mikudagur 30. mars 1966síða 1

FÁA TYGUM IKKI BLAÐIÐ — TOSIÐ SO VIÐ VIÐ POST- AVGREIÐSLUNA Ikki El men stigvis „avreiðing“ SUM ØLLUM KUNNUGT ER IKKI EITT AV LYFTUM oyum! Dam var landsstyrissvikjari Í av verets ag! SJÁLVSTÝRISLANDSTÝRI SINS UM YVIRTOKUR FRAMT | *“ Versta slag! , Nú hava teir og teirra neyðars- ligu málgagn gákin saman. Nú er eingin Dam og einki »sambands- | ENN — TVORTURÍMÓTI HAVA ÁÐUR ÁGRÝTNIR YVIR- | TØKUMENN ATKVØTT ÍMÓTI OLLUM YVIRTØKUM Danir yvirtaka Å einum sinni undir hesum styrinum hava teir sokalladu »sjålv styrisflokkarnir« latið danir »yvirtikid« reidslunum — og nú hava teir gjørt tað sama á ødrum sinni »YVIRTØKUR« — støduflokkarnir — fólkaflokkurin MEN SKEIVA VEGIN og tjóveldisflokkurin — púra ørir. At teir sokallaðu »sjålvstyris- | Hetta var danisering av versta flokkarnir« føra ein margkáttligan »sjålvstyrispolitikk« er einki loynd armál — men at teir beinleiðis seta ferð á daniser- igina, er kanska ikki kent fyri hvørjum manni. Tá seinasta lands- stýri fekk í lag ta skipan, at danski ríkiskassin skuldi gjalda 55 pst. av læraralønum og leikaðu and- P pre landskassin 45 pst., 75 år Í dag 30. mars fyllir Jógvan S. Joensen Næs — Jógvan í Pállshúsi í Skúvoy 75 ár. Hann er í løtuni staddur i Havn — heldur frí hjá dótrini, ið er bú- sett har. Og einki er at ivast í, at tey verða mong av ætt og vinum, ið ganga inn á gókvið, at geva hon- um vælmeint handatak. 75 ár eru ikki 75 dagar, sum tik- verður til. 9 ára gamal misti ið Jógvan faðirin, hann gekk burtur á Skúvoyarfjoørði sjálvur = níggjundi. „yvirtoka“ meira av sjúkrahúsút- slag! Teir ryggbrutu føroyingar! Teir vildu drepa føroyingin í Før- Sl JAVNADUR landsstyri« at skylda upp á. Nú eru tað teir sjálvir, ið danisera — hitt láturliga »sjålvstyrislands- | stýrjðx,ið biður danir gjalda teirra »sjålvstyrispolitikk« — biður dan ir átaka sær stórri gjald av t. d. sjúkrahúsútreiðslunum. Jú, skemt- iligir eru teir »sjålvstyrismenn- inir« — til láturs fyri øllum: For- oya fólki! Soleiðis seta teir í verk hitt lov- prísaða »sjålvstyrid«! Soleiðis svíkja teir upp í 60 ára gomul ysjálvstýr- islyfti«! »Stigvis danisering« tað var alt! Fåur man nå gera sær hugmynd um, hvat tað tyddi, at verða fadir- loysingur tá í tíðini, fyri 75 árum síðani. 14 ára gamal fór hann til skips og søkti síðani sjógvin, til hann av tilvild illari = tilvild, fór at handla. Sonurin, Jóannes, j5 hevði byrjað handil í Skúvoy, bráðdoyði 19 ára gamal, og har var einki annað at gera hjá Jógvani uttan at halda handilin gangandi. Tað hava síðani hann og konan, Elsebeth Krjstina — Tina, sum hon vanliga verður nevnd, tikist við, til tey nú i ár løgdu frå sær. Aðra dótrina mistu tey tá hon var komin í fagrasta blóma. Jú, Jógvan og Tina kunnu av sonnum siga: »Tann sum mini fótspor stíg- ur, hann lær jkki alla stund.« Men tú sært tað ikki á teimum. Tvørtur ímóti, tað er mong hugna- lig lota at minnast aftur á inni í Pállshúsi. Eg hugsi at tað man kennast undarljgt, at ganga igjøgn- um túnið, og ikki kunna detta inn á gólvið. A fyr Tekningarn so nú fer tíðin skjótt at vera úti Tey tekna oll - FØROYA BANKI, Tórshavn Til lukku Jógvan og takk fyri farnar dagar! Væl verðið tykkum báðum. Vinur. Haldið Sosialin! SKULA TIT BRÚKA BIL persónkoyring ella skúla- koyring, so snarið tlf. 3456 Alexander Dalfoss Faroe Airways Sorvág 103 prílmánaði nærkast, i at kunna luttaka i teknikappingini ar skula vera stiladar 1y8 BRØDRALAG Seinasta mikukvøld komu deyðs- Hans Mariusi, ikki 2 årini hevdi bodini av Ó- væntað, tí tey seinastu | hann verið álvarsama sjúkur. | Hans Marius var borin í heim í | Oyndarfirdi hin 21. september 1887. Elisabeth, f. Ju- Glyvrum, | Andreas, ættadur Eidi. Påpin | var fyrsti lærarin i bygdini; barna- heimid var eitt mentað, kristið | heim, og Hans Marius vaks upp í góðum og tryggum korum í eini tíð, sum hóast hon var merkt av strevi