leygardagur 16. apríl 1966síða 5
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
16. apríl 1966
Ein Noregsferð
Vit hava við áhuga lisið grein
irnar hjá Frithiof Diesen, rit-
høvunda úr Noregi, og skrivar
hann herfyri í Sosialinum um
fyrstu Føroya-ferdina, og fekk
hann góða móttøku her í Før-|
oyum.
Fýlist hann eitt sindur á
skipasambandið, vit hava við
útheimin, og undrast vit sjálvir
yvir, at tað ikki er frægari,|
gingið nógv aftur á hondina,
einki samband við Noreg, held- |
ur einki við Ongland, uttan tað,
er í summartíðini, vit kunnu
koma til Noregs við sjógóða ís-|
lendska ferðamannaskipinum |
»Heklu«. Hví siglir hon ikki alt|
árið? Men so hava vit í staðin |
væl av flogrutum. Enntá er tað)
verri enn fyri fleiri hundrað år-|
um síðani, tá ofta sigst hava |
verið regluligt skipasamband
við Noreg. Verri enn einki kann
tað ikki vera.
Men síðst í august í 61 fór eg
túr eystur við »Heklu«. Er|
tað einans tí, hetta var ein sera
áhugaverd ferð, skriva nøk-
ur orð um hana. Her var heldur
kalt og ósummarsligt, og tá ið
vit komu til Bergens, komu vit |
rættiliga í summarið, so blítt og
gott var tað. Í varmanum har
gjørdist eg heilt forkøladur, og
var tað restina av túrinum; men
var hann soleiðis kríminum við-
víkjandi miseydnaður, var hann
í allar aðrar mátar heilt hitt
mótsatta. Kom annars nógv í
prát umborð við keypmann úr
Grindavík. id visti væl um før-
oysku skaldini at siga. Gjørdi
eina rundferð til Keypmanna-
havnar. Og hvat kann vera ein
betri feria enn sigling í góðum
summarveðri?
Sr —
eg
Tad skal sigast, ti tad var
satt, Bergen er ein blidur og
tydligur byur at koma til i allar
endar og kantar, at hann hevur
ikki ov nógv rós uppiborið.
Kundi tikið mong dómi fram;
var t. d. hjá einum tannlækna,
og motti eg hjartaligheit og vin-
semi; visti hann so at siga alt
um føroysk vidurskifti, og var
væl inni í søguni. — Vit fóru
til dømis niðan á Fløien vid;
togbananum; nógv fólk, nógvir
útlendingar i Bergen, torført var
at fáa hús, men tað gekk. Har
uppi fingu vit eisini at síggja
eitt sindur av vøkru norsku
náttúruni, skógvaksið sum flestu
leiðir, vit komu til. Um als ikki
varð komið so víðan, sum
ynskjandi var, sást nógmikið til, |
at:tann sum alla tíðina vildi sæð
l okkurt nytt, kundi Noreg verið
Í ynskilandið, so óendaligt er tað
kiftum »so væl hevur
f
Gud
kunnu teir eisini siga so um sitt
land. Tak norsku fjøllini, firð-
. dalarnar, viddirnar i
blånandi perspektivum. fjalla-
heimin i rodanum ein vakran
summarmorgun. Annaðhvort ein
ur við bindi fyri eygunum
ella als ikki er turistur,
vakurleikin eins ríkur tilsteðar,
„ tað ræður bert um
ir
so er
og ti er
at nyta eyguni og siggja.
Vit koyra til Oslo eftir
og lad gongur
hæddirnar.
gensbananum,
niðaneftir á
leiðin er so skåkvegis, at tað
| merkist ikki. Hóast tað gjørdist |
berligari við ollum vøkstri, jú
longri vit komu niðan, niðan í
| kavaøkid, og longu, væl yvir
| 1000 metra hædd, kendist einki
kortini,
| til at her var nøkur
Vestmanna — tif.
Fe
FRAMLEIÐIR: Degurðamat - desertir-
salatir ea annan viðskera
EB.
