leygardagur 29. januar 1966síða 5

29. januar SOSIALURIN Vestmanna — tlf. 145 AR veg a R BEMIÐÐ = FS TILL: a i FRÅ Fi he þor á BEN o D CGUr camat - dese rtir- salatir og annan villsku a FE (Framhald) Doktarin Wexler av húsinum var ein tornaður til EIGDAR FUGL sjúkra-l | eysturríkari um sexti ára a | Ein egin harðrendur maður — men tað høvdu helst verið áneyðir til tess. Seinni segði, hann mær, at hann var jakstr-| aður ut úr Wien undan krig- | num. Hann var skeggjutur og hárfagur sum Einstein, og á vangan líktist hann hesum snák- utu monnum. ið plæga at prýða myntir. So snart hann visti, vildi, segði hann kalliga: ikki lata teir hvíla í friði? Hvat gagnar tað at grava hesa søk framaftur?« Men eg at sleppa hesum góða doktara so. víðan, dåmdu fadir Doonan?« »Sera væl. So merkiligt tað ljóðar, dåmdi mær allar fýra. eisini tey trý landastrokini.« »Og tygum standa eisini i skuld til teirra.« Tað sýndu hvat eg tygum ikki brosrukkur í andliti hansara. »Ju, um lívið hevur nakað virði fyri mann á mínum aldri. so skyldi eg teim- um tað. reisa teir upp frá deyðum? Hví ikki heldur lata teir liggja? Teir eru jú deydir«. »Ja«, segði eg. teir eru deyðir, seg c er ámæli teirra?< Hann kveitti at mær. Stutt í »Hvi | ætlaði ikki) Eru tygum biðin um at | men var blaðstjóra Blæsa teir upp til hetjur? vóru ikki hetjur — tríggir av | hampafólk. Eg hevði ikki tora lat lati ein frank ligið frammi, | bil haldi eg hann sá fyri sær| um eg visti teir í nánd. Teir týðuliga sjóðandi glúpsið. sum vóru. í strid við alt skil. bert | menn.« Men hann skilti so vid og við, | at eg ætlaði ikki at nýta søguna | soleiðis. Hon hóskaði ikki reiði- liga til tess. Hon vildi staðið sum skrýmsl fyri mær í tíð og ævi. »Teir eru burtur«, segði dokt- To Wexler, »tyndir úr heim- hann visti/inum. Ikki so mikið sum bein- um. | flísin eftir. Tað besta vit kunnu | Nøkur fólk eru so háttað. at) gera teimum, er at lata tøgnina | tey av einum kjálkabeini duga Á síga yvir teir. Teir eiga tað å.« huganum at skapa djórið heilt og holdið. David hevði byrjað | við at rætta mær kjálkabeinið | — nú hevði eg djórið heilt | Eg segði Davidi søguna. Nú bæði við indrum og beinagrind | veit eg, hví hann helt seg burt- | — bæði við kjøti og blóði. | ur frå henni. Spakuliga segði Tað var doktari Wexler. ið hann: »Hvat skal tú gera við hevði sjálvan søgulykilin. Tað hana?< Eg ætlaði at goyma var hann, ið kom oman eftir tí | hana millum skriv mini brennandi fjallinum saman við leg og ypti oksl... teir fýra menninir hvurvu í og sindraðust. Einki var eftir av | teimum. ikki so mikið sum eitt | ámæli (tað verður kanska tað ! ræðuligasta av brintspreingjuni, | at vit oll verða til einkis í tóm- | anum). | yFrálíkta. ligur. Eg fekk segð hann videiri- Og hann segði frá. vita tað, ari k + % hinum — hevði andað roykin| yTjax. segði hann og lædi,| av brennandi gróti, meðan teir | »men minst til alt tað tú hevur | runnu burtur úr eiminum | fyri tær. Hundrað og sex áhuga hevdi sæð sålarstyrki faðir Doo- | verd bjargaði. nans, meðan hann sum eitt Ort | deyðanum. Og tiggiu forvitnis- dragsaði allan barnariðilin | | i myndir av umbodsmann- hann hevdi ófatandi Í inum ja, lat okkum so hugsa dirvi, hinir triggir Tá id | jum okkurt annað. Ég skal gera | hann endaði søguna, ;tær nakrar frálíkar tekningar«. | ligar sæð sýndu. segði hann og uppá spott: »Og hvat ætla tyg-| di um nú at gera við teir? Lata | Og hann so gjørdi. tygara gera kálið | Søgan var nú samansett) | feitt av teimum til