mikudagur 22. juni 1966síða 4

Nr. 48 SOSIALURIN Lær hann fram um alt at hugsa sjålvur um tidina, verdur við hitt mynd TA olta talad verdur borið streym- fæst | saman andi vatnið. Betur ikki í støðum fossandi, dunandi, so aft-| enn áin, sum smúgvandi sær, ur rennandi møk, altíð á ferð móti tí endaleysa havinum. Soleiðis tíðin, hitt sníkjandi | heystið, tann harðbalni veturin, tað summ- er sprettandi vårid og mjuka arið. ENDALEYS tøktist hin myrka tíð- in. vildi ikki sleppa sínum ísakalda takið: ómegd kundi stund- veturin mátt, tað nørir mína gleði ger! | sinnið so kátt.“ UNGA ættin arvaði avrekshugin, | lvit finna hann í egningarskúrinum, | við flekiborðið, í dagliga virki før-| landi kemur nú ræsurnar oyingsins á sjógv og til rúmkaðar, so talan er um av- og frítíð, ikki ung- sovandi, stældum hann søjndar; og eru situr dómurin nei við vilja leitar hann á vøllin til venj- bátinum, lopstíð ingar ella baksandi í skræðandi skeiðina fram so at fann- hvítur froyur stendur frá. Armar orna andlit rodna spennast sterkar spengur homlur togna årar bogna skúmið dreiv um rengur. KAPPINGIN er og kappróðurin vit, um vit lata tað, sum longu er deyðamerkt = blenda okkum og skugga fyri sólini. UNGDÓMURIN hin ævit annar- leiðis og altíð umtalaði. Komast vit við tá vit lesa tær øldargomlu reglurnar sum stúrandi vóru festar á blad, hann ið ritaði følir seg fullvisan evsti hondum eru so ólátaði; lýða um, at ti ungdómurin ikki og børn foreldur | | síni, atburðurin er nógv verri enn nakrantíð áður. Vit kenna slíkar málberingar og vit vildu harmast um virðingin fyri teimum gomlu, sum hevur sitið so føst í føroyinginum, var drigin i ein varðveitan av fedranna anda, Og | skarnið | ski | ti verða vit hugtiknir og leggja fegnir oyra til tá teir gomlu siga Men geva vit honum rætt, at ungdómurin er vorðin verri, mundi frá hørðum grindaróðri „ella tå teir Í hann ikki hava gloymt egnu ung- strembandi fyri at vinna upp land | gómsbrek síni? sótu leinkjaðir til árina tíma eftir tíma. alsamt rógvandi móti | og streymi. Er ikki dómurin mangan oYW| vindi | þonskur, ið lisin verður yvir tað uppvaksandi Stendst | ikki mangan tað vit taka sum gott | ættarliðið. dagur er il 22. juni 1966 dómurin er lívsnervin í samfelag- num og vársól fyri sinnið, troytta hann ikki við køvandi ábreiðslum, men rættleið hann, stuðla hann og ver við, tá hann býður. LÆR hann fram um alt at hugsa ikki at lata seg tøla til at fylgja nøkrum slóðara; verið sær aldri so menskur, hugsar ikki so hátt, sær ikki so gløgt og droymir ikki so langt, at bundið tíðini er alt, ið mynd- aðist av manni, hóast dygdir merkt lýtum ikki gerast sum andleysa sprekið, ið skolar undan vindi og streymi, fyri loks- sugguni malandi midleysan runddans millum rotnandi rekar. Men at varveita virðini, vraka villurnar og gera arvin rikari. Ver honum fyridømid, tað sum fedrarnir dugdu so meistarliga, tá teir funnust til skemtunar, at leggja gerandisdagin frá tveita alt yvir borð, sum kundi níva og seta sjálvur, blint hann av av og brekum; ins í sær, skør í gleðina. || um sníkja seg inn og køva lívshug- Jú róðurin var og er ein partur | prógv um ein spiltan ungdóm ein-| in; men so kom várið við hækk- av førovinginum, men teir gomlu ; andi sól á himnaboganum, so við í DAG býður ungdómurin okkum |kendu sina styrki og teir kendu | #05 9 livskæti, og manglandi| EIN slíkan dag eru heilsaninar og við mátti veturin lúta, sólin|,- vera við. sveinar og sprund|sína avmakt, og tað er nakað sum | "eyndum. Hann kundi ikki trúgva| heitar og lógvatokini fest. Slekt ig v på . € € € hú , = hl F h