og stríði, so álíkavæl var fridarlig, har fólk høvdu stundir at liva og eisini at rætta hvørjum øðrum eina hjálpandi hond, tá ið ástóð. Sum hjá teimum flestu dreingj- um her á landi stóð hugur Hans Mariussar til sjógvin; men eftir pápans ynski fór hann á lærara- skúla, frammanundan hevði hann gingið í realskúlan og eisini verið 2 vetrar í Fógrulíð. Í 1908 tók hann læraraprógv, og var so vikarur ymsastaðni t. d. 1 år í Funningi; nøkur år var hann til skips, men hin 1. oktober 1919 varð hann sett- ur lærari í Oyndarfirði, og varð hann í starvinum til hann fall fyri aldursmarkinum 1952. Nú kom hann at virka í sama skúla sum Foreldrini vóru stinussen, ættað av | | av Nå eru 4 år farin, ella id hvussu er eru 4 figgjarlogir lagd ar aftur um bak, sidan sjålv- stýrislandsstýrið tók vid. Hesir flokkar kærdu seg Før- í andstøðu, kærdu seg og lamdu | við veingjunum, so tað var ein onkur í at síggja, kærdu seg yvir, at fíggjarlógin skuldi | bólgna skilaleyst undir seinasta | landsstýri. Hin seinasta undir | landsstýrinum, sum fór, var um unum, ið kærdu seg so sáran, at fjøllini grótu, alt græt, sum var undan kavi av hesum klett- um? Skuldi ein trúð teimum sum teir mirakulmakarar, teir góvu | seg út at vera, og sum teir lov- verða, so vildi henda bólgnan av fíggjarlógini halda uppat, um bara teir komu til. Hvor flokkurin segði seg at hava sítt medisinið. Hin minsti í samgonguni vísti á seg sjálvan. Hansara og hans- ara starvlíka — initiativ vildi sleppa landinum undan ollum útreiðslum, ið høvdu fingið fíggjarlógina av bólgna. Har skulu tit síggja! Slik var stødan, ið sømir ein- og | oya fólks vegna, tå ið teir sótu | | 28—30 milliónur. Og hvat er so | figgjarlogin i dag undir flokk-| aðu fólki, at teir so sanniliga | vildu prógva. at teir vildu eisini Nr. 25 MIKUDAGIN 30. MARS 1966 39. ÁRG. desgaard til áminningar | pápin og at búgva í barndómsheimi Skulanum«. var hann hevdi alt tilfarið í ein slíkan. Kærleika til | ynski, at tey skuldu útbúgvast | væl sum gjørligt, og hann fylgdi {teimum eisini, aftaná tey vóru | vaksin, og tey á sín hátt vóru ógvu liga góð við hann, tað vísti seg í | teimum nógvu vitjanum, hann fekk av teimum. Har aftrat komu skalda gávur hansara honum til hjálpar. Tað vóru ikki keðiligir skúladagar, | nei, hann dugdi at fortelja og greiða frå, so børnini upplivdu alt, ogtá hann so tók fiólina, og tónleikur og sangur ljómaðu í teirri lágu stovuni, tá varð hátíð, sum gjørdi, at næmingarnir lyftust upp í eina hægri tilveru. Og álíkavæl var Hans Marius nettupp maðurin, sum sá ævintýrið og undrið í gerandis- degnum. Tað bera øll skaldaverk hansara boð um. Hann var prosa- skald okkara, sum elskaði menn- iskjuna og náttúruna og ikki minst heimbygdina, og sum altíð sá tað besta í øllum, Og líkasum høvuds- persónurin í ævintýrunum og teim- |} på . | sinum, »i Sum Hann framúr. til børnini, | lærari | | sær | | so um góðu skaldsøgunum, — ofta aftaná líðing og sakn — fær hana, hann elskar, soleiðis gekk tað eisini Hans Mariusi. Í 1939 giftist (Framhald á 4. síðu) Tær 61 miljónirnar TÁ UPPSKOTIÐ TIL FÍGGJARLÓGINA VAR TIL VIÐGERÐ Á TINGI, HELT P. M. DAM HESA ROÐU: AÐRU um reystmenni! Men hvat varð so av hesi reystmannastødu hesi 4 árini? Tað var ikki so galið, at hon |bólgnaði við studningi sum ongatíð á tí økinum, sum hann | spældi reystmenni? Ein annar partur av samgong juni skuldi klára alla bólgnan | við rentufríum láni. Ja, hesi lán | skuldu so sanniliga kunna fåast | avdráttarfrí. Hetta var vísdómurin Framúrskarandi! | Tað skiltu oll, at kundi land- |ið fáa nógv av rentu- | (Framhald á 3. mikli! SO og síðu) | | | | | Samkoma Suðurstreymoyar Javnaðar- | , . felag hevur samkomu í losju- húsunum (niðara lon) leygar- | kvøldid 2. apríl kl. 20,00 Sýndur verður hin áhugaverdi filmurin »Med disse hænders, | kaffiborð og ymiskt. Øll javnadarhugad eru væl- komin. NEVNDIN —