vit eru farnir til sjós, og um teir høvdu tað, kunnu teir ikki vita hvat kós vit halda ,e mín royn at síggja verunleikan frá hin- ári síðuni, Teir eiga havíð alt, sum tað er — vit mugu sníkja okkum í segði »Ja, góði Lindemann, men av stað, eins og tjóvar, Táð mugu vit ganga við alt fyri eitt, sjålvt uppgåvå er åt broyta og (að rættuliga skjótt, kunnu vit vita, íkkí ein bretskur orlogsmaður kemur til sjóndar beint fyr: gron- ina á okkum nú hesa løtuna, ella »Okkara »Okkårå meir enn um okkara hetta, Hvussu um framman um fimm minuttir?« "regnartænasta. <“ — fregnartænasta kánn so tygum væl. Einar tveir fjrð- Heldur ein, Vit ikki roynt radarin enn, Vit kunnu ikki rokna við at vera åvardadir, áðr- enn teir byrja at skjóta eftir okk- um, Vit mugu hvørja einastu løtu ara skeiv, tað vita Hvat er sýnið? hava vera klárir til at skjóta hvønn ein- áðrenn hann at skadå okk- um,« at verå leingi tf acm#ralur, Fólkið fer skjótt at verða úrslitið á tann ásta figginda i sor, fyri Men vit lara sjós, harra | hátt < — »Tå id nakrir dagar eru gingnir, kunnu vit kanska skakká nakað av, Til ta, skal tað vera, sum tað er nú, Helvtin kann sova men lat ongan fará frá hár, hånn eigur at vera < «Sum tygum vilja, harma ådmirålur,« Soleiðis kom tað so a; vera umborð á >Bis- marck< Í kanóntorninum, niðri i goyms- lurúmunum, í maskinrúminum, og á dekkinum var øll manningin klár Helvin hevði vaki meðan hinir royndu at sova best gjørligt. Summir lógu, meðan summir sótu ímóti skottum og luftrørum, tákt við skipið og o'ta vóru teir vaktir, tå skipið rullad; långt, mugu upp meðan teir vaggaðu í ovanliga »Hatta er prísurin, vik | gjalda, tí Bretland hevur valdið á kjónum,< Vit krúpandi »T20 skilji segði okkurt annað a: toså um, fór hann yvir ak talirøni og spurdi um okkur, Tá íð hann hevði fing- ið svarið bar hann tað víðari til Livjens, í ti hann segði: sSýmið er nakað væl minni, enn eitt e (Framhald) segði Lútjens, >Hetta tá biðia um frið < sdmirálur,e fyri an fáa mugu minnast, bretar koma og eg, harra Lindemann og g einum