Sosialurinarkiv
Sosialurin 1965-12-22, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 22. desember 1965síða 7

‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

/ 22. desember 1965 Kýsareyða Nú skulu tit hoyra um eina lítla gentu, sum var so fitt, at øll menniskju vóru líka góð við hana, bara tey høvdu sætt hana einaferð. Men allarbest var kortini hennara gamla omma við hana. Einaferð gav omman henni ein reyðan floyalskýsa, sum bar henni so væl, at hon vildi ongum ødrum ganga við uppi á høvdinum; og ti róptu tey hana Kýsareyðu. Ein dagin nú rópar mamman á hana og sigur: »Kom higar, lítla Kýsareyða. Her havi eg ein kakubita og eina fløsku av víni. Far og ber ommu tíni hetta; hon treingir til tað, tí hon er so gomul og ússalig. Skunda tær avstað, áðrenn sólin fer at stinga heitt. Men gakk nú varis- liga, og halt teg á gøtuni, so tú dettur ikki og brýtur fløskuna, ti tá fær omman einki vín. og tað verður synd í henni. Tá tú kemur inn til ommu, minst so til at siga góðan morgun. »Ja, ja,« svarar Kysareyda, »alt hatta skal eg minnast til at gera.< og so fór hon avstað. Omman búði burtur í skóg- inum, ein heilan tíma at ganga úr bygdini. Tá ið Kýsareyða er komin nakað út í skógin, nú møtir hon úlvinum. Men hon veit ikki, at hetta er eitt ódjór og tí rædist hon hann ikki. »G6dan dag,« sigur úlvurin. »Godan dag. ulvur,« svarar Kýsareyða. »Hvar fert tu so tidliga í morgun?« spyr úlvurin. »Ut at vitja ommu,« svarar hon. , »Hvat er tað, tú hevur undir fyriklæðnum?< spyr úlvurin. »Kakur og vín. Mamma hev- ur bakað i gjár, og nú skal omma fáa burturav, tí hon er so gomul og ussalig,« sigur Kýsareyða. »Hvar býr omma tin?« spyr úlvurin. »Ein hálvan tíma at ganga longur inn í skógin. undir teim- um trimum stóru eikitrøunum:; har er hús hennara — tú veit, tað húsið við nøtutrøunum nið- an fyri,< sigur Kýsareyða. Úlvurin hugsar við sær. at handa lítla, fitta gentan er ein góður biti hjá mær at fáa; fyrst skal eg eta ommuna og so hesa lítlu gentuna omaná. Tað verð- ur vorðið sum fongur. Nú ræð- ur bara um at vera snildur, so eg fåi bådar.« Tey fylgjast eina løtu afturat eftir gøtuni. So sigur úlvurin: »Hygg, lítla Kysareyda, hvussu vøkur blomstur ið standa her allastaðni; hví hyggur tú ikki at teimum? Eg haldi, tú hoyrir heldur ikki, hvussu frýtarliga fuglarnir láta; tú gongur bara, sum einki skuldi verið, og kort- Á i! Ad 10 ini er tað so stuttligt úti í skóg- inum.“ Kýsareyða stødgar og hyggur (seg um. Tá ið hon nú sær, | hvussu fagurliga sólin stavar niður, kemur henni í hug, at ;omman hevdi verið glad, um | hon hentaði nøkur blomstur at | hava vid til hennara, »tad er so tidliga enn, at eg havi góða tíð.“ | Og so fer hon av gøtuni, inn „millum trøini at henta blomst- ur. Hvørja ferð, hon hevur tikið eitt, heldur hon, at eitt annað „stendur longur burtur, sum er uppaftur vakrari, og so má hon hava tað við. Av hesum kemur | ; »Hvi man tann gamla konan,| hon longur og longur inn í skógin. Men úlvurin skundaði sær alt, hann kundi, fram til tað lítla „húsið undir teimum trimum eikitrøunum, har omman budi, fór at durunum og dunkaði. | »Hvør er hetta?« spyr omm- jan innan fyri. | »Hetta er lítla Kýsareyða við |kaku og víni til ommu,« svarar julvurin og ger sær málið eftir | smágentuni. | So, neydardyrid,« trýst bara |klinkuna niður, so sleppur tú inn. Ég eri so ússalig, at eg orki ikki úr seingini at lata tær | upp.< | Úlvurin er | trýsta klinkuna ikki seinur at niður, hurðin (sær fram at seingini, ommuna og svølgir hana niður beinan vegin. Nú letur hann seg ii hennara klæðir, bindur turri- Í klæðið um høvdid og leggur seg í seingina, ballar seg væl innaní dýnuna. Lítla Kýsareyða. hon rennur alsamt millum trøini og hentar | blomstur. Ikki fyrr enn hon hevur fingið so nógv, sum hon fær borið, minnist hon til. hvar |hon skuldi fara og fer aftur til gongu. Nú hon kemur til tað líila húsið undir eikunum, har omm- an býr, undrast hon á, at hurð- in stendur opin, og íá ið hon kemur inn . er alt so lagið, einki hugnaligt. Og hon, sum hevði glett seg so, hvorja ferð. hon kom higar. Hon rópaði góðan morgun. Eingin svarar. dýnuna eitt sindur upp. {liggur omman við høvudturri- fyri andlitið. ÞÁ, omma, omma, hví hava tygum so stór oyru?