leygardagur 7. mai 1966síða 5

i) 7. mai 1966 Størsta Galv. takplåtur 6, 7, 8, 9 og 10 fót, nr. 24 og 26. Galv. spesialjarn, 8, 9 og 10 fót. Galv. slættar plåtur, 2X1 m, nr. 20, 22, 24 og 26. | Galv. rør, "es, 44, #4. 1, 14. 114. 2, 214 34, Í og 144 tumma. Svørt rør, %. Ensk hvit badikør. postbox 164, tlf. 1805. Max Catto: FEIGDARFUGLAR (Framhald) Hann steðgaði á eina lotu. »Veitst tú hví eg eri til arbeið- is her?« spurdi hann so. | »Tu starvast saman við hin-| um,< segði hon. »Veitst tú einki hví eg eri her?« Hon vendi andlitinum upp ímóti honum | — tað yndisliga liljuandliti, so| eiggiligt og næstan búgvið (á hasin møsnuti ørvitisknokkurin, | hvussu spilti hann sær ikki tíð- ina burtur) — og risti við høvd | annað um inum. So segði hann koksandi: | »Eg eri boðin higar av um-| boðsmanninum. Hann segði við! meg, vinur mín, slepp tær nid- | an á fjøllini at hvíla teg. eg) skal gjalda. Heilsa teimum á| sjúkrahúsinum frá mær. - Hvussu eitur tú?e »Camille.« »Fronsk?« »Ja, næstan. Hålvfronsk. Hin parturin. ja hann er higani.« | yTú er av tveimum vøkrum pørtum. Teir hóva væl saman.« Eg sat og lyddi å, kanska var hetta nettupp rætt, sum hann bar seg at — Hann mundi ha-| va roynt tað fyrr gasellin 'rymur tá ið tú hvøkkur hana. | henda. 2, 2% og 3 tumma. H.S. Thomas, Eg sá at hin hond hansara flutti seg so líðandi hann spæl- di fyrst við fingrar hennara, nú førkadi hann seg til skøvningin sidan albogan, og nu smeyg armur hansara tvørturum hana, | so ljóðliga sum firvaldur setur | seg í blómubikar. Um lítið bil bróstunum — og so fekst at) síggjast, hvat meira sum fór at| »Legg teg afturå« segði) hann. >So skal eg siga meira frå månanum.« »Hvussu eitur tú?< »Harry.« Tað er ikki franskt navn? | »Nei men eg havi heldur ikki tær | fingið tað í Frankaríki. Legg teg betri inn at mær, so. liggur | væl? men heldur tú at tú eig-| tú nú ja. ur at halda hond tína har?« »Har er so gott og dåmligt | stad at hava hondina. Ger tær nu dalt. her er so frålikt. (Eg tok at sveitta lokur toku at førkast frå.) Eg kundi sagt tær | almiki um månan.« helt hann | fram, »men satt at siga so haldi eg at tidin fer at ganga undan | á ; : | grasið næstan tivaði illa |ið so stendur til, Faðir Doonan SOSIALURIN 2. Val av stjórn. 3. Ýmist føroyskum togvi. Térshavn GALVANISERAD RØR: 1 ar Eisini ógal rani Eina 8 fyrsta } Pi M Spinnid í Gøtu tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av fyri einum ungum skrivstovufólki Góður skúlakunnleiki Umsóknir við próvskjólum og møguligum viðmælum verða at senda innan 15. | ÉT Frodbiar såknar javnadarfelag heldur aðalfund tann 7. mei í Fylking kl. 7 á kveldi. Til umrødu: 1. Framløga av grannskoðaðum roknskapi. STJORNIN TØTINGARVIRKID v/ Olavur Gregersen — tlf. 20 i Gøtu Skrivstovuplåss Á gjaldstovu-deildini í Klakksvík er eitt pláss leyst ur) (møguliga krevst. mei til FØROYA GJALDSTOYA i HL PÅ" 11 og 2. iserað, og øll slog av rørdeilum, fick ts rør og rordeilir. Fåast altid hjå ARIA POULSEN 10lefon 2)00 og 2001. |hjå okkum, ti stundin er stutt| Maðurin reyk aftur av sum fall | vit eiga saman. Seinni havi eg|andi eik. Tann góði íri fee | betri tíð, men ikki