leygardagur 8. januar 1966síða 5

8 januar 1966 Úr skaldaheiminum Skaldini hava dúgliga saðlað og díkt á »Hirpintirpinteiga« í árinum, sum leið og vit hava fingið nógvar og góðar bøkur, bæði upprunaligar og umsettar, í bundnum stíli og óbundnum. Úr at velja og úr at gera hjá okkum, nú jólini eru av. Av teimum, ið seinast eru útkomn- ar eru at nevna: OG TO SKÍNUR SOLIN eftir Valdemar Poulsen. Hesin sjónleikur gekk fyri fullum húsi í vetur so ofta, at tað helst man vera »rekord«. hitt framúr góða spæl sín stóra lut í hesum. men mestur hevur høvundin verið heppin og sligid á strong. ið geva kundi aftur- ljóð. Heldur vatndeyvar og slitnar kennast summar av »stuttligheit unum< tá ein lesur tær, men sama ger, væl royndist á pall- inum, og tað man neyvan svit- ast, at hesin sjónleikur fer at verða nógv spældur úti um bygdirnar, lagaður sum hann er fyri tílíkar sýningar við tað, at einki skifti er á pallinum. Egið forlag. 20 ÁR TIL SKIPS eftir Hans J. Ellingsgaard man helst longu vera utseld, so væl hon hevur verið fagnað av fólki, sum ikki er løgið. tí hendan fråsøgn er álítandi soga, sum teir menn, ið siglt hava í hesum tíðarskeiði, kunna vátta. Bókin er ein part- ur av søguni um »menninar í lugarinum«, søgd uttan háva ella skrøgg. Forlag: Kirkjuliga misjóns- felagið. YRKINGAR eftir Chr. tras, ið Varðin hevur givið út, er gamalur kunningi fyri teim- um eldru, men kemur her í nýggjum búna. Hon er saman- dráttur av áður útgivnum yrk- ingarsøvnum. Fyri hitt yngra liðið er hendan bók kærkomin fongur. Sálmurin >Far verøld farvæl« er hesa ferð nakað munandi broyttur, men hvort hann hevur vunnið við broytingini, kunna vera misjavnar meiningar um. Í stóðum hevur hann helst vunn ið, men líka so víst hevur hann mist aðrastaðis. Men tað fer Sjálvandi átti | Ma- | lyrkjarin at verða um sjálvur, |tad eru ikki vit, ið skula siga honum, hvussu hann skal yrkja. | Listi yvir prentvillur hevði ver- (id hentur. Í niggjanda ørindi av | sålminum er orðið »ikki« fallið | burtur, men vid tad, at hetta er | so eyðsæð, sakar tað minni. »Ymiskt er mannsins tykki, og tað ikki minst tá tað er um yrkingar at røda, men man tó líkki yrkingin >Tú gakk |fram við ånni« taka okkum oll | meira ella minni um hjartað: Tú gakk tær fram við ánni, | | |tá eyrur fjarar turrur, | og tá áarrásin treingist, | og fenid er við sóljum sett | sum himmiríkis flota | — tá er tað sum at lívið títt var bert ein lítil lota. j Tå livnar aftur barnid i tær, tamt av mannalétum, |tå gongur fram við ánni sum | á kvikum dreingjafótum, |og sílahugur vaknar meðan inn igjøgnum eygnakrókar Tú veitst, at slík var útgerðin, sum fram við Løksarå í lívsins morgunroða gingu, | og teir, sum sigla Íslandssjógv. og teir, sum heiman fóru, úr Føroyum slíkar halgidómar við um vereld bóru. Á GOYMSLU. skum tógvi. Max Catto: FEIGDARFUGLAR Ein morgun í marsimánaði sprongdist Taluhaoyggin í luft- ina og hvarv í Kyrrahavinum. Hon reyk so øgiliga upp í loft og við so miklari megi, at aldan hevjadi skip í fjarum indones- havnum upp til 80 fótur nidan úr fjøruni. Tað má haldast hava tókst skemtiligt (aftaná at lík- ini vóru tald, tí deyðin er onga- tíð skemtiligur) at síggja 600 tonsa skip strandaði uppi á grónum vølli, eins og holabåtar, ið eru skoladir upp úr tjørn, har børn spæla sær. Tað gingu fýra mánaðir, inn- til dustið frá oynni gjøgnum stratusferuna kom til Europa. Í | London og París sóust tá fram- úr vakrar sólsetur. Tað gjørdist síður at eta nátturða í Eifiltorn- inum seinnapartin av augusti- mánaði fyri betur at eygleiða ónatúrliga glødandi eldroðan við grónum og reyðum litum. Táið tey sum livdu eftir vóru sett á land á Tahiti, fleyg eg av- |heimleysu í stað úr Fransisko, tí eg skuldi siga frá ófrættunum fyri tíðar- ritinum NÚ. Nidursetuf6lkid — oyggin hevði ligið undir Frak- landi, og skerini, ið eftir standa, eru tað ætlandi enn — hevði órað gosið í tvey samdøgur frammanundan; alt var flutt til Tahiti í góðari tíð. Ég hevði tveir ljósmyndarar við mær og teknara okkara, David Metzger. Vit komu ovseint at mynda gos- ið, men eg visti, David kundi endurskapa myndina úr frá- søgnum teirra, ið eftir sótu. Í royndum var úrslit og ólistarliga klór. Vit hittu og talaðu við tey Tapeete. Flestu høvdu eina kenning av nerva- trýstinum. Mundi koma av tí, tey høvdu mist hús og heim, samfelag teirra farið — nógv teirra vóru fødd á oynni. Frak- land stóð ikki fyri teimum ann- að enn sum skyldskaparlandio, tær | tá bakkagrasið leingist, | við hvort loynimid, tú skoðar, | sóljugullið logar. | ið allir dreingir fingu, | hansara | |betri enn natúrunnar illgjørda SOSIALURIN ; BØR BØRSON, | Marius Johannesen | sett eftir norska |Johan Falkenberget er allar- flestu útvarpslurtarum kunn, og varð sera væl fagnað, tá hon (varð upplisin av umsetaranum, ið er sjáldsama góður og ser- merktur upplesari. Harum eru óivað øll á einum máli. Jú, men síðan eru vit alls ikki einmælt longur. Tað hevði verið at vænta, at umsetarin var komin yvir sínar evindaligu pilkingar við stavseting og orða- framburð. Ger hann tað fyri at erta, var betur ógjort. |Ella ger hann tað bert fyri at | koma sínum sermerkta talumåli |av sjálvstýri málsligt sjálv- stýri: Vit skula ráða - | ráða. Sjálvandi er hetta ikki meint sum atfinning viðvíkjandi sjálv- ari umsetingini. Hon er bæði jnr., hevur um- | væl og virðiliga úr hondum | greidd — sum fyrr var illa, tá | umsetarin er sjálvur stjórin á | | Føroya fólkaháskúla. | Ja, háborg Føroya máls. | Maður í steinboga. | Nýggjur HØGGUSLOKKUR Pf. Bacalao Spinnid i Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av føroy- TOTINGARVIRKIÐ v/ Olavur Gregersen — tlf. 20 í Gøtu ið tey vóru stýrd úr. Tey søgdu frá eldgosinum uttan stór orð. men rætt so grefligt sum tað |var. Tey gjørdu ikki av, men stóðu við ófriði á sær — kvinn- urnar nøtradu — og stardu út í hav, eins og tey eygleiddu pimpurstein av sprongdu oynni. Frásøgn teirra gav okkum liv- andi met av stankinum úr brenn andi grótinum, av brakinum, táið gosknúkurin fór í luftina, av táið hin fasta grøna foldin tók at skakast og alda eins og oyggin var um at koma upp á kók (og hetta var eisini endin á henni, hon kókaði upp sum heit mjólk). Tað var eitt einsligt samfelag, ein lítil blødra í stóru vatnskorpuni, sex hundrað sjó- mílir frá næstu hjálp. Einasta týdning, oyggin hevði, var, at har var sett upp utvarpsstød eitt lið i ketuni av hjålondum frakka ur Kaledon i Papeete. | Tey vóru forvitnislig at av- | mynda. tó undantikið børnini. tílíka stuttan, | Í | Børn halda | nattúruni vera leik í spenn- kann landi ovurstødd, ti sum | rithøvundan | ikki | eg skal | vanlukku í | PETER MI | Teir fækkast, ið stóðu i brotinum Ítá ið harðast gekk á hjá arbeiðara- fjøldini á Tvøroyri; tá ið líkasum | sjálvt grundarlagið