« spyr Kýsareyða. »Ta0 er, fyri at eg kann hoyra teg betur. svarar úlvurin og ger sær málið eftir ommuni. 5 Gjåar folk, eru vælkomin. Sum So fer hon at seingini, lyftir | Har | |fer upp, og hann inn, skundar | tekur | | Tå vakn | | Innbjóðing | Fólk. sum er ættað frá Gjógv og hevur bústað aðra- staðni. verður boðið til stovningarfundar í losjuni, Ting- | húsv. 18, Tórshavn, mikudagin 29. ki. 19,30, har stovnað verður eitt Gjáar felag. Oll tit. ið hava áhuga fyri Gjáar byg dog vilja hitta ; innbjodarar: Maria á Fornanum, Elisabeth av Taraflóttinum, Jóhann úr Nýggjustovu, Oliver úr Hoyðriksstovu, Hallns Jákup av Bø, Theodor úr Horni, Sjúrður úr Hoy- garðinum, Sigurð úr Hoygarðinum. | Omman klædinum bundnum heilt fram | | ulvurin åt SOSIALURIN ÞÁ, omma, omma, hví hava Tir tygum so stórar hendur?« spyr | Kýsareyða. »Tad er ti eg kunna halda tær urin. ÞÁ, omma, omma, hví hava | tygum so stóran munn?« spyr | Kýsareyða. Tað er ti, at eg betur skal Kunna eta teg,« svarar úlvurin. | Og so loypur hann upp úr seingini, tekur lítlu Kýsareyðu og svolgir hana niður beinan | vegin. Tá ið úlvurin nú hevði etið | betur skal svarar úlv- Á m— bæði ommuna og smásentun,| var hann so mettur, at hann |, vildi hvíla seg, fór aftur í seing- ina og sovnaði, Meðan hann/; VIGGO svav, snorkaði hann so illa, at tað hoyrdist langa leið. Í tí sama kemur ein veidi- | maður framvið. Hann hoyrir | hesa snorkan og hugsar við sær: sum her býr. snorka so illa í morgun, er hon sjúk? Tað er í best. eg fari inn at vita. hvussu || til stendur. Ju, hann fer so inn, | fram at seingini. Tá sær | at tað er úlvurin, ið liggur har) í fasta svavni og tað rungar eftirí. |} Áha, her fann eg teg. títt| gamla rovdjór.< sigur veiðimað- | urin, »leingi havi eg leitað eftir tær.« Hann tekur byrsuna og! Skal skjóta ulvin; men leggur hana aftur, ti hann hugsar við í sær: Best er ikki at skjóta, ti | kanska hann hevur etið ta gomlu konuna; lat meg heldur) | snorkar so | kryvja bukin å honum.« So tek- Hann sker eitt sindur meir. Nu | loypur smágentan útúr og róp-| ar: | ÞÁ, sum eg ræddist, tað var| so myrkt, so myrkt inni í úlva-| búkinum.< | Veidimadurin skar upzoftur |Å meir, og nú kom omman ut í- || gjøgnum. Livandi var hon; men | 1 orkadi ill: at dr am ondina. ti úlvabúki.ium Veiðimaður n ar steina: úlvinum seingini, sk | i skógin at króg | vanlukkutíð, steinarnir vóru so tungir í búkinum, at hann da: tá ið hann kom útum, og sið, seg so illa, at hann doyði. | Nú vóru tey trý so glad. | Veiðimaðurin tók skinnið av | ulvinum og hevdi heim vid sær. | setti seg at eta kak-| urnar og drekka vínið. hon hevði fingið alt niður, var | hon líka røsk aftur, sum áðrenn | hana. Men Kýsa-| reyða lovadi, at aldri nakrantíð | skuldi hon aftur vera óhoyrilig | móti mammu síni. | | í Heðin Brú týddi. 4 dec. Osvald á Kli, Nr. 100 Tryggingarsambandið FØROYAR Ferova Kriggstrygging .......... TIf. 1090 Føroya Sjovåtryegine ........... - 1090 Føroya Brunatrygsing .......... - 1098 Foroya Vanlukkutrygging ....... - 1466 Vit tryggja: Bátar, skip, vorur, hús, innbúgv, akfør 0. a. . t På Feroyingar ciga > pe at trygge på Var Una aglv - FAR Sum týsdag: Sigmundur kl. 8 og 16.30 inn á Skålafjørdin Ternan kl. 8 norð í Sundalagið. FRÍGGJADAGIN 24.12. Sigmundur Ternan kl. 7 kl. 7 Tórshavn Tórshavn Strendur Kodlafjørd Toftir kl. 8 Håsvik Kaldbak Hvalvik Tórshavn Oyri K rd kl 10 kl. 14 Tershevn Tórshavn Toftir kl. 15 Strendur Tórshavr Torshavn Kil Ko Oyri Hvalvik Torshavn TMASAR AES ON 31.12 Lut NOU AL /ANBR. N JR Åre Sigmund kl. 8 norð í Ternan kl. 8 inn á f kl. 15 Tórshavn - Tolir - Strendur - Tórshavn AS. THORSHAYNS MÆLKEFORSYNING & MAR GARINEFABRIK Hvi??? so nógv strid, tá ið tað ikki er neyðugt. {/ følg ps "AA í 3 bp” / f ' by ag |/ ff 4 > / FS * ÍNA / Sr gl Á re r tjene PA >> > 7 MN 771 NR W : LF (Á NÆ) | "ALÍ Á !-/ A j; | | Í + // FRAM Af fB = í / Í H lætt- 545 Crede Deh ari, skjótari og Spyrjid um tí wir turkimaskinan ger arbeiði nógv betri, og prisurin er såmuligur kr. L tif. 1397 - a í landsins egnu trygging. | rar . TEE ERT) Í Tr SS UDEN ELAD E ER SE ED ROLE BOE! TEE EE SONDEN TON EL ————"—-———————ii"——vvai""— POS NDS JE STE SATTE ES DERE | |