—
tað gjørt,« syngja vit, Og)
Ber- |
SOSTALURIN
oyða, tað var heldur tvørtur-
ímóti, her kendist ein merkilig
frí sæla fyri bróstinum, uppi í
fjallaluftini, sum okkara hjálpa-
leysu orð evna lítið at síga. Vit
minnast slíkar hendingar sum
kærar, kanska júst tí vit ikki
duga at forklára tað. Ein
ógvuliga livandi frásøgn knytir
seg kanska til tað sama, eg síð-
an havi lísið í eini bók frá
»Dansk Bogforlag«, sonn frá-
| søgn, sum ein kundi kent seg
at uppliva tað. Eitt stjørnuklårt
| kvold staddir uppi í ti reinu
| fjallaluftini, tær brosandi himm
jalsku stjørnur kennast so nær-
verandi, at tað kundi kenst sum
at vera heilt hjá teimum. For-
kláringin er, at hin tunna fjalla-
luftin á undarligan hátt >um-
| skapar fjarstøduleikan, sum i
einum kikara. Eitt kemst tó fyri
her uppi í kulturloysinum sum
veruleiki, ein kensla, sum kan-
ska best kann definerast við
heitinum: friður.
í Oslo hitti eg vinmann mín
aftur úr sum
verið við á ferðini til Bergens,
men var flogin undan til Oslo.
har hann ímóti mær. og
búðu vit hjá bróður hansara
uttanfyri býin, ein vinmaður eis-
vóru vit sera fegnir at
Her var vakurt
Førovum,
tok
ini,
hittast.
Få
fendi, næ!
og
ið i Danmark, trævøkstur allar
sum vit kanska
serliga
staðir,
bíta merki i, og vit einki síggja |
Førovum, og serliga ge
Her ér tað
av I
munin.
sum hevur rættin, so menn ofta |
missa hugin at planta, fáast við
smærri brúk o. s. fr.
koyra norður eftir við toki: jú,
Í her er hin sami vakurleiki allan
vegin. ti eg kedist ikki at hyggja
| meg um, so væl eg fái. Málið
er Gjøvik. Har búgva vit hjá
eini føroyskari konu, Nordina
145
hevdi |
slætt- |
tan sum tað kundi ver 4
seydurin, |}
Vit |
TINCZC SS SD PG OO ENGI SE GENDE 1 EDER SA GENDE EET 5 BD em - — —
3 EA TN AÐ SCENEN ØSEL ESC AZ VA TERRA EST TS
2 3
ÁГ + ; Hl
f $ á
Nr. 29
Reinert, og tekur hon hjartaliga
væl ímóti okkum, at vit kendu
okkum rætt sum heima. Eitt
kvoldið vóru vit boðin heim!
hjá eini norskari familju, og var
har vorði sum blidskapur, at
siga tað rættiliga á føroyskum.
Kendist norskt og føroyskt
lyndi ógvuliga eins, og soleiðis
tóktist tað týðuliga, har eg ann-
ars sá norðmann og føroying|
práta, eins og teir skiltu hvønn |
annan umframt tað málsliga. Er
rætta hjartalagið tilsteðar, eru)
vit jú øll á linju, og hava tå|
nasjonalitetir einki at siga. |
Gjøvik liggur við hin sjáld-|
Ísama vakra — Mjøsensjogvin. |
Nytti sjålvsagt høvi vid ferda-
felaga minum at siggja meg um
í viddunum uttanfyri byin og)
framvið hesum stóra vatninum.
Við strondina stendur ein lítil
smátta, inni har var tá eitt lítið
»bokasavn«, romanir, fakbokur
ymiskar góðar bøkur og læru-|
bøkur frá studentartíð hansara
í Oslo. Har dvaldust vit av og
á, og har var hugnaligt, og vóru
eisini diskusjónir, tað vildi so
vera, — samdir og ikki
samdir; tó trúgvi eg nógv mest
samdir. Tað var kristindómur,
politikkur, — kunstur, føroysk
vidurskifti — og annars eftir øll-
um klaviaturinum. Tað sum
upptekur okkum nógv í dag, er
| kristind6mur, og lat okkum vera
glaðar um tað, tí vit trúgva,
| hann eigur tað at geva okkum
sum einki annað.
Tó áðrenn eg endi góðu
Noregsferð mína her, er so
nógv at diskutera um, sum vit
hava lyndi til? Eg trúgvi tí ikki.
| Tað ger jú einki, um vit práta
| og eru positivir.
| oa
om.
ni “=
ck TF ci ECS TT
KAD sKIDaS nIioa
H på .
; "top -> T FÅ
| & handilsvirki
i SKÁ Í |
Fl
| Sleipistød
i Skipasmidja
H Elektriskar inst
i Skipsútgerð
Frysti
Fiskavtflutning
| Sildaútfl
Stálskipasmíð
allati nit
gur
utningur
virki
| Matvorubúð
| Klædnabúð
Størsta
|-komtýrum
Kol
| Nýmótans fiskavirki við kuldagoymslum
úrval í
SAS OSS RSS AS OS ASS SAR OK SU AA
tif. 1390