ruddi burtur við teimum stóru húsagangunum aftaná bardagin 1914—18. Peter Michelsen var formaður í Fylking, tá ið farið varð undir at fáa eitt virki í lag ístaðin fyri stór- Bara við hesum luti sínum í ar- | beiðaranna stríði fyri frælsum fíggjarligum korum stendur Peter Michelsens navn ritað millum stríðs menn arbeiðarafylkingar. Michelsen millum | teirra, sum eisini sjálvur royndi við | nýggjum fari at skapa nýggjar inn- | løguleidir. Men tess mátti | Peter var verri | hann eins og allir menn og øll| jr mæ På pr, . , . . . il | feløg, ið tá fóru undir nýggj virkir, | | freista ta lagnu, at tær ringu tíð- | fyritøkuna J. Mortensens Eftf. as, ið var farið í ólegunum aftaná | heimsbardagan. Nr. CHELSEN | imar, ið rendu ríkir og menn kring | heimni um koll, fóru av stað við | hansara skipi og tí, sum hann átti. | ; | Hann varð fyri árum síðani rakt- jur av ólekjuligum breki, sum nú | gjørdi enda á honum. | Hansara felagar bera honum sein- astu kvødu sína og tøkk og ynskja frið yvir minnið. 2 | Vinur. | SKULA TIT | BRUKA BIL persónkoyring ella skúla- koyring, so snarið tlf. 3456 Alexander Dalfoss FÆRØSK MARGARINE | Vita VITAMI FÆRØSKT PRODUKT pf | Skåla sk & handilsvirki SKÅLA Telefon Runavik 7260 Stálskipasmíð Sleipistoð Skipasmiðja Mekaniskur verk Skipsútgerð ein ikki aftaná fáa tey at standa sorgtung framman kamera. umboðsmann Fraklands. Og tå fyrst byrjaði søgan. Har budi okkurt undir øllum hesum tjaldrandi sjónleiki. Kan- ska var tað David Metzger, ið varnaðist — hann kann meira enn at mata seg — men eg hevði longu varhugan av. at hesi fólk vóru so merkiliga undanførlig og smæddu seg burtur sum at tey bøldu onkr- ast frá. Ikki haldi eg, at tey ætlaðu at fara við fals, ella siga skveit |frá — tey vóru ikki verri enn |fransmenn flest, har tú hittir |teir å Montmartre ella i Pro- |vence. Tað komst tær bert fyri. | sum tað var okkurt, tey píndust av, og sum tey skutu frá sær í |huganum. Ísfjall stingur bert | stutt upp úr vatnskorpuni. Mær |tykti her stór isfjøll undir vatni. Ein tíðindamaður tevjar so væl sum nervalækni. | Vit tóku mynd av umboðs- | manninum. Tað dámdi honum. Men merkiligt sum hann firn- Vit høvdu síðan samrødu við | um duldum, ið ikki átti at sig- | NISERET FINT PRODUKT ipasmidja —Y——— stadur Elektriskar installatiónir | Fiskaútflutningur Sildaútflutningur Frystivirki Matvørubud Klædnabúð Kol Nýmótans fiskavirki við kuldagoymslum |adist fyri at vera teknaður av | Davidi; teknarin sat í horninum og eygleiddi hann uttan at tala, |meðan kolstiftan ríslaði eftir | pappírinum. Alla tíðina vendi | maðurin sær burtur, og at enda kundi David bert síggja hann beint á nakkan. Mær kom tað fyri, sum honum ikki dámdi David. (Hví? hevði hann var- hugan av einum forvitnum mót- | stóðumanni?) | | Umboðsmaðurin hevði verið í Indokina og Algier; ein lítil, | sólbrendur ovasti við ljósbláum |eygum, kaldur og rak: eg haldi | hann kendi seg sum stórmenni. | Natúrliga, sum segði hann frá |nøkulunda vælklåradum aftur- | stigi, segdi hann: | »Alt gekk sum eftir ætlan« |(Eldgosið gekk saktans allar- | best). »Øll bóru seg væl. Eingin deyðaræðsla sást. Ongantíð í | sóguni hevur goyst á oynni fyrr, | men É vit ivadust ikki í. at nú (fór tað at vera. Til alla lukku |logu tvey fraktskip og ein | skonnart í havnini. Vit skipaðu (fyri eftir hermannasiði: sjúk, | gomul og børn fyrst. Úti til havs