Sosialurinarkiv
Sosialurin 1966-04-16, síða 5
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 16. apríl 1966síða 5

‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

16. apríl 1966 Ein Noregsferð Vit hava við áhuga lisið grein irnar hjá Frithiof Diesen, rit- høvunda úr Noregi, og skrivar hann herfyri í Sosialinum um fyrstu Føroya-ferdina, og fekk hann góða móttøku her í Før-| oyum. Fýlist hann eitt sindur á skipasambandið, vit hava við útheimin, og undrast vit sjálvir yvir, at tað ikki er frægari,| gingið nógv aftur á hondina, einki samband við Noreg, held- | ur einki við Ongland, uttan tað, er í summartíðini, vit kunnu koma til Noregs við sjógóða ís-| lendska ferðamannaskipinum | »Heklu«. Hví siglir hon ikki alt| árið? Men so hava vit í staðin | væl av flogrutum. Enntá er tað) verri enn fyri fleiri hundrað år-| um síðani, tá ofta sigst hava | verið regluligt skipasamband við Noreg. Verri enn einki kann tað ikki vera. Men síðst í august í 61 fór eg túr eystur við »Heklu«. Er| tað einans tí, hetta var ein sera áhugaverd ferð, skriva nøk- ur orð um hana. Her var heldur kalt og ósummarsligt, og tá ið vit komu til Bergens, komu vit | rættiliga í summarið, so blítt og gott var tað. Í varmanum har gjørdist eg heilt forkøladur, og var tað restina av túrinum; men var hann soleiðis kríminum við- víkjandi miseydnaður, var hann í allar aðrar mátar heilt hitt mótsatta. Kom annars nógv í prát umborð við keypmann úr Grindavík. id visti væl um før- oysku skaldini at siga. Gjørdi eina rundferð til Keypmanna- havnar. Og hvat kann vera ein betri feria enn sigling í góðum summarveðri? Sr — eg Tad skal sigast, ti tad var satt, Bergen er ein blidur og tydligur byur at koma til i allar endar og kantar, at hann hevur ikki ov nógv rós uppiborið. Kundi tikið mong dómi fram; var t. d. hjá einum tannlækna, og motti eg hjartaligheit og vin- semi; visti hann so at siga alt um føroysk vidurskifti, og var væl inni í søguni. — Vit fóru til dømis niðan á Fløien vid; togbananum; nógv fólk, nógvir útlendingar i Bergen, torført var at fáa hús, men tað gekk. Har uppi fingu vit eisini at síggja eitt sindur av vøkru norsku náttúruni, skógvaksið sum flestu leiðir, vit komu til. Um als ikki varð komið so víðan, sum ynskjandi var, sást nógmikið til, | at:tann sum alla tíðina vildi sæð l okkurt nytt, kundi Noreg verið Í ynskilandið, so óendaligt er tað kiftum »so væl hevur f Gud kunnu teir eisini siga so um sitt land. Tak norsku fjøllini, firð- . dalarnar, viddirnar i blånandi perspektivum. fjalla- heimin i rodanum ein vakran summarmorgun. Annaðhvort ein ur við bindi fyri eygunum ella als ikki er turistur, vakurleikin eins ríkur tilsteðar, „ tað ræður bert um ir so er og ti er at nyta eyguni og siggja. Vit koyra til Oslo eftir og lad gongur hæddirnar. gensbananum, niðaneftir á leiðin er so skåkvegis, at tað | merkist ikki. Hóast tað gjørdist | berligari við ollum vøkstri, jú longri vit komu niðan, niðan í | kavaøkid, og longu, væl yvir | 1000 metra hædd, kendist einki kortini, | til at her var nøkur Vestmanna — tif. Fe FRAMLEIÐIR: Degurðamat - desertir- salatir ea annan viðskera EB. — tað gjørt,« syngja vit, Og) Ber- | SOSTALURIN oyða, tað var heldur tvørtur- ímóti, her kendist ein merkilig frí sæla fyri bróstinum, uppi í fjallaluftini, sum okkara hjálpa- leysu orð evna lítið at síga. Vit minnast slíkar hendingar sum