sunnudags-| stykki fyri stykki. men til hvat? brúk? Við ósonnum myndum? | Tad var ein undarlig. óhugna- TT TS SO Teir | teimum vóru ikki so mikið sum segði | Just ridin undan | Nr. 8 Skåla skipasmidja & handilsvirki | SKÁLA Telefon Runavík Stálskipasmíð 7260 | Sleipistød i Skipasmiðja j Mekaniskur verkstaður Elektriskar installatiónir Skipsútgerð Fiskaútflutningur Sildaútflutningur Frystivirki Matvorubúð Klædnabúð A — Nýmóátans fiskavirki við kuldagoymslum P pr 7 BET ØS NE NEDRE væ | Nýggjur HØGGUSLOKKUR ke Á GOYMSLU. } Pf. Bacala IL IL: = SR KOG BOTTLE RORMTSGE TLIÐBEID AU SØM IL: TTL OGS EB TF NE EET OT ETS Tryggingarsambandið FØROYAR Føroya Kriggstrygging .......... Tif. 1090 Føroya A SALSA sine ...... - 1090 Føroya Brunatrygging .......... - 1098 Føroya Vanlukkutrygging ....... - 1466 Vit tryggja: Bátar, skip, verur, hus, innbugv, akfør o. a. Feroyingar eiga at tryggja í landsins egnu trygging. ! 3 samæ bili fekk bestimadurin ga á oynna og peikaði. og sá mjåan "kåbutan skugga stiga ur havi. Hann liktist hålv- í langa tíð slapp eglí lig soga. |ey ikki frá at hugsa um hana. So ein dagin hugdi eg aftur í | | hana og eg hugsaði: Hetta skal, Í vera frágreiðing mín til kom- |ari valnøtu. Bert lítla lotu landi tíðir um faðir Doonan og | Seinni, og vit høvdu ikki fingið eyga á hana. tey try gloymdu landastrokini, | rs Frobisher og Marcel og| Vit flugu i runding meðan | Charlie. Og teir skulu fåa gott | Motorarnir murraðu sum hund- 7 Jar, ið varnast bein. beindi åmæli. ; 4: 5 flogið og gjørdi til at seta tað 1 ar er tað. | 4 OT Her er ta |á pollin. Tad var avgamalt flog | 1 jog flestu skilafólk høvdu latið PARTUR | tad selt til brædingar. Men vit | (Flogskiparin sigur frá:) | fratsmenh era ikki. gomlum | | amboðum við motori í. Vit fáa Vit komu í skýmingini (segði tey at arbeiða betur enn tey | flogskiparin) og flugu lágt, með | nýggju. Vit vóru á veg til Ta- jan vit leitaðu eftir oynni. Vit | hiti. Vit steðgaðu bert her til at høvdu nýggjan navigatør, ung-|taka umboðsmannin við — dóm. lærdan við Sorbonne.|hann skuldi hava hvíldartíð. | Hann handfór kikarin sum nak- | Hann fór at fáa nakrar rætti- |ar skurðlækni, og setti eina K6s | liga óvanligar og nakað óhugna | so beina í kortinum sum nakar | ljgar' lagsmenn. helst teir triggj- | Picasso, men í fann | a myrkri (ar fangarnar, sum skuldu setast | hann ikki so mikið sum á We. | inn í skitið fangahús á Tahiti, | Eg sjálvur — ja eg seti bert og sita í fýra ár. óiva av rott- | nøsina út í Kyrrahavid og tevji| um. Teir vóru helst ikki mikið | meg fram oyggj av oyggj. Enn|at rædast, men alt má vera | eri eg ongantíð niðurdottin. | hugsað um í so lítlum rúmi í Tygum vita helst hvussu tað | flúgvara. Teir vóru leinkjaðir skýmur í Kyrrahavinum. Nú|Saman um skøvningarnar og | hongur sólin sum eldkúla oman | læstir við ketu at vegginum. | havsbrúnna. og vatnsskorpan Ein = melanesar-løgreglumadur, Ítykist kókandi mjólk. og í berbeinaður. við stórum purl- næstu løtu er sólin dottin útav | utum hári, skuldi vekja uppi | jarðartromini. og har er einki | YVir teimum. Gomul rifla lá í annað enn tóma verðaldarhavið | fangi hansara. Hann svav fast ein gråur, kaldur slætti. Hev allan vegin. jur flogið lítið av brenni, eru| So vendir tann fangin, ið æt | flogvánirnar eins gráar og eink-| Harry Frobisher sær á móti isligar. Nakað speiskliga helt eg | kúgveyganum og segði: >Hó, fyri við navigatørin: — »Hvat|hvat nú? hví dala vit?« (Framhald) gerst nú? svimja til Kina" >, Men |