mikudagur 8. juni 1966síða 2

8. juni 1966 Banbjarg skriver Kvøld- og ung- domsskular — folkaskulin | undir at seta á stovn ungdómsskúl- »Tingakrossur« hevur harma- grein um tað, at málið viðvíkjandi | | ar og aðrar hægri skúlar; tí barna- kvøld- fall skúlin er grundarlagið undir øllum tingi. Ja, av teim, málinum, og ungdómsskúlum á | hægri skúlum. tað pl arlet. he. hg | Sum viðurskiftini løtuni eru, 19 greiddu atkvæðu "|! so er illa statt ti i mongum bygd- um eru skúlarnir bæði ovsmåir og skirvisligir og har so eg harmist um tað, at málið fall. Men kortini skilji eg ta stóðu sum aðrir tingmenn tóku - t,v,s. javnaðarmenninir skilji eg. Hvat ið fólkafl. og tjóðv. høvdu! ímóti málinum veit eg ikki uttan | so, at halda. at dýrari og | tyngri skúlin at yvirta | tá ið ungdómsskúlar og kvoldskúl-| vánaligir | | | teir verður ar eisini verða at gjalda. javnaðarmenn, sum ikki fyri = málinum. eina heilt aðra hugsan, gl tann, at fyrst og fremst | at útbyggja og útbúgva | farið verður | Teir, greiddu høvdu hon rædur um fólkaskúlna Mold í eyguni skjótt atkvødu Tað er „áðrenn norsku i fjør var rekordár fyri sildaveiduna i Norðsjónum, og byrj anin i år var á sama hátt rekord- | lik. Síðan teir byrjaðu í hálvum | mai, hava veiðuúrslitini verið av teimum allra bestu. Bara eftir 5 arbeiðsdogum veid- du teir 400.000 hektolitrar. Tveir av døgunum góvu 100.000 hl.| | Sildaverksmidjurnar á Hauge- sund- og Bergenleiðini vórðu yvirfyltar beinanvegin og neyð- ugt var at senda skipini norður- eftir at landa. árum síðani blakaðu eee i Tinganesi mold í eyguni á fólki. So hvort er moldin skola burturúr og eyguni fara nú aft-| Fyri —————————o————p———…—o——|p8€€m€””> ———|—— Norska sildaveidan - rekordbyrjan var slik rekordbyrjan hjå norsku smiðjurnar beinanvegin vórðu ovbyrjadar, og skipini máttu send- | ast ofta langar leiðir fyri at sleppa av við sildina. ir at síggja klárari. Tann dagin. tá Jløgmadur| legði fram uppskotið um brovt- ingar í heimastýrislógini fekk hann at vita, at ikki allir sam- gongumenn vildu atkvøda fyri Og tann dagin. tá tingið | endaði fyri seinastu ferð í val-| skeiðinum til vanligt arbeiðs- | ting vistu samgongumenn, at| semja var ikki um uppskotið. | Í | 1 luttóku kraft- | fyrstu umleið 250 veiðufor blokki og ringnét, meðan 150—200 veiðufer gjørdu klárt fara út. Tað skal smiðjum at ari sildini: dag 92 verksmiðjur. dagarnar við Hesar onnur | at ikki lítið til av verk- taka ímóti allari hes-| men norðmenn hava í og aðrar fýra eru í gerð í løtuni. | tt lið tað er royndur lutur, | okkara. | fyri | lesur i |tå um javnaðarmenn tað Og hóast teir vistu hetta,| Bræðingarkapasiteturin er 60.000 hava teir ferð aftaná ferð be- | fans um samdøgnid; men hóast hes | dýrað, at hetta var adaltreytin|ar mongu verksmiðjur, ið kunnul| 'g ryggurin í teim 4 arbeiðs-| bræða so nógv. er hetta ov litid, | árum »sjålvstyrislandsstyrisins« |tá veiðuúrslitini eru av teimum) Og hetta hóast teir vistu bet-| bestu, soleiðis sum byrjanin var í| Ir. | ár. Er tað ikki at halda veljaran fyri gjøldur? | FØROYAR OG SILDAÆVINTYRID Vit hava nyliga upplivad tað. at! aftanå mikla trætu