nettupp sum | væl vera prestur — ikki {tú man duga at hugsa tær. liga er tað tað besta og siga føgur orð“ at liggja | evnaligur. teskaði | niður yvir Camille, lærling- men vardi tað hann at hann var so| Hann bukkaði og 2 sá | e dejlig nem varme e god økonomi e indbygget tank... A ii. demar Lfiitzen 1020 Val Tórshavn — tlf. SKULA TIT BRÚKA BIL rersónkoyring ella skúla- koyring, so snarið tlf. 3456 Alexander Dalfoss og trega, ætlandi. Hann var bert komin í hålvakort, tað sá eg sjálvur... Eg hevði verið komin dupult so langt ta hálvu a við tvørasta ungfljói í Bois de Boulogne. Presturin hann, »nyta ein hálvan tíma" til| varrar hansara royna at skapa |teskaði hugbrotin fram fyri seg hetta, mussast av og hetta gjørdi beistið >og gu vit sama úrslit. Tú lig. Hvat dámdi tær? sum tú hevði hugsað tær?« (Óivað. Hon svaraði | i 2 lur. Eg hoyrdi íð hvussu er ikki | Í til ørskap, | var hann helst komin nidan at) nakað mótmæli. bert yTað var heilt Nú hoyrdist ljóð av sum av gongu. Tað brakaði í kj og faðir Doonan kom inn ímillum trøini. sjálvum. og sipaði til Frobisher hann á høkuna gott. Her slætt. Hann tók i| verður frá sær | ræðuligt slag! á... og| spurningin, y SO fin- | Harry Frobisher er eiggi- | | henni. Var tað | lotu áneyðir at hugsaði eg. | var. Lítla ikki aft-| kundi havt hvussu langt áleiðis' var komin við | | lá. Hesa Hann nøtradi allur sum hann | seinni og hann reitast »Camil- | Í | ræðuliga | le. « teskaði hann ferð eftir ferð. Legg | Frobisher ftrat. jat siga burtur og hann fólki. ið | ég bara við sterka stri ancari | og skumpadi Frobisher ang á | frá sær. jarrinum | brestandi| »Hvat hava tygum henni?« rópti hann Frobisher, lyfti hann uppfrá og| >Spyr hana,« yldi | segði sinnisrørdur: „Nei, nei.«|afturimoti og reggjaði nevarnar yAltíð skulu tygum leggja | Í ødi. men hann var nógv minni tygum uppí hjá ødrum,« rópti maður enn presturin og Frobisher hetta hevði óiva | Ongantíð innum strekta skakað hann ogiligt. ein og/|årm prests. hvor. sum verður avrøktur tá| »Ætla tygum at prenta við myndum? hvæsti | steik og lystimeti, alt og rakti | var spyr hana | | veit ikki hví hann vardi arminum burtur Frobisher NR pp kraftar Hon fekk supan, sum leyg, í På I : p') eggjandi ljóð av søtum kossi.) | og skalv å målinum. So vendi | djor?« ryviri er | hann sær á nettupp tå ið Harry skuldi leggja aftur á|at hon er | hond tina her, — so.« Og hann | hann. Ørvreidi prests var nú so, | mynti hana einaferð a | sindur 'eg yvirhøvur gjørt | og tå ið Frobisher leyp á aftur. slóg hann hann aftur so hann ferð sendi hann Fro- bisher langt inn í kjarrid og har lá hann. Eg ivadist um at kjálkabeinið var brotið. tygum fyri eitt spurdi faðir Doonan »Vita tygum ikki av blind?< yHvat eru spakuliga. Frobisher lá og stardi liga at honum. Tað áðrenn hann nak- að. So læt í honum: »Ta0 visti einki um.« býtt- vardi eitt segði blind frá tygum at tílíkt. hon verið segði »Hon hevur barnsbeini. Eg hon visti einki um er óvitandi í øllum.« Frobisher, tað er so »Åja. ája.< segði hásur av harmi, men at eg havi nomið hana. tygum vilja. Eg einki gjørt eigasørt Spyr hana um svørji at eg havi henni.“ (Framhald)