I . " . . . ædd; AV laávaði fræði ag ; Á i "| ; lat tað, sum stóð blómulíki var; og kenning: : i i bræddi kavan og fløvadi fræðið. | vilja sina okkum fimleik; kynstir| nógv meira enn alt annað ber og|% "+ ið ei r brod ; ! P Ek går hittast, vinir finna : fialt hevði liøil ir fonn- ; í ant = FÅ : ; | ein nota Y sitrandi broddum, av|hvon annan, g sum fjak hevði ligið undir fonn og snildur sínar. Vit koma at síggja hevur borið fólk okkara uppi | n nota við e tra i ddum, av| hv n ANNAN, gomul ; hugnalig ini, sovandi vetrarsvøvn; hon r€iY-| þann ið sigraði fáa steypin, vit|gjøenum tungar øldir, sum var | Stoyjunum kendi hann sviðan.| minnir drigin fram og nýggj vinar- “ « ag . = e + 8" , . . . aði akti tíl lí lisligar | - - tt ; , re „| lærdi av royndunum og bleiv gam-| bond knytt. aði og vakti til lívs, yndisligar fegnast og øvunda, men er tað ikki | óloysiliga knytt at hvørjari ferð á i: alt 5. ju 8 lekti jer | Á ur - - ; : ss sá Í GIF : nm |al; alt meðan nýggjar slektir tóku blómur sprottu úr moldum O£|s0, at uppaftur meira øvunda vit tí'sjógv ella landi. nakað, sum fjall-| ">. á ol ; 1 F ; fríðkaðu foldina. Landið klæddist í Í við. Hetta verður ikki sagt fyri at| VIÐ sannari = lívsgleði, hugnandi | doyva og rura í svøvn; men fyri atlokkum saman við ungdóminum, skreytbúna, búgvi at taka móti teim |. um veingjaðu summargestunum. | Tær angandi blómurnar, hin| syngjandi fuglurin, alt vakurt og reint, sum eygað sær og oyrað | nemur, er ein sólstrála, sum gevur | megi til tað hulda frædid í manna- | barminum; kveikir lív í og fær at! spretta; tað er lívsgleðin, ótemjandi so leikandi lott, fyri framman er | sól og summar, eingin skíming og! eingir skuggar. | | við fólkafundur hevur verið | | Skåla- | fyrsta sinni, il ÚTI Toftavatn hildin sidan fjardarstevna var å ár bleiv annarleiðis: onkur gevur! mær rætt tá eg sigi at gamla | fundarstaðið var tað betra, ti ein | slíkan dag stødga vit á og sammeta | tað undanfarna við tað sum er, og vit nærri í samband við | har, kring | vatnið er hagin merktur av manna-| hond. merktur, men íkki skemdur, | hvar koma fortidina enn allastaðni tí vandaliga gingu teir um. teir torvid, hin| vetrakuldanum: Haðani iingu lívgandi hitan móti fólk kom langvegis frá, her var lív í haganum, menn, kvinnur og born. skóru. treystir bóru ðu og armar teir burtur turka fingu í rógv: kneykrandi torvleypin fota- trugvir gøluna, til troddu teir breitt svarðloysi heim húsa. Á SJÓGV og landi var kappingin teirra i Fyri løn sermerkið strembanini at lívbjarga sær. okkum sum meta virðir í úrtókan hava lyndi at og peningi tykist strevi teirra at hava verið lítil. Teir av åøllum mettu ørdvisi, áttu arbeiðsgleði: »at royna mína megi min itarsta Í INI, TÍÐIN, VETURIN TAKIÐ, ENDALEYS TÓKTIST HIN MYRKA VILDI IKKI SLEPPA SÍNUM íSAKALDA Ó- MEGD KUNDI STUNDUM SNÍKJA SEG INN OG KOVA LÍVSHUGIN; MEN SO KOM VÁRIÐ VIÐ HÆKKANDI SÓL Á HIMNABOGANUM, SO VID OG VID MÁTTI VETURIN LÚTA, SÓLIN BRÆDDI KAVAN OG FLOV- AÐI FRÆÐIÐ. SUM FJALT HEYÐI LIGIÐ UNDIR FONN SOVANDI VETRARSVØVN SKÁLAFJAÐARSTEYNUNI SUNNUDAGIN 19. JUNI HELT PETUR ELI MIKKELSEN HESA RØDU Å Leer góða taparanum, honum, ið eigur stavurin, bargalínan og báturin sálarstyrki at gleðast saman viðlvita at siga frá. | igurharranum og ber høvdid hátt.