varð málið um byggjan av einari aftrat teim- vit hava og eru í gerð, felt. okkara ríka seg men her stadni, sildaverksmidju um Grannar FAD ER VERULEIKI fyri durunum hjå okkum: upp | i á P at harta sínar egnu »veiku sål- |} | I | | | | | | | AT undir seinasta landsstýri vóru| eru menn ikki sinnaðir at gera størstu vinningar, ið nakrantíð stórvegis burtur úr hesum havsins eru farnar fram, vunnir í Grøn | rikidømi tingmenn mæla til at landi. bíða heldur enn beinanvegin at AT undir hesum landsstýrinum | reyna at sleppa uppí part. | hava vit ikki vunnið ein snøkil Talið av skipum, ið gera seg út; aftrat í Grønlandi, til hesa veiðu, veksur í stórum. |. Norðmenn hava í løtuni ordra | uppá hópin av kraftblokkum til; donsk, svensk. hollendsk og bretsk veiðufor. Peter Eidsvik, ið er limur í No- jan tað vera eindømi í poli-| regs Silde- & fiskesalgslag. þr + tikki menn slita eitt lands- | at støda meiralutans å tingi ikki er landsstýri i navni parlamen- | Jøtt at skilja. ti í somu løtu, vit + tarismunnar og tríggjar mån-|høvdu nóg mikið av sildaverk- aðar seinri geva seg undir|smiðjum er tað einki at ivast í. at/ * Æir. ið ikki duga ella vilja |t.d. norsk veidufør, sum veiða und- + ganga undir vanligan parla-| Íslandi. við Hetland og Feroy- + mentariskan sið r, vildu avreitt i Føroyum ti vit á tingi og aðra-| ur. | orsøkirnar SOSTALURIN megu byggjast nýggir skúlar. Men kommunurnar eru ikki førar fyri at rinda tað, sum byggingin kemur at kosta nevniliga 60 pst av byggi- kostnaðinum. Harfyri settu vit javnaðarmenn fram uppskot um, at tingið tekur 60 pst. av kostnaðinum so kommunurnar bert rinda 20 pst. lýsir best hvussu presturin var. Vit loyva okkum at prenta ha- | na her: Skilnarstund Men hetta málið fekk ongan frama á tingi. Ut frá hesum sígalNú leita tankar til Klakksvíkar nakrir javnaðarmenn, at tað ikki prestagarð! ber til at seta á stovn hægri skúlar so leingi sum barnaskúlin ikki er í góðum lagi. og spyrt tú: hví? — er svari: »Ju, Petra og Rasmussen flyta til Danmørk í fyrsta faric. Latum okkum fyrst hugsa um barnaskúlan, tað wil siga, at fyrst ræður um at leggja grundar- steinin trygt — og væl og virðiliga, áðrenn farið verður undir at byggja víðari. At menn kunna hugsa so- leiðis er lætt at skilja. Men harmi- ligt er tað kortini. J. H. Danbjørg. Sum blaðungur maður hann kom her til lands. Havnarfólk at tæna. Har hitti hann Petru úr Rituvik, tað yndiga sprundið væmna. i Klakksvík við henni hann setti búgv, og bernini trý tey fingu. Her bleiv hansara virkisfelt, alt meðan árini gingu. | Várharra honum umti at sita. Hvat hann útinti í hesi tíð. tað skulu tit fáa at vita. verk- | Hann taladi gledibodskapin fram at | vid kraft og miklum veldi. sildaskipunum, | Altíð merktur av trúfesti } | og kærleikans logandi eldi. . . , z Pr - * | liggja í so máta tvifalt so væl fyri | R | til tað ræður um at gera te g Við skírnarfuntin hann doypti skjótt av, og bara tann longra lei ið-| in til Noregs kann gera bátar | mere: So ; 1400 børn í tali; missa í stórum. | me . . | og konfirmantar 1006 Eidsviks metingar eru tær, at vit , rig: : hann fermdi i kirkjusali. åttu