kærar, kanska júst tí vit ikki duga at forklára tað. Ein ógvuliga livandi frásøgn knytir seg kanska til tað sama, eg síð- an havi lísið í eini bók frá »Dansk Bogforlag«, sonn frá- | søgn, sum ein kundi kent seg at uppliva tað. Eitt stjørnuklårt | kvold staddir uppi í ti reinu | fjallaluftini, tær brosandi himm jalsku stjørnur kennast so nær- verandi, at tað kundi kenst sum at vera heilt hjá teimum. For- kláringin er, at hin tunna fjalla- luftin á undarligan hátt >um- | skapar fjarstøduleikan, sum i einum kikara. Eitt kemst tó fyri her uppi í kulturloysinum sum veruleiki, ein kensla, sum kan- ska best kann definerast við heitinum: friður. í Oslo hitti eg vinmann mín aftur úr sum verið við á ferðini til Bergens, men var flogin undan til Oslo. har hann ímóti mær. og búðu vit hjá bróður hansara uttanfyri býin, ein vinmaður eis- vóru vit sera fegnir at Her var vakurt Førovum, tok ini, hittast. Få fendi, næ! og ið i Danmark, trævøkstur allar sum vit kanska serliga staðir, bíta merki i, og vit einki síggja | Førovum, og serliga ge Her ér tað av I munin. sum hevur rættin, so menn ofta | missa hugin at planta, fáast við smærri brúk o. s. fr. koyra norður eftir við toki: jú, Í her er hin sami vakurleiki allan vegin. ti eg kedist ikki at hyggja | meg um, so væl eg fái. Málið er Gjøvik. Har búgva vit hjá eini føroyskari konu, Nordina 145 hevdi | slætt- | tan sum tað kundi ver 4 seydurin, |} Vit | TINCZC SS SD PG OO ENGI SE GENDE 1 EDER SA GENDE EET 5 BD em - — — 3 EA TN AÐ SCENEN ØSEL ESC AZ VA TERRA EST TS 2 3 ÁГ + ; Hl f $ á Nr. 29 Reinert, og tekur hon hjartaliga væl ímóti okkum, at vit kendu okkum rætt sum heima. Eitt kvoldið vóru vit boðin heim! hjá eini norskari familju, og var har vorði sum blidskapur, at siga tað rættiliga á føroyskum. Kendist norskt og føroyskt lyndi ógvuliga eins, og soleiðis tóktist tað týðuliga, har eg ann- ars sá norðmann og føroying| práta, eins og teir skiltu hvønn | annan umframt tað málsliga. Er rætta hjartalagið tilsteðar, eru) vit jú øll á linju, og hava tå| nasjonalitetir einki at siga. | Gjøvik liggur við hin sjáld-| Ísama vakra — Mjøsensjogvin. | Nytti sjålvsagt høvi vid ferda- felaga minum at siggja meg um í viddunum uttanfyri byin og) framvið hesum stóra vatninum. Við strondina stendur ein lítil smátta, inni har var tá eitt lítið »bokasavn«, romanir, fakbokur ymiskar góðar bøkur og læru-| bøkur frá studentartíð hansara í Oslo. Har dvaldust vit av og á, og har var hugnaligt, og vóru eisini diskusjónir, tað vildi so vera, — samdir og ikki samdir; tó trúgvi eg nógv mest samdir. Tað var kristindómur, politikkur, — kunstur, føroysk vidurskifti — og annars eftir øll- um klaviaturinum. Tað sum upptekur okkum nógv í dag, er | kristind6mur, og lat okkum vera glaðar um tað, tí vit trúgva, | hann eigur tað at geva okkum sum einki annað. Tó áðrenn eg endi góðu Noregsferð mína her, er so nógv at diskutera um, sum vit hava lyndi til? Eg trúgvi tí ikki. | Tað ger jú einki, um vit práta | og eru positivir. | oa om. ni “= ck TF ci ECS TT KAD sKIDaS nIioa H på . ; "top -> T FÅ | & handilsvirki i SKÁ Í | Fl | Sleipistød i Skipasmidja H Elektriskar inst i Skipsútgerð Frysti Fiskavtflutning | Sildaútfl Stálskipasmíð allati nit gur utningur virki | Matvorubúð | Klædnabúð Størsta |-komtýrum Kol | Nýmótans fiskavirki við kuldagoymslum úrval í SAS OSS RSS AS OS ASS SAR OK SU AA tif. 1390