| Skaldið Hans Andr. Djurhuus, hóast vónsvikin, honum ið skilur|såli, hevur tað vid í áttamanna- tapið sum eina egggjan til at royna | farinum. seg Een betur. Soleidis sóu vit am; ; | . é vi Jóni há- | »Minnist tú bátarnar syngjandi nangan ungdómin bera seg há-|,- á á m ga se .. S aftur av havinum r6du«. bærsliga; tapið var einki at rokna,| móti gleðini at hava verið við, at! A ; … 4 ÅALIRUNIN var styrki teirra, få hava rovnt sítt ítarsta, hava følt! mr ; : oo ódnin brast: haðani fekk lagna- lívsmegina hitt unga blóðið streym ; ; le mé le 3 Á 1; rakta húsmóðurin, tá ið Rán vóð í andi gjøgnum æðrarnar. Einki var, Á íðunum styrki sína, mamman sum at harmast um, tí um hann Ólavur við troyttum reydrandadum eyg- kongur var bestur royndist Sig- ; i mundur eisini væl. um, haldandi í hondina á alva sín- um, stóð og stardi út móti tí øtl- EINKI bergtekur so sum róðurin. andi havinum eftir honum, sum tað er akkum í kjøtið borið. skøld- ongatíð kom. Barnið hoyrdi bøn- ini kveða um hann. og hvar er/| Ma, varnaðist sudi frá ævinleik-| tann førovingur sum ikki flévnar,| ånum og ognaði sær gripin. tå hann kvødur um seinastu ferð teirra brødranna Brestirs og Beinir | SÁLMASONGURIN frá bátum tá inn móti Dímun. rógvandi so rokið teir fara og koma, ljóðar ikki stendur um æsing inn, sum vest-! longur: maskinan kom fyri árina. anvedur hvast. undan allmannaðari tað mátti so vera. Men hesin ogn- skútu í kjalarvørrinum. | arluturin er goymdur, og tapt hava rógvandi so rokið stendur um æsing inn | | | ugur 30. nov. í ár, seinni part- | minna á, at trúgvin til framtíðina | fagnandi summarinum, lívinum; tí hvílir í ungdóminum, at lætt er at velduga skapanarverkinum, var- síggja ruskið og at ábyrgdin hvílir | veitandi arvin; tá kunna vit halda tung á herðunum. | stevnu í tí treysti, at hon verður av Tann bjartskygdi, virkisfúsi ung-| Drottinum signað. Úr býráðnum... (Framhald frá 1. síðu) | nevnd, tí byggilinjan har í gøt- Drúgt orðaskifti var um hetta | uni er íkki heilt greið. Til fyri- mál. | spurningin frá Ellingsgaard mat stovu um at byggja aftrat, varð | M.a. vildi J. P. Heneriksen | ; ; hava at vita um tað peninga- | SVarað. al byggjast fon liga og um ognarvidurskiftini ar og Norður hr ert 10 8 € É fekk byggiloyvi å økinum hjå voru i ordan. Eisini vildi hann hava tíðarfreist settað fyri ar- beiðini. politistødini og mál viðv. trað- um við Oyggjarvegin varð beint í kassanaeyndina. Býráðsformaðurin svaraði at Bræv frá Leivi Lútzen fyri ongantíð hevði likviteturin Ver-| Hans Jákup Johannesen viðv ið so góður hjá Havnar kommu | nu sum í dag. Petur í Gong) upplýsti. at alt var í lagi at) byrja. Til spurningin frå J. P.| Henriksen hvussu tilboðini lógu| sammett við útrokningarnar hjå | teknisku leidsluni, vard svarad, at tey 4 lógu nakað lægri. Flemming í Gong fekk arbeiðið | við tíðarfreist, 1- parturin lið-| byggiloyvi varð beint í býar- plånsnevndina. Mål fyri læstum hurdum. j. h. urin 30. sept. 1967. FRÅ BYARPLANSNEVNDINI Heili 21 tilráðingar Hesi fingu byggiloyvi: Elsa Horn, Hagbard Dalfoss, Harald Gray. Arne Petersen, | Kim Liitzen, Bjarni Samuelsen, Jana Niclasen, Eli Petersen, | Finnbjørn Dam, Eli Mortensen | og Hjørmund Magnussen. Frå | Magnusi Tórsheim var umsókn um at byggja raðhús við Velba- staðvegin, ikki játtað, tí sam-| tykt er at byggja einfamiljuhús her. Heri Mohr og Ditlev Olsen fingu byggiloyvi til bilskúrar og Telefonverkið fekk loyvi til ein tilbygning. Umsókn frá ma- trikulstovuni um sundurbyti av matr. nr. 1001 t (Velbastad- vegurin) varð játtað og somu- leiðis varð samtykt at søkja landsstýrið um dispensatión frá býarætlanini vidv. byggjan av ítróttarhollini á Nabb. Kjartan vóru. e dejlig nem varme e god økonomi Johansen søkti um loyvi at| 0 indbygget tank..e byggja uppaftur húsini, sum - brendu (Lucas Debesargøtu),| Ft. Valdemar Liitzen Tórshavn — tlf. 1020 men málið var beint aftur í