at havt ein brædingarkapa- sitet uppá eini 1500 til 2000 | tons, um vit skuldu verið heilt væl fyrireikaðir at verið við í sildaævintýrinum, sum menn | 433 eydnurík hjún. hava hug at rópa tað í dag. | Hann vinsælur altíð at meta var Menn eru ójavnir á máli og gera | um strætir, getur og tún. Eitt er tó givið: tá tess; at Mangt hjúnarbandið hann bant, ymiskar metingar. vit koma onga leið við at bíða, ta grannar | øki er væl ikki kunnu id koma |Á gravarbakka hann syrgin stóð | og hugdi á 900 kistur; men samkenslu altíð í barmi hann hevði við teim, ið mistu. sum á hesum við verksmiðjum. tær nøgdir, | uppá land og siga at teir ikki skilja føroyingar, sum liggja best | a, fyri og hava slík líkindi sum onga- mangt, tíð áður til veiðu. framleiðslu og|sum ikki er pláss fyri her. sum er okkum | Sum ferðamaður til aðrar bygdir urtøku av rikidømi, < | durunum. | hann fór manga étydliga ferð. klára stóru ein kundi nevnt so mangt, so I fyri — og so er slagið hareftir og paradísið Tað er heilt stuttligt tá tú nú | í vinarlagi. hetta landsstyrisblødunum. | skal eita sjálvstýrissamgongan. Serliga er tað St. í Dagblað- | : 5 al - „í p Ájú. ájú, men ikki er tað al- num. Hann tykist altíð so rísin. | tid. sum presturin prædikar. geld- Teir såra hann eydsyniliga | SKULA TIT BRUKA BIL so hann veit ikki tey ringu orð at siga um teir. Lat tað fara, kenna vil. | Hesin sama er nú eisini farin irc. Hann livir omanfyri ella/| persónkoyring ella skúla- niðanfyri alt sum eitur yreali- koyring, so snarið tlf. 3456 tetir«. og droymir hareftir um s 2 Á Alexander Dalfoss paradísið á jør0, har úlvurin og lambið lið um lið skulu spáka HUGSA TYGUM UM AT FERÐAST TOSIÐ FYRST VIÐ ENDE I WaYS =er SØRVÅGUR 103 | | | | Sum prestur hjá okkum sek 24 år | saman- eisini Nr, N. J. Rasmussen farin … |Í kavaroki um Áarskarð, | tl Árnafjarðar hann gekk. Í brimgangi norður til Mikladal | hann mangan karmin fekk. | Á Fugloy, Svínoy og Vidoynni hann kennir hvert mannabein. | Á Kallsoy, Kunoy og Borðoynmi hann kennir hvenn garð og sten. | | Ja, slíkur er presturin Rasmussen, hann telist blant mætastu menn. Verð heilsaður, frægi, sum tænari | og mannavinur í senn. i ”| Nú flytur hann burtur i annað land |— og tað gerst ikki við. — | At sakna teg — frægi prestmaður = | fer alt Norðuroya kirkjulið. forðum kvað, 'at »Gud hann varðveiti teg, konu tína og tíni børm.« Ja. hetta ynski tær eg. Eg endi, sum skaldið í | At enda vit senda tær stóra tøkk á hesari skilnarstund. Gud gåvi, vit metast einaferð øll við songi á himmalsins grund. Aftaná niðurferðina varð Ras- mussen innsettur 16. oktober 1955 sum sóknarprestur við dómkirkjuna í Haderslev hjá teirri týsku meinig- heitini. Hesi 11 ár hevur hann virkað við sama kærleika til fólk sity sum hann meðan hann var í Klakksvík, og tey seinn: árini deyðamerktur. visti Harrans hendur bert 60 ára gamal, og hann verður ikki bert har, men og børnum og av sum kendu hann. Nú fór hann í tí saknaður konu okkum øllum. av Harrans signing og friður verði við minni hansara. Vinir Telefon; $KP - 52 Telgr.: Kjølbro, Klakksvík Teiex 20 KLAKKSVÍKAR TIMBURHANDIL Pí. J. FFKJØLBRO