leygardagur 16. apríl 1966síða 4

Nr. 29 (Landbúnaðurin Kreppa í Felagsmarknaðinum Frankariki, ið støðugt londunum, sigur nei til, at uppí samrådingarnar um Kennedy-rundina. Tað er líkt til, at de Gaulle alla-| staðni gerst meir og meir tvørligur at hava við at gera. Har tað er! Frankariki til fyrimunar, trýstir | hann harðliga á at fáa málini loyst, meðan hann hinvegin er til reiðar at forða, tá tað er ødrum til fyri- munar, men ikki so nógv Franka- | ríki. Nú troðkar á at loysa figgjar- | vidurskifti land- búnaðins i Felags marknaðarlondum eru | men her menn ikki á einum 1 På 1 i måli, ti her er tal- um storpening, sum kemur undir eitt byti, har Fran kariki avgjørt hev ur hin allra stør- sta fyrimunin, medan onnur lond — eitt nú Vesturtyskland einans verða at gjalda, Hin felags landbrúksgrunnurin, ið verður skipaður, verður at ráða yvir ikki minni enn 20 milliard- um krónum árliga, og peningurin skal fyri tað mesta brúkast til at styðja søluna av yvirskotsgoymsl- unum av búnaðarvorum í felags- marknaðarlondunum. ið hildin varð, |! til Á seinasta fundi, eydnaðist ikki at koma nakra SKULA TIT | BRÚKA BIL |} rersónkoyring ella skúla- | koyring, so snarið tlf.3456 || | | Alexander Dalfoss Max Catto: FEIGDARFUGLAR | (Framhald) Uttan at nakar hevði varnast var ein genta aftrat komin út á svaluna, og hon stóð tigandi í skýmingini og lurtaði eftir okk-| um. Hon var blendingur — dóttir . melanesarakvinnu og franskan niðurseta og tessvegna í skugga. Viðhvort er fruktin av tílíkum sambandi vána- lig, at ein vil spýggja. men Camille var ikki so. Hon bar á bráð til europufólk, við skins- liti sum hunangur. og hon bar seg sum móðirin og melanes- so arkvinnurnar duga at bera seg ådur enn tær vera ovfeitar, tær liða seg so um mjadnarnar, at tað beinanvegin loypur mung á. Átjan var hon, vakurleiki, ein sonn hind. Fg så Harry Frobisher og Marcel so loyniliga kveita eftir henni Sjersanturin skumpadi illsliga undir teir fyri at reka teir inn í skúrið. har teir skuldu gista Nei, hygg at hasum lítla hønuunganum,« hoyrdi eg Mar- cel siga. »Her er slætt ikki so burtur av leið til konufólkæ. | (Hann var ólíkligt fólk, var hann. Hann hevði tað hása. fleimandi málið sum alfonsur úr Place Pigalle). elvir til trupulleikar í felagsmarknaðar- landbúnaðarfíggjanin verður heft SOSIALURIN um, og umrødda skipan — um tað ikki eydnast at broyta hana — verð ur at føra við sær, at Frankariki verður at fáa stórpening úr grunn- inum sambært hin mikla útflutning- in, meðan Vasturtýskland, sum inn- flytur hópin av búnaðarvørum, verður at gjalda í milliardum av krónum. Meiningin er, at felagsmarknað- arlondini skulu hava somu prísir á útflutningsvorunum, men eisini | reiðiliga semju um, hvussu hesin her er Frankaríki ikki til vildar; peningur skal býtast landanna tað vil í stóran mun áseta prís- | millum, tá innkravt verður. irnar eftir egnum tykki — so Frankariki, sum er hevuðsút,| stríðsmálini hópa seg rættuliga | flutningslandid av landbúnaðarver- | upp. | : : | Hin gloymda oyggin | | »Eitt av målgagnum sjålvstyrislandsstyrisins«, >14. sept.« skrivað um hina gloymdu oynna« í sambandi vid uppskotinum | Í um vegagerð millum hHúsar og Mikladals. vid. sepik fer tó skeivur, tá Hetta kann metast lítið mætari blaðið skrivar um hina y>gloymdu enn eitt blankt NEI! oynna«, ti heilt gloymd hevur hon Men »sjålvstyrissamgongan« vil ikki verið, sjálvt um tjóðveldismenn heldur ikki projektera vegin ella og hinir »sjålvstyrisflokkarnir« hava gera nakra sanna kostnaðarætlan. Í gleymt hana. Blaðið átti at minst alitinum verður sagt um hetta evn- til, eisini i 1964 setti Pål J.|iø: Olsen javnaðarflokksins vegna upp-| ; . skot um hesa somu vegagerð, sum >... at vegurin verður projckter- varð vidgjørd í vega- og havna- aður, TREYTAÐ AV, at í orðið nevnd løgtingsins, ið hevur »sjålv- »PROJEKTERAD« bert verður i lagt tað, at METT verður um styris«-meiraluta, og har m. a. tjóð- kosið álitinum veldismenn hava Kjartan viohr til formann. 1 frá neyndini siga m. a, tjóðveldismenn Kjartan Mohr: »Nevndin hevur vidgjørt og við ti kunnleika, neyndin hev- | ur til tað lendið, vegurin skal í- gjøgnum og ta longd, hann fær og við tí lítla fólkatali, bygdirnar í Kallsoynni hava, í huga, rokn- ar neyndin ikki vid, at umrødda og málið, vegaleið og kostnað út frá FYRI- LIGGJANDI KORTTILFARI.« ALT og vælvild teirra, sum í dag stjórna | oyggj, Harvid er sagt um åhuga | >14. Í sept.« snøggliga hevur rakt við og| landinum, fyri hesi kallar hina »gloymdu oynna<. Í Uppundir val plagar so mangt at | koma uppundan kavi, og tað er at vóna, at okkurt gott spyrst burtur | | år, at teir sokallaðu »sjålvstyris- | vegagerð liggur serliga frammar- fjokkarnir« snøggliga hava fingið) laga í rødini av vegabyggingum „,innið aftur. í landinum. Kostnaðurin verður | ivaleyst so stórur, at tað heldur , | kann blíva ein spurningur UM | Amerikanskir hagfrødingar hava | NEYNDA VEGAGERÐ NAKR-| roknad út, at ein amerikansk for-| ANTÍÐ VERÐUR VERU-| setakona má taka í hondina á, LEIKI ......K | 5000 fólkum um mánaðinx | ! i | | t »For fanan maður, hugsar tú | ikki um annad,« murraði Harry, Frobisher, men eygu hansara viku ikki av Camille. »Veitst tú tá nakað betri at hugsa um?« svaraði Marcel og flenti so smørliga. »So skal eg fegin gera tað.“ yKomið nu.« læt í Charlie. | »Kom og lat okkum fáa okkum ettt sindur< Men eitt sindur foyur skoytti hann uppí, læandi, táið hann sá báðar lagsmenn sínar eta gentuna við eygunum: Gevið uppat at seta eygur í hana, tað er longu ovmyrkt.« Løgreglumadurin gjørdi tað av. Hann lat ryflubrókina detta niður á tærnar á Marcelli, hann skar í róp. Teir vóru settir inn í skúrið saman við teimum seks melanesarunum. síðan varð læst eftir teimum. Camille varð standandi slotaði forvitin eftir klirrinum frå heingilåsinum nu var næstan heilt svart, og eg så ikki andlit hennara og hvarv hon inn í hospitalið, so spaku- liga sum hon kom. Marchel fór skeivur, táið hann segði, at tað ikki stóð so illa til við konufólki haruppi. Tað kundi ikki verið verri. Ég eri frískur og kraftagóður maður,' Í í 1 |} og og E og so x vi 5, og eg skal vidganga, at hevdi eg| kunna fylgt huga mínum, so, hevði eg kastað eyguni eftir teimum innføddu sjúkrasystr-| | unum, um tær ikki vóru í vali sum i »Folies Bergeres«, men fyristødkvinnan vakti uppi yvir teimum sum illur yvirvaksin Í fressur. Tað var vandamikið at stuttleika sær við teimum. Har, var einki annað at gera enn at etla og sova. Ég fór inn og fekk mær nått- | urda. Og so i koyggjuna ein- samallur. | Morgunin eftir fór eg út aft- aná morgunmat og skoðaði tað góða arbeidsfolk. Einki herligt sum at li bakka fyri einki og menn stríðast og strevast við spaka hakkara. Teir høvdu longu arbeitt ein tímas tíð teir gróvu Melanesararnir arbeiddu sum vant heldur linliga. Harry Frobisher hevði latið seg úr skjúrtuni. og hann reiggjaði hakkarin so títt, so títt hann var rak og illa farin av tí lívi, hann hevði ført; rivja- beinini stungu fram undir ti sveittandi húðini. Marcel hevði stór kvinnulig bróst, sum biv- adu, meðni hann lætst sum at hann skumpaði upp. Men tann yvirvaksni blámaðurin er so os r síggja aðrar og veit. hevur | mmm TL BORÐ EU gja á sólar-| | sveittan fur i arbeiddi | sum at:tað skuldi dámt honum | honum líktist helst væl á báðar. væl, og tað sást, at hann frodd-| ist um at sleppa at arbeiða. Sjersanturin = eygleiddi teir (upp at deilast um hana. Tað 16. apríl 1966 Kunsttød øll tey vanligu sløgini å AS. Richard B. Thomsen & Søn FÆRØSK MARGARINE goymslu å Tvøroyri. G: Vita No | VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT rev B NOD MD UD DA FUNDUR Føroya arbeidsgevarafelag heldur årsadalfund friggja- dagin tann 29. april kl. 17 å Hotel Hafnia. Dagsskråin eftir lógini. Tórshavn, 5. apríl Pf. J. F. KJØLBRO, heilsøla tlf. 5396-5489-5491 hålvsyvjandi vid rifluni i hond- 1966. NEVNDIN EO »Eg kann lata vin min fåa unum og sløktari sigarett millum | hana,« segði Marcel gåvumild- varrarnar. ur og stakk albogan undir síð- Nakað út á fyrrapartin kom| una á Harry Frobisher. »Lat aða innfødda hjålparmanninum | á sjúkrahúsinum. Camille gekk | so yndisliga, naknu fótur henn-| ara funnu sjálvir vegin um tað grýtuta lendid, og hon loftaði sær uttan um alt tað, sum forð- | aði. Marcel gavst beinanvegin at arbeiða. Harry Frobisher legði | seg fram á hakkaran og turkaði av sær. Báðir stardu teir at henni. sum teir vildu etið hana. Teir høvdu óivað tær konufólki, síðan teir vóru handtiknir. — Hjá = sovorðnum monnum er tað at vera munk- | vikur næstan ikki verið seks—sjey ikki úthaldandi. »Har hava vit mina utvaldu,« segði Marcel og læi. »Hon skal vera min.« | »Halt tú kjaft.« murraði Fro-| bisher. »Kannst tú einki tosa um | uttan sovorðið?< | »Tu hevur kanska eisini fing- | ið hug á henni?« yTað einasta eg havi hug er at fáa nakað at eta. Ég hugursstungin.« Charlie royndi at sissa teir til. | eri »Nu, nú.a segði hann, »fari ikki loysir seg ikki. | væl Camille í fylgi við gamla pið-| hann bara fáa hana, men so fái, eg hana aftanå.« Og sjálvsagt kom faðir Doo- nan í somu løtu undan sjúkra- húsinum saman við flokki av melanesarbørnum. Eg hugsi, at hann hevði hoyrt tað, sum Marcel segði, ú hann hugdi hvassliga at Camille. Spitølsku øvitarnir — av — sjåkrahusinum- tyrptust um hann við låtri og levint og kappadust um at sleppa at halda i hendur hans- ara. Flestu av teimum vóru so væl lekt, at sjúkan var stedgad, ti gjørligt er at fáa tey nokk so aftur á leið, táið sjúkan verður tíkin alt fyri eitt. Men nøkur vóru ræðulig at síggja — tygum hava heist sæð tey? Av- skeplað beinagrind. samansokk- in rivjabein og uppsvolpaða andlitið. sum sermerkir spitolsk, vita tygum, hvussu tey nevna hetta: leyvuandlit teirra spitol- sku. Ein av teimum svortu jassunum læt við munninum. Sjálvandi tykir einum synd í teimum — tað gjørdi eg. ti at eg eri so góður av mær — men eg ræðist hesa sjúkuna sum pestina. Tey